در میان خبرهای قراردادهای پسابرجام، خبر مدل جدید قراردادهای نفتی چندان شنیده نشد؛ همه منتظر بودند که قرارداد جدید را ارزیابی کنند، اما اصل قرارداد محرمانه نگه داشته شد. انگیزۀ وزارت نفت از مخفی نگه داشتن مفاد قرارداد چیست؟

سرویس جنگ نرم مشرق- موضوع مدل جدید قراردادهای نفتی موسوم به آی.پی.سی (IPC) در دوران پسابرجام که از سال گذشته بحث‌های جنجالی و زیادی در میان کارشناسان این حوزه و همچنین اصحاب رسانه به راه انداخته، به سوژه یک مستند به نام «من تکنوکرات هستم» تبدیل شده است.

اهمیت این موضوع به حدی بالا است که در دیدار دانشجویی ماه رمضان امسال با رهبر انقلاب، صحبت‌های به نسب طولانی در این باره شد و رهبر انقلاب نیز فارغ از محتوای بحث‌ها، روحیه مطالبه‌گری را در میان دانشجویان و دیگر اقشار جامعه تشویق کردند.

در راستای همین مطالبه‌گری عمومی، مرکز مستند سفیرفیلم اقدام به ساخت مستند «من تکنوکرات هستم» به مدت 40 دقیقه کرده است تا به زبان ساده، انواع قراردادهای نفتی از ابتدا تا کنون را تشریح کرده و با توجه به ابهامات IPC و همچنین محرمانه نگه‌داشتن جزئیات این قرار داد، نسبت به خطرات و احتمال تاراج اموال عمومی مردم ایران هشدار داده باشد.

بررسی قراردادهای جدید نفتی آی.پی.سی (IPC)
موضوع مدل جدید قراردادهای نفتی موسوم به آی.پی.سی (IPC) در دوران پسابرجام، بحث‌های جنجالی در میان کارشناسان این حوزه و همچنین اصحاب رسانه به راه انداخته است

مشرق برای آگاهی‌سازی عمومی و همچنین پاسخ‌گویی مسئولان وزارت نفت به ابهامات وارده به این قرارداد، به انتشار گزارش این مستند مبادرت کرده است:

قرارداد IPC، خبری که چندان شنیده نشد

رئیس جمهور امریکا قانون تحریم‌های نفتی را به بهانۀ فعالیت‌های هسته‌ای علیه ایران در اواخر سال 2011 میلادی اعمال می‌کند. سال 1392 دولت جدید با شعار اعتدال در ایران روی کار آمد. هدف اصلی دولت، حل مشکلات اقتصادی از طریق افزایش فروش نفت خام و جذب سرمایه‌گذاری خارجی بود. برای این کار ابتدا باید تحریم‌ها برداشته می‌شد. برای همین دولت با گروه 5+1 وارد دور جدید مذاکرات شد. دولت جدید قبول کرد که بخش زیادی از داشته‌های هسته‌ای ایران محدود یا تعطیل شوند و در ازای آن، بالاخره تحریم‌ها برداشته شود.

شرکت‌های بزرگ صنعتی جهان پیشاپیش وارد مذاکرات غیررسمی با برخی مدیرانِ دولت شده بودند. زمزمه‌هایی شکل گرفته بود که قرار است اقتصاد ایران به اقتصاد جهان بپیوندد، بانک‌های ایران با بانک‌های خارجی رابطه برقرار کنند و شرکت‌های خارجی در داخل ایران به سرمایه‌گذاری‌های گسترده دست بزنند.

بررسی قراردادهای جدید نفتی آی.پی.سی (IPC)
برای بازنگری در قراردادهای نفتی در دوران پسابرجام، کمیته‌ای به سرپرستی سیدمهدی حسینی تشکیل شد که کارش را بی‌سروصدا شروع کرد و بالاخره به قراردادی رسید به اسم آی.پی.سی (IPC)

اما در میان این هیاهوها، خبر دیگری هم بود که چندان شنیده نشد. خبری که مستقیما با نفت مرتبط بود. در دوران تحریم، شرکت‌های خارجیِ نفتی از ایران رفته بودند و دولت می‌خواست با استفاده از فضای پس از تحریم، آنان را دوباره به ایران برگرداند. نظر دولت این بود که شرکت‌های خارجی میل مشارکت مجدد در ایران را ندارند و ما باید قراردادهای نفتی را برای آن‌ها جذاب کنیم. برای بازنگری در قراردادهای نفتی، کمیته‌ای تشکیل شد. کمیته‌ای به سرپرستی سیدمهدی حسینی که کارش را بی‌سروصدا شروع کرد و بالاخره به قراردادی رسید به اسم آی.پی.سی.

همه منتظر بودند که قرارداد جدید را ارزیابی کنند. اما اصل قرارداد محرمانه نگه داشته شد. ناگهان نگرانی‌های بسیاری برانگیخته شد. انگیزۀ وزارت نفت از مخفی نگه داشتن مفاد قرارداد چیست؟ در قرارداد جدید، چه اتفاقی در حال وقوع بود؟

بررسی قراردادهای جدید نفتی آی.پی.سی (IPC)
انگیزۀ وزارت نفت از مخفی نگه داشتن مفاد قرارداد  آی.پی.سی (IPC) چیست؟ در قرارداد جدید، چه اتفاقی در حال وقوع بود؟


انواع قرارداهای نفتی در دنیا

قرارداد نفتی در زمینه‌های بالادستی نفت هستند. صنایع بالادستی نفت، یعنی صنایع مرتبط با اکتشاف میادین نفتی، توسعۀ میادین نفتی، تولید و بهره‌برداری از میدان‌های نفتی. اما قراردادهای مرسوم نفتی در جهان، عمدتا از سه حال خارج نیستند. یا امتیازی هستند، یا مشارکتی و یا خدماتی.

