به گزارش سرویس جهان مشرق، پست دونالد ترامپ در تروث سوشال(۱۸ فروردین)، مبنی بر تهدید ایران به «حذف کامل تمدن، بدون بازگشت»، به نقطه‌ی عطفی در هسته‌ی سخت پایگاه رای او تبدیل شد، به نحوی که حتی چهره‌های شاخص جنبش «ماگا» که تا همین سال گذشته، از سینه‌چاکان او بودند(الکس جونز، مارجوری تیلور گرین، تاکر کارلسون و...) به صراحت از «روانی» بودن رییس‌جمهور آمریکا و نداشتن کوچک‌ترین صلاحیت برای ادامه ریاست‌جمهوری گفتند.

با این حال، آن پست، شاید فقط نقطه‌ی اوج، یا صرفا نمودی عیان از اوضاع به شدت ناسالم روان-جسمانی فردی است که نفس انتخاب او به ریاست‌جمهوری، نشان از زوال و انحطاط کامل آمریکا دارد.

از مدت‌ها قبل، حتی از دوره اول ریاست‌جمهوری، بسیاری از روان‌پزشکان و روان‌شناسان درباره اختلالات عمیق شخصیتی، و شخصیت تبهکار و سادیستیک او سخن می گفتند، اما حالا، قرائن مشکلات جدی جسمی نیز به فهرست گمانه‌زنی‌ها اضافه شده است.

در ادامه، شماری از نظرات متخصصان امر را در خود آمریکا درباره این موضوع مرور می کنیم، با ذکر این توضیح که طبعا، پرونده‌ی پزشکی ترامپ به شدت موضوعی محرمانه است و البته سیستم پزشکی کاخ سفید هم، که خود حزیی از امپراتوری «دروغ» سیستماتیک ترامپ است، تلاش دارد تا سفید را سیاه و روز را شب جلوه دهد، و وضعیت جسمانی و روانی او را «عالی» توصیف نماید!

اما چند ماه پیش، کاخ سفید پس از ماه‌ها گمانه‌زنی، سرانجام وجود برخی مشکلات پزشکی خاص رییس‌جمهور آمریکا را تأیید کرده است.

در ژوئن ۲۰۲۵، تیم پزشکی کاخ سفید اعلام کرد که ترامپ به بیماری «نارسایی مزمن وریدی» (Chronic Venous Insufficiency - CVI) مبتلا است. این وضعیت که در افراد بالای ۷۰ سال شایع است، به دلیل نقص عملکرد دریچه‌های وریدی پاها ایجاد می‌شود و منجر به تجمع خون و تورم مچ پاها (که پیش‌تر در عکس‌ها دیده شده بود) می‌گردد.

پزشکان تأکید کردند که این وضعیت «خوش‌خیم» است و شواهدی از ترومبوز عمقی وریدی (DVT) وجود ندارد .

علاوه بر این، خود ترامپ در مصاحبه‌ای با وال استریت ژورنال در ژانویه ۲۰۲۶ فاش کرد که روزانه ۳۲۵ میلی‌گرم آسپرین (معادل یک قرص بزرگ‌سالان) مصرف می‌کند، در حالی که پزشکان معمولاً دوز پایین‌تر (۸۱ میلی‌گرم) را برای افراد مسن تجویز می‌کنند.

او اعتراف کرد که پزشکان خواهان دوز کم‌تر هستند اما او به دلیل «خرافات شخصی» دوز بالاتر را ادامه می‌دهد .

تحلیل متخصصان از وضعیت جسمانی (علائم ظاهری)

متخصصان حوزه‌های مختلف بر اساس تصاویر و ویدئوهای عمومی، تحلیل‌هایی فنی از علائم فیزیکی قابل مشاهده ارائه داده‌اند:

کبودی و آرایش دست‌ها: تصاویر متعدد از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که دست راست ترامپ به طور مکرر دچار کبودی وسیع است و او سعی می‌کند آن را با لایه‌های ضخیم کرم‌پودر (کنسیلر) بپوشاند.

توضیح رسمی، «فشردن بیش از حد دست توسط هواداران» و «ضربه به لبه میز» است. اما تورون گویند، کارشناس ارشد داروسازی بریتانیا، می‌گوید: «با افزایش سن، پوست نازک‌تر شده و چربی محافظ زیر آن کاهش می‌یابد... مصرف دوز بالای آسپرین به طور مشخص خطر خونریزی و کبودی آسان را افزایش می‌دهد.»

