*********

در حالی که گمانه‌هایی از احتمال آغاز دوباره مذاکرات میان ایران و آمریکا در اسلام آباد وجود دارد، برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب در مقام وکیل مدافع ترامپ قرار داشته گویی منافع واشنگتن را در تهران هدایت می‌کنند.روزنامه توسعه ایرانی نزدیک به حزب کار در گزارشی نوشته است:

در حالی که تیم دیپلماسی در پی تثبیت دستاوردهای ملی و کاهش فشارهای اقتصادی است، ظهور موجی از اظهارات از سوی برخی، بیم آن را که فرصت تاریخی صلح فدای شعارهای تحریک‌آمیز شود، افزایش می‌دهد.

در این ادامه این خط و ربط عجیب آمده است:

پافشاری بر شروطی فراتر از توان چانه‌زنی بین‌المللی و ادعاهایی نظیر «لزوم ساخت سلاح هسته‌ای» یا «انسداد ابدی تنگه هرمز»، نه تنها دست مذاکره‌کنندگان را در میز مذاکره می‌بندد، بلکه با ایجاد جو روانی ملتهب، عملاً به جای منافع یک ملت تصمیم‌گیری می‌کنددر این شرایط خطیر، عبور از «کاسبان نفرت» و حرکت به سوی مذاکره‌ای واقع‌بینانه و آبرومندانه، تنها راه پر کردن شکاف میان جامعه و حکومت و تضمین بقای واقعیتی به نام ایران است.

روزنامه شرق نیز در یادداشتی که فاضل میبدی آن را نوشته خواهان عبور از افکار رادیکال شده و می‌نویسد:

اید با نظرات کارشناسانی مانند دکتر ظریف یا دکتر عراقچی در مسائل حساسی چون تنگه هرمز، برخورد شعارگونه کرد. میدان از دست افراد دامن‌زن اختلافات خارج شود و کارشناسان سیاسی و اقتصادی برای تحلیل عالمانه مسائل جاری دعوت گردند. شکست در مذاکرات آینده، سرنوشت نامعلومی برای کشور به همراه خواهد داشت و باید از فرصت‌سوزی‌های گذشته درس گرفت.

به نظر می‌رسد که در هنگامه برگزاری دور دیگری از مذاکرات اصلاح‌طلبان تندرو با ایجاد تنش اجتماعی برخی مطالبات ملی را سمت سیاسی داده و مذاکره را تنها مسیر عبور از وضعیت موجود می‌بینند.

اصلاح‌طلبان مثل همیشه دچار سندروم ترس افکنی و مذاکره محوری بوده و راهبردهای خود را نه به سود منافع ملی بلکه مقاصد مشکوک سوق می‌دهند و گویی شعبه‌ای از صدای آمریکا در داخل هستند.

مدل مطلوب افراطیون اصلاح طلب برای سیاست خارجی ایران در مواجهه با آمریکا، قرارگرفتن یک برده در مقابل ارباب خود است؛ و به عبارت دیگر قرارگرفتن یک برّه در مذبح است. بر همین اساس این طیف به راحتی پیشنهاد کاهش بُرد موشک های ، دادن تنگه هرمز و تحویل غن سازی را ایران برای کسب رضایت دولت های غربی را مطرح می کند.