قراردادهای امتیازی یعنی این که شما امتیاز منطقۀ نفتی را برای سال‌های طولانی به یک شرکت می‌دهید و به او اجازه می‌دهید تا در تمام این مدت به هر نحو که خودش صلاح می‌داند آن منطقه را اکتشاف کند، چاه بزند، نفت بفروشد و در نهایت از کل پولی که در آورده درصد مشخصی به شما بدهد. این نوع قرارداد، اولین قراردادی بود که ایران در دوران مظفرالدین‌شاه در زمینۀ نفت بست. سال 1280 شمسی، ویلیام ناکس دارسی، شهروند انگلستان، امتیاز استخراج، بهره‌برداری، حمل‌ونقل و فروش نفت را در سراسر خاک ایران به استثنای پنج استان شمالی کشور را به مدت 60 سال از مظفرالدین‌شاه قاجار گرفت. سهم ایران از فروش کل نفتش در دوران امتیازنامۀ دارسی، فقط 16 درصد بود.

بررسی قراردادهای جدید نفتی آی.پی.سی (IPC)
ویلیام ناکس دارسی انگلیسی سال 1280 شمسی امتیاز استخراج، بهره‌برداری، حمل‌ونقل و فروش نفت را در سراسر خاک ایران به استثنای پنج استان شمالی کشور را به مدت 60 سال از مظفرالدین‌شاه قاجار گرفت


رضاشاه پهلوی در سال 1311 این امتیاز را ملغا کرد اما امتیازنامۀ دیگری از همین نوع را پذیرفت که به قرارداد 1312 مشهور شد. در قرارداد جدید، سهم ایران از 16 درصد به 20 درصد از کل فروش نفت کشور رسید. ولی باز هم بیشتر منافع نفت ایران در دست انگلیسی‌ها بود.

با تلاش دکتر مصدق و همراهی آیت الله کاشانی سرانجام در سال 1329 مجلس شورای ملی قانون ملی شدن صنعت نفت را تصویب کرد. در 28 مرداد 1332 با کودتای امریکا و انگلیس علیه دولت دکتر مصدق، نفت دوباره به دست شرکت‌های خارجی افتاد. یک سال پس از کودتا، قرارداد جدید نفتی از نوع مشارکتی بسته شد.

{$sepehr_media_1663874_400_300}
قسمتی از مستند  (دانلود)

در این شیوه، شرکت‌ها در بخش‌های مختلف تولید نفت با دولت‌ها همکاری کرده و در بخشی از سود فروش نفت سهیم می‌شوند. مدت قرارداد در این نوع قراردادها معمولا کوتاه تر از قراردادهای امتیازی و بین 25 تا 40 سال است. در سال 1333 بعد از سقوط دکتر مصدق و کودتای 28 مرداد، قرارداد کنسرسیوم به شکل مشارکتی با ایران بسته شد. کنسرسیوم، مجموعه‌ای از این شرکت‌های بزرگ نفتی جهان بود: 5 شرکت امریکایی هر کدام با 8درصد سهام، شرکت انگلیسیِ بی‌پی با 40درصد سهام به تنهایی، شرکت هلندی-انگلیسی رویال‌داچ‌شل با 14درصد و شرکت فرانسوی توتال با 6 درصد سهام. دستاورد مبارزات مردم در ملی کردن صنعت نفت از بین رفت. همۀ مراحل اکتشاف، استخراج و فروش نفت به دست شرکت‌های خارجی سپرده شده بود و ایران فقط حق‌الامتیازی تحت عنوان «پرداخت اعلام‌شده» از کنسرسیوم می‌گرفت.

اما حتی دولت پهلوی هم با تصویب قانون نفت در سال 1353 به قرارداد مشارکتی پایان داد و قراردادهای نوع سوم به نام خدمتی را جایگزین کرد. از آن سال به بعد در ایران تا سال‌های بعد از انقلاب دیگر هیچ گاه قراردادهای امتیازی و مشارکتی بسته نشد و همۀ قراردادها خدمتی شد.

بررسی قراردادهای جدید نفتی آی.پی.سی (IPC)
با تلاش دکتر مصدق و همراهی آیت الله کاشانی سرانجام در سال 1329 مجلس شورای ملی قانون ملی شدن صنعت نفت را تصویب کرد. در 28 مرداد 1332 با کودتای امریکا و انگلیس علیه دولت دکتر مصدق، نفت دوباره به دست شرکت‌های خارجی افتاد.


جذابیتی برای تکرار تجربه‌های تلخ قبلی

اکنون دولت جدید در ایران، پس از توافق هسته‌ای منتظر سرمایه‌گذاری‌های خارجی است ولی ادعایش بر این است که شرایط قراردادهای نفتی ایران برای کمپانی‌هایِ جهان جذابیتی ندارد. برای همین باید قراردادها را «جذاب» کرد. آی.پی.سی طراحی می‌شود اما محرمانه می‌ماند و هیچ کس حتی مسئولان عالیِ نظام هم به متن اصلی دسترسی ندارند. قرارداد نفتی قبلی ایران، صرفا مرحلۀ اکتشاف و توسعه را در برمی‌گرفت در حالی که دولت جدید می‌خواهد تولید از میادین را هم در اختیار شرکت‌های خارجی قرار دهد. این یعنی واگذاری کل میادین نفتی به طرف خارجی. یعنی حتی میادین نفتی ای که همین حالا هم در حال تولید و بهره برداری هستند در قرارداد جدید آی.پی.سی به غول های نفتی خارجی واگذار می شود. انگار برای اولین بار بعد از سال 1353، دوباره در حال بازگشت به قراردادهای نفتی قبلی هستیم.

دولت قراردادهای نفتی جدید را از قرارداد قبلی ارجح‌تر می‌داند؛ اما منظور از قرارداد قبلی چیست؟ از سال 1376 و با شروع وزارت زنگنه، پای شرکت‌های خارجی به میادین نفتی، بیشتر باز شد. ایران به سمت نوعی از قراردادِ نفتیِ جدیدِ خدماتی رفته بود. مغز متفکر این قرارداد سیدمهدی حسینی بود. مردی که امروز هم آی.پی.سی را زیر نظر همان وزیر، به عنوان قرارداد نفتی جدید ایران تنظیم کرده است.

ساختار آن قرارداد چنین بود: شرکت سرمایه‌گذاری خارجی، کلیه وجوه سرمایه‌گذاری مانند نصب تجهیزات، راه‌اندازی آن‌ها و انتقال تکنولوژی را بر عهده می‌گرفت. انتقادات از این قرارداد زیاد بود. اول از همه این که پیمانکار هر چه هزینۀ بیشتری می‌کرد پاداش بیشتری دریافت می‌کرد بدون این که نیاز باشد میزان تولیدش را بیشتر کند. بدتر از همه این که هیچ ضمانتی برای همکاری با شرکت‌های بزرگ نفتی از آنان گرفته نمی‌شد و همین مسئله موجب خسارت‌های کلان به صنعت نفت ایران شده بود. یک نمونۀ وحشتناک، ماجرای شرکت فرانسوی توتال بود.


