سرویس سیاست مشرق- اخیرا دونالد ترامپ در گفت‌وگو با خبرنگار شبکه فاکس‌نیوز اعلام کرد که امریکا که در اوایل امسال به هسته‌های تروریستی از طریق کردها سلاح و پول فرستاده بوده اما به دست عناصر وابسته به آمریکا نرسیده است.

البته این اعتراف، فراتر از یک موضع‌گیری سیاسی، بلکه سندی حقوقی بر نقض حاکمیت ملی ایران و تجهیز تروریسم است، پیش از این اسناد فراوانی وجود داشت که در طول آشوب‌های دی ماع سال گذشته ردپای موساد و سازمان سیا برای مسلح کردن عناصر ضدایرانی و تروریست محسوس بوده است، در جریان اغتشاشات دی‌ماه ۱۴۰۴ در ایران، در برخی مناطق کردنشین از جمله ایلام و کرمانشاه، حملات مسلحانه‌ای از سوی افراد ناشناس علیه مردم صورت گرفت.

پس از این حوادث خونین، بارها از سوی مراجع رسمی اعلام شد که این تیراندازی‌ها و اقدامات مسلحانه توسط اعضای گروهک‌های مسلح کردی و وابستگان آنان انجام شده است؛ موضوعی که فرض نقش‌آفرینی بازیگران خارجی در تجهیز این جریان‌ها را تقویت می‌کرد.

پول ترامپ برای کشتار خرج چه چیزی شده است؟

هنوز بر کسی معلوم نیست که چرا رئیس جمهور آمریکا در هنگامه جنگ با همه مشغله های کاری ماجرای ارسال سلاح و پول برای گروهک‌های کردی را اعلام کرده است، برخی کارشناسان مسائل امنیتی اعتقاد دارند که به دلیل آن‌که این گروهک‌ها نتوانسته‌اند انتظارات ترامپ را برآورده کنند، این موضوع توسط ترامپ لو رفته است.

پس از آغاز جنگ یکی از مهمترین پروژه‌هایی که روی آن بحث شده بود ورود گروهک‌های تروریستی از مرزهای شمال غربی کشور با هدایت پهپادها و جنگنده‌های آمریکایی‌ بود، اما در ادامه جنگ مشخص شد که این هسته‌های مسلح فاقد وزن اجتماعی و برد نظامی بوده و بنابراین پروژه اشغال استان‌های کردنشین که موساد روی آن بسیار حساب کرده بود نقش برآب شد.

در این پروژه و بر اساس ‌ «دکترین اتحاد پیرامونی» از تنوع قومیتی و مذهبی برای ایجاد شکاف‌های داخلی و مشغول کردن کشور به درگیری‌های قومیتی و مذهبی استفاده شده با ترکیب حملات نظامی هدفمند، تحریک جامعه و استفاده از گروهک‌های نیابتی، ایران را به یک بحران داخلی و در نهایت تجزیه سوق داده شده و به تعبیر موساد متلاشی می‌شد.

تجربه‌های منطقه‌ای از لیبی تا سوریه نشان می‌دهد پیش و نیز در میانه هر گونه اقدام نظامی مستقیم، آمریکا و رژیم صهیونیستی ابتدا تلاش می‌کنند شکاف‌های درونی هدف را فعال و تعمیق کنند. بر اساس این دکترین جنگ داخلی یک مؤلفه‌ کلیدی برای کاهش هزینه‌های مواجهه‌ مستقیم است.

نکته جالب توجه دیگر آن است که اخیر مستندی از شبکه ۱۲ رژیم صهیونی منتشر شد که به نقش‌آفرینی و سازمان‌دهی پژاک در تحرکات میدانی و انتقال الگوهای کنش خیابانی در مناطق کردنشین، در اتفاقات تروریستی دی‌ماه پرداخته بود.

نفسِ پرداختن یک شبکه‌ صهیونیستی به نقش پژاک در اغتشاشات داخل ایران، حامل یک پیام روشن بود، تحرکات این گروهک‌ها اساسا در چارچوب فشار چندلایه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران است.

