به گزارش مشرق، کانال گام دوم نوشت:

بررسی اظهارات اخیر برخی رسانه‌های جریان اصلاحات، به‌ویژه رویکرد روزنامه «هم‌میهن» در قبال ناآرامی‌ها و اقدامات تروریستی اخیر در کشور، نشان‌دهنده تلاش سازمان‌یافته برای انحراف افکار عمومی و عادی‌سازی خشونت است.

نکته اول تحریف واقعیت و پوشاندن ابعاد تروریستی حوادث اخیر به ویژه دو شب آشوبناک هجدهم و نوزدهم دی ماه هست. اسف‌بار است که این روزنامه علیرغم عیان بودن موضوع برای همگان تلاش دارد تا روایتی مخالف روایت حقیقت از جریان داشته باشد. نکته اصلی در واقع عدم اشاره صریح به ماهیت اقدامات تروریستی است که امنیت ملی را هدف قرار داده و منجر به شهادت ده‌ها تن از مدافعان نظم و امنیت و خسارات مالی هنگفت و بی جا به اموال عمومی و دولتی شد. جالب است که این روزنامه به جای محکومیت قاطع این اقدامات، آن‌ها را صرفاً اعتراضات می‌نامد. این تقلیل‌گرایی عمدی، زمینه‌ساز بی‌اهمیت جلوه دادن جنایات سازمان‌یافته علیه کشور است.

نکته دوم القای خشونت دوجانبه به جای تقابل با عاملان اصلی بر هم خوردگی نظم و امنیت عمومی در سطح شهرهاست. مهم‌ترین نقطه انحراف در تحلیل این رسانه، استفاده از عبارت خشونت دوجانبه است. این عبارت به شکل زیرکانه‌ای، مسئولیت اقدامات تروریستی و خرابکارانه را در کنار عملکرد نهادهای امنیتی (که وظیفه حفظ امنیت را دارند) قرار می‌دهد. این رویکرد، در تضاد کامل با اصول حرفه‌ای رسانه‌ای و اخلاق سیاسی است، چرا که اولاً مسئولیت را تقسیم می‌کند، یعنی تلاش دارد اقدامات تروریستی سازمان‌دهی‌شده را هم‌سطح واکنش‌های امنیتی طبیعی و اجتناب ناپذیر قرار دهد. و در ثانی توجیه ضمنی برای این حجم از خشونت اغتشاشگران می‌آورد. در واقع این رسانه تلاش دارد تا با ایجاد تعادل ساختگی و کاذب، زمینه را برای توجیه خشونت معترضان و حملات به اموال عمومی و جان نیروهای حافظ امنیت فراهم سازد.

نکته سوم هم سرایت‌دهی علل اقتصادی به سمت خشونت عمومی و مطالبه گری مردم است. جالب است که در حالی که روزنامه مذکور، افزایش نرخ ارز و حذف ارز ترجیحی را بهانه اصلی و جرقه اصلی شروع اعتراضات می‌داند اما از این موضوع که افزایش خشونت در امر اعتراضات به معنای این نیست که طبیعتاً باید این اتفاق رقم می‌خورد. بدین معنا که بله درست است که جنس اعتراضات اولیه مردم شاید عوامل و محرک‌های اقتصادی بود اما خشونت عمومی در مسائل اقتصادی هم به معنای اقدامات تروریستی و غیر قابل قبول است. لذا اصلاً جنس پاسخ به مطالبه اقتصادی با مطالبه خشونت آمیز هم متفاوت است و مشخصاً در مقابل معترض پاسخ گویی و تبیین گری است اما در مقابل حرکات خشونت آمیز و اغتشاش گرایانه مقابله و پاسخ سخت است. بنابراین نباید غافل شد که استفاده از مشکلات اقتصادی به عنوان یک عامل محرک، هرگز نمی‌تواند مبنای مشروعیت بخشیدن به اقدامات تروریستی و براندازانه باشد.

سخن پایانی

در این وانفسای روزگار که مقابله و رویارویی ایران با جبهه کفر و نفاق به صورت عریان و عیان رقم می‌خورد حقیقتاً برداشت‌های شیطنت آمیز و بعضاً با رویکردهای غیر واقع بینانه مشمئز کننده و غیر قابل قبول است.

رویکرد و نگاه روزنامه هم میهن که وابسته به کرباسچی است، بیش از آنکه تحلیلی منصفانه و واقع بینانه و بدون سو گیری باشد، تلاشی آشکار برای نرمال‌سازی و عادی سازی خشونت ساختاریافته و انکار تروریسم در دستور کار قرار گرفته است.

در نهایت هم اینکه در مواجهه با امنیت کشور، تعریف دقیق اقدامات اغتشاشگران، تروریسم و خشونت عمومی در برابر اعتراض مردمی تحلیل رسانه‌ای حقیقت محورانه است و تلاش برای ایجاد تقارن کاذب میان عاملان جنایت و نظم آفرینان میهن، مصداق بی‌شرمی رسانه‌ای و تحلیل بی شرمانه وقایع است.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.