شرکت نفتی توتال در قرارداد چند سال پیش با شرکت نفت، تحقیقات گسترده‌ای دربارۀ میدان‌های نفتی ایران و میدان‌های گازی در پارس جنوبی انجام داد اما کمی بعد توتال از ایران رفت و تمام اطلاعاتی را که کسب کرده بود در اختیار شرکت‌های قطری گذاشت


ایران با شرکت توتال قرارداد همکاری در زمینۀ نفت و گاز امضا کرد. توتال تحقیقات گسترده‌ای دربارۀ میدان‌های نفتی ایران و میدان‌های گازی در پارس جنوبی انجام داد اما کمی بعد توتال از ایران رفت و تمام اطلاعاتی را که کسب کرده بود در اختیار شرکت‌های قطری گذاشت. حتی در میدان گازی پارس جنوبی، که چهار لایۀ گازی وجود داشت، توتال طرح ناقصی به ایران داد تا ایران از بزرگ‌ترین لایۀ گازی این میدان برداشت نکند. هم چنین در همان قرارداد شرکت خارجی لوازم و تجهیزات را به قیمت مورد نظر خودش از شرکت های خارجی می خرید و علاوه بر پول خرید تجهیزات، بهرۀ پولش را هم از شرکت ملی نفت می‌گرفت. اما این تنها بهره‌ای نبود که کشور به خارجی‌ها پرداخت می‌کرد. بابت ریسک بالای سرمایه‌گذاری هم به طرف خارجی بهره پرداخت می‌شد. با وجود همۀ این مشکلات، همان سال ها هم وزارت نفت قرارداد را محرمانه نگه می داشت. شاید اگر محرمانه نمی‌ماند، موجب این همه خسارت نمی‌شد. اما خسارت‌ها وقتی بیشتر شد که پای وزیر نفت به قرارداد جنجالی شرکت نروژی استات‌اویل باز شد.

وزارت نفت ایران به استات‌اویل نروژی که در کشور خودش فقط 25 درصد کل صنایع نفتی را در اختیار داشت، نزدیک به نیمی از نفت ایران را برای مطالعه و توسعه سپرد. سال 2003، برابر با 1382، مقامات قضایی نروژ فاش کردند که کارمندان استات‌اویل برای عقد قرارداد مهم نفتی به برخی از مقامات رسمی در شرکت ملی نفت ایران رشوه داده‌اند. سال 2004 متهمین در نروژ محاکمه شدند و ادارۀ مبارزه با فساد نروژ استات‌اویل را به دلیل بهره‌برداری از اعمال نفوذ غیرمشروع 20میلیون کرون جریمه کرد. کارمندان خاطی هم اخراج و مجازات شدند. اما در ایران معلوم نشد که چه کسانی رشوه‌ها را گرفته‌اند و چطور نزدیک به نیمی از نفت مملکت برای توسعه در اختیار استات‌اویل قرار داده شد.


سال 2003 برابر با 1382 مقامات قضایی نروژ فاش کردند که کارمندان استات‌اویل برای عقد قرارداد مهم نفتی به برخی از مقامات رسمی در شرکت ملی نفت ایران رشوه داده‌اند. کارمندان خاطی  استات‌اویل هم اخراج و مجازات شدند. اما در ایران معلوم نشد که چه کسانی رشوه‌ها را گرفته‌اند و چطور نزدیک به نیمی از نفت مملکت برای توسعه در اختیار استات‌اویل قرار داده شد


آی.پی.سی حتی از قرارداد قبلی هم ضعیف‌تر است

در سال 1393 که سیدمهدی حسینی قرارداد آی.پی.سی را معرفی کرده، پس از نزدیک به دو دهه خودش هم به منتقد طرحِ قبلی خودش بدل شده است؛ اما منتقدان می‌گویند قرارداد آی.پی.سی حتی از قرارداد قبلی هم ضعیف تر است.

در گذشته، یعنی از سال 1353 تا قبل از قرارداد آی.پی.سی، ایران فقط زیربار اکتشاف و گاهی هم مراحلی از توسعه می‌رفت. اما بهره‌برداری اصلی از چاه را خودش انجام می‌داد. مراحل بازتولید هم کاملا در اختیار خود ایران بود. مالکیت محصول میدان هم به شرکت‌های خارجی منتقل نمی‌شد. اما قرارداد جدید، همۀ مراحل را از ابتدا تا انتها به مدت 25سال در اختیار شرکت‌های خارجی قرار می‌دهد. قضیه فقط به این ختم نمی‌شود. 50 درصد محصول میدان متعلق به طرف قرارداد است و آن‌ها می‌توانند در خارج از کشور این 50 درصد را در لیست دارایی‌هایشان ثبت کنند. یعنی در واقع مالکِ درصد خاصی از هر بشکه هستند. شاید فکر کنید ماجرا به این‌جا ختم شده است. اما ماجرا حتی از این هم جالب‌تر است.


سیدمهدی حسینی قرارداد آی.پی.سی را معرفی کرده، پس از نزدیک به دو دهه خودش هم به منتقد طرحِ قبلی خودش بدل شده است

معمولا اکتشاف و توسعۀ ابتدایی برای رساندن چاه به یک حد ثابت از سقف تولید، بین 5 تا 7 سال به طول می‌انجامد. اما با قرارداد آی.پی.سی آیا شرکت‌های خارجی بعد از 7 سال دستمزدشان را می‌گیرند و می‌روند؟ خیر! قراردادهای 25ساله شرکت‌ها را تا مدت‌ها بعد از پایان ماموریت‌شان در محصولِ آن چاه نفتی شریک می‌کند. حتی اگر ایران به هر دلیلی از جمله تحریم یا درخواست اوپک بخواهد که تولید محصول یک چاه خود را کم کند، باید به آن شرکت خارجی خسارت بپردازد. اما مسائل دیگری هم در جریان است.

