سرویس جهان مشرق - روابط میان امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی یکی از مهم‌ترین تحولات ژئوپلیتیک خاورمیانه در سال‌های اخیر به شمار می‌رود. با امضای توافق‌های ابراهیم در سپتامبر ۲۰۲۰ با میانجی‌گری ایالات متحده، این دو طرف روابط دیپلماتیک رسمی برقرار کردند.

اما همکاری‌های امنیتی، اطلاعاتی و نظامی میان آن‌ها ریشه‌هایی عمیق‌تر دارد و سال‌ها پیش از عادی‌سازی روابط به صورت محرمانه جریان داشته است. این واقعیت‌ها اکنون با افشاگری‌های متعدد اسناد محرمانه به طور گسترده تأیید شده است.

این روابط بر پایه منافع مشترک استراتژیک، به‌ویژه نگرانی مشترک از نفوذ ایران و گروه‌های وابسته به آن مانند حماس و حزب‌الله، شکل گرفته است. امارات، رژیم صهیونیستی را شریک کلیدی برای تقویت توانایی‌های دفاعی خود در برابر تهدیدهای منطقه‌ای می‌بیند، در حالی که رژیم صهیونیستی نیز به دنبال گسترش نفوذ در خلیج فارس و دسترسی به بازارهای جدید تسلیحاتی است.

این همکاری‌ها اکنون توسط اسناد لو رفته و گزارش‌های بین‌المللی به عنوان واقعیت‌های پذیرفته‌شده در سطح جهانی شناخته می‌شوند و واکنش‌های گسترده‌ای را در کشورهای عربی برانگیخته است.

پیشینه همکاری‌های امنیتی پیش از توافق‌

همکاری‌های اطلاعاتی و امنیتی میان ابوظبی و تل‌آویو پیش از سال ۲۰۲۰ نیز وجود داشته است. گزارش‌ها از فروش فناوری‌های سایبری، پهپاد و سیستم‌های نظارتی صهیونیستی به امارات حکایت دارند. برای نمونه، در سال ۲۰۱۶ امارات سامانه نظارت شهری «چشم شاهین» را با فناوری رژیم صهیونیستی راه‌اندازی کرد.

فروش سالانه تجهیزات امنیتی رژیم صهیونیستی به امارات به ده‌ها میلیون دلار رسیده است.امارات علاقه‌مند به سامانه‌های دفاع موشکی مانند گنبد آهنین بوده و در حوزه سایبری نیز برای مقابله با تهدیدهای مشترک همکاری کرده است. این روابط پنهان، بخشی از راهبرد امارات برای کاهش وابستگی به ایالات متحده و تقویت موقعیت خود در برابر رقبای منطقه‌ای بوده است.

افشاگری‌های اسناد محرمانه و تأیید جهانی آن‌ها

اسناد لو رفته در چارچوب «رازهای ابوظبی» که توسط منابع معتبر بین‌المللی منتشر شده، به طور قطعی نشان می‌دهند که امارات به صورت مخفیانه حمایت گسترده نظامی، اطلاعاتی و لجستیکی از رژیم صهیونیستی ارائه کرده است.

طبق این اسناد که اکنون در سطح جهانی مورد استناد قرار گرفته‌اند، امارات در سال ۲۰۲۳ پیشنهادهای مشخصی برای حمایت از رژیم صهیونیستی در جنگ غزه ارائه کرده، از جمله استفاده از پایگاه‌های مرتبط با امارات در یمن، اریتره و سومالی برای عملیات رژیم صهیونیستی، و تأمین تجهیزات اطلاعاتی به ارزش حدود یک میلیارد دلار.

این اسناد تأکید می‌کنند که امارات رژیم صهیونیستی را «دولت خواهر» خود نامیده و آن را به ادامه عملیات تا «شکست تروریست‌ها» (حماس) تشویق کرده است.

این افشاگری‌ها توسط رسانه‌های بین‌المللی پوشش گسترده‌ای یافته و به عنوان واقعیت‌های تأییدشده پذیرفته شده‌اند. افکار عمومی و رسانه‌های عربی نیز با اعتراضات شدید به این سیاست دوگانه واکنش نشان داده‌اند و آن را خیانت به مسئله فلسطین دانسته‌اند. بسیاری از کشورهای عربی و اسلامی در سطح مردمی و رسمی به این همکاری‌های پنهان اعتراض کرده‌اند.

