کد خبر 849402
تاریخ انتشار: ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۵
علی خودسیانی

فرهادی می‌گفت: من با پریسا (بخت آور) نامزد کردم، قرار است عقد کنیم و به او گفتم که این متن را خودم نوشتم. حالا اگر اول زندگیمان بفهمد که به او دروغ گفتم احتمال دارد قطع ارتباط بکند.

به گزارش مشرق، علی خودسیانی کمتر اهل تن دادن به گفت‌وگوهای مطبوعاتی است. نویسنده واقعی نمایشی ماشین‌نویس‌ها کسی جز علی خودسیانی نیست که اصغر فرهادی با اجرای آن به شهرت فراوانی رسید. به بهانه سریال خوش ساخت هئیت مدیره سراغ وی رفتیم و از روایت کشکمش میان او و فرهادی پرسیدیم که روایتی بسیار خواندنی و تماشایی است. این گفتگو شامل چندین بخش است که در بخش نخست به جدل خودسیانی و فرهادی اختصاص دارد.

*از بیوگرافی خودتان بفرمایید. متولد کجا هستید؟

البته پاسخ به سوال شما ۴۷ الی ۴۸  سال پاسخش  طول می‌کشد. من متولد روستایی هستم در ده کیلومتری شهرستان فریدون شهر اصفهان به اسم «سیبک». شهرستان ما گرجی نشین است. همه ساکنان شهرستان فریدون شهر و روستاهایی اطراف آن هست، اصالتا گرجی هستند اهالی گرجستان که مهاجرت داده شدند به ایران. من متولد ۱/۷/۱۳۴۹ هستم. حدودا سه یا چهار سال داشتم که به اتفاق خانواده مهاجرت کردیم به اصفهان و تحصیلات و ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان را در اصفهان گذراندم و بعد هم در سال ۷۰ ورودی دانشگاه سینما تئاتر تهران شدم و از آن به بعد دیگر شدیم تهرانی.

*از چه زمانی کار نویسندگی را شروع کردید؟

فکر می‌کنم از سال ۶۰-۶۱ بود برای تئاتر می‌نوشتم. دوست دارم این را بگویم که اصلا چه شد که فیلمنامه نویس شدم. یکی از مشکلات بزرگ ما این است که الان مثلا پسر من ۲۱-۲۲ سال دارد، تقریبا تکلیفش روشن شده براساس رشته ای که قبول شده، شاید آینده شغلی‌اش روشن شده باشد. اما تا قبل از اینکه بچه‌ها وارد دانشگاه بشوند معمولا کسی نمی‌داند که در آینده می‌خواهد چه کاره شود. حتی در انتخاب رشته هم نمی‌دانند. من سال چهارم دبستان که بودم یک اتفاقی افتاد، دهه فجر گفتند که قرار است یک نمایشی اجرا شود در مدرسه. بعد همه را آوردند و ما نمی‌دانستیم نمایش چیست. فکر می‌کردیم از برنامه‌هایی است که جُنگ برگزار می‌کنند. میزهای کلاس‌ها را به هم چسبانده بودند و یک سِن درست کرده بودند. یکدفعه دیدیم صدای جیغ و صدا از کلاس آن طرفی آمد. صدای توپ و تفنگ و شلیک و بعد گرد و خاک آمد داخل صحنه و دو سه تا آدم هم با لباس‌های عربی آمدند در صحنه و همه ما بچه‌هایی که نشسته بودیم فرار کردیم. فکر کردیم تانکی  داخل در کلاس آمده و بچه ها را زده و بعد فهمیدیم که نمایش است. یادم می آید که نمایش راجع به فلسطین بود و مبارزات بچه ها و نوجوانان فلسطینی علیه رژیم صهیونیستی و همین مقدار را یادم هست.

