نویسنده در این اثر، با استفاده از گویشها و لهجههای مختلف مردمان ایران، بر تنوع فرهنگی زائران حرم امام رضا (ع) تأکید کرده و داستانهایی را روایت کرده است که هرکدام، پنجرهای نو به تجربیات معنوی است.
امیرعلی سیزده سالی میشد که برای زندگی و کار به ترکیه رفته بود. به واسطه پدرش که بچه محل قدیمی بود از حال و احوالش با خبر بودم. پدرش برایم گفته بود که در ترکیه کارش حسابی گرفته اما زده به ناکجاآباد.