گسترش همکاری‌های نظامی پس از توافق‌ و ابعاد منطقه‌ای و بین‌المللی

پس از سال ۲۰۲۰، این همکاری‌ها علنی‌تر و گسترده‌تر شده است. موارد برجسته عبارتند از:

الف) رزمایش‌های نظامی مشترک، مانند تمرین دریایی در دریای سرخ در نوامبر ۲۰۲۱ با حضور آمریکا، بحرین، امارات و رژیم صهیونیستی.

ب) قراردادهای تسلیحاتی بزرگ میان رژیم صهیونیستی و امارات که منجر به استقرار سامانه‌های دفاع هوایی باراک و اسپایدر صهیونیستی در امارات، خرید پهپاد هرمس ۹۰۰ و معاملات چند میلیارد دلاری تسلیحاتی شده است.

پ) همکاری سایبری عمیق و تبادل اطلاعات بر علیه محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران

ت) در دوره جنگ غزه و تنش‌ها با ایران، رژیم صهیونیستی سامانه‌های دفاعی مانند گنبد آهنین را به امارات ارسال کرده و پرسنل صهیونیستی برای عملیات مستقر شده‌اند.

این روابط بخشی از بازسازی ساختار امنیتی منطقه غرب آسیا به نفع رژیم صهیونیستی است. امارات با این رویکرد، نفوذ خود را در شاخ آفریقا و دریای سرخ گسترش داده و شبکه پایگاه‌هایی در یمن، سومالی و اریتره ایجاد کرده که مستقیماً با همکاری اطلاعاتی و نظامی رژیم صهیونیستی مرتبط است.

این شبکه برای کنترل آبراه‌های حیاتی و حمایت از عملیات رژیم صهیونیستی استفاده شده است. در جنگ غزه، امارات همزمان کمک‌های بشردوستانه ارسال کرده تا ظاهر متعادل حفظ کند، اما اسناد لو رفته نشان می‌دهد که در پشت صحنه، حمایت کامل نظامی و اطلاعاتی از رژیم صهیونیستی جریان داشته است. این سیاست دوگانه، اعتراضات گسترده‌ای را در جهان عرب و اسلام برانگیخته و امارات را در موقعیتی حساس قرار داده است.

آینده روابط و واکنش‌های جهانی

روابط امارات و رژیم صهیونیستی از مرحله پنهان به همکاری علنی و صنعتی-دفاعی عمیق رسیده و معادلات منطقه‌ای را تغییر داده است. منافع مشترک در برابر ایران و گروه‌های مقاومت، همراه با فناوری رژیم صهیونیستی و سرمایه امارات، این همکاری را تقویت کرده است.

امارات متحده عربی نقش فعالی در جبهه ضد ایرانی داشته و در همکاری نزدیک با آمریکا و رژیم صهیونیستی، اقدامات متعددی علیه ایران انجام داده است. طبق اسناد و گزارش‌های تأییدشده، امارات پایگاه‌های خود را در اختیار عملیات مشترک قرار داد، اطلاعات واقعی‌زمان به رژیم صهیونیستی و آمریکا منتقل کرد و حتی در حملات هوایی هماهنگ‌شده علیه تأسیسات ایران (از جمله اهداف در قشم، ابوموسی، بندرعباس و عسلویه) مشارکت مستقیم داشت.

در جریان درگیری‌های اخیر، رژیم صهیونیستی سامانه گنبد آهنین و پرسنل نظامی خود را به امارات اعزام کرد تا در برابر پاسخ‌های ایران از آن‌ها دفاع کند. این همکاری شامل تبادل اطلاعات گسترده، استفاده از پایگاه‌های امارات در شاخ آفریقا برای عملیات علیه منافع ایران و حمایت لجستیکی کامل از حملات مشترک بوده است. این اقدامات ضد ایرانی، که بخشی از سیاست دوگانه امارات است، منجر به آن شده است که این کشور به عنوان شریک اصلی محور آمریکایی-صهیونیستی در جنگ علیه ایران معرفی شود.

افشاگری‌های اسناد محرمانه که اکنون در سطح جهانی پذیرفته شده‌اند، این سیاست دوگانه را برای همه آشکار کرده و واکنش‌های اعتراضی شدید از سوی کشورهای عربی و افکار عمومی جهان اسلام را به دنبال داشته است.

آینده این روابط به تحولات منطقه‌ای بستگی دارد، اما آنچه روشن است این است که امارات با اولویت دادن به امنیت ملی و همکاری استراتژیک با رژیم صهیونیستی، رویکرد عمل‌گرایانه‌ای اتخاذ کرده که هزینه‌های اعتباری قابل توجهی برای آن در جهان عرب داشته است.