{$sepehr_media_1663875_400_300}
قسمتی از مستند (دانلود)

مدت زمان 25ساله قراردادِ آی.پی.سی زمان زیادی است که یک عمرِ کاری، از آغاز تا بازنشستگی را در بر می‌گیرد. بخش داخلی صنعت به تدریج کمرنگ و کمرنگ‌تر می‌شود. کارشناسان و نخبگان شرکت های داخلی نفت هم که در جنگ و تحریم چرخ اقتصاد را چرخانده اند با کم اثر شدن شرکت های متبوعشان و جذابیت های شرکت خارجی آماده مهاجرت از بدنه صنعت نفت به شرکت های خارجی می شوند. به این ترتیب، نیروهای انسانی ما نیز از دست ما خارج شده و عملا فرار مغزها در داخل خاک کشور رخ می‌دهد.


از سال 1353 تا قبل از قرارداد آی.پی.سی، ایران فقط زیربار اکتشاف و گاهی هم مراحلی از توسعه می‌رفت. اما بهره‌برداری اصلی از چاه را خودش انجام می‌داد. مراحل بازتولید هم کاملا در اختیار خود ایران بود. اما قرارداد جدید، همۀ مراحل را از ابتدا تا انتها به مدت 25سال در اختیار شرکت‌های خارجی قرار می‌دهد

تکنولوژی‌، راز حیات غول‌های نفتی دنیا

فارغ از بحث جذاب کردن قراردادهای نفتی جهت جذب شرکت‌های خارجی، مسئولان مربوطه معتقدند که آی.پی.سی برای این طراحی شده که تکنولوژی را نیز به کشور منتقل کند. این در حالی است که این تکنولوژی‌ها راز حیات این غول‌های نفتی هستند و معلوم است که هیچ وقت دست به چنین کاری نمی‌زنند. انتقال تکنولوژی حتی در قراردادهای قبلی هم آمده بود اما هیچ وقت اتفاق نیفتاده بود. اساسا انتقال تکنولوژی برای غربی‌ها صرف نمی‌کند. آن‌ها به یک معادله به اسم «عدم تعادل ساختاری» معتقدند.

{$sepehr_media_1663876_400_300}
قسمتی از مستند (دانلود)

برای فهم این معادله کافی است از این زاویه نگاه کنیم:

شما کشوری هستید که منابع طبیعی گسترده دارید. برای استخراج و فروش این منابع طبیعی گسترده، تکنولوژی را از خارج وارد می‌کنید. در این حالت غربی‌ها که منابع ندارند، در ازای منابع شما، به شما تکنولوژی می‌دهند. این تعادل برای غربی ها باید همیشه برقرار باشد. حتما اسم بیماری هلندی به گوشتان خورده است. وقتی در سال 1960 میلادی در هلند گاز طبیعی کشف شد، یک باره اقتصاد صنعتی این کشور دچار رکود شد. در سال 1977 مجلۀ تخصصی اکونومیست با اعلام واژۀ بیماری هلندی، اعلام کرد که علت این رکود، این است که کشور هلند مدتی به فروش گاز طبیعی وابسته شده بود و همین صنعت را در آن کشور ضعیف کرده بود. این اتفاق سال‌هاست که در ایران می‌افتد. یعنی از زمان کشف نفت در کشور تا همین حالا. بنابراین، شرکت‌های خارجی هیچ وقت صنعت و تکنولوژی را در اختیار ما قرار نمی‌دهند. در اختیار هیچ کشور نفتی دیگری هم قرار نداده‌اند.


مسئولان مربوطه معتقدند که آی.پی.سی برای این طراحی شده که تکنولوژی را نیز به کشور منتقل کند. این در حالی است که این تکنولوژی‌ها راز حیات این غول‌های نفتی هستند و معلوم است که هیچ وقت دست به چنین کاری نمی‌زنند. انتقال تکنولوژی حتی در قراردادهای قبلی هم آمده بود اما هیچ وقت اتفاق نیفتاده بود. اساسا انتقال تکنولوژی برای غربی‌ها صرف نمی‌کند


احتیاط به‌دلیل سابقه خیانت بعضی شرکت‌های خارجی

در قرارداد آی.پی.سی مشخص نشده است که طرف خارجی قرارداد باید چه ویژگی های داشته باشد؟ آیا اسم و آوازه شرکت های خارجی برای عقد قرارداد کفایت می کند؟ مسئولین نفتی در گذشته بارها در دامِ همین شهرت و آوازۀ شرکت های خارجی افتاده بودند.

نمونه‌ی استات‌اویل و خیانت توتال تنها نبودند. یک نمونۀ دیگر، مشارکت شرکت زیمنس در قراردادهای انرژی ایران بود. این شرکت، تبدیل به یک گذرگاه جاسوسی برای سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل شد و ویروس استاکس‌نت را وارد ایران کرد. ویروسی که حمله به تاسیسات هسته ای نطنز، بخشی از عملیات سایبری گسترده مشترک رژیم صهیونیستی و آمریکا برای انجام اقدامات خرابکارانه در زیر ساخت های نظامی و غیرنظامی ایران بود.

{$sepehr_media_1663877_400_300}
قسمتی از مستند (دانلود)

نمونۀ دیگر، شرکت فرانسوی- آمریکایی شلمبرژر بود. این شرکت قرار بود نفت ایران را در میادین مشترک با قطر مورد بهره‌برداری قرار دهد. اما شلمبرژر کار دیگری کرد. چاه‌هایی که شلمبرژر می‌زد روی میادینی بود که در داخل مرز ایران قرار داشت و در قراردادهای مشابه با طرف قطری، چاه‌ها را روی میادین مشترک می‌زد. به این ترتیب، علاوه بر خیانتی که به طرف ایرانی می‌کرد سود زیادی را به جیب قطری‌ها می‌ریخت.


شرکت فرانسوی- آمریکایی شلمبرژر قرار بود نفت ایران را در میادین مشترک با قطر مورد بهره‌برداری قرار دهد، اما چاه‌هایی که شلمبرژر می‌زد روی میادینی بود که در داخل مرز ایران قرار داشت و در قراردادهای مشابه با طرف قطری، چاه‌ها را روی میادین مشترک می‌زد. به این ترتیب، علاوه بر خیانتی که به طرف ایرانی می‌کرد سود زیادی را به جیب قطری‌ها می‌ریخت


تکنوکرات‌ها فقط زمان حال را می‌بینند

با وجود آن چه در پشت پرده در جریان است، کارشناسان کشور هم چنان به انتقاد و مخالفت با آی.پی.سی ادامه می‌دهند. با همۀ این اوصاف، ظاهرا دولت عزم خود را جزم کرده تا به هر نحو که شده آی.پی.سی را با شرکت‌های خارجی منعقد کند.

با توجه به اینکه نمونۀ اصلی قرارداد در اختیار کارشناسان و افکار عمومی قرار داده نشده، گمانه‌زنی‌ها افزایش می‌یابد که آیا دولت قصد کرده است برای 25سال آینده، کشور را به دام تعهداتی بیندازد که خاطراتِ امتیازات قاجاری را زنده کند؟


در این مستند آمده است: با توجه به اینکه نمونۀ اصلی قرارداد در اختیار کارشناسان و افکار عمومی قرار داده نشده، گمانه‌زنی‌ها افزایش می‌یابد که آیا دولت قصد کرده است برای 25سال آینده، کشور را به دام تعهداتی بیندازد که خاطراتِ امتیازات قاجاری را زنده کند؟


اما هم می‌شود نفت را به عنصری برای تکیه و وابستگی هر چه بیشتر به خارج از کشور بدل کرد و با سرمایه‌گذاری‌های خارجی، بیش از پیش گرفتار مناسبات و تصمیم‌های شرکت‌های خارجی شد، و هم می‌شود حرکت را از سمت خام‌فروشی به سمت خودکفایی و تولید محصولات پیشرفته‌تر نفتی با ارزش افزودۀ بالا تغییر مسیر داد.

رسیدن به خودکفایی و پیشرفت صنعتی، صرفا یک رویا نیست. یک آرمان است و تفکر انقلابی هدفش رسیدن به همین آرمان‌هاست. اما در جهت مقابل، تفکری وجود دارد به اسم تفکر تکنوکراتی. تکنوکرات، آرمان‌ها را نمی‌بیند. صرفا مشکلات روز را می‌بیند و خیال هم ندارد که به هدفی بلندمدت برسد. در این مواجهه، فعلا سرنوشتِ نفت ملت، در دستِ کدام تفکر است؟

