به گزارش مشرق، حسن رحیم پور ازغدی در یادداشتی در در صفحه شخصی در ایکس نوشت: حسن نیت و تلاشهای دوستان مذاکره کننده، قابل تقدیر است و نباید همه را به هر چیزی متهم کرد. متن تفاهم‌نامه، خوب و بد است، امتیازاتی از دشمن گرفته و داده که هر دو کشدار و قابل استفاده‌های دوگانه و به هر بهانه، قابل نقض است. این یکی نباید به سرنوشت عبرت‌انگیز برجام گرفتار شود که با ادعاهای خوب اما دروغ، شروع و با خسارت محض تمام شد. در چند بند این متن امضا شده، معلوم نیست دقیقا بر سر چه چیزهایی تفاهم یا سوءتفاهم شده؟ اهمیت شرائط را همه بدقت بفهمیم. این اولین بار است که آمریکا و اسراییل، رهبر ما و هزاران از مردم را علنا می‌کشد اما همه دنیا هم حق و هم پیروزی را از آن ما می‌داند. این بزرگترین پیروزی تاریخ بر آمریکا و اسراییل به اعتراف همه کارشناسان موافق و مخالف در سطح جهان است و نباید با چند وعده یا سخنرانی نمایشی و متناقض ترامپ کذاب و جنایتکار معامله شود. همچنین

از این پس نقل‌قول‌هایی که از رهبری می‌شود بدون سند پذیرفته نیست. همه گمان میک‌ردند این متن، علی‌الاصول مورد قبول رهبری است. نباید قدرت مانوور ما در سراسر منطقه و پیروزی‌های بی‌سابقه و معجزه‌آسای ایران مظلوم و مقتدر بویژه تنگه در برابر وعده، رها می‌شد .گرگ هار مسلح مشغول دریدن مردم لبنان است که تنها طی چند هفته ۴۰۰۰ جانفدا بخاطر ایران دادند. پزشکیان هم می‌گوید به مسئولیت شرعی و قانونی خود بدون باج دادن و وادادن در برابر فرعون عصر، به وظیفه عمل می‌کند و کسی که قرآن و نهج‌البلاغه می‌خواند، نباید با کسی که افتخارش گفتگوی تلفنی با رئیس‌جمهور آمریکا بود، یکی دانسته شود. ایران به هیچ عقب‌نشینی، نه مجبور و نه محتاج است. ملت ایران، دست برتر دارد و این ترامپ بی‌آبرو است که در بن‌بست است . پس بپرهیزیم از دستپاچگی و زودباوری و اعتماد به دشمن تروریست که تا دیروز دنبال تجزیه یا عصرحجری کردن ایران بود و امروز گفت چون قادر به ادامه جنگ نبوده، آتش‌بس داده وگرنه تا یک ماه دیگر بزرگترین بحران اقتصادی آمریکا در پیش بود.

ما یک سال است مورد حمله و در جنگ هستیم و از پا درنیامدیم. ما در حالت نه جنگ نه صلح نبوده و نیستیم بلکه هدف بزرگترین تهاجم آمریکا پس از جنگ جهانی و وسط سرنوشت‌سازترین جنگ هستیم. اگر این پیروزی تاریخی را که شاید دیگر تکرار نشود، ساده‌لوحانه و ارزان بدهیم، آنگاه است که تا سالها در حال نه جنگ، نه صلح خواهیم بود توام با تحریم‌های بیشتر و اغتشاش و تورم و ترورهایی که ادامه خواهد یافت. تنگه نباید رها میشد بی‌آنکه تعلیق تحریم‌های فروش نفت، محصولات پتروشیمی و مشتقات و دسترسی کامل ایران به منابع مالی آن محقق شود، بی‌آنکه آمریکا امضا بدهد که غرامت و خسارت می‌دهد، بی‌آنکه بپذیرد کدام پایگاه‌های ترور و جنگ را در کدام کشورهای همسایه برخواهد چید، بی‌آنکه میلیاردها دلار پول ملت آزاد شود، بی‌آنکه ضمانت واقعی و سازوکار نظارتی اجرایی الزام‌آوری در برابر دشمن در کار باشد، بی‌آنکه ..... .