سرویس دفاع و امنیت مشرق _ دقیقا ۱ ماه از تهدید نظامی مستقیم دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده امریکا علیه کشورمان گذشته است؛ در روز ۲ ژانویه ۲۰۲۶ ترامپ در شبکه اجتماعی تروث به زعم خود مدعی شد اگر ایران اقدام به کشتن معترضان بکند با اقدام نظامی مستقیم ایالات متحده مواجه خواهد شد.

در طول یک ماه گذشته وی بارها تهدیدات پوچ خود را تکرار کرد و البته سایر مقامات کابینه و سناتورهای جمهوری خواه نیز با وی همراهی کرده و از نزدیک بودن دخالت نظامی امریکا در خاک ایران گفتند!

رسانه های امنیتی وابسته به واشنگتن حتی مدعی شدند یک بار در تاریخ ۱۴ ژانویه در آستانه صدور فرمان حمله، اسرائیل و برخی مشاوران ترامپ به بهانه آنچه ناکافی بودن توان نظامی مستقر در منطقه و بی نتیجه بودن حمله علیه ایران عنوان شد، عملیات نظامی را در لحظات آخر لغو کرده است.

اکنون اما با گذشت چند هفته دیگر همچنان منابع رسانه ای امریکایی در تلاش هستند تا تهدید پوچ قبلی ترامپ مبنی بر حمله به ایران را با بهانه نیاز به زمان برای استقرار تجهیزات پدافندی در منطقه توجیه کنند.

وحشت آمریکا از پاسخ تمام عیار ایران و آسیب گسترده به منافع منطقه‌ای

به ادعای وبسایت امنیتی وال‌استریت ژورنال، ارتش آمریکا برای آماده‌سازی در برابر واکنش احتمالی ایران، سامانه‌های پدافند هوایی بیشتری را به خاورمیانه منتقل می‌کند. این تجهیزات برای محافظت از نیروهای آمریکایی، اسرائیل و متحدان عرب در برابر هرگونه تلافی احتمالی ایران ضروری هستند.

مقامات آمریکایی تأکید کرده‌اند که اگرچه ایالات متحده می‌تواند حملات هوایی محدودی علیه ایران انجام دهد، اما حمله‌ای گسترده‌تر ممکن است واکنش شدید ایران را در پی داشته باشد، از جمله استفاده از موشک‌های بالستیک و تهدیدات دیگر. این امر نیاز به شبکه‌ای قوی‌تر از سامانه‌های پاتریوت و THAAD در پایگاه‌های منطقه دارد تا توان دفاعی در برابر تهدیدات دوربرد و نزدیک بهبود یابد.

بخشی از پشتیبانی پدافندی شامل استقرار تجهیزات بیشتر پاتریوت در قطر و پشتیبانی اطلاعاتی با همکاری کشورهای منطقه است، در حالی که تولید و تقویت ظرفیت‌های پدافند موشکی در حال افزایش است؛ این تدارکات ممکن است تا هفته‌ها زمان لازم داشته باشد تا به سطح مطلوب برسد.

همه این موارد ادعایی در حالی است که نقشه امریکایی ها برای ایجاد آشوب در داخل ایران و بهره بردن سیاسی یا نظامی از آن مشخصا از مدت ها پیش از نا آرامی های اخیر طراحی شده و حداقل ۱ ماه دیگر نیز از زمان شروع آن زمان برای جا به جایی و استقرار تجهیزات تهاجمی یا دفاعی در خاورمیانه در اختیار داشته اند و به نظر می رسد عقب نشینی از تهدید نظامی علیه ایران و درخواست مجدد برای مذاکره و رسیدن به توافق دلایل مهم دیگری داشته است.

چرا ترامپ از صدور دستور حمله به ایران پشیمان شد؟

نگاهی به وضعیت استقرار نظامی ارتش امریکا در منطقه نشان می دهد، آرایش رزمی این کشور تغییر چندانی نداشته و علی رغم تبلیغات رسانه ای گسترده در خصوص پرواز مداوم هواپیماهای ترابری C۵ و C۱۷ و هواپیماهای سوخترسان KC۱۳۵ و KC۴۶ همچنان تنها شاهد حضور یک ناوگروه ناقص (فاقد رزمناوهای کلاس تیکاندروگا) و چند اسکادران جنگنده امریکایی هستیم که به گواه کارشناسان نظامی غربی نیز هرگز برای عملیات نظامی علیه ایران کافی نیستند.

در حال حاضر دارایی نظامی امریکا (به شکل خاص برای ماجراجویی نظامی علیه ایران) در منطقه به شکل زیر است:

- ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن مجهز به ۴۷ فروند جنگنده (اف۱۸ و اف۳۵) و ۴ آواکس E۲ مستقر در دریای عرب

- ۳ فروند ناوشکن کلاس آرلی برک همراه ناو هواپیمابر لینکلن در دریای عرب

- ۲ فروند ناوشکن آرلی برک در دریای عمان احتمالا به منظور دفاع از پایگاه های نظامی امریکا در عربستان، امارات، قطر و بحرین

- ۲ فروند ناوشکن آرلی برک در خلیج عقبه و دریای مدیترانه به منظور دفاع ضد موشکی از سرزمین های اشغالی

- زیردریایی اتمی جورجیا در دریای مدیترانه (با توان شلیک موشک های کروز تاماهاوک)

- ۳۵ فروند جنگنده تهاجمی F-۱۵ و ۲۴ فروند جنگنده پشتیبانی نزدیک A-۱۰ مستقر در پایگاه هوایی موفق السلطی اردن

- ۶ فروند جنگنده F-۳۵ در پایگاهی نامشخص در منطقه

- تعداد نامشخصی جنگنده مخصوص اخلال الکترونیک و راداری EA-۱۸ (احتمالا مستقر در اردن)

- ۲ فروند هواپیمای فرماندهی هوابرد EA-۱۱

- هواپیماهای RC-۱۳۵ و WC-۱۳۵R به ترتیب مخصوص شنود الکترونیک و جاسوسی علیه تاسیسات هسته ای

- ۲۰ فروند هواپیمای سوخترسان و ده ها فروند هواپیمای ترابری که در مقرهای نظامی مختلف امریکا در منطقه رصد شده اند

با نگاهی به آرایش فوق به خوبی متوجه خواهید شد استعداد نظامی امریکا در منطقه خاورمیانه نسبت به هفته قبل یا حتی دو هفته قبل همچنان تغییر خاصی نداشته و به نظر می رسد ترامپ و مشاورینش دست کم در کوتاه مدت از تهدیدات قبلی خود عقب نشینی کرده و ریسک ورود به یک جنگ منطقه ای فرسایشی را نخواهند پذیرفت ؛ در غیر این صورت بایستی شاهد ارسال ناوگان دریایی بیشتر و ده ها اسکادران هواگرد رزمی امریکایی دیگر به منطقه باشیم که تا این لحظه نشانه ای از وقوع این موضوع دیده نمی شود.