به گزارش مشرق، مصطفی رستمی فعال رسانه نوشت:

وقایع هفته‌های اخیر را باید در قالب استمرار جنگ ۱۲ روزه فهم کرد. ربودن اعتراضات اقتصادی مردم توسط جریان تروریستی موساد - پهلویست‌ها با هدف فروپاشی نظام، ایده یک خطی اتاق فکری بود که امروز مشخص است خط و ربطش به دستگاه نظامی و امنیتی ایالات متحده می‌رسد. نشانه‌های بسیاری وجود دارد که بنا بود همین پروژه را در تجاوز ۱۲ روزه خرداد ۱۴۰۴ انجام دهند که آن زمان هم شکست بزرگی نصیبشان شد.

اپوزیسیون خارج‌نشین در این وقایع بی‌آبروتر از همیشه شد. از سال‌ها قبل چند انگاره درخصوص حکومت پهلوی مطرح بود که امروز دوباره همه آن‌ها عینیت‌یافته است. سرسپرده بودن، ناتوان بودن، اهل کشتار و خشونت بودن، ضد دین بودن، خیانت به ایران و... این‌ها را کم و بیش می‌شد به رضاخان قلدر و محمدرضا نسبت داد؛ اما این شازده در چند روز نشان داد در صفات منفی روی همه ایل و تبارش را سفید کرده است.

آویزان بودن اپوزیسیون و التماس به کشورهای خارجی برای مداخله نظامی حقیقتاً باعث بی‌آبرویی آن‌ها شد. این سطح از دنائت در هیچ جغرافیا و تاریخی سابقه ندارد. وضعیت مضحک اپوزیسیون پس از اظهارات اخیر ترامپ به دلیل همین آویزان‌بودن خیانت‌بار است.

عقب‌نشینی ظاهری ترامپ را کسی در ایران باور نمی‌کند. اینجا همه آمادگی حداکثری برای هر اقدامی را دارند؛ اما اگر عقب‌نشینی تاکتیکی او علتی داشته باشد نه رایزنی فلان کشور و بهمان دولت است و نه مذاکره‌ای که واقعیت ندارد، علت اصلی در مرحله‌ نخست استحکام و پایگاه مردمی نظام و حضور دشمن‌شکن و حماسه‌ساز ۲۲ و ۲۴ دی‌ماه ملت در صحنه است و در مرحله‌ دوم توان آفندی کشور و قدرت دفاعی ایران. مواضع و پیام‌های صریح مسئولان کشور و واقعیت‌های جنگ ۱۲ روزه به آمریکایی‌ها فهماند که این‌بار فرق دارد و درصورت حماقت منطقه تبدیل به انبار باروت می‌شود. ترامپ متوهم که متخصص داستان‌هایی تخیلی مثل اعدام ۸۰۰ نفر و... است، نمی‌تواند این ترس را به نام چیز دیگری فاکتور کرده و افسانه‌سرایی کند.

آحاد مردم در ماجرای دی‌ماه ۱۴۰۴ باز هم نشان دادند از بسیاری از نخبگان جامعه جلوترند. حضور به‌موقع مردم و نیروهای امنیتی و مردمی در صحنه با فهم دقیق از مسئله، ماجرای اخیر را خنثی کرد. باید جلوی این ملت سر تعظیم فروآورد و مطالبات حقه‌شان را شنید و برای تحقق آن‌ها تا پای جان تلاش کرد. این سرمایه‌ اجتماعی نظام به‌راحتی به‌دست نیامده است که با بی‌مبالاتی‌ها و کم‌کاری‌ها و تشخیص‌های غلط هدر برود.

جامعه دانشگاهی در مجموع با عقلانیت، تدبیر و شجاعت در وقایع اخیر عمل کردند، چند تحرک منفی محدود در روزهای نخست با حضور مستحکم اکثریت انقلابی دانشگاه مجالی برای بروز نیافت. رادیکالیسم و خشونت به اسم اعتراض در دانشگاه پذیرفته نیست و دور از شأن آکادمیک دانشگاه است. باید ریشه رادیکالیسم با کار علمی و مدیریت مسئولانه در دانشگاه خنثی شود و البته باید به جریانِ اکثریت عقلانی و انقلابی دانشگاه به‌ویژه بسیج خداقوت گفت و به‌ دست و بازوی آن‌ها بوسه زد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.