به گزارش مشرق، در تازهترین سخنرانی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، همان الگوی تکراری تهدیدات نظامی و سیاسی علیه ایران تکرار شد.
با این حال، تحلیل محتوای این سخنان نشان میدهد که فراتر از ادبیات خصمانه، مؤلفههایی از «اوهام»، «استیصال راهبردی» و تغییر در لحن فاتحانه به زبان دفاعی در آنها وجود دارد.
**تکرار تهدیدات در قالب اوهام و گذشتهنگری
ترامپ در این سخنان، برخلاف رویه معمول، از افعال ماضی استفاده کرد و چشمانداز مشخصی از اقدامات آینده یا پایان جنگ به مخاطبان خود ارائه نداد.
تحلیلگران این رویکرد را نشانه فقدان راهبرد روشن و تلاش برای پوششدهی به ناکامیهای میدانی ارزیابی کردهاند.
مهمترین وجه این سخنان، تکرار کلیدواژه «عصر حجر» و تهدید به هدفگیری زیرساختهای غیرنظامی بود؛ ادعایی که در تناقض با مواضع پیشین او مبنی بر کمک به مردم ایران قرار دارد.
**نشانههای استیصال در ادبیات ترامپ
کارشناسان سیاسی با بررسی این اظهارات، شواهدی از استیصال راهبردی کاخ سفید را احصا کردهاند:
شکست در پیشبینیهای اولیه: ترامپ صراحتاً اعتراف کرد که پیشبینی اولیه او از مدت زمان درگیری، «۳ روز» بوده، در حالی که این درگیری تاکنون ۳۳ روز به طول انجامیده است.
عدم تطابق با واقعیتهای میدانی: اذعان به عدم پیشبینی «ضربات محکم» ایران، نشاندهنده خطای محاسباتی جدی در ارزیابی قدرت بازدارندگی ایران است.
تلاش برای مدیریت افکار عمومی: استفاده از لحن تند و تهدیدات افراطی، تاکتیکی برای پوششدادن تلفات و خسارات وارده و منحرف کردن افکار عمومی از ناکامیهای راهبردی ارزیابی میشود.
** افول قدرت متقاعدسازی آمریکا در عرصه بینالملل
بخشی از سخنان ترامپ به انتقاد از متحدان سنتی آمریکا اختصاص داشت. او ضمن اشاره به ناتوانی در بازگشایی تنگه هرمز، مسئولیت آن را به دیگران واگذار کرد.
همچنین اشاره کرد که در طول ۳۴ روز گذشته، بارها تلاش کرده ناتو را برای همراهی متقاعد کند، اما با توجه به عدم موفقیت، از ناتو با عناوینی همچون «ترسو» و «ببر کاغذی» یاد کرده و از تصمیم خود برای جدایی از این پیمان سخن گفت.
** شکست در راهبرد تغییر رژیم
کارشناسان تأکید کردهاند که مهمترین هدف ترامپ در این دوره - که تغییر در ساختار حاکمیتی ایران تعریف شده بود - با شکست کامل مواجه شده است.
ناتوانی در دستیابی به این هدف، با ادعاهای بیاساس درباره «روی کار آمدن نفرات جدید» جایگزین شده که در محافل کارشناسی به عنوان یک دستاوردسازی رسانهای جهت پوشش شکست راهبردی تلقی میشود.
**نتیجهگیری
سخنان اخیر ترامپ بیش از آنکه نشاندهنده یک راهبرد تهاجمی جدید باشد، بازتابدهنده بنبستهای عملیاتی و فروپاشی محاسبات اولیه کاخ سفید است.
کاربست افعال ماضی، عدم ارائه چشمانداز، تغییر لحن از فاتحانه به تدافعی، و نیز اعتراف به اشتباه در تخمین زمان جنگ، همگی مؤید آن است که تهدیدات مذکور در بستر «استیصال راهبردی» معنا مییابند تا قدرتنمایی راهبردی.