چون در ادامه نمایش من مات و متحیر بودم که چگونه می‌شود که چنین چیزی را خلق کرد و اینگونه تاثیر گذاشت. خدا بیامرزد کارگردانش را، همه تئاتری‌های اصفهان او را می شناسند و به جرات می توانم بگویم که کسانی که دارند تئاتر کار می‌کنند در اصفهان مدیون این آدم بزرگ هستند آقای ابراهیم کریمی. بعد از آن تصمیم گرفتم که بروم در این کار و در این شغل. ذوق زده بودم که وارد کلاس پنجم که شدم، او معلم ما خواهد شد و متاسفانه نشد چون مدرسه اش عوض شد و رفت و من آن یک سال را خیلی بد گذراندم. برای اینکه از تئاتر دور بودم و از دیدن آن هم محروم شدیم. کلاس اول راهنمایی که بودم خودم تصمیم گرفتم که بنویسم، کارگردانی کنم و آن موقع با یکی از بچه‌هایی که در تابستان به کانون پرورش فکری کودکان رفته بود و با من همکلاسی بود، او نویسنده و کارگردان شد و من بازیگرش. سال دوم و سوم به بعد، خودم تصمیم گرفتم بنویسم و کارگردانی کنم و چون آن دوست بزرگوار و عزیزم از آن مدرسه رفت و من شدم نویسنده و کارگردان. وارد دبیرستان هم که شدم تقریبا هر سال یک تئاتر کار می‌کردیم و می‌رفتیم جشنواره و رقیب من هم در دبیرستان استاد بزرگوار، خود آقای ابراهیم کریمی بودند که در دبیرستان دیگری تدریس و تئاتر کار می‌کرد. هر سال کار ما این شده بود که  من می‌رفتم جایزه متن می‌گرفتم و جایزه کارگردانی را کاری که آقای ابراهیم کریمی کارگردانی کرده بود و معمولا به اسم بچه هایش می زد. چون خودش نمی‌توانست رقابت کند. جایزه کارگردانی را بچه های ایشان می گرفتند و جایزه متن را من می گرفتم و همین طوری ادامه پیدا می کرد تا آمدیم دانشکده در دانشکده از همان سال اول من شروع کردم به نوشتن و کار کردن تا رسیدیم به ماشین نشین‌ها.

*ماشین نشین‌ها نمایشنامه‌ای از شما، سبب موفقیت شما و آقای اصغر فرهادی شد؟

هم زمینه موفقیت آقای فرهادی را فراهم کرد، هم زمینه موفقیت من. چون آن نمایشنامه را آقای اصغر فرهادی در یک جشنواره دانشجویی اجرا کرد، او جایزه کارگردانی گرفت و من جایزه نمایشنامه گرفتم و فکر می‌کنم همسرش خانم پریسا بخت آور جایزه بازیگری زن را گرفت و بعد از آن هر جفتمان دعوت شدیم برای نوشتن در رادیو.

*علت مجادله شدید شما با اصغر فرهادی بر سر آن نمایشنامه چه دلایلی داشت؟

یک بخشی از این ماجرا برمی‌گردد به زندگی خصوصی و خانوادگی آقای فرهادی، من ترجیح می‌دهم که آن را مطرح نکنم. چون پای یک آدم دیگری وسط می آید. ولی ماجرا این بود که من متن را داده بودم آقای اصغر فرهادی که در اصفهان قرار بود کار کند. در تابستان‌هایی که می‌رفتیم اصفهان قرار بود در آنجا کار کند که بنا به دلایلی در حوزه هنری اصفهان نشد، بازیگرش پیدا نشد، مخالفت کردند و  سال بعد گفت این  متن را بدهم جشنواره دانشجویی، گفتم بده. در آن سال هم دو تا از متن‌های من، کابوس و «بعد از یک نمایش» آن سال از دانشکده خودمان رفته بود در جشنواره و پذیرفته شده بود خیلی مخالفتی نداشتم که این هم باید از این طرف برود. با اصغر هم از انجمن سینمای جوان اصفهان آشنا بودیم و هم دوره ای هم بودیم و هر دو  ورودی سال ۷۰ بودیم، منتهی او در دانشگاه تهران قبول شد و من دانشکده سینما تئاتر. نمایشنامه را او ارائه داد و من هم خبر نداشتم. یعنی به من گفته بود که می‌خواهم اجرا کنم و من گفتم که اشکالی ندارد. قرار بود در اصفهان اجرا شود که نشد و منتفی شد و من هم دو تا کار از طرف دانشکده مان در جشنواره داشتم و خیلی پیگیری این مسئله نبودیم تا اینکه یکی از بچه ها خبر آورد که متنی که خواهرش سال قبل  در دانشکده خودمان سال قبل بازی کرده بود گفت متن را اصغر فرهادی دارد کارگردانی می کند و بازی می‌کند به اتفاق دوست مشترکمان آقای محمودصابری که الان در حوزه فعال هستند. رفتیم سراغ اصغر که جریان چیست. گفت من متن را دادم برای جشنواره.

ما یک جلسه هم پای تمرینشان نشستم خیلی خوشم آمد، اصغر کارگردان بسیار بسیار باهوش و زرنگ و نکته سنجی  است، البته من کارهایش را فقط در کارگردانی می پسندم چون فیلمنامه هایش را نمی دانم از کجا می آید و چه اتفاقاتی می افتد. ما رفتیم کار را دیدیم و خوشحال هم شدم چون داشت خوب کار می‌کرد و اتفاقا در اصفهان هم که کار کرده بود پیشنهادش این بود که اتوبوس بگذارد در صحنه و اینها در اتوبوس بنشینند. من گفتم اگر جای تو باشم چند تا لاستیک می اندازم وسط. چون تئاتر، تئاتر دانشجویی است و دیدم همان اتفاق افتاده و سه تا لاستیک گذاشته وسط و فوق العاده داشت و زیبا کار می‌کرد. ذوق زده هم شده بودم تا اینکه بولتن جشنواره در آمد و دیدم که نوشته «ماشین نشین‌ها» نویسنده اصغر فرهادی کارگردان اصغر فرهادی بازیگر اصغر فرهادی. صدایش زدیم و با همین دوست مشترک آوردیمش سمت دانشکده، همان ماجرایی که آقای گیل آبادی هم به آن اشاره کرده که پایین خوابگاه داد و بیداد می‌کردیم.

 گفتیم جریان چیست؟ گفت: یک اشتباه تایپی است. گفتم: مگر می‌شود آنها چیزی را که تو نوشته بودی تایپ کردند. به اصغر(فرهادی) گفتم این نمایشنامه حداقل پنج بار شش بار بچه‌ها با آن پایان نامه پاس کردند. بازیگرهایی مثل مهیار موجی حق قدم که در برنامه رنگین کمان مجری و کارگردان بود، او پایان‌نامه بازیگریش با این نمایش بود که  کارگردانش هم آقای شیخ بود، او هم پروژه کارگردانیشان را روی این متن کار کرده بودند. گفتم این را بچه ها کار کردند و ما سال قبل داده بودیم جشنواره رد شده بود. بعد گفت که خواهش می‌کنم که الان صدایش را در نیاورید. چون من با پریسا (بخت آور) نامزد کردم، قرار است عقد کنیم و به پریسا گفتم که این متن را خودم نوشتم. حالا اگر اول زندگیمان بفهمد که به او دروغ گفتم احتمال دارد که این رابطه ما به هم بخورد و قطع ارتباط بکند. گفت خواهش  چیزی نگوئید من چند ماه دیگر  عقد می کنم، تا قبل از جشنواره وقتی عقد کردم آن موقع می‌گویم و دیگر نمی‌تواند کاری کند، ما گفتیم باشد. اینکه اینها عقد کردند یا نکردند، نمی دانم، چون شاهد عقدشان دو نفر دیگر بودند. ماجرا به این رسید که جشنواره برگزار شد، ایشان رفت اجرا کرد و فوق العاده اجرای خوب ودرخشانی بود و رسیدیم به مرحله توزیع جوایز. آن شبی که قرار بود داوری کنند من را صدا زدند، داورهای ما آن زمان خدابیامرزد آقای محمود کشن فلاح بود، آقای تاجبخش  فناییان از دانشگاه تهران بود.

اصغر فرهادی در کنار پریسا بخت‌آور در نمایی از تئاتر ماشین‌نشین‌ها

 آقای فلاح اصرار داشت که این متن برای من است. چون خودش استاد راهنمای آن کارگردانی بود که این متن را کار کرده بود. آقای فنائیان چون اعتبار می‌داد به دانشکده تهران، می‌گفت: نه این برای اصغر فرهادی است که در بولتن هم آمده. من و اصغر را صدا زدند و گفتند که متن برای کیست؟ من گفتم: هیچی نمی‌گویم هر چه اصغر بگوید. اصغر گفت: متن برای آقای خودسیانی است، منتهی من تغییرش دادم و به همین دلیل آن شب جوایز را که دادند جایزه متن ماشین‌نشین‌ها به من رسید و برای متن نمایش «بعد از یک نمایش». یعنی یک نمایشنامه از دانشکده خودمان جایزه گرفت که مونولوگ تک نفره بود که آقای رضا بهبودی خیلی خوب بازی کرده بود و  کارگردانی را به اصغر فرهادی دادند و ماجرا منتفی شد و تمام شد.

 بعد از این ماجرا یکی از دوستان ما آقای مهدی شهداد یکی از قدیمی های تئاتر اصفهان هستند و آن موقع هم بودند، استاد خودمان در تئاتردانش آموزی، در آن زمان، گفتند که شنیدم که برای ماشین نشین‌ها جایزه گرفتید، گفت متن را بده من در اصفهان کار کنم. گفتم پول می گیرم و متن را اینطوری نمی دهم و با هم به توافق رسیدیم که از آنها صد و پنجاه هزار تومان پول بگیرم تا اصفهان اجرا شود و اتفاقا به توافق هم رسیدیم. چند روز بعد هم تماس گرفتند که این نمایشی که به ما فروختی، اصغر (فرهادی) آورده اینجا دارد کار می کند و به اسم خودش هم دارد کار می کند.

 ما به یکی از دوستانی که در اصفهان بود از او خواهش کردیم که هر چه مدرک دارد برای ما بفرستد و او هم از آن پلاکاردی که سر در سالن محل اجرا گذاشته بود، از آنجا عکس گرفت و بروشور آن را گذاشت داخل پاکت و برای ما پست کرد، آن زمان ایمیل و اینها نبود. من پاکت را باز کردم، به اتفاق یکی از دوستان دیگرمان که همکار و هم دانشکده ای بودیم، به اتفاق ایشان که  عکاسی می کرد و در اصفهان هم اجرا می‌رفت؛ یعنی زیر نظر حوزه هنری اصفهان   اجرا می‌رفت گفت من در حوزه هستم و آن موقع آقا زم رئیس حوزه بودند و گفت من می توانم قرار بگذارم برویم پیش زم و اعتراض کنیم. من هم مدارک را به علاوه روزنامه همشهری را که خبر جشنواره و جوایز در آن درج شده بود به همراه دو تا سکه که به من جایزه داده بودند را برداشتم، به علاوه مدارکی که دوستمان برایمان فرستاده بود و رفتیم پیش آقای زم. گفتم می خواهم آقای زم را ببینم گفتند که نمی شود و من صدایم را بردم بالا و گفتم یعنی چه اینجا دزد خانه درست کردید و خود آقای زم از اتاقشان آمدند بیرون و گفتند چه شده؟ گفتم این متن من را یک نفری برداشته (البته ایشان کارگردانی کرده) رفته زیر نظر حوزه که شما مدیرش هستید دارد اجرا می رود و سومین اجرایش هم امشب است. گفتم ایشان قرار است امشب هم اجرا برود، بدون اینکه اسم من قید شود، بدون اینکه حق معنوی و مادی من رعایت شود و خیلی هم عصبانی بودم چون برخوردهای اصغر فرهادی را در زمان جشنواره و دروغ هایش را دیده بودم و خصومت شخصی هم پیدا کرده بودم، به خاطر همین دروغ گفتن هایش.

آقای زم  همان موقع تماس گرفت با حوزه اصفهان و آن موقع مدیرش آقای قندی بود و به او گفت چه نمایشی است که آنجا اجرا می رود گفت که نمایش خوبی است خیلی استقبال شده و گفت از امشب دیگر اجرا نمی رود خودت هم فردا بیا تهران ... و بدون خداحافظی گوشی را گذاشت و  بعد به من گفت خیالت راحت باشد و برو. بعد از آن هم اجرا نرفت و اصغر هم از آن طرف قرارداد بسته بود و خیلی هم عصبانی و ناراحت شده بود و این ماجرا هم منتفی شد.