بر این اساس برجسته‌سازی گروهک‌های تجزیه‌طلب از سوی صهیونیست‌ها با تحرکات میدانی گروه‌های کردی در آن سوی مرزهای غربی کشور قبل از آغاز جنگ تحمیلی اخیر، تاکید دیگری بود بر اینکه فعال‌سازی ظرفیت گروه‌های تجزیه‌طلب کردی را نمی‌توان و نباید صرفا به مطالبات قومیتی تقلیل داد.

البته پروژه مسلح سازی گروهک‌ها به طرز عجیبی قبل از آغاز شکست خورده است، یک منبع آگاه به مشرق گفته است که مبلغ دریافتی از سوی ترامپ بین سران گروهک‌های تجزیه‌طلب کرد پخش شده و آنها به جای حمایت از آشوبگران در داخل ایران، اقدام به خریداری جت شخصی، خودرو و خانه‌های لوکس و فراهم سازی دیگر امکانات رفاهی و تفریحی برای خود و خانواده‌های سران که بعضا در اروپا مستقر هستند، کرده‌اند.

همچنین سلاح‌های دریافتی نیز سرنوشت جالبی دارند، این محموله‌های دریافتی هم که در آن تعداد زیادی سلاح M۴، کلاشینکف، شاتگان، کلت کمری و پرتابگر اشک آور، نارنجک دستی، تجهیزات مخابراتی و فنی بوده دپو گردید که مقدار زیادی از این تجهیزات پس از حملات موشکی و پهپادی سپاه پاسداران از بین رفته است.

همین مسئله باعث عصبانیت شدید ترامپ شده زیرا کل پروژه از بین رفته و به تعبیری دست آمریکایی‌ها در حنا مانده است!

اسلحه ای دریافت نکرده‌ایم!

افشاگری ترامپ درباره گروهک‌های مانند آب سردی روی سر آن‌ها بوده است، هژار برنجی نماینده یکی از احزاب تروریستی در آمریکا به فاکس نیوز گفته است که ما هنگام ناآرامی های ایران اسلحه ای از آمریکا دریافت نکرده ایم. کریم پرویزی یکی دیگر از اعضای گروهکی نیز سخن ترامپ را رد کرد و اعلام داشت ما هنگام آشوب دی ماه هیچ اسلحه ای از آمریکا دریافت نکرده ایم.

کارشناسان اعتقاد دارند که این دست اخبار ناشی از ترس سران این گروهک‌ها از واکنش احتمالی ترامپ است، زیرا ممکن است که سازمان سیا در ازای این اقدام شروع به حذف سران گروهک‌های تروریستی در اروپا کرده و آن‌ها را ترور کند.

اخیرا در پلنوم یکی از این گروهک‌های مسلح روی این موضوع بحث شده است که اگر جنگ تمام شود ترامپ انتقام گرفته و دست به حذف عوامل همکار با خود در اروپا خواهد زد، از این رو لازم است که رهبران و سرکردگان از اروپا خارج شده و به کوه‌ها پناه ببرند تا آب از آسیاب بیافتد!

شاید در روزهای آینده ابعاد دیگری از همکاری احتمالی این گروهک‌های مسلح در اقلیم کردستان با آمریکا روشن شود اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد این سازمان ها توسط شوروی در دهه ۲۰، دولت عراق در دهه ۴۰ تا ۷۰ و اینک آمریکا و اسرائیل تسلیح شده اند و البته اسناد درخواست‌های مسئولین این سازمان‌ها برای دریافت کمک از کشورهای خارجی کم نیست!

فارغ از هر گونه ادعایی از سوی طرفین افشای این اطلاعات نشان داد که ایران نباید اجازه دهد این گروهک‌ها تروریستی به حیات مسلحانه خود ادامه دهند. حتی می‌توان در چارچوب شروط اعلامی به طرف آمریکایی، خلع سلاح کامل این گروه‌ها را به‌عنوان یکی از مطالبات اصلی مطرح کرد؛ مطالبه‌ای که می‌تواند در راستای تقویت امنیت ملی و ثبات مناطق مرزی نقش مؤثری ایفا کند.