این درگیری‌ها حین تلاش پلیس برای انتقال فراری‌های خدمت در ارتش از زندان «ابوکبیر» رخ داده و حریدی‌ها تلاش کرده‌ اند مخالفان خدمت در ارتش را آزاد کنند.

حریدی‌ها چه کسانی هستند و چه خواسته‌هایی دارند؟

حریدی‌ها شاخه‌ای افراطی از یهودیت ارتدوکس هستند که در قرن نوزدهم میلادی در اروپای شرقی شکل گرفتند. واژه «حریدی» از ریشه عبری «حارد» به معنای «ترسان از خدا» گرفته شده و نشان‌دهنده‌ نگرشی است که هرگونه تماس با دنیای مدرن را تهدیدی برای خلوص دینی می‌داند. بنیان‌گذاران فکری این جریان، از جمله ربی موشه سوفر، با جنبش روشنگری یهودی (هاسکالا) به شدت مخالفت کردند و بازگشت به سنت‌های اصیل توراتی را تنها راه حفظ هویت دینی معرفی نمودند. پس از فروپاشی جوامع یهودی در اروپا، بسیاری از پیروان این مکتب به رژیم صهیونیستی مهاجرت کردند و اجتماعات بسته‌ای را در نقاط مختلف سرزمین های اشغالی در تل‌آویو تشکیل دادند.

جمعیت حریدی‌ها در رژیم صهیونیستی امروز حدود ۱.۳ میلیون نفر برآورد می‌شود که معادل ۱۳ تا ۱۴ درصد کل جمعیت صهیونیست ها است. از نظر ساختار اجتماعی، مردان بیشتر وقت خود را در «یشیواها» (مدارس دینی) به مطالعه‌ تورات اختصاص می‌دهند و از اشتغال در بازار کار خودداری می‌کنند. زنان مسئولیت اداره‌ اقتصادی خانواده را بر عهده دارند، هرچند درآمد آنان معمولاً پایین‌تر از متوسط است.

در سطح عقیدتی، حریدی‌ها به تفسیر لفظی از تورات و تلمود پایبندند و باور دارند که جهان بر اساس ۶۱۳ فرمان الهی (میتزووت) اداره می‌شود. در این چارچوب، مطالعه‌ مداوم تورات نوعی وظیفه سراسری محسوب می‌شود و به باور آنان، بقای رژیم صهیونیستی نه به قدرت نظامی بلکه به استمرار این مطالعات وابسته است. از همین منظر، بسیاری از آنان دموکراسی و صهیونیسم را مفاهیمی سکولار می‌دانند که با اصل حاکمیت الهی در تعارض است.

خواسته‌های اصلی حریدی‌ها از کابینه رژیم صهیونیستی در سه محور خلاصه می‌شود: نخست، حمایت مالی مستمر از مدارس دینی که سالانه بالغ بر یک میلیارد شِکِل هزینه دارد؛ دوم، رعایت کامل قوانین شبات و ممنوعیت فعالیت‌های عمومی در روز شنبه؛ و سوم، تفکیک جنسیتی و منع اختلاط در محیط‌های آموزشی و اجتماعی. از نگاه آنان، این مطالبات نه امتیاز، بلکه ابزار حفظ ایمان در برابر تهاجم فرهنگی دنیای مدرن است.

یکی از اساسی‌ترین نقاط تقابل میان حریدی‌ها و کابینه، موضوع خدمت سربازی اجباری است. از زمان تأسیس رژیم جعلی رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸، کابینه با هدف احترام به نهاد دین، گروه محدودی از حریدی ها را از خدمت نظامی معاف کرد. این تصمیم موقت به تدریج به رویه‌ای دائمی تبدیل شد و در حال حاضر سالانه حدود ۱۳ هزار نفر از این معافیت استفاده می‌کنند. با این حال، رشد سریع جمعیت حریدی‌ها موجب شد این معافیت به مسئله‌ای حساس بدل شود. از دیدگاه حریدی‌ها، ارتش با اصول دینی در تعارض است: محیط مختلط و سکولار، نقض شبات و فاصله از مراکز دینی، همه از عواملی‌اند که آنان خدمت را از نظر شرعی ناممکن می‌دانند. اما از منظر جامعه‌ سکولار، این معافیت ناعادلانه و غیرقابل‌توجیه است، زیرا بار خدمات نظامی را بر دوش دیگر اقشار می‌گذارد.