 بعد یک اجرا می خواست تهران بگذارد، در همان تالار مولوی  و من خبر دار شدم و رفتم پیش آقای فنائیان(تاجبخش فنائیان)، چون تالار مولوی زیر نظر دانشگاه تهران بود. گفتم جریان این اجرا چیست ایشان رفتند اصفهان و این کار را کردند. گفت که نه... حقوق مادی و معنوی رعایت شده  و دیدم که پوستر هم چاپ کرده بودند و در همان پوستر نوشته نویسنده علی خودسیانی بازنویسی و کارگردانی اصغر فرهادی. که من باز هم به خاطر خصومت شخصی و عصبانیتی که داشتم گفتم من به یک شرط اجازه می دهم. حتی پوستر گلاسه هم چاپ کرده  و خیلی هم هزینه کرده بودند. آن زمان دانشگاه تهران اصرار کردند که اجازه بده اجرا بشود چون من می‌توانستم جلوی اجرا را بگیرم. گفتم یک شرط دارد خود اصغر فرهادی تمام این پوسترها را یکی یکی بازنویسی و لاک بگیرد. اولش گفتم که پوسترها عوض شود و اسم بازنویس حذف شود. گفتند که نمی شود خیلی هزینه کردیم. نمی دانم پنج هزارتا یا پانزده هزارتا چاپ کرده بودند. گفتم پس با لاک غلط گیر عبارت بازنویسی  را بپوشانید و گفت باشد و به توافق رسیدیم که پنجاه درصد از گیشه هم برای من باشد. بعد اصغر گفت من خیلی ضرر می کنم. من گفتم پنجاه درصد برای شما پنجاه درصد هم برای من وگرنه من قبول نمی کنم و نه به خاطر مسائل مالی، بلکه به خاطر لجبازی که من داشتم برای اینکه بدم آمده بود از نحوه برخوردش با این ماجرا و اجرا رفت و فوق العاده اجرای خوبی رفت. انقدر اجرای خوبی داشت که من هر روز بعد از دانشکده پیاده می رفتم آنجا و دوباره روابطمان خوب شد و عادی شد و دوستانه شد و آن سال سی هزار تومان فکر می‌کنم (پنجاه درصد از فروش گیشه بود)  دریافت کردم و بعدش دوستانه با هم کار می‌کردیم و بعد او دعوت شد به رادیو و من هم دعوت شدم به رادیو و من آدینه با نمایش را در زمان دانشجویی می نوشتم و بعد با ماجرای دیگری وارد تلویزیون شدیم.

***گفتگو از حسین جودوی

منبع: تسنیم

برچسب‌ها

نظرات

  • انتشار یافته: 8
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 0
  • IR ۱۴:۲۶ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    18 13
    بقیه رو پله می کنن که اسکار بگیرن
  • سین IR ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    11 14
    به حرف های مشرق که اعتباری نیست .فرهادی بعد از ان کلی کار انجام داده که همه اریجینال و معتبر هستند .عجیبه همه یاد گرفتند برای مشهور شدن دست به خاطرات من دراوردی با فرهادی بزنند .خودسیانی بعد از ماشین نشین ها چه کرده و به کجا رسیده ؟هیچ کس اورا نمی شناسد .نهایتش چندتا همکارها و بچه های تئاتر..حسادت از جملات خودسیانی می باره .خیلی زشته بعد این همه سال این جور حرف زدن .مشرق تو هم خجالت بکش .
  • حسین DE ۱۷:۴۰ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    9 3
    استاد خودسیانی جزو چهره های با سواد سینما هست. ایشان از الفبای سینما شروع به تحصیل و کسب تجربه کره و به مدارج عالی رسیده. در همه رشته ها معمولا از دست شاگرد زرنگها کپی و تقلب میشه و این آقای خودشیانی هم جزو شاگرد زرنگها بوده. انسان سلیم النفس و بی حاشیه ای هست که کم در سینمای امروز ما پیدا میشه.
  • IR ۱۷:۵۶ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    6 2
    دروغ نیست بالامیرن زیرپاشون کسی هست عجب زرنگی ...اینم ازبت بادک
  • IR ۱۸:۳۰ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    8 4
    دادا پس فک میکنی چتو جایزه اسکارو بش دادند با همین اب زیر کا بودنش اس که جایزه کرفتس دیگه
  • IR ۲۳:۰۳ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۳
    7 10
    زنده باد اصغر فرهادی هنرمند کاملا مردمی و افتخار ایران و ایرانی
  • IR ۰۶:۱۷ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۴
    1 7
    کلا فروشنده ست . براش فرقی نداره کی یا چی رو بفروشه
    • IR ۱۵:۳۷ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۸
      0 0
      موافقم صددرصد با این نظر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس