به گزارش مشرق، جمهوری اسلامی ایران پس از ۴۷ سال، حوزه دفاعی را به یکی از مهم‌ترین نمادهای استقلال و خودکفایی ملی تبدیل کرده است.

فشار تحریم‌های نظامی نه‌تنها مانع توسعه دفاعی کشور نشد، بلکه با تغییر رویکرد به سمت بومی‌سازی و اتکا به توان داخلی، زمینه شکل‌گیری یک ساختار دفاعی مستقل را فراهم کرد.

امروز تولید تجهیزات متنوع نظامی، نقش مؤثری در افزایش بازدارندگی، تأمین امنیت مرزها و تأثیرگذاری ایران در معادلات امنیتی منطقه دارد.

این سلسله گزارش‌ها به بررسی تجهیزات نظامی ساخت ایران و جایگاه آن‌ها در راهبرد دفاعی کشور می‌پردازد.

«حیدر ۱۱۰»؛ سریع‌ترین شناور سپاه

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با تولید و به‌کارگیری چندین مدل شناور موشک‌انداز با قابلیت‌های منحصربه‌فرد، گام‌های مهمی در تقویت توان دریایی کشور برداشته است.

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این شناورها، سرعت بسیار بالای آن‌هاست؛ به‌گونه‌ای که به گفته فرمانده نیروی دریایی سپاه، سردار علیرضا تنگسیری، سرعت شناورهای موشک‌انداز سپاه به ۱۱۶ نات، معادل حدود ۲۱۵ کیلومتر بر ساعت در خشکی، می‌رسد.

سرعت بالا در کنار سایر ویژگی‌های عملیاتی شناورهای تندرو سپاه، تمایزی چشمگیر در مقایسه با نمونه‌های مشابه در سایر نقاط جهان ایجاد کرده است. در حالی که حداکثر سرعت اغلب شناورهای تندرو جهان حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برآورد می‌شود، جدیدترین شناور تندرو نیروی دریایی سپاه با نام «حیدر ۱۱۰» توانایی دستیابی به سرعتی نزدیک به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را دارد؛ قابلیتی کم‌نظیر که نقش بسزایی در ارتقای قدرت بازدارندگی، افزایش ابتکار عمل و ایجاد برتری عملیاتی برای این نیرو ایفا می‌کند.

«حیدر ۱۱۰»؛ با طول ۱۴ متر، عرض ۴.۳ متر و ارتفاع ۲.۸ متر طراحی شده و از نظر ابعاد، در زمره شناورهای رزمی سبک و چابک قرار می‌گیرد.

در بخش تسلیحات، این شناور به دو فروند موشک کروز با برد متوسط مجهز است که موجب ارتقای قابل‌توجه توان رزمی آن در مقابله با تهدیدات سطحی می‌شود.

طارق با توانمندی شلیک موشک کروز

شناور تندرو «طارق» نیز یکی از جدیدترین شناورهای تندرو رزمی نیروی دریایی سپاه بوده که پیش از شناور «حیدر ۱۱۰» رونمایی شد. این شناور با دستیابی به سرعتی حداقل معادل ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت، در زمره سریع‌ترین شناورهای رزمی قرار دارد و از توانایی شلیک موشک‌های کروز برخوردار است.

شناور «طارق» با طول ۱۵ متر و عرض ۳ متر طراحی شده و بدنه آن از آلیاژهای دوبل ساخته شده است؛ ویژگی‌ای که ضمن افزایش استحکام سازه، موجب کاهش وزن کلی و ارتقای چشمگیر سرعت شناور شده است.

در حوزه پدافند هوایی نیز، این شناور به موشک‌های دوش‌پرتاب دفاع هوایی مجهز شده تا توان مقابله با تهدیدات هوایی را در جریان مأموریت‌های عملیاتی دارا باشد.

البته این تنها شناورهای تندرو نیروی دریایی سپاه نبوده، بلکه شناورهایی مانند عاشورا، ذوالفقار، سراج، ذوالجناح، یامهدی و آذرخش نیز جزو دیگر شناورهای تندرو به شمار می‌روند.

کاربردهای گوناگون شناورهای سپاه

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان حوزه دفاعی، شناورهای نظامی جمهوری اسلامی ایران نقش مهم و قابل‌توجهی در مأموریت‌های متنوعی همچون گشت‌زنی دریایی، صیانت از مرزهای آبی، مقابله با حملات و دفع تهدیدات احتمالی از سوی متجاوزان، از جمله دزدان دریایی و کشورهای متخاصم، ایفا می‌کنند. این توانمندی‌ها به‌ویژه در محیط‌های عملیاتی پیچیده، به افزایش امنیت خطوط کشتیرانی و تثبیت حاکمیت دریایی کشور کمک کرده است.

در همین راستا، بخشی از نگرانی‌های راهبردی دشمنان به قابلیت‌هایی بازمی‌گردد که می‌تواند موازنه قدرت را در میدان عمل به زیان آن‌ها تغییر دهد. شناورهای تندرو جمهوری اسلامی ایران، به اذعان بسیاری از کارشناسان نظامی آمریکایی، با بهره‌گیری از سرعت بالا و تاکتیک‌های حمله سریع و هماهنگ، عملکردی مشابه «زنبورهای سرخ» دارند؛ به‌گونه‌ای که می‌توانند شناورهای بزرگ و راهبردی دشمن، از جمله ناوهای هواپیمابر آمریکا مانند آبراهام لینکلن، را هدف قرار داده و به آن‌ها آسیب جدی وارد کنند.

تحولات میدانی و ارزیابی‌های راهبردی نشان می‌دهد هراس ایالات متحده از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صرفاً ناشی از قدرت سخت نیست، بلکه ریشه در مواجهه با بازیگری دارد که قواعد تقابل را تغییر داده، هزینه درگیری را به‌طور محسوسی افزایش داده و پیش‌بینی پیامدها را برای واشنگتن دشوار کرده است. از این منظر، پرهیز آمریکا از تقابل مستقیم با سپاه را می‌توان نشانه شکل‌گیری نوعی بازدارندگی فعال و مؤثر در برابر سیاست‌های مداخله‌جویانه این کشور در منطقه ارزیابی کرد.