بثورات گردنی: در فوریه و مارس ۲۰۲۶، ضایعات قرمز رنگی در سمت راست گردن ترامپ ظاهر شد که به تدریج ملتهب‌تر می‌شد. پزشک کاخ سفید، دکتر شان باربابلا، این را «درمان پیشگیرانه با یک کرم بسیار معمولی» توصیف کرد بدون این که جزئیات بیشتری ارائه دهد.

مشکلات حرکتی (گیت): دکتر جان گارتنر، روانشناس و استاد سابق دانشگاه جانز هاپکینز، به تحلیل ویدئوی ورود ترامپ به مجمع جهانی اقتصاد در داووس اشاره می‌کند: «ممکن است متوجه تاب خوردن او شده باشید... این راه رفتن با پایه عریض (wide base gait) و چرخش پای راست به صورت نیم‌دایره، یکی از علائم زوال لوب فرونتال (Frontotemporal dementia) است... این وضعیت در هفته‌های اخیر به طرز چشمگیری بدتر شده است.»

تحلیل متخصصان از وضعیت شناختی (سلامت روان)

بحث‌برانگیزترین بخش نظرات متخصصان به سلامت شناختی ترامپ مربوط می‌شود. چندین روانشناس و تحلیلگر بالینی هشدارهایی را مطرح کرده‌اند:

تشخیص احتمالی زوال عقل فرونتومپورال (FTD) : دکتر جان گارتنر، که پیش‌تر نیز درباره زوال شناختی روسای جمهور هشدار داده بود، با استناد به رفتارهای اخیر (پُست‌های خشن در شبکه‌های اجتماعی و تغییر لحن گفتار) می‌گوید: «او از سال ۲۰۱۹ نشانه‌های زوال عقل فرونتومپورال را بروز می‌دهد. افراد مبتلا به FTD تمام قضاوت و بازداری خود را از دست می‌دهند و پرخاشگر می‌شوند. نگران‌کننده‌ترین چیز برای جهان این است که نرخ زوال او چنان شتاب گرفته که دیگر همان مرد چهار هفته پیش نیست.»

تجزیه و تحلیل گفتار: دکتر وین گوپتا، تحلیلگر پزشکیMSNBC، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس در آوریل ۲۰۲۶ نوشت: «رفتار سرکش، ناتوانی در تمام کردن جملات، گیجی مکرر، زنجیره فکری نامنطقی و دشواری در یافتن کلمات... رئیس‌جمهور تمام نشانه‌های دمانس (زوال عقل) را بروز می‌دهد.»

فراموشی و «تلفیق‌سازی (Confabulation)» : در مصاحبه‌ای در ژانویه ۲۰۲۶، وقتی از ترامپ در مورد سابقه خانوادگی آلزایمر پرسیده شد، او نتوانست نام بیماری پدرش را به خاطر بیاورد و با اشاره به سرش گفت: «اون چیزی که بهش می‌گن...». دستیارش کلمه «آلزایمر» را به او یادآوری کرد.

گارتنر این پدیده را «تلفیق‌سازی» (اعتقاد به خاطراتی که هرگز رخ نداده‌اند) می‌نامد که یکی از نشانه‌های اولیه دمانس است.

شماری از پزشکان فعال در شبکه‌های اجتماعی، با توجه به علایم جسمی و رفتاری، این احتمال را مطرح کردند که ترامپ دارویی به نام «کیسونلا»(Kisunla) مصرف می کند که در مراحل اولیه‌ی آلزایمر به بیماران تجویز می شود.

برادرزاده ترامپ، مری ترامپ، که دکتر روانشناس است، از جمله کسانی است که آلزایمر را هم جزو بیماری‌های عمویش می داند.

تضاد داده‌ها و نظرات متعارض

در مقابل این نگرانی‌ها، برخی متخصصان با احتیاط بیشتری نظر می‌دهند. دکتر جوزف لاملاس، جراح قلب و مدیر مرکز جراحی قلب در فلوریدا، با اشاره به انرژی بالای ترامپ در سخنرانی‌ها و سفرهای متعدد گفت: «با توجه به انرژی و استقامتی که او دارد، شک دارم که مشکل قلبی قابل توجهی داشته باشد، زیرا بسیاری از بیماران هم سن او نمی‌توانند این حجم کار را انجام دهند.»

