با سلام و احترام به شما و همه ی شهدای انقلاب اسلامیو همچنین خانواده های معزز و صبور شهدا . واما آیا فقط آرمیتا پدرش را ازدست داده ، پس بقیه ی بچه های شهید چی؟؟؟!!! چرا هراز چند گاهی فقط از ایشون یاد میشه؟ آیا شهدای حرم شهدای مرزبان ، شهدای آتش نشان درحادثه پلاسکو، شهدای مبارزه با سوداگران قاچاق و موادمخدرو .... اینها خانواده ندارند ،بچه ندارند،چرا رسانه ها و... تبعیض قائل می شوند و شکاف ایجاد می کنند درصورتی که مقام شهید و خانواده ی شهید درپیشگاه خدایکسان هست و چه بسیار از خانواده ی شهدا از زمان جنگ تاکنون چه رنجها و سختی هایی را تحمل کرده اند و گمنام هستند. شهید رضایی مسلما ازشهدایی هستند که ازنظر مقام علمی به سختی کسی جایگزین ایشون خواهد شد .اما افراط وتفریط هم نباید قائل شد.
حالا یاد شده ، چی شده ؟ چه گلی به سرشان زدند ؟ پدرش زنده شده و با خوبی و خوشی کنارشان زندگی می کند ؟ اینقدر نظر تنگ نباش جانم .
خداوند همه ی شهدای ایران عزیز را رحمت کند و خودش نگهدار همه ی فرزندان عزیز شهدا باشد .
شهدا مقاومشون به هیچ عنوان یکسان نیستن همانطور که درجات بهشت یکسان نیست..زمانی چهار دوست رفته بودن جبهه و فقط یک نفرشون شهید نشد بعد جنگ اون یک نفر یکی رو در خواب می بینه و سراغ بقیه رو ازش میگیره و به اون میگه جایگاه اونها برای من مثل نور ستارگان هست که شب ها تو از زمین می بینی!.....اگر شهید یک عالم هم باشه به فرموده امام علی ع هزار هزار برابر مقامش بالاتر میره ...حتی مقام پیامبران هم یکسان نیست و درجه اخلاص متفاوت هست....و سید شهدا که همه چیزش رو در کربلا داد شد خزانه دار وحی الله..
خدا رحمت کند همه شهدا و علی الخصوص شهید رضایی را اما خب پدر من هم یه جهادگر بود اما 23 سال هست که روز پدر رو من کنار یه سنگ قبر بهش تبریک میگم و هیچ کس هم یادش نیست چقدر برای ما هم سخته
موضوع اینه که همه ی شهدا احترام دارند. بله ما قدر شهدا را آن طور که باید ارزش گذاری بشه ، نمی دانیم چون اگه می دونستیم . شاهد لغو فعالیت های هسته ای دربرجام ، بی بند و باری و بی حجابی بعضی از جوانانمون ،اختلاس های بزرگ و کوچک نمی بودیم . بزرگواران ! حرف من اینه که از همه ی بچه های شهدا در هر قشری و مرتبه ای هستند یاد بشه .
این بنده خدا(همسرشهید)خواسته به نوعی (دراین ایام مبارک وبمناسبت روزپدر)یادی کندازپدر آرمیتا ونیز همدم روزگاران گذشته خودش،طلب حقی ازکسی نکرده،این حساسیت وموضع گیری بی معنی بود.
و خوشا به حال این پدران آسمانی که پاک زیستند پاک خدمت کردند و پاک رفتند.....و بدا به حال آنان که ماندند و از خون این پاکان نردبانی ساختند برای ترقی که نه !در واقع برای سقوطی آزاد....
شهدا کمک....