به گزارش سرویس جهان مشرق، هفته‌نامه‌ی بریتانیایی «The Week»، در گزارشی(۲۸ آوریل)، مواجهه‌ی فعلی ایران با آمریکا، در وقفه‌ی شکننده‌ی آتش‌بس، به بازی معروف به «بازی جوجه» تشبیه می کند، که دو راننده با سرعت از دو جهت مخالف به سوی هم می رانند، و هر کسی زودتر بترسد و از مسیر خارج شود، بازی را باخته است.

نویسنده‌ی این گزارش، بر اساس نظرسنجی‌های اخیر از افول چشمگیر محبوبیت ترامپ، به نقل از منابع نزدیک به او، مدعی است که رییس‌جمهور آمریکا به شدت به دنبال خروج از جنگی است که به صورت روزافزون در آمریکا نامحبوب‌تر می شود، با این حال، هنوز مشکلات جدی بر سر یک «تفاهم» وجود دارد.

بازنشر گزارش‌ها و مقالات رسانه‌های خارجی از باب اطلاع‌رسانی است و به معنی تایید تمامی محتوای بازنشرشده توسط مشرق نیست.

با بن‌بست در مذاکرات صلح بین آمریکا و ایران، درگیری برای کنترل تنگه‌ی حیاتی هرمز هفته‌ی گذشته تشدید شد، زیرا ایران دست کم دو کشتی باری را در این کریدور تجاری، در تلافی محاصره‌ی دریایی آمریکا بر بنادر خود، توقیف کرد.

نیروی دریایی آمریکا از زمان اعمال محاصره در اوایل این ماه، نزدیک به ۳۰ کشتی را که قصد ورود یا خروج از بنادر ایران را داشته‌اند، بازگردانده است.

آمریکا هفته‌ی گذشته در تلاش برای افزایش فشار اقتصادی بر تهران، یک نفت‌کش حامل نفت ایران را در اقیانوس هند متوقف و یک کشتی کانتینری با پرچم ایران را که سعی در شکستن محاصره داشت، توقیف کرد.

دولت ایران آمریکا را به «دزدی دریایی» متهم کرد و اندکی پس از آن دو کشتی باری را توقیف نمود – یکی با پرچم پاناما و دیگری با پرچم لیبریا – و ادعا کرد که این کشتی‌ها بدون تأیید ایران اقدام به حرکت در تنگه‌ی مورد مناقشه کرده‌اند.

کارولین لوویت، سخنگوی کاخ سفید، گفت حملات ایران به «کشتی‌های بین‌المللی» نقض آتش‌بس ایران و آمریکا محسوب نمی‌شود.

هیئت آمریکایی به رهبری معاون رئیس‌جمهور، جی‌دی ونس، قرار بود برای دور دوم مذاکرات صلح به پاکستان سفر کند، اما این سفر پس از آنکه ایران از شرکت در آن امتناع کرد، به تعویق افتاد.

سخنگوی وزارت امور خارجه ایران به «پیام‌های متناقض» و «رفتار ناهماهنگ» آمریکایی‌ها اشاره کرد. سایر مقامات ایرانی به محاصره دریایی اشاره نمودند که رژیم آن را «اقدام جنگی» خواند. ترامپ که هشدار داده بود اگر پیش از پایان آتش‌بس موقت در هفته‌ی گذشته توافقی حاصل نشود، «نظامیان آماده‌ی حمله به ایران هستند»، آتش‌بس را به طور نامحدود تمدید کرد و گفت رهبری ایران «دچار تفرقه است» و برای «ارائه‌ی پیشنهادی واحد» به زمان نیاز دارد. مقامات ایرانی ترامپ را به تلاش برای «خرید زمان برای یک حمله‌ی غافلگیرکننده» متهم کردند.

با توقف تردد در تنگه هرمز – که پیش از شروع جنگ حدود ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور می‌کرد – کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، اعتراف کرد که قیمت بنزین (که اکنون به طور متوسط حدود ۴ دلار در هر گالن است) ممکن است تا سال آینده به کمتر از ۳ دلار کاهش نیابد. ترامپ گفت این «کاملاً اشتباه است» و قیمت‌ها «به محض پایان یافتن این وضعیت» سقوط خواهند کرد؛ ادعایی که کارشناسان غیرواقعی خواندند.

پیتر ارل، اقتصاددان، گفت: «نفت و بنزین خیلی سریع بالا می‌روند و خیلی آهسته پایین می‌آیند.» نظرسنجی جدید کوینیپیاک نشان داد ۶۵٪ آمریکایی‌ها ترامپ را مسئول افزایش قیمت بنزین می‌دانند و بیش از نیمی «تا حد زیادی» او را مقصر می‌شمارند.