همچنین باید به قانون گلدواتر در روانپزشکی اشاره کرد که تشخیص از راه دور و بدون معاینه مستقیم بیمار را غیرحرفه‌ای می‌داند.

برخی کارشناسان مانند رزالین ویلوس (دانشیار دانشگاه ساوتهمپتون) تأکید می‌کنند: «تشخیص تفاوت بین مراحل اولیه زوال عقل و فراموشی طبیعی ناشی از پیری بسیار دشوار است.»

وخامت اوضاع؟

بر اساس جمع‌بندی گزارش‌ها و تحلیل‌های مستند تا آوریل ۲۰۲۶ می توان چنین گفت:

وضعیت جسمانی: ترامپ به بیماری مزمن وریدی (CVI) مبتلا است که تورم پاها را توضیح می‌دهد. مصرف بالای آسپرین دلیل علمی کبودی‌های شدید و غیرعادی دست‌هاست. ظهور ضایعات پوستی جدید روی گردن و تغییر در الگوی راه رفتن (گیت) در ماه‌های اخیر، توجه متخصصان حرکتی را جلب کرده است.

وضعیت شناختی : گروهی از روانشناسان (از جمله گارتنر و گوپتا) شواهدی از «شتاب گرفتن نرخ زوالِ شناختی» مشاهده می‌کنند. استدلال آنها مبتنی بر تحلیل محتوای گفتار (گسستگی کلام، رفتارهای بی‌مهار و پرخاشگرانه کلامی) و کاهش حافظه کاری است.

واقعیت بالینی: هیچ مدرک تشخیصی قطعی (مانند ام‌آرآی یا آزمایش خون اختصاصی) که به طور مستقل تأیید کننده زوال عقل باشد، در دست نیست. در مقابل، پزشک کاخ سفید وضعیت قلبی-عروقی او را «عالی» توصیف می‌کند.

تشخیص‌های روانپزشکی درباره ترامپ

بر اساس مستندات و تحلیل‌های روانشناسان و روانپزشکان تا آوریل ۲۰۲۶ تشخیص‌های مختلفی توسط کارشناسان امر درباره اختلالات روانپزشکی رییس‌جمهور آمریکا ارایه شده که اهمّ آن‌ها در ادامه می آید.

۱. اختلال شخصیت خودشیفته (Narcissistic Personality Disorder)

بر اساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-۵)، اختلال شخصیت خودشیفته با الگوی فراگیرِ خودبزرگ‌بینی، نیاز به تحسین، و فقدان همدلی مشخص می‌شود.

دکتر دن مک‌آدامز، استاد روان‌شناسی دانشگاه نورتوسترن، در تحلیل خود در مجله آتلانتیک (۲۰۱۶) به این نتیجه رسیده بود که ترامپ «امتیاز ترامپ در الگوهای مفاهمه بیش از اندازه کم است و در بعد توافق‌پذیری (agreeableness) در پایین‌ترین سطح ممکن قرار دارد.»

مک‌آدامز می‌نویسد:

«افراد با توافق‌پذیری پایین به عنوان سنگدل، بی‌ادب، متکبر و فاقد همدلی توصیف می‌شوند. اگر به دونالد ترامپ در این بُعد شخصیتی نمره پایینی ندهیم، پس هیچ‌کس دیگر کمتر از او نخواهد گرفت.»

دکتر جان گارتنر، روانشناس و استاد سابق دانشگاه جانز هاپکینز، اصطلاح «خودشیفتگی بدخیم» (Malignant Narcissism) را به کار می‌برد — تشخیصی که به گفته او «روزی روزگاری برای هیتلر و دیگر دیکتاتورهای قاتل به کار می‌رفت». گارتنر معتقد است این اختلال در ترامپ با نشانه‌های زوال عقل فرونتومپورال در تعامل است و او را به طور فزاینده‌ای خطرناک می‌کند.

الگوی مشهود در رفتارهای مشاهده‌شده

نیاز دائمی به تحسین: ترامپ در مصاحبه‌ای با باربارا والترز (۱۹۸۷) گفت: «این «شکار» است که فکر می‌کنم دوستش دارم» — اشاره به این که فرآیند کسب قدرت برای او لذت‌بخش‌تر از خود قدرت است.

