به گزارش مشرق، پیام ۱۴ خرداد رهبری، یک هشدار جدی دارد: دشمن امروز دو هدف را دنبال می‌کند؛ اول، خسته کردن مردم و فرسودن امید آنها (تاب‌آوری)، و دوم، به خطا انداختن دستگاه محاسباتی مسئولان. این بخش را شاید باید چندین بار خواند.

خطای محاسباتی فقط اشتباه در یک تصمیم سیاسی یا اقتصادی نیست؛ گاهی ممکن است دشمن یک ملت را به این باور برساند که همه مشکلات کشور، تنها از یک مسیر حل می‌شود و هیچ راه دیگری وجود ندارد. گاهی افکار عمومی و حتی بخشی از مسئولان را چنان به یک متغیر گره می‌زنند که سرنوشت کشور، پیشرفت اقتصاد، ثبات بازار و آینده مردم را فقط در یک نقطه جست‌وجو کنند. مردم ایران، تجربه‌ی دهه‌ی نود، و دولت ناکارآمد روحانی، و گره زدن همه‌ی مسائل کشور، حتی آب خوردن به برجام را به یاد دارند که چگونه موجب شد همه امورات کشور معطوف به آن شده و بدترین سال‌های پس از انقلاب، به لحاظ مسائل اقتصادی و معیشتی رقم بخورد. وضعیتی که در آن با هر خبر مثبت مذاکرات، موجی از خوش‌بینی شکل می‌گرفت و با هر خبر منفی، موجی از نگرانی و ناامیدی. انگار اقتصاد، پیشرفت، سرمایه‌گذاری، تولید و آینده کشور همگی به نتیجه میز مذاکره گره خورده‌ بود.

پیام اما از زاویه دیگری به ماجرا نگاه می‌کند. هشدار می‌دهد که یکی از مهم‌ترین اهداف جنگ ترکیبی، همین وابسته کردن ذهن‌ها و محاسبات به متغیرهایی است که خارج از اراده ملت قرار دارند. یعنی جامعه به جای تکیه بر ظرفیت‌های خود، دائماً چشم به بیرون بدوزد و امید و ناامیدی‌اش را از آنجا دریافت کند. در همین چارچوب است که متن از «تردید»، «یأس»، «ترس»، «بدگمانی» و «اختلاف» به عنوان ابزارهای دشمن نام می‌برد. سلاح‌هایی که نه ساختمان‌ها، بلکه اعتماد عمومی را هدف می‌گیرند.

شاید به همین دلیل باشد که تندترین جمله سیاسی این پیام خطاب به داخل کشور است: هر اقدامی که مردم را ناامید، بی‌اعتماد و سرخورده کند، عملاً در همان زمینی بازی می‌کند که دشمن طراحی کرده است.

منبع: روایت فردا