آنچه ستون‌نویسان گفتند

با سقوط محبوبیت ترامپ به پایین‌ترین سطح (میانگین ۳۰ درصد)، همکارانش می‌گویند او «می‌خواهد از این جنگ که به صورت روزافزون نامحبوب است، خارج شود»، به گزارش باراک راوید در اکسیوس. مذاکره‌کنندگان او گمان می‌کنند که توافق صلح در دسترس است، اما «ممکن است در تهران کسی که بتواند با اختیار کامل بله را بگوید، به سختی پیدا شود»...

موانع مهم دیگری نیز وجود دارد، به گزارش آلینا ترین و کوین لیپتاک در سی‌ان‌ان، ایرانی‌ها به ترامپ اعتماد ندارند. به نظر می‌رسید دو طرف دو هفته پیش به توافقی نزدیک شده‌اند. سپس ترامپ در شبکه‌های اجتماعی و مصاحبه‌ها طوفانی به پا کرد و به دروغ ادعا نمود که ایران با «مجموعه‌ای از مفاد که نهایی نشده بودند» موافقت کرده و خواسته‌های مناقشه‌برانگیز آمریکا، مانند تحویل ذخایر اورانیوم غنی‌شده خود را پذیرفته است. این موضوع «خوش‌بینی رو به رشد برای توافق» را از بین برد و «مشخص نیست که مذاکرات صلح از این نقطه به کجا خواهد رفت.»

دانیل دیل نیز در سی‌ان‌ان می‌گوید: «حتی اساسی‌ترین ادعاهای ترامپ درباره‌ی جنگ ایران قابل اعتماد نیست.» او هفته‌ی پیش گفت که ونس در راه اسلام‌آباد است؛ در حالی که در واقع، معاون رئیس‌جمهور هرگز آمریکا را ترک نکرده بود. و دو هفته پیش به دروغ ادعا کرد ایران موافقت کرده که دیگر هرگز تنگه هرمز را نبندد. تقریباً هیچ یک از سخنان رئیس‌جمهور را نمی‌توان به ظاهر قبول کرد؛ وضعیتی که جهان «هرگز با آن مواجه نبوده است.»

به گفته‌ی تحلیل‌گر، پیتر هامبی، او نه تنها مذاکره‌کنندگان، بلکه شهروندان عادی آمریکا را نیز سردرگم کرده است.

نظرسنجی جدید نشان می‌دهد آن‌ها «هیچ ایده‌ای ندارند که چرا این جنگ در جریان است» و پاسخ‌ها از «جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای» (۲۲٪) تا «گرفتن نفت» (۲۰٪) تا «نمایش قدرت» (۱۳٪) متغیر است.

به نوشته‌ی نشنال ریویو در یک سرمقاله،کنترل تنگه هرمز به «نقطه‌ی اتکای راهبردی جنگ» تبدیل شده است. به نظر می‌رسد ایران فکر می‌کند اگر تنگه را بسته نگه دارد، «چنان فشار اقتصادی عظیمی وارد می‌کند» که ترامپ به محاصره‌ی خود پایان می‌دهد، یا توافقی را می‌پذیرد که از «خطوط قرمز» او عقب‌نشینی می‌کند. ترامپ باید تهران را قانع کند که «کاملاً مایل است دوباره آتش‌بازی راه بیاندازد» و «تنگه را با زور بازپس گیرد.»

به گفته اریکا سولومون در نیویورک تایمز، ایران فکر می‌کند دست بالا را دارد. پس از یک «بازی جوجه با ریسک بالا»{نوعی دوئل که دو راننده با سرعت بالا به سمت هم حرکت می کنند و هر کس کم بیاورد و از مسیر خارج شود، بازنده است}، ایران معتقد است «ترامپ اولین کسی بود که پلک زد» وقتی آتش‌بس را بدون هیچ امتیازی تمدید کرد.

این موضوع دیدگاه ایران را تأیید می‌کند که آمادگی آن برای تحمل فشار اقتصادی ناشی از جنگ از ترامپ بیشتر است. رژیم ایران این را «نبردی وجودی» می‌بیند و مهم نیست که محاصره چه رنجی تحمیل کند، کارشناسان می‌گویند «قرار نیست پلک بزند.» هر دو طرف انگیزه‌های قوی برای پایان دادن به این وضعیت دارند، بنابراین «در دنیایی با منطق»، توافق «شرط مطمئنی» خواهد بود، به گفته مارک چمپیون در بلومبرگ، اما ما در قلمرویی هستیم که به نظر می‌رسد منطق در آن صدق نمی‌کند، با رهبرانی که «شجاعت شخصی و سیاسی لازم برای مصالحه» را ندارند.

در تهران، سرسخت‌های باتعصب تصمیم‌گیرنده هستند. در واشنگتن، ما رئیس‌جمهوری داریم که «به نظر می‌رسد در فیلم خودش زندگی می‌کند، واقعیت را برای پیروی از فیلمنامه‌ای که در آن نقش قهرمان پیروز را بازی می‌کند، بازآفرینی می‌کند.» این «وضعیتی ذاتاً ناپایدار» بدون راه خروج مشخص است و «بازگشت به جنگ» بسیار محتمل به نظر می‌رسد