واکنش تهاجمی به انتقاد: ارسال کپی ستون گیل کالینز از نیویورک تایمز با خط کشیدن دور عکس او و نوشتن «صورت یک سگ!».

خودبزرگ‌بینی: ساخت «تالار رقص ترامپ» که بزرگ‌تر از کاخ سفید است، برنامه‌ریزی برای «طاق پیروزی ترامپ» در واشنگتن دی.سی.، و درج نام خود بر روی مرکز کندی در نیویورک.

۲. مگالومانیا (Megalomania) / خودبزرگ‌بینی هذیانی

مگالومانیا به عنوان «وسواس افراطی نسبت به قدرت، ثروت و خودبزرگ‌بینی» تعریف می‌شود که با «هذیان‌های بزرگ‌منشانه درباره مهم‌تر یا قدرتمندتر بودن از آنچه هست» همراه است و اغلب به «تماس ضعیف با واقعیت» مرتبط می‌شود.

ملوین گودمن، تحلیلگر سابق سیا و استاد دانشگاه جانز هاپکینز، در تودی نیو دیلی (ژانویه ۲۰۲۶) می‌نویسد:

«رسانه‌های جریان اصلی همچنان ترامپ را "انزواطلب" یا "نئومحافظه‌کار" توصیف می‌کنند... این اصطلاحات بی‌ربط هستند. اصطلاحی که باید به کار رود "مگالومانیاک" یا "خودشیفته" است. این اصطلاحات با ترامپ تناسب دارند و به درک تهدیدی که او برای صلح و امنیت ایالات متحده و جامعه جهانی ایجاد می‌کند، کمک می‌کنند.»

دکتر الکزا آلبرت، روانپزشک برجسته، مگالومانیا را ناشی از «تجارب اولیه غفلت عاطفی» می‌داند — موضوعی که مری ترامپ (دختر عموی او و دکترای روان‌شناسی) در کتاب «بسیار زیاد و هرگز کافی نیست» به تفصیل به آن پرداخته است. به گفته آلبرت، چنین سابقه شخصیتی فرد را «عمیقاً شرمنده و وابسته به تأیید بیرونی، مست از تمجید و فوق‌حساس به انتقاد» می‌کند.

الگوی مشهود در رفتارهای مشاهده‌شده

اختراع داده‌های اقتصادی به صورت مکرر و بدون پایه.

ادعای صلح و تهدید همزمان: در حالی که خواستار جایزه صلح نوبل است، تهدید به حمله به کلمبیا، دانمارک، کوبا و حتی کانادا کرده و نیروهای نظامی را در خاورمیانه، آفریقا، دریای کارائیب و اقیانوس آرام به کار گرفته است. بدترین بروز این اختلال، در پست او در تروث سوشال بود که ایران را تهدید به «حذف کامل تمدن» کرد، پستی که بسیاری را در پایگاه رای ترامپ، یعنی جنبش ماگا، به این نتیجه رساند که ترامپ کاملا تعادل روانی خود را از دست داده است.

۳. اختلال شخصیت ضداجتماعی (Antisocial Personality Disorder)

ASPD با الگوی فراگیر بی‌توجهی به حقوق دیگران و نقض هنجارهای اجتماعی مشخص می‌شود.

این اختلال اغلب با اصطلاحات «سایکوپتی» یا «سوسیوپتی» هم‌معنی دانسته می‌شود.

۲۳۳ متخصص سلامت روان در نامه‌ای سرگشاده که قرار بود در نیویورک تایمز منتشر شود، با استناد به «وظیفه هشدار»، ترامپ را «یک تهدید فاجعه‌بار قریب‌الوقوع برای عموم» توصیف کردند و تأکید کردند که او «رفتاری از خود نشان می‌دهد که با معیارهای تشخیصی DSM-۵ برای اختلال شخصیت ضداجتماعی مطابقت دارد».

دکتر لنس دودز، روانپزشک بازنشسته، و مری ترامپ، دکترای روان‌شناسی، هشدار داده‌اند که مجموعه تشخیصی ترامپ شامل «اختلال شخصیت ضداجتماعی (سایکوپاتی/سوسیوپاتی)، اختلال شخصیت خودشیفته، ماکیاولیانیسم و سادیسم» است.

۴. اختلال شخصیت پارانوئید (Paranoid Personality Disorder)

PPD با بی‌اعتمادی و بدگمانی فراگیر نسبت به دیگران، تفسیر انگیزه‌های دیگران به عنوان بدخواهانه، و حساسیت بیش از حد به توهین و بی‌احترامی مشخص می‌شود.

همان نامه ۲۳۳ متخصص سلامت روان، ترامپ را واجد معیارهای تشخیصی «اختلال شخصیت پارانوئید» نیز دانسته است.

دکتر جان گارتنر به مصاحبه با وبگاه خبری -تحلیلی دیلی بیست می‌گوید: «ترس من این است که دونالد ترامپ از این وضعیت لذت می‌برد. او دارد لذت سادیستی را از ترساندن جهان و منفجر کردن چیزها تجربه می‌کند.»

گارتنر در ادامه اضافه می‌کند که زوال عقل فرونتومپورال «افراد را ناتوان از مهار رفتارشان می‌کند، بنابراین آن‌ها پارانوئیدتر، بی‌ثبات‌تر، گیج‌تر، تکانشی‌تر و پرخاشگرتر می‌شوند».

۵. سادیسم (Sadism) و خودشیفتگی بدخیم (Malignant Narcissism)

«خودشیفتگی بدخیم» اصطلاحی است که توسط روانکاو معروف قرن بیستم، اریش فروم، ابداع شد و ترکیبی از خودشیفتگی، رفتار ضداجتماعی، پارانویا و سادیسم (لذت بردن از رنج دیگران) است.

دکتر جان گارتنر در پادکست دیگری در وبگاه دیلی بیست (آوریل ۲۰۲۶) می‌گوید:

«او یک "id"{ نهاد: طبق منابع علم روانکاوی، بخشی از شخصیت است که انرژی ناهشیار شخصیت را تولید می‌کند تا توسط آن تکانه‌ها، نیازها و امیال برآورده شوند.} خروشان است بدون لوب فرونتال و بدون مهاربند. فکر می‌کنم لذت سادیستی را از ترساندن جهان و منفجر کردن چیزها تجربه می‌کند.»

دکتر بندی لی، روانپزشک و ویراستار کتاب «مورد خطرناک دونالد ترامپ »(حاصل همکاری ۳۷ متخصص سلامت روان)، نتیجه‌گیری کرده است که مجموعه اختلالات ترامپ «سادیسم شدید» را نیز در بر می‌گیرد.

۶. دیدگاه مخالف: احتیاط در تشخیص از راه دور

در مقابل این تحلیل‌ها، برخی متخصصان با اشاره به قانون گلدواتر (Goidwater Rule) — که تشخیص روانپزشکی از راه دور و بدون معاینه مستقیم بیمار را غیراخلاقی می‌داند — موضع محتاطانه‌تری اتخاذ کرده‌اند.

انجمن روان‌شناسی آمریکا (APS) در بازنشر تحلیل مک‌آدامز، بر این نکته تأکید دارد که صفات شخصیتی (مانند برون‌گرایی بالا و توافق‌پذیری پایین) با تشخیص‌های بالینی (مانند اختلال شخصیت) تفاوت ماهوی دارند. مک‌آدامز خود تصریح می‌کند: «ما اینجا درباره فرآیندهای عمیق ناخودآگاه یا تشخیص‌های بالینی صحبت نمی‌کنیم. به عنوان بازیگران اجتماعی، اجراهای ما برای همه قابل مشاهده است».

با این حال، مدافعان «وظیفه‌ی هشدار» استدلال می‌کنند که در شرایطی که یک فرد با اختلال شخصیت شدید به قدرت‌های هسته‌ای دسترسی دارد، هزینه سکوت از هزینه هشدار دادن بیشتر است.

تحلیل‌های روانپزشکی درباره شخصیت دونالد ترامپ عمدتاً حول محور خودشیفتگی بدخیم (به عنوان تشخیص هسته) و مگالومانیا (به عنوان بارزترین ویژگی رفتاری) متمرکز است.

آنچه این تحلیل‌ها را از ارزیابی‌های شخصیت‌شناختی روسای جمهور پیشین متمایز می‌کند، تأکید بر «تعامل» بین اختلال شخصیت و نشانه‌های زوال عقل (Frontotemporal Dementia) است — ترکیبی که به گفته دکتر گارتنر «بازدارنده‌های درونی را به طور کامل از بین می‌برد» و فرد را «تکانشی‌تر، پرخاشگرتر و پیش‌بینی‌ناپذیرتر» می‌کند.