نظرات

  • انتشار یافته: 54
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 39
  • ۰۰:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 3
    قرارداد جدید نفتی از قرارداد داراسی که مظفرالدینشاه بست از جهاتی بدتر است چرا که رسما مالکیت نفت سر چاه را به اجانب می دهد. ما برای فروش و دعوت از شرکتهای استعمارگر اینبار خودمان پیش قدم می شویم و تازه آنها ناز می کنند! اسم اسلام را از این کشور بردارید و بعد هر کاری می خواهید بکنید. تک تک روزهای دولت یازهم سرشار از وادادگی است.
  • نیما ۰۱:۲۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    2 2
    گفته ها سودی نبخشید ... ناگفته ها بماند...
  • ناشناس ۰۱:۴۰ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    2 1
    خدا به دادمون برسه
  • ۰۲:۲۸ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 1
    تا حالا کجا بودین قطر تمام نفت ما رو تموم کرد؟؟!!! با قراردادهای 50 درصدی و می گفت این سهم ایران می دیم ب کشور دیگه
  • حسین ۰۲:۴۷ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 0
    کلا کلمه «انتقال تکنولوژی» یک دروغ همه گیره. چه در نفت چه در خودرو و ... تکنولوژی را باید ساخت و در این راه ساخت می توان از هزار روش میان بر استفاده کرد وگرنع انتقال و ... فقط روی کاغذه
  • ۰۳:۰۳ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    4 1
    مستعمره بشه ولی ندنش به بابک زنجانی ها
  • محمد ۰۳:۰۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    2 0
    ننگ بر این جماعت شکم گنده شکم پرست
  • ۰۳:۵۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 0
    این کار حراج سرمایه های ملی ایران است خیانت به مردم حال ایران و نسل های آینده است
  • ۰۵:۳۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    2 0
    قراردادهایی که در ارتباط با میادین مشترک نفتی و گازی باید بتونه با قرادادهای کشورهای ذینفع برابری کنه و الا خارجیها حاضر به سرمایه گذاری در طرف ایرانی نخواهند شد بنا بر این جایی برای مخالفت باقی نمی مونه و در غیر اینصورت باید مثل سالهای گذشته نظاره گر باشیم و حسرت بخوریم که ای وای طرف قطری و یا سعودی و یا کویتی سرمایه های مملکتمون را تاراج کردند.
  • امیر ۰۵:۵۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    سلام دستتون درد نکنه . عالی بود . مستند رو از کجا میشه تهیه کرد ؟؟
  • ۰۶:۱۵ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 1
    وطن فروشان تا همه ایران را نبخشند دست بردار نیستند واقعا چطور شخصی به این مرحله از ذلت میرسد مگر سر سفره پدر و مادر بزرگ نشدند امان از مال حرام
  • امیر ۰۶:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    سلام دستتون درد نکنه . عالی بود . مستند رو از کجا میشه تهیه کرد ؟؟
  • ۰۶:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    که میگی وظیفه ما گسترش منابع و صنایع استراتژیک و.... از جمله نفته! گسترش یعنی اینکه چیزی بیش ازینکه حالا در دست داری دستت رو بگیره و صاحب بشی، نه نصف چیزی رو هم که داری بدی! بعدش هم، گیرم که که 150 میلیارد دلار نداری الان که خودت گسترش بدی، خارجیها هم یک شبه نمیارن، تو همین 25 سال قرارداد تدریجی میارن. خودتون هم میتونین تو همین مدت تدریجی تامین بودجه کنید. حتی اگه نصف این مقدار رو تامین بودجه کنید و نصف میزان دلخواه گسترش بدین بدین باز هم به نفعتونه، چون شما در هر حال نصف این مقدار عایدتون میشه چون خارجیها نصفش رو میبرن، یا خودتون توان گسترش بیش از 50 درصد ندارین، اما فرقش دو تا چیزه! 1. کشورهای خارجی از مال ما ثروتمند نمیشن. 2. نصف ذخایر که قرار خارجی ببرند هم میمونه و جزو ذخایر کشور میمونه. البته بگذریم از اینکه شماها اصلا به این مسائل توجهی ندارین بلکه به کمیسیونهای خودتون که در غالب درآمد حاصله از شرکتهای تحت نظر شماست و سودش به جیب مردم نمیر سه توجه دارین! ضمنا تکلیف مالکیت اموال غیر منقول چی میشه؟ آیا اون رو هم 50 درصد به خارجیها میرسه؟ حتی عربها هم دیگه بعد جریان فلسطین به خارجیها زمین و ملک واگذار نمیکنن که شما کردید. مطمئنی باشید که خارجیها، حق لازمه و شغلهای باکلاسی هم در خارج برای اعضای تیم قراردادی ایران در نظر گرفتن تا در صورت بروز هر مسئله ای آنها براحتی به خارج رفته و در امنیت کامل در کشورها و دانشگآه های خارجی و حتی سازمان ملل بعنوان قهرمان مثل احمد شهید مشغول بکار بشن.
  • امیر ۰۸:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    2 1
    آیندگان قضاوت خواهند کرد که چه خیانتهایی به این کشور شده و چه کسانی برای سود شخضی و پر کردن دوزاری جیب خودشون چه سرمایه های هنگفتی رو به باد دادند...
  • دلواپس ۰۸:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 1
    الان دوباره به ما وصله میزنن میگن دلواپسید... میخوان کسی نگران و دلواپس نباشه تا راحت بتونن هر گند و خیانتی میتونن بکنن... تو این دولت امور محرمانه زیاد شده.. از متن توافقات هسته ای و قرار داد خودروسازا با طرفای فرانسوی و قرادادهایی هواپیمایی و نفتی و غیره... حتی مجلس رو هم محرم اسرارشون نمیدونن.. باید یه قانونی تصویب بشه با موضوع شفاف سازی... هیچ موضوع و قرار داد و عملکرد و هیچ فعالیتی نباید محرمانه باشه غیر از مسائل نظامی و اطلاعاتی که لازمه محرمانه باشه... فقط اینطوری میشه دست خیانت کارها رو قطع کرد!
  • رضا کارشناس ارشد تجارت بین الملل ۰۸:۱۳ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    دوست عزیر که این مقاله رو تهیه کردی 1-شما اطلاعاتت نسبت به نفت و گاز بسیار پایین حتی در ابتدای مقاله قرارادادهای نفت و گاز و اشتباه توضیح دادی لطفا اگر اطلاعات ندارید مقاله ننویسید 2- شما تا متن کامل قرارداد رو نخوندی چطور داری نظر میدی من هم نخودم نمیگم خوبه یا بده ما مردم ایران چرا وقتی کارشناس کاری نیستیم نظر میدیم همین مملکتمونو از بین برده
  • ۰۸:۵۵ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 0
    نباید هیچ قراردادی مخفی بماند.مجلس باید برای تایید صحت ان ورود پیدا کند.مبادا مثل قرارداد کرسنت متضرر شویم؟
  • ۰۹:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 1
    از پاسداران عزیز که برای سربلندی ایران در تلاشند خواهش میکنم که اجازه ندهتد بیگانگان بر ما مسلط شوند. مرگ بر امریکا و همه ی شکم پرستان خائنان باید اعدام شوند
  • ۰۹:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    آری. وقت جای خادم و خائن عوض می شود نظراتی مانند امثال شما به منصه ظهور می رسد. واقعا زنجانی دزد است و آمریکا از بس ما را دوست دارد دزد اموال ما را تحریم کرده؟
  • ۰۹:۰۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    تو که نخوانده ای از چه دفاع می کنی؟ تازه اگر چیز قابل دفاعی دارد چرا پشت پرده و محرمانه؟
  • سهیل ۰۹:۱۱ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    یک عمره با همین سفسطه نظر کارشناسی صنعت مملکت رو به روز سیاه نشوندن. این سفسطه باعث شده که حداقل 20 ساله چرخش نخبگان توی عرصه مدیریتی کشور نداریم. یک عده «تکنوکرات» از ابتدا بودن، هستند و خواهند بود. بازنشستگی هم ندارند، از عالم و آدم هم طلبکارند. انگار که آسمون شکافته شده اونا افتادن پایین. انواع لقب های دهن پرکن «پدر صنعت» و «دده نفت و گاز» و «لله تجارت» رو هم یدک می کشند. همون ها که سرمایه هاشون از 1000 میلیارد دلار بیشتر. چرا باید فروش مهم ترین دارایی طبیعی کشور «محرمانه» باشه؟ چراااا؟
  • خلیل آقا ۰۹:۴۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    من با عنوان مستند مشکل دارم. عنوان را تغییر دهید به : من یک با سواد، باشناسنامه و برجامی هستم.
  • ۰۹:۵۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    1 0
    کدخدا برد کدخدا برد کدخدارا بگیرید کدخدا دزد است.
  • رضا ۰۹:۵۷ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    دوست عزیز من روی صحبتم با اصلح نبودن نویسندس ،اصلا کل قرارداد نا مناسب من میگم چرا از چیزی که اطلاع نداریم نظر میدیم در ابتدای مقاله کلا بحث قرارداد ها رو اشتباه نوشته قراراداد های ما به قرارداد های پایین دستی(اکتشاف استخراج) ، بالا دستی (انتقال نفت و تبدیل به فراورده مثل پالایشگاه )میباشد حالا شما ببینید نویسنده چی نوشته؟متن بالا رو با دقت بخونید
  • مهرداد ۱۰:۴۸ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    زنگنه باید استیضاح بشه
  • کمیل ۱۰:۴۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    این کار حراج سرمایه های ملی ایران است خیانت به مردم حال ایران و نسل های آینده است "از زحمات بردارانی که این مستند را جمع اوری کردن وساخته اند ودغغه ی زندگیشان شده است سپاسگزاروتشکر می نمایم
  • محمد ۱۱:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    تحلیل تفصیلی جالبی بود اینکه در تحلیل از محتوای تصویری و فیلم هم استفاده کردید تحلیل را جذاب تر کرد اما در باره ی محتوای تحلیل شما نظرات موافقان این قراردادها باید بهتر نمایش داده شود. تا برای خواننده تصمیم گیری و قضاوت فراهم شود. باز هم ممنون
  • محمد ۱۱:۲۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    تحلیل تفصیلی جالبی بود اینکه در تحلیل از محتوای تصویری و فیلم هم استفاده کردید تحلیل را جذاب تر کرد اما در باره ی محتوای تحلیل شما نظرات موافقان این قراردادها باید بهتر نمایش داده شود. تا برای خواننده تصمیم گیری و قضاوت فراهم شود. باز هم ممنون
  • سهیل ۱۱:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    البته منظورم 1000 میلیارد تومان بود، سهوا نوشتم دلار. دوستان در جریان می دونن کدوم بزرگوار رو می گم
  • ۱۲:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    آقاي رضا كارشناس ارشد تجارت بين الملل -جنابعالي بالادستي وپايين دستي را جابجا مرقوم فرموده ايد !!.پس شما كه حتي مفهوم آنها را نميدانيد بقول خودتان مطلبي را كه نميداني نظر ندهيد .
  • مهران ۱۳:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    احسنت گل گفتی .
  • ناشناس ۱۳:۰۲ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    بدهی بابک زنجانی به وزارت نفت یک بیستم کرسنت هم نیست .
  • ناشناس ۱۳:۱۰ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    قراردادهای جدید نفتی صنعت نفت ایران را به قبل از سال 53 بر می گرداند و این را همه میدانند.
  • مسعود ۱۳:۱۲ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    قراردادهای جدید شبه کرسنت و مغایر اصل 44 و منافع ملی است و باید لغو بشوند.
  • ۲۱:۳۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۳۰
    0 0
    بابا عربا دارن نفت رو مفت از چنگمون درمیارن و پیشرفت میکنن اگر نبری میبرن ارزون تر میفروشی ولی واقعا فروش میره شرکت های خارجی دنبال سود بیشترن و میرن سمت عربا حالا مشرق هی بزن تو سر خودت به نظرت کسی با شرایط سخت میاد تو ایران سرمایه گذاری کنه؟ از طرفی نفت همیشه پررونق و با قیمت بالا نیست یه روزی از سکه میفته. حالا این حرفا به کنار شما میای از بدی شرایط کسب و کار تو ایران صحبت میکنی اینم یکی از شرایط بهبودشه
  • عیسی ۰۹:۴۹ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    دوست عزیز چرا نا آگاهانه قضاوت میکنی؟ وقتی در چارچوب کلی قراردادها گفته شده هر چیزی روی زمین و زیر زمین مطعلق به وزارت نفت ایران است چطوری مالکیت به خارجی ها میرسه؟ قضاوت شما بیشتر رنگ و بوی سیاسی داره تا دلسوزی به حال مردم
  • ۱۰:۳۲ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    همه همت ایشان این است که در مسابقه با قطر عقب نماند! مسابقه ای که ذاتا به ضرر هر دو کشور ایران و قطر و فقط به نفع مصرف کنندگان سوخت است. اما حالا هم که وارد مسابقه شده کوچکتربن ارزشی برای نیروهای داخلی قایل نیست و باز هم به همان توتال اعتماد می کند قبلا مزه. خبانت توتال را چشیدذیم و دیدیم چطور با قطر زد و بند کرد و دهسال پارس جنوبی را معطل نگهداشت.
  • یاسین ۱۱:۰۲ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    خیلی جالبه که هم نفت و به چپاول بدهید برود،هم نتونی شکایت کنی ازش ،هم کار برای بچه‌ها ی فرانسوی درست کنی ،انوقت جوانان با استعداد این مملکت بروند برای کار گریه کنند
  • یوسف بهلولی ۱۱:۱۱ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    با سلام واویلا میگن تو جلسه پنهانی (غیر علنی) مجلس طرف گفته ایرادات طرح برطرف شده . همگی بیچاره شدیم!
  • ۱۱:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    ولی من میگم با وجود اینکه گفتن این حرف خیلی سخته ولی ترجیح میدم که وقتی کارد به استخون رسید همون یک ایرانی بخوره و ببره به مراتب بهتر از اینه که کشور بخواد این تحقیرها رو ببینه.صدها مثل بابک زنجانی بخورن بهتر از اینه که یک آمریکایی گاوچرون یا یک شرکت انگلیسی بخواد هم بخوره هم ببره هم تحقیر بشیم.اگر یک ایرانی ببره شاید یک روزی یه جایی یه سودی بهم برسونه ولی اگه یه آمریکایی یا اروپایی ببره. میخوره یه آبم روش تازه تحقیرمون هم میکنه.واقعا ننگ بر روحیه ای که مستعمره شدن کشورش رو بر هر چیزی ترجیح میده.ننگ.
  • ۱۱:۴۵ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    توقع داشتم تیتربرترواول امروز مشرق باتوجه به فوق العاده بودن کاربزرگ وجهادی دانشمندان هواوفضای کشور رونمایی ازموتور جت ملی باشه دستاوردی که سالهامنتظرش بودیم وهمینطور سامانه باور که آن هم سالهاست که منتظرش هستیم دودستاورد فوق العاده که مشرق به سادگی ازکنارش گذشت انگارمشرق بدجوری توی حاشیه رفته متاسفم برای مشرقی که عشقش دستاوردهای نظامی کشور بوداما الان ...
  • ۱۲:۲۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    با سواد! اونکه با قطر مشترک است گاز است و میعانات گازی. همیشه فقط بلدیم بدون کارشناسی حرف بزنیم و هر چی بد بود بگیم، قبلی!
  • ۱۲:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    مشرق ؛ الكي شلوغش نكن واقعيت اينست كه هيچ شركتي با شرايط قراردادهاي قديمي نفت حاضر به حضور و سرمايه گذاري در ايران نيست. رقباي نفتي در آمريكاي جنوبي ، آفريقا و همين ناحيه خليج فارس و خزر كلي شرايط مناسب وايده آل با حق مالكيت و برداشت طولاني مدت از منابع نفتي به سرمايه گذاران پيشنهاد مي دهند راهي بجز شيوه قراردادهاي جديد وجود ندارد
  • ۱۲:۴۵ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    IPC چه می گوید؟ در قرارداد نسل چهارم، حلقه های مختلف صنعت نفت (اکتشاف ، توسعه و تولید) به صورت یکپارچه به شرکت خارجی ای که با یک شرکت خصوصی ایرانی، عامل مشترک تشکیل داده است، واگذار می شود. شرکت خارجی در کنار شرکت ایرانی در کنار شریک شدن در مالکیت مخازن نفتی، حضوری ماندگار (بیش از 25 سال) در صنعت نفت خواهند داشت تا وزارت نفت از منابع عمومی کشور به این شرکت های غیرعمومی منابع نفتی را هبه کند. اگر برد – بردی در این قراردادها وجود داشته باشد برای شرکت خارجی و شرکت خصوصی ایرانی است و در این میان تنها دستاورد برای صنعت نفت کشور، تولید نفت با هزینه مضاعف خواهد بود. اینجاست که هر چه تولید نفت کشور بیشتر شود، میزان بهره شرکت های طرف قرارداد با وزارت نفت نیز بیشتر می شود و این یعنی سراشیبی سقوط به سمت ایجاد دولت رانتیر جدید در جمهوری اسلامی. نفت و درآمد حاصل از آن یک رانت است چرا که نفت غیر تولیدی‌ ترین محصول کشور بوده و قرار است این رانت بزرگ، با وابسته کردن مجدد کشور به منابع نفتی، به بخش خصوصی مورد تایید ژنرال های نفتی هبه شود. ژنرال های نفتی ای که از دولت سازندگی در دولت فعلی به یادگار مانده اند و قرار است با استفاده از این منابع بی پایان، نظام سرمایه داری جدیدی را در بطن کشوری که مولد انقلاب اسلامی بوده است، ایجاد کنند. رانت نفت به یک طبقه‌ی مرفه نوظهور تعلق می گیرد تا بسط قدرت خود را در کشور حفظ، تثبت و به گسترش رساند. اینجاست که می توان به چرایی تلاش وافر وزیر مادام العمر نفت دولت اعتدال برای افزایش تولید نفت حتی به قیمت سقوط بهای آن پی برد. 4- وظیفه «حافظان انقلاب» در این باره چیست؟
  • ۱۲:۴۹ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    مالکیت نفت صریحا تا 25 سال به خارجیها سپرده شده است. پس خود را با اظهارات دولتی که قبلا صداقتش را در برجام نشان داد گول نزنید.
  • ۱۲:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    این دروغ محض است. هیچ کشوری چنین قراردادی در دنیا ندارد. حتی آرامکو عربستان هم مالک نفت مخازن نیست. تازه شکتهای خود ما قرارگاه خاتم الانبیا آماده بودند کار را اجرا کنند اما اولین کار زنکنه اخراج همه نیروهای ایرانی بود.
  • ناشناس ۱۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    در 8 سال دولت قبل با استفاده از توانمندی های داخلی فازهای مختلف پارس جنوبی به توسعه 90 درصدی رسید و شرکت های داخلی می توانند صنعت نفت ما را به پیش ببرند
  • ۱۳:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    همه پرسی برگزار شود
  • ۱۵:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    حق دلالی ... رو بدید سرصداها همش میخوابه.چه معنی میده بدون حق دلالی ... بدون واسطه نفت برداشت بشه
  • ۱۸:۴۷ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    توضیح بیشتر اینکه آرامکو در ابتدا امتیاز نفت عربیستان را گرفت اما بتدریج عربستان سهام این شرکت را خرید و الان کل نفت آن در مالکیت حکومت سعودی است. به این معنا که آن قرار دادهای استعماری را امروز حتی کشورهای عربی هم قبول ندارند
  • mojtaba ۲۱:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    merci mashregh,
  • ۲۱:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
    0 0
    مجلس بايد جلسه ها علني باشد تا مردم اطلاع داشته باشند قرادادها بايد به استقلال مملكت را حفظ كند انتقال تكنولوژي هم دروغ است بدليل اينكه كشور ايران موتور هواپيما ميسازد نيروگاه هاي بخاري ميسازد نيروگاه خورشيدي در يزد ساخته است نيروگاه بادي ميسازد نيروگاه آبي مثل كرخه مسجد سليمان كارون ٣ و ٤ گتوند و نيروگاه تلمبه ذخيره اي سياه بيشه و ....... غيره بر ميلاد پل و كشور اينهمه تكنولوژي دارد تكنولوژي صنعت نفت پايين تر از تكنولوژي نيروگاه و ساخت داخل كشور است و مقصر هم مجلس است مجلس ميتواند چند نفر متخصص اسناد مناقصه IPC را بصورت ساعتي استخدام موقت نمايد و به نمايندگان اراعه طريق نمايند و نمايندگان بصورت تخصصي با موضوع برخورد نمايند تا استقلال مملكت خدشه دار نشود كشور بيش از پانصد هزار شهيد داده است
  • شجاعی ۱۶:۴۳ - ۱۳۹۵/۰۷/۱۳
    0 0
    وقتی خودمان میسازیم سکوی نفتی «ایران» متعلق به شرکت نفت که پایه ان تا عمق بیش از 710 متری آب‌های در خلیج فارس امتداد داشت، عمیق‌ترین سکوی نفتی جهان تا سال 2010به شمار می‌رفت، اما هم‌اکنون پایه سکوی نفتی «فارس» در خلیج فارس، در عمق 2450 متری؛ یعنی بیش از پنج برابر ارتفاع برج 102 طبقه «ایمپایر استیت» با 448 متر ارتفاع در منهتن نیویورک، جای آن را گرفته است.تجهیزات ایمنی این سکو منحصر به فرد است و یک شناور و قایق نجات به‌طور آماده به کار، پیوسته در نزدیکی سکو مستقر هستند. مقاومت سکوی فارس در برابر زلزله، طوفان، انفجار و حوادثی از این دست، 10 برابر بیشتر از هر گونه تأسیسات مشابه دیگر در خلیج فارس است. سکوی فرود بالگرد در پردیدو می‌تواند 2 هلیکوپتر عظیم‌الجثه سیکورسکی (S-92) را بر روی خود جا دهد که هر یک قابلیت جابه‌جایی 22 نفر را دارد تا در مواقع بروز حادثه، تخلیه سریع‌تر کارکنان از روی سکو امکان‌پذیر باشد در کجای جهان اینچنین پیشرفتی میبینید
  • حسن ۲۰:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۱
    0 0
    در این مستند گفته شد که سید مهدی حسینی خودش به منتقد قراردادهای قبلی شده ولی برای آن سندی از جمله صحبت های آقای حسینی مبنی بر انتقاد از قراردادهای قبلی ارائه نشده اگر سندی وجود داره لطفا ارائه بدین

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس