جمهوری اسلامی ایران به دنبال در اختیار گرفتن یکی از پیشرفته‌ترین جنگنده‌های خانواده فلنکر روسی برای ارتقا توان هوایی خود است.

به گزارش مشرق، اهمیت و توجه به نیروی هوایی در کشورهای مختلف جهان همواره در سرلوحه امور قرار دارد چرا که این نیرو -در کنار توان بازدارنده موشکی- که به عنوان دست برتر و قدرت واکنش سریع در برابر هر تهاجمی شناخته شده، می‌تواند در حداقل زمان، پاسخ مقتضی را به طرف متجاوز وارد کند.

محدوده عملکرد نیروی هوایی در آسمان کشورها سبب تامین امنیت بازدارنده می‌شود و به جهت ماموریت‌های گوناگون ازجمله پوشش یگان‌های سطحی در زمین و دریا، اجرای عملیات‌های دفاع هوایی و همچنین نفوذ به عمق خاک دشمن مورد بهره برداری قرار می‌گیرد.

جمهوری اسلامی ایران نیز به واسطه قرارگیری در یکی از مناطق مهم و راهبردی جهان و دارای بودن محدوده‌ای پهناور، از این قاعده مستثنی نبوده و علیرغم تحریم‌های گسترده در سالیان گذشته -که دستیابی به هرگونه تسلیحات جدید خارجی را ناممکن می‌کرد- دست بر روی دست نگذاشته و با تلاش نیروهای بومی سعی در حفظ قدرت هوایی خود دارد ولی به طور قطع این تمام نیاز را مرتفع نمی کند.

برای همین است که وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح کشورمان صراحتا از خرید جنگنده‌های جدید سخن به میان می‌آورد؛ جنگنده پیشرفته سوخو30 ساخت روسیه.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟

* سابقه خرید

کشورمان پیش از انقلاب اسلامی با توجه به روابط گسترده با غرب -و در راس آن ایالات متحده- حجم وسیعی از انواع جنگنده‌های F-4 (فانتوم)، F-5 (تایگر) و F-14 (تامکت) را از آمریکا خریداری کردکه بنا بر اعلام منابع خارجی، تعداد جنگنده‌های خریداری شده بالغ بر 500 فروند بود.

بکارگیری این توان عظیم هوایی با پشتیبانی گسترده کشور سازنده همراه بود تا آنکه به واسطه پیروزی انقلاب و تغییر در مراودات ایران و آمریکا (که در سال 1359 به قطع روابط انجامید) خط تامین قطعات و پشتیبانی قطع و علاوه بر آن حجم وسیعی از هواپیماهای خریداری شده همانند F-16 (فالکون) نیز لغو شد و حتی از واگذاری هواپیماهای خریداری شده دیگر نیز ممانعت به عمل آمد.

اندکی بعد با وقوع جنگ تحمیلی 8ساله، کارکنان صنایع داخلی با توان خود و همچنین قطعات خریداری شده موجود در انبار اقدام به تامین نیازهای عملیاتی در طول این سال‌ها کردند و در این مسیر تنها اندک نیازهایی از بازارهای سیاه -و البته به قیمتی گزاف- تامین می‌شد اما توجه به حفظ قدرت هوایی موجب شده بود علیرغم آنکه هیچ جایگزینی برای هواپیماهای از دست رفته وجود نداشت و در حالی که رژیم بعثی عراق به پیشرفته‌ترین تسلیحات در این زمینه مجهز بود، هیچ گاه آسمان خالی از جنگنده های ایرانی نماند.

تلاش‌های فراوانی برای دستیابی به هواپیماهای جنگنده در همان سال‌های جنگ صورت گرفت اما بجز چند فروند جنگنده F-5 (تایگر) از منابع دست چندم، نتیجه‌ای در بر نداشت.

با پایان جنگ تحمیلی و آغاز دوران بازسازی مشخص شد که ایران نزدیک به 60% از توان رزمی خود را طی نبرد با متجاوزین از دست داده است. از طرف دیگر، با توجه به شرایط آن دوران -در اوایل دهه 70- تنها گزینه‌ها جهت بازسازی ناوگان هوایی به «شرق» محدود می‌شد.

در فرصت زمان بسیار کوتاهی تا فروپاشی شوروی، بنا بر اعلام منابع خارجی، حدود 40 فروند جنگنده MiG-29 (فالکروم) و Su-24 (فنسر) از شوروی و کمی بیشتر از این تعداد جنگنده F-7 (ایرگارد) از چین وارد شد اما پس از فروپاشی و با روی کار آمدن «بوریس یلتسین» غربگرا در روسیه، روند پشتیبانی فنی هواپیماهای خریداری شده با مشکل رو به رو شد تا آنجا که در تامین قطعات و تجهیزات اشکالات فراوانی به وجود آمد و این آخرین خرید های کشورمان از خارج کشور بود.

البته در میانه دهه ٧٠ شمسی و به استناد منابع خارجی، تلاش هایی برای خرید انواع هواپیما از برخی سازنده‌ها ازجمله چین یا کشورهای تازه استقلال یافته از شوروی مثل مولدوای و گرجستان (که با بحران مالی مواجه بوده و نیازی به حفظ ناوگان هوایی نمی دیدند) انجام داد که هیچکدام -به دلیل فشار آمریکا بر این کشورها- به جایی نرسید.
برای مثال -بنا بر اعلام منابع غیر ایرانی- ایران قصد داشت در اواسط دهه 90 میلادی 21 فروند هواپیمای MiG-29 دست دوم (شامل 14 فروند از نوع MiG-29S ، شش فروند MiG-29A و یک فروند MiG-29UB) به همراه حدود 500 تیر موشک هوا به هوا، قطعات یدکی و تجهیزات جانبی از مولداوی خریداری کند اما این برنامه تحت فشار ایالات متحده به نتیجه نرسید و هواپیماها نیز پس از خریداری توسط آمریکا، به این کشور فرستاده شدند تا کار مطالعاتی بر روی آنها صورت پذیرد.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
هواپیمای ترابری C-17 آمریکا در حال بارگیری میگ‌های مولداوی

همزمان با پایان جنگ تحمیلی و آغاز حمله عراق به کویت و سپس حمله نیروهای ائتلاف به این کشور و آغاز جنگ اول خلیج فارس، بنا بر اعلام طارق عزیز (وزیر خارجه وقت عراق) به سازمان ملل متحد، بخشی از جنگنده عراقی به ایران گریختند که تعدادی شامل Mirage F-1 فرانسوی و Su-24 ، MiG-29 و Su-22 روسی وارد ناوگان هوایی کشورمان شدند.

با آغاز دهه 80 شمسی، زمزمه‌هایی از گفتگو با روسیه برای خرید جنگنده‌های Su-27 یا MiG-31 و تمایل فرانسه برای تحویل تعدادی از جنگنده‌های Mirage F-1 از ناوگان هوایی به گوش می‌رسید که البته هیچ گاه تایید یا تکذیب نشد و بعد از آن نیز شایعاتی مبنی بر خرید 250 فروندی جنگنده از روسیه یا 150 فروندی از چین توسط رسانه‌های خارجی منتشر شد و بعد از آن، دیگر هیچ صحبتی نبود تا زمان حال؛ چراکه با توجه به تحریم‌های گسترده بین‌المللی، امکان دستیابی به هواپیماهای روز دنیا وجود نداشت.

* مذاکرات هسته‌ای ایران و روسیه را بهم نزدیک‌تر می‌کند

همزمان با مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای 5+1، روسیه تمایل خود را به فروش تسلیحات به کشورمان تحت نظر سازمان ملل اعلام کرد که نخستین این تحرکات لغو ممنوعیت فروش S-300 روسی بود.

اولین اخبار در خصوص خرید هواپیمای شکاری نیز همزمان با نمایشگاه ماکس 2015 روسیه و توسط معاون علمی فناوری رییس جمهور -که به مسکو سفر کرده بود- اعلام شد. (اینجا)

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
اجرای نمایش هوایی توسط جنگنده سوخو30 در نمایشگاه ماکس 2015 مسکو/ مقامات ایرانی هم در این نمایشگاه حضور داشتند

اندکی بعد وزیر دفاع نیز در یک برنامه تلویزیونی از تمایل کشورمان به خرید جنگنده‌های شرکت سوخو سخن گفت و پس از آن نیز صحبت‌های گوناگون مبنی بر امکان تحویل یا عدم آن با توجه به محدودیت‌های 5 ساله نظامی برجام و واکنش‌های مختلف داخلی و خارجی را شاهد بودیم. ازجمله طی برنامه ای در اخبار صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران اعلام شد که قرارداد خرید این هواپیما تا پایان سال 2016 میلادی به امضا خواهد رسید. (اینجا)

اخیرا نیز سردار دهقان (وزیر دفاع) بار دیگر تمایل کشورمان به خرید برای جنگنده پیشرفته Su-30 از روسیه را اعلام کرد و گفت که مذاکراتی هم در این زمینه انجام داده است.

وی افزود: طرف روسی نیز در این خصوص مخالفتی ندارد ولی برخی مسائل باید حل شود که نهایتا امیدواریم خبر آن را به زودی به ملت اعلام کنیم.

وزیر دفاع همچنین در پاسخ به سوال مجری مبنی بر نظر ایران برای خرید دیگر جنگنده‌های روسی نظیر MiG-31 یا MiG-35 اظهار داشت که ما تنها به دنبال هواپیمایی در کلاس Su-30 هستیم که طبیعتا فقط روس‌ها آن را دارند. (اینجا)

* وضعیت کشورهای منطقه

اینها درحالیست که کشورهای خاورمیانه همچون عربستان، ترکیه، امارات و رژیم صهیونیستی با خریدهای بسیار گسترده هوایی و تحویل گرفتن جنگنده‌های نسل جدید همانند F-35 ، F-15SA ، یوروفایتر و ارتقا توان عملیاتی موجود خود سعی دارند تا دست برتر را در آسمان داشته باشند و در این زمینه بازی تسلیحاتی عظیمی به راه انداخته‌اند.

از طرف دیگر، تجارب اخیر پشتیبانی هوایی از نیروهای درگیر در جنگ با تروریست‌ها در سوریه نیز بر اهمیت نگاه ویژه به نیروی هوایی می‌افزاید.

در این میان کشورمان به واسطه تحریم‌های گسترده از دستیابی به تسلیحات هوایی خارجی بازمانده بود هرچند با بهره‌گیری از توان متخصصان داخلی، اقدام به ارتقا هواگردهای موجود کرد تا آنجا که بنا بر گفته وزیر دفاع این جنگنده‌ها فقط در بخش سازه و موتور همانند نمونه خریداری شده هستند و در سایر موارد همانند اویونیک، رادار و تسلیحات تا بالاترین استاندارد تجهیز شده‌اند.

 از سوی دیگر می‌دانیم که طرح‌های ملی همانند صاعقه، آذرخش و سیمرغ نیز به سرانجام رسیدند، اما به گفته سردار دهقان، برای تامین و تقویت نیروی هوایی نیاز به خرید نیز احساس می‌شود.

لذا با توجه به نظر کارشناسان نظامی کشورمان، هواپیماهای Su-30 به عنوان گزینه اصلی برای این منظور درنظر گرفته شد.

* Flanker-C چیست؟

جنگنده بمب‌افکن سوخو 30 (به روسی Сухой Су-30 / به انگلیسی Sukhoi Su-30) و با نام ناتو فلنکر سی (Flanker-C) یک هواپیمای شکاری چند منظوره (Multirole Fighter) با قابلیت اجرای عملیات‌های هوا به هوا و هوا به سطح در تمامی شرایط آب و هوایی شبانه روز است که توسط شرکت «سوخو» روسیه طراحی و بر پایه جنگنده شکاری رهگیر Su-27 توسعه یافته است. (فلنکر به معنای حمله کننده از جناحین است.)

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
جنگنده سوخو 30 نسخه SM

ساخت این جنگنده توسط دو مجموعه KnAAPO و ایرکورت به صورت مجزا صورت می‌پذیرد که هرکدام نسخه‌های متفاوتی از این هواپیما رو تولید می‌کنند که به خدمت کشورهای مختلف جهان در آمده و هریک معمولا با پسوندی مجزا نامگذاری می‌شوند اما اساسا سوخو 30 یک جنگنده بمب افکن دو سرنشینه است که طولی معادل 21.9 متر، عرض بال 14.7 متر و ارتفاع 6.3 متر از سطح زمین دارد که می‌تواند با دو دستگاه پیشرانه توربوفن ساترن AL-31F با حداکثر توان 122000 پوند به ارتفاع پروازی 57000 پا دست یابد.

در خصوص طراحی هواپیما نیز باید گفت که سطوح بدنه به صورت کاملا آیرودینامیک طراحی شده تا کمترین اغتشاش جریان هوا را موجب شود و سطح بزرگ بال نیز به آن توانمندی مانورپذیری بالایی را داده است. ضمن آنکه برای کاهش سرعت با بهره گیری از چتر ترمز دوتایی، ترمز هوایی بزرگ پشت کانوپی و همچنین ترمز چرخ ها مدنظر قرار گرفته شده است.

این هواپیما با بهره گیری از 20000 پوند سوخت در مخازن داخلی خود می‌تواند به برد 3000 کیلومتری و سرعت حدودا 2 برابر صوت دست یافته (که با آرایش تسلیحاتی متفاوت این ارقام تغییر خواهد کرد) و مداومت پروازی 5ساعته نیز خواهد داشت (البته در شرایط پروازی ایده‌آل ارتفاع بالا و کروز بر میزان برد و مداومت پروازی افزوده خواهد شد) ضمن آنکه قابلیت سوختگیری هوایی و همچنین حمل مخازن خارجی را نیز خواهد داشت.

از بُعد عملیاتی، این جنگنده نسل 4.5 با هواپیماهای غربی نظیر بوئینگ F-15E (استرایک ایگل) و بوئینگ F/A-18E/F آمریکا (سوپر هورنت)، داسو رافائل فرانسوی و یوروفایتر تایفون اروپایی و نیز میکویان MiG-35 (فالکروم اف) قابل مقایسه است که البته در این میان از نظر ساختاری و عملیاتی، نزدیک‌ترین رقیبش همان «استرایک ایگل» است که نسل جدید هواپیمای جنگنده بمب افکن خانواده F-15 ایالات متحده به حساب می‌آید ضمن آنکه در سطح منطقه نیز عربستان سعودی کاربر سنتی «ایگل» به حساب آمده و به تازگی نمونه F-15SA را نیز برای ناوگان خود در نظر گرفته است.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
رقبای غربی سوخو 30، از بالا: F-15E «استرایک ایگل» ساخت آمریکا، «داسو رافائل» ساخت فرانسه و «یوروفایتر تایفون» ساخت کنسرسیوم اروپا

سوخو 30 برای کاربران متفاوت خود، تغییرات مختلفی را دیده است که از جمله آن می‌توان به چین و هند اشاره کرد.

ببه طور مثال چین در نمونه سفارش داده خود خواستار حذف پیش بال (کانارد) و ایجاد قابلیت حمل تسلیحات بیشتر شده است در حالی که رادار آن نیز از نمونه قدیمی تری است اما هندی‌ها در بخشی از سامانه‌ها خواستار جایگزینی با مشابه اسرائیلی شده‌اند و هواپیما را به صورت بومی در خاک خود تولید می‌کنند.

در این میان اما نسخه SM متفاوت‌ترین و در حقیقت بهترین نمونه موجود از این جنگنده است که جهت خدمت در نیروی هوایی روسیه سفارش داده و ساخته شده است.

این نمونه علاوه بر بهره‌گیری از رادار پیشرفته آرایه فازی BARS-R NIIP N-011 با قابلیت هدایت موشک‌های هوا به هوای پیشرفته راداری و شناسایی 60 هدف و حداکثر برد 400 کیلومتر، از توانمندی بسیار بالایی برخوردار است. همچنین یک رادار عقب نگر با توانایی شناسایی محدود نیز برای انتهای هواپیما در نظر گرفته شده است.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
رادار پیشرفته BARS-R بر روی جنگنده Su-30

با بهره‌گیری از پیش‌بال‌ها (کانارد) در بخش جلویی هواپیما، سطح مانورپذیری افزایش یافته و در زوایای حمله بالا از واماندگی جنگنده جلوگیری می‌کند که همین امر به آن قابلیت مانورپذیری بیشتری در گسترده +9 جی تا -4.5 جی را می‌دهد.

در خصوص موتور این نسخه از جنگنده باید گفت که علاوه بر بهره گیری از سامانه‌های به روز از میزان مصرف سوخت کاسته شده و با بهره‌گیری از فناوری تغییر بردار رانش (Thrust Vectoring) قابلیت مانورپذیری بالایی را در شرایط رزمی خواهد داشت هرچند در این مورد کاهش عمر عملیاتی موتور یک عیب محسوب می‌شود.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
موتورهای قدرتمند خانواده «ساترن» مجهز به فناوری تغییر بردار رانش/ این موتورها بنا بر درخواست مشتری می‌تواند به توانایی «سوپر کروز» نیز دست یابد

سوخو 30 در تمامی نسخه‌ها با بهره‌گیری از فناوری پرواز با سیم (fly – by – wire) جهت اجرای عملیات در همه شرایط، بسیار مناسب است و بهره‌گیری از سامانه‌های پرواز خودکار (auto pilot) و راداری با قابلیت دید به پایین جهت شناسایی اهداف زمینی، سیستم هدف‌گیری قدرتمند برای شناسایی و قفل بر روی انواع اهداف زمینی و دریایی، سامانه‌های کمک ناوبری پیشرفته جهت بازیابی جنگنده در شرایط اضطراری می‌تواند عملیات‌های مختلف را در برد بالا و ارتفاع کم به انجام برساند.

همچنین بهره گیری از صندلی‌های پیشرفته پرّان K-36DM شرکت «زوزدا» امنیت را در مراحل خروج از هواپیما تضمین کرده و سامانه‌های شناسایی دوست از دشمن (IFF) و همچنین دریافت کننده هشدار راداری و جنگ الکترونیک (RWR و ECM) نیز در محیط های نبرد دست بالا را برای فلنکر خواهد داشت. ضمن آنکه طراحی مناسب کابین علاوه بر بهره‌گیری از نمایشگرهای چند منظوره (MFD) و کاهش تعداد نشانگر عقربه‌ای، در کنار بهره‌گیری از راحتی خلبان با دید عالی به واسطه کانوپی (آسمانه) بزرگ و استفاده از نمایشگر سر بالای جدید (HUD) آرامش عملیاتی خاصی را طی نبرد خواهد داشت.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
کاکپیت سوخو 30

سوخو 30 جهت اجرای هرچه بهتر ماموریت‌های خود از 2 خلبان بهره می‌گیرد که افسر کابین جلو، در نقش هدایت جنگنده و افسر کابین عقب نیز در زمینه جنگ‌افزار فعال خواهد بود ضمن آنکه کنترل هواپیما از 2 کابین نیز امکان پذیر است.

این جنگنده علاوه بر توانایی حمل موشک‌های مختلف هوا به هوای حرارتی شامل R-73 و هوا به هوای راداری نیمه فعال R-27 و فعال R-77، تا وزن 8000 کیلوگرم از انواع تسلیحات هدایت تلویزیونی، لیزری و ماهواره‌ای در کنار بمب‌های سقوط آزاد را خواهد داشت که به آن یک مسلسل 30 م.م با 150 گلوله نیز افزوده می‌شود.

در بُعد تسلیحات هوا به سطح، انواع موشک‌های خانواده Kh-29 لیزری و اپتیکی، موشک‌های ضد رادار Kh-58U و Kh-31P و نمونه ضد کشتی Kh-31A (که سرعت مافوق صوت دارند) و Kh-59 قابل بهره برداری است ضمن آنکه نسل‌های مختلفی از موشک‌های کروز بومی ضدسطحی و ضددریایی می‌تواند برروی آن نصب و شلیک شود.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
در نقش دفاع هوایی مسلح به موشک های هوا به هوای R-27 هدایت راداری و R-73 هدایت حرارتی

در زمینه بمب‌ها نیز علاوه بر نسخه‌های سقوط آزاد خانواده «فاب»، انواع نمونه‌های هدایتی شامل لیزری KAB-500، اپتیکی FAB-500 و نمونه‌های OFAB-250/500 قابل بهره‌برداری است که به آن، بمب سنگر شکن KAB-1500L را نیز می‌توان افزود که مجموعا بر روی 12 مقر حمل تسلیحات (دو تا سر بال، سه تا زیر هر بال، یکی زیر هر موتور و دوتا به صورت پشت هم وسط بدنه) قابل نصب است.

* سوخو30 در دیگر کشورها

در میان دارندگان این جنگنده، کشورهای مختلف شامل الجزایر، آنگولا، چین، هند، اندونزی، مالزی، اوگاندا، ونزوئلا، قزاقستان و ویتنام در کنار نیروی هوایی روسیه دیده می‌شود که هرکدام نسخه‌هایی مبتنی بر نیاز خود را خریداری کرده‌اند.

جمهوری اسلامی ایران نیز طبق اعلام رسمی، خواستار خرید نسخه Su-30SM مشابه آنچه در نیروی هوایی کشور سازنده به خدمت گرفته شده است، می‌باشد ضمن آنکه کشورهای دیگری شامل بنگلادش، اتیوپی، تایلند و بلاروس نیز خواستار خرید یا بررسی آن شده‌اند و چین نیز هواپیمای بومی خود با نام J-16 را بر اساس سوخو 30 توسعه داده است.

در خصوص ماموریت‌های رزمی این هواپیما نیز می‌توان به حضور در سوریه و انجام ماموریت‌های رهگیری هوایی اشاره کرد که در چند مورد موجب فراری دادن جنگنده‌های ترکیه شده است.

* نقش و جایگاه سوخو 30 در نیروی هوایی ایران

سوخو 30 نسخه SM را می‌توان بهترین نمونه‌های پروازی قابل دسترسی برای کشورمان دانست که در شرایط فعلی و عدم تمایل طرف‌های غربی به فروش هواپیما، یکی از ایده‌آل‌ترین جنگنده‌ها در سطح جهان است که در بُعد مانورپذیری و طراحی آیرودینامیکی زبان زد خاص و عام می‌باشد. (خانواده فلنکر به مانور کبرا معروف هستند)

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
جنگنده سوخو30 نسخه SM

ضمن آنکه آرایش تسلیحاتی آن که قابلیت حمل انواع سلاح را موجب گشته و از آن یک جنگنده بمب افکن سنگین را ساخته است نیز می‌تواند در ماموریت‌های گوناگون از برتری هوایی تا درگیری با اهداف زمینی و نفوذ در آسمان دشمن را شامل شود.

همچنین با بهره گیری این جنگنده از دو موتور و دو خلبانه بودن هواپیما -که سطح بار روانی را در شرایط درگیری کاهش و اطمینان پذیری بیشتری را موجب می‌شود- می‌توان به پیروزی عملیات‌های هوایی بیش از پیش امیدوار بود.

از سوی دیگر همانطور که پیشتر گفته شد، فلنکر سی توانایی حمل طیف وسیعی از موشک‌های هوا به هوا را داراست که می‌تواند به عنوان یک جنگنده رهگیر منطقه‌ای ایفای نقش کند.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
جنگنده سوخو30

همگان مطلع هستند که یکی از اصلی‌ترین ارکان پدافند هوایی، بهره‌گیری از سکوهای هواپایه شلیک موشک (همان جنگنده‌های رهگیر) است که بتوانند در محیطی ورای فعالیت سامانه‌های موشکی زمین به هوا فعالیت کنند.

در این زمینه نیز انواع ویژگی‌ها شامل نرخ اوج‌گیری سریع (جهت پروازهای سریع یا اسکرمبل)، مانورپذیری بالا با استفاده از موتورهای نسل جدید و رادار پیشرفته تضمین کننده حضوری قدرتمند در عرصه پدافند است.

در عرصه آفندی نیز این هواپیما می‌تواند با بهره‌گیری از تسلیحات سنگین خود در کنار توانمندی موشکی، به عنوان دست بلند جمهوری اسلامی ایران خصوصا در منطقه غرب کشور و خلیج فارس در نظر گرفته شود و هر تهدیدی را در ورای مرزهای کشور سرکوب کند.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
فلنکر سی

ذکر این نکته نیز ضروری به نظر می رسید که می‌توان با بهره‌گیری از تجربه‌های کشورهای منطقه همانند ترکیه یا هند که اقدام به تولید بومی جنگنده‌های F-16 آمریکایی یا Su-30 روسی کرده‌اند، ما نیز خط تولیدی مشابه آنچه برای هواپیمای F-16 در قبل از انقلاب برنامه ریزی شده بود به راه بیاندازیم تا علاوه بر تامین نیازهای بومی و افزایش دانش هوانوردی به عنوان تامین کننده منطقه‌ای جنگنده در نظر گرفته شده و برخی از بخش‌های حساس همانند جنگ الکترونیک (جنگال)، ناوبری و راداری را بر اساس نیازهای خود و با دانش بومی طراحی کنیم تا در شرایط جنگی حتی با لو رفتن کدهای حساس آن دچار مشکلات اساسی نشویم.

ناگفته نمایند در این خصوص نیز سخنانی مبنی بر تمایل کشورمان به تولید بومی شنیده شده است، ضمن آنکه برای بهره‌گیری مناسب از سوخو 30 پشتیبانی دقیق مطالعاتی و عملیاتی نیاز است تا مشابه قراردادهای پیشین شوروی دچار «بی‌معرفتی» طرف فروشنده نشویم.

در پایان نیز می‌توان این به این موضوع رسید که برای بکارگیری چنین جنگنده پیشرفته و به روز، نیازمند هواپیمایی آموزشی متناسب هستیم که در این خصوص می‌توان به نسخه موفق Yak-130 رسید که علاوه بر توانمندی آموزشی، قابلیت بهره‌برداری در عملیات‌های پشتیبانی نزدیک را نیز دارا خواهد بود و می‌تواند به عنوان یک گزینه برای کشورمان در نظر گرفته شود.

ایران به دنبال «حمله از جناحین»/ Flanker-C کدام نیازهای هوایی کشور را تامین می‌کند؟
جنگنده آموزشی پیشرفته Yak-130

منبع: فارس

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • انتشار یافته: 65
  • در انتظار بررسی: 1
  • غیر قابل انتشار: 26
  • ۰۴:۰۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    روسیه نمیده
  • ۰۴:۳۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    2 0
    با عرض سلام در اينجا ذكر چند نكته راجع به اين نوع به خصوص از جنگنده را لازم ميبينم و اميدوارم دوستان نيز به اين موضوعات توجه كنند ، يك :اين جنگنده در نوع خود يك ازبهترين جنگنده هاي حال حاضر دنيا ميباشد كه نسبت به رقباي غربي خود از مزاياي زيادي ازجمله قدرت مانور بسيار بالا و قيمت تمام شده بسيار پائين تر (در حدود نصف قيمت رافال و يورو فايتر ) بر خوردار است دوم:اين هواپيما همچنين داراي معايب مشخصي نظير عمر كم موتور و مصرف سوخت بالا تَر و برد رادار كمتر نسبت به نمونه هاي غربي بطور در قياس با اف پانزده با (سرعت نزديك به ٣٠٠٠ كيلومتر و بردعملياتي نزديك به ٥٠٠٠كيلومتر و عمر موتور دو برابر ) و در قياس با رافال و يوروفايتر كه توانايي سرعت ابرپيمايش (يعني حركت با سرعت بالاي سرعت صوت بدون استفاده از پس سوز ) نيز هست سوم :با توجه به وجود تمامي جنگنده هاي غربي رقيب در زرادخانه هاي كشورهاي همجوار كه خودرا رغباي منطقه اي ايران ميدانند و همچنين و جود جنگنده هايي بهتر از سوخوي ٣٠ در ليست فروش روسيه نظير سوخوي ٣٥ (با برد راداري ٤٠٠ كيلومتر نسبت به ٢٥٠ كيلومتر برد راداري رافال و يوروفايتر و هچنين ١٥٠ كيلومتر برد راداري سوخوي ٣٠) و همچنين توانايي ابر پيمايش توسط سوخوي ٣٥ نظير ساير رقيبان بهتر است كه از ابتدا براي خريد جنگنده پيشرفته تَر سرمايه گذاري شود تا دوباره مشكلات خريدهاي قبلي (خريد نمونه دان گريد شده ميگ ٢٩ و سوخوي ٢٤ ) پيش نيايد در نظر داشته باشيد تا همين دو سال پيش بنا به گزارش سايت مشرق جنگندهاي فنسر ما توانايي استفاده از سلاحهاي دور ايستا را نداشتند ، با توجه به اينكه نيروي هوايي بنا به تجربه هاي ارزشمند جنگ تحميلي اصرار بر بكار گيري جنگنده هاي دو كابين را دارد و با عنايت به اينكه سوخوي ٣٥ جنگنده تك كابين ميباشد ميتوان به سراغ نمونه جديد تَر اين خانواده رفت كه معروف به سوخوي ٣٧ يا ترميناتور ميباشد و از آنجايي كه روسيه اعلام كرده سرمايه كافي براي ساخت اين جنگنده بينظير يعني سوخوي ٣٧ كه در نماشگاه هاي هوايي تمام ناظران را خيره به خود كرده بود را ندارد ما ميتوانيم از اين موقعيت كمال بهره برداري را انجام دهيم و با مشاركت در ساخت اين جنگنده حداقل خيال خود را تا بيست سال آينده از جهت داشتن يك ابر پرنده تمام عيار راحت كنيم (در نظر داشته باشيد اگر بخواهيم يك جنگنده سوخوي ٣٠ را در ده سال آينده به روز رساني كنيم بايد حداقال نيمي ازقيمت اوليه خريد جنگنده را هزينه كنيم تا بتوانيم دوباره با جنگنده هاي غربي رقابت كنيم ) پس چه بهتر كه از اول با يك سرمايه گزاري بيشتر يك جنگنده تمام عيار را به خدمت بگيريم ، البته بنده به تمام مشكلات سر راه نظير بد عهدي ذاتي روسها و مسئله تحريمهاي تسليحاتي واقف هستم ولي اينجا صحبت از صدها ميليون دلار صرفه جويي براي يك انتخاب صحيح هستش كه صد البته مسئولان و كارشناسان نظامي كشورمان از من كم سواد به آن واقف ترند
  • ۰۷:۳۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    شما کم سواد نیستید دوست عزیز اما ایران در شرایط اقتصادی فعلی لنگ چند میلیارد دلاره! چه رصد به صدها میلیارد دلار!!!!!! دوما روسها حتی با مونتاژ در ایران هم در بخش جنگنده سوخو30 رو رد کردن چون نگاهشان به ایرانی ها مثل بشکه های عربی هست که فقط بدوشن و یه وقت رقیب نشن! سوما اصولا روسیه بعد از دوران پوتین میخواد برگرده به سمت غرب و موضوع سوریه و اوکراین فقط بهانه اون هست و قصد نداره ایران رو به یک قدرت برتر هوایی تبدیل کنه که قبل از همه نزدیک خود روسیه هست! چهارما اینکه از زمان سفارش یک جنگنده تا تحویل معمولا یک دهه طول می کشه خیلی بعیده غرب تا ده سال دیگه زیر برجام نزنه! هر چند همین الآن هم زده و ایران از روی ناچاری یک طرفه داره اجرا میکنه! ایران باید زورش رو برای خرید تی50 بزنه نه برای امروز بلکه برای تحویل در 15 سال دیگه بزنه!
  • نصیر ۰۷:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    کمپانیهای روسی چند سال پیش به مقامات و بعضی رسانه های هندی برای خرید سوخو رشوه های چند میلیون دلاری داده بودن!........که در هند جنجالی به پا کرد!...
  • ۰۷:۴۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    2 0
    هرچی که مال دوستمه به به هرچی مال دشمن منه اه اه وای به روزی که امریکا دوست بشه و یه f35 بده بعدش مشرق روسیه رو میکنه تو قوطی حلبی... البته بعید میدونم مشرق و روسیه قسم خورده هستن بلههخ
  • ۰۷:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    تا هشت سال دیگه زمان زیادیه طبق برجام ما تا هشت سال آینده نمیتونیم از این چیزا داشته باشیم. مگه اینکه اینقدر مطئن باشیم از رفتار روس ها و پولشم داشته باشیم که همه رو به مرور زمان تو این هشت سال بسازن و بعد از زمان مقرر بهمون یجا بدن وگرنه الان هیچ جنگنده و تانکی به ما نمیدن این حرفا هم برای الان نیستش که برای هشت ساله دیگست تا اون موقع هم خدا بزرگه.خدا رو چه دیدی زدو بالاخره مام جنگنده ساز شدیم و نیازی به خرید خارجی نداشتیم هر چند یه خرده حرفم با عقل جور در نمیاد.
  • محمد22 ۰۸:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    حاجی دمت گرم ابت این اطلاعات عالی ولی گمون نکنم دولت بخواد بالاتر از سوخو 30 بخره بعدش دولتی که حاضر نشد اس 400 بخره همینو بخره هنر کرده البته گمونم روسیه داره بهشون میفروشه تا اینکه دولت بخواد بخره حاجی انصافا دیر می خوابی یا زود بیدار میشی
  • ۰۸:۳۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    3 1
    مهم ترین مشکل ایران در حال حاضر ضعف مدیریت و فرماندهی میدان نبرد و پشتیبانی است - هنوز به روش جنگ جهانی دوم نبرد می کنند -
  • مسعود ۰۸:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    ما اگر بخوايم بگيريم بايد با آخرين امكانات بگيريم و خسيس بازي درنياريم الان اين f15sa نسخه پيشرفته f25 هست كه كابينش مثل f35 هست و ما بايد شديدا بتونيم مقابله كنيم حالا تا ببينيم چي ميشه
  • محمد ۰۹:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    برجام بی نتیجه؟؟؟؟؟
  • ۰۹:۴۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    نحوه انتشار نظرات هم آماتوریه...
  • آرش ۰۹:۵۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    علیرغم مانور پذیری خوبی که داره ، سطح مقطع راداری اون زیاده به عنوان مثال سطح مقطع راداری اف ۳۵ حدود ۰/۰۱ است و رافال ۰/۱ در حالی که سطح مقطع راداری سوخو ۳۰ ، ۳ متر مربع هستش ،پس خیلی زود توسط جنگنده های غربی کشف میشه ،دلیلشم به خاطر ورودی های بزرگ هوای موتور و نمایان بودن پره های توربین موتور که به راحتی در رادار کشف میشن ،امری که در جنگنده های غربی وجود نداره ودر ورودی هوا یک انحنای s مانند وجود داره که باعث میشه موتور در آن حالت مخفی داشته باشه ، تعجب آور اینکه در طراحی سوخو ۵۰ هم رعایت نشده وورودی های هوای بزرگ ونمایان بودن موتور مشهود است !
  • ۱۰:۱۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    این خرس روسیه از اون خرسهایی نیست که بشه ازش مویی کند.
  • مسعود ۱۰:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    مطمئن باش اگه وضع به همين منوال پيش بره,بعد از سپري شدن اين 8 سال هم نخواهند گذاشت ايران به اين راحتي ها قادر به تأمين نيازهاي نظامي خود از ساير كشورها باشد.اين قضيه برجام و قول و قرارهاي كدخدا و همپالگيهايش به دولت ايران براي سالهاي آينده , زاييده خواب و خيال شيخ حسن و اطرافيان كدخدامحور ايشون در دولت صاحب تدبير اعتداليون!!! مي باشد و هيچكدام به واقعيت نخواهند پيوست.
  • ۱۰:۲۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    AL-31 موتور j-10 چین هم هست .
  • ۱۰:۳۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    اونجا آمریکا و سوئد و اروپا هم حاضر به فروش جنگنده بودن
  • ۱۰:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    میخرید زیاد بخرید . 400 تا 800 فروند .
  • ۱۰:۳۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    حداقل 100 فروند از این جنگنده نیاز هست
  • مغز متفکر ۱۰:۳۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    آواکس رو یادت رفت مشرق .
  • ۱۰:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    ترابری آنتونوف70 هم گزینه ی خوبی ست. در کنار آنتونوف140 و 124 و 178 و 74 و 158 و 148 .
  • shayan ۱۱:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    تحویل جنگنده ها زمان بر ولی ایران میتون قرار داد و ببنده و در صورت بد قولی روسیه ازش شکایت کنه و یه پول حسابی بگیره یکی از دوستان گفته روسیه گرایش داره غرب این حرف در زمان پوتین کاملا اشتباه روسیه داره شاخ و شونه میکشه واسه غرب یه نکته دیگه هم اینه که باید سعی کنیم تا اونجا که میشه سرمایه گذاری بشه رو خودکفایی در این حوزه اینم بگم که غرب و بلوک شرق چند دهه طول کشیده به این قدرت رسیدن نباید توقع داشته باشیم2-3 ساله جنگنده در حد f35 بسازیم
  • شهرام ۱۱:۲۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    اف 25 کجا بود؟؟!!
  • ۱۱:۲۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    سوخو 30 بهترین هواپیما هستش چون هواپیماهای امریکایی 2ساله داره داعش و بمباران میکنه هیچی به هیجی هست در ضمن از متحداش اف16 از دست داده که سرنگونیشم توسط خود داعش بوده نه علت فنی یا کشورثالث اما روسیه با همین سوخو 30 نه تنها محدوده داعش و بلکه ارتش ازاد و جبهه النصره رو زیرو رو کرده طوری که اوضاع جنگ به سود سوریه شده در نتیجه کارایی این هواپیما در عمل تایید شده و ثابت شده هستش
  • سبحان شاهمرادی اصولگرا ۱۲:۱۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    بهتر است چند جنگنده روسی بخریم و مهندسی معکوسش کنیم تا انتقال فناوری صورت گیرد
  • ناشناس ۱۲:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    ایران به هواپیماهای جنگی مانند سوخو 34 و سوخو 35 و میگ 31 و میگ 35 نیز نیاز دارد
  • ناشناس ۱۲:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    خود روسیه هنوز بطور کامل سوخو 35 و میگ 35 را به خدمت نگرفته است
  • ۱۲:۲۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    اگه جنگنده ساختن راحت بود دانمارک هلند استرالیا مکزیک تایلند کره و.. هم میساختن
  • مغزمتفکر ۱۲:۲۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    اول از همه باید آواکس داشته باشیم آواکس اوجبه واجباته اگه نباشه جنگنده ها برد عملیاتیشون ضعیف میشه آواکس آواکس
  • بیه پس ۱۲:۲۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    امید داریم به آینده ... و تلاش وزارت دفاع و نیروی هوایی برای ارتقاء توان دفاع هوایی ... همین که بعد از تثبیت توان تولید و بکارگیری موشک های بالستیک و برد بلند و موشک های پدافند برد بلند حالا نظر مسوولان نظامی به تقویت هر چه بهتر و سریعتر نیروی هوایی جلب شده پس جا داره با تمام وجود به تفکر دفاعی مبتنی بر شرایط کشور اعتماد لازم مبذول داشته باشیم
  • ۱۲:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    داش قبول دارم حرفتو سوخوها ومیگ ها روسی به زور اونم با ارفاق میشه با جنگنده ها اروپایی مقایسه کرد .ولی معلومه که سوخو35 هم در حد رافائل و یورو تایفون وساب39 سوئد نیست چه برسه به اف35 واف22 واف15 مدل رادار گریز آپگرید شده
  • ۱۲:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    تو دفتر مشرق جهت محافظت از بیگانگان یه سیستم اس 400 و چند تا سوخو 35 گذاشتن کنار آواکس که هیچ بماند
  • ۱۲:۴۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    800
  • ۱۲:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    بنظر من برای وضعیت فعلی و استراتژی دفاعی ما هواپیماهای پهن پیکر بعنوان توپخانه ،پدافند پرنده و مرکز کنترل پهپادها موثر تر هستند. الان چین 1000 تا از نوع جدید ساخت چین با موتور توربوفن سفارش داده، در نظر بگیرید یک اسکادران چند عددی از این هواپیماها مجهز به یک نسخه هشدار زودهنگام چند عدد موشک رعد و خلیج فارس را می تونن حمل کنند.(نسخه ای ازb52 سی عدد تام هاوک حمل می کنه.) علاوه بر انواع تسلیحات درگیری نزدیک و سیستم های دفاع فعال پهپادهای جنگنده بزرگی مثل صاعقه هم می تونن مستقیماً از روی یکی از این هواپیما ها کنترل بشوند. بنظرم به عصر ناو های پرنده نزدیک می شیم.
  • حسین ۱۳:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    دیر بدست اومدن احتمالی سوخو37 کار معقولی در این منطقه پرآشوب نیس اما طرح بسیار عالی ای میشه اگه روسها موافقش باشن اما بعد خرید سوخو30 بودجه راه اندازی 37 هم براشون میرسه بعدش وارد مذاکره میشیم مهم دفع خطرات فعلی منطقه توسط عربستان بی مغزه با اف15هاش نه 30سال آینده ایشالا اون موقعم خودمون یا میسازیم یا بروزش رو میخریم چون روسا دیدن ایران غول پدافندی بهتر از اس300 رو ساخت.درود
  • محمد حسین ۱۳:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    تا 8 سال دیگه تحریم موشکیه و از تحریم تسلیحاتی 5 سال بود الان 4 سال مونده و از تحریم موشکی 7 سال.
  • محمد حسین ۱۳:۰۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    به متب پزشک مراجعه کن.
  • مغزمتفکر ۱۳:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس واکس. آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس آواکس. اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب اوجب
  • مغزمتفکر واقعی ۱۳:۰۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    جاعل دیوانه سواستفاده گر فیک
  • ۱۳:۰۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    دیگه چی سفارش بده بیاریم دم خونه تون
  • محمد حسین ۱۳:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    1 0
    آخه سوخو 30 حریف تایفون و رافائل که نمیشه و فقط حریف اف 15 و اف 16 و اف 18 میشه.برای مفابله با رافائل و تایفون فقط و فقط و فقط و فقط میگ 35 نیاز داریم چون سطح مقطع راداری برابر با رافائل(یعنی 0.1)وکمتر از تایفون(سطح تایفون 0.5 هست) و رادار بهتری نسبت به این دو داره ولی برد و میزان مهمات کمتری داره.
  • ۱۳:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    بسه بابا خو بزرگ بینی هم حدی دازه چهل سال اف ۱۴ اینجا بود از روش مهندسی معکوس شد؟ موتور اوج هم موتر جی ۸۵ اف ۵ هست اونم بعد از ۵۰ سال تازه از روش ساختن. چه فکری میکنی این حرفا میزنی
  • حسین ۱۳:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    یادش بخیر قرار بود هواپیمای اموزشی یاک با بچه های دانشگاه مالک اشتر ساخته بشه اما روسیه همکاریشو قطع کرد
  • ۱۴:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    ایول ناشناس۱۳:۱۶ . مردم ما عادت کردن همه چی رو احساسی ببینن .فکر میکنن مهندسی معکوس کشکه. اگه مهندسی معکوس راحته الان اتیوپی هم جنگنده میساخت
  • ۱۴:۵۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    یه سری کپی کاری فقط کپی نمیخوایم
  • ۱۴:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    اصلا جنگنده های روسی مقابل سیستم ها الکترونیکی اروپاییها و غربی خیلی ضعیفتره
  • مغزمتفکر اصلی ۱۴:۵۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    جاعل نفهم متقلب
  • ۱۴:۵۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    سوخو30 عشقت تو حمله امریکا به لیبی از اف16 ها شکست خوردن 3تا سوخو30 لیبی توسط اف16 ها امریکا نابود شد رو هوا محض اطلاع
  • مغزمتفکر واقعی ۱۴:۵۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    این بدله منه من اصلیم
  • ۱۴:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    سوخو30 مزخرفه همون سوخو27 یه خورده بهتر
  • ناشناس ۱۵:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    ناشناس13:16 هواپیمای صاعقه را بر اساس مهندسی معکوس تایگر ساختیم و به تولید هم رساندیم، قبلش هم تجربه ساخت آذرخش را داشتیم ، وهم تغییرات ظاهری وهم تغییرات اساسی در سیستم اویونیک و کاکپیت اون صورت گرفت ، در ضمن وقتی هند توانسته سوخو30 را به صورت بومی تولید کنه، ما هم می توانیم، مگه تو موتور اوج را بازبینی فنی کردی که میگی ، موتورجی 85 اف 5 است، نکنه در جریان مراحل ساختش بودی!!!!!! کسی خودبزگ بین نیست ، بلکه شما ، خود کم بین هستی که بدون هیچ سند ومدرکی چنین تهمت بزرگی به صنایع دفاع کشورت می زنی ، مگه قراره امثال شما چنین پروژه هایی را به پیش ببرند که دچار تردید می شوی؟!!!!!و تولید موتورملی اوج را زیر سوال می بری؟ چه دلیلی برای ادعای خودت داری؟ در ضمن وقتی ایران تجربه تعمیر موتور را بدست آورده، طبیعیه که تجربه ساخت اونم بدست میاره.
  • وطن پرست ۱۸:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    روسیه ب ما هواپیما نمیده بی خودی صابون ب دلتون نزنید روس ها هیچ وقت چنین کاری نمیکنن!
  • ۲۰:۵۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۶
    0 0
    مگه الله بخواد
  • eagle ۱۲:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۷
    0 0
    با توجه به اینکه برای هرگونه سلاح با قابلیت تهاجمی باید اجازه بگیریم خرید میگ35 بهتره از طرفی میگ35 بهتر میتونه جلوی تایفون و رافایل ظاهر بشه برای مثال میتونیم 120 تا جنگنده ی میگ35 بخریم و 80 تا سوخو و اگه بخوایم قدرت تهاجمی بیشتر هم داشته باشیم سوخو24 هامون رو هم ارتقا بدیم
  • mohamd ۲۰:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۷
    0 0
    روسیه فهرستی طولانی از جنگنده ها و بمب افکن ها دارد که ایران می تواند از میان آنها انتخاب کند. از جمله آنها می توان به سوخو-30، سوخو-34 و سوخو-35 اشاره کرد. جنگنده دو سرنشینه سوخو-30 قادر به مقاومت در برابر پالس الکترومغناطیسی حاصل از یک انفجار هسته ای است و به دلیل طراحی آیرودینامیکی آن قدرت مانور بی نظیری دارد. این جنگنده برای عملیات در تمام شرایط آب و هوایی طراحی شده است و مناسب مأموریت های هوا به هوا و هوا به سطح است. این جنگنده می تواند موشک های کروز را از ارتفاع 500 متر تا 14000 متر پرتاب کند. جنگنده سوخو-34 اواسط دهه 1980 میلادی بوسیله شرکت هوافضای روسی سوخو طراحی شد. این جنگنده دو سرنشینه به منظور نابودی اهداف زمینی و دریایی ساخته شده است. سوخو-34 در تمام شرایط آب و هواییِ مطلوب و نامطلوب قادر به انجام مأموریت های انفرادی و گروهی در طور روز و شب است. جنگنده تک کابینه و تک سرنشین سوخو-35 قابلیت مانور بالایی دارد. "سباستین رابلین،" یک کارشناس نظامی در مقاله ای در مجله "منافع ملی آمریکا" از جنگنده سوخو-35 بسیار تجلیل کرد و آن را "دشمن مرگبار" جنگنده اف-15 آمریکا، جنگنده چندمنظوره یوروفایتر و جنگنده داسو رافال فرانسه توصیف کرد.
  • ۲۳:۰۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۷
    0 0
    دمت گرم این فنچ منچ هایی که تازه ریش درآوردن رو خوب مسخره می کنی هی شیرین عقل میاد می نویسه آواکس آواکس به تو وایتکس هم نمی فروشند چه برسه به آواکس.
  • امین ۰۶:۱۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۸
    0 0
    سوخوی 30 خوبه ولی باید اجازه تولیدشم بگیریم تا ازش به عنوان ستون فقرات نیروی هوایی استفاده بشه ولی باید در کنار سوخو 30، سوخوی 35 و سوخوی 34 هم بخریم و میگ 29 هایی که داریم هم به میگ 35 ارتقا پیدا کنند در مورد سوخوی 35 به نظرم همین بس باشه که بگم طبق بررسی ها و و مطالعاتی که آژانس هوانوردی اروپا و نیروی هوایی استرالیا انجام دادن به این نتیجه رسیدن که در نبرد هوا به هوا سوخو 35 نسبت به اف 35 زودتر و دقیق تر میتونه به دشمن شلیک کنه و تنها در صورتی خواهان به خدمت گرفتن اف 35 هستند که یک سری اصلاحات بر روی این جنگنده انجام بشه که باعث تأخیر در تحویل اف 35 ها شده و کشوری مثل امارات که دستش برای خرید از آمریکا بازه باز به دنبال خرید سوخوی 35 هست و در مورد سوخوی 34 همین بس که یادآوری کنم همین چند روز قبل برای بمباران مواضع تروریست ها از همدان بلند میشدند و بدون سوختگیری هوایی تا سوریه میرفتند و بر میگشتند در ضمن این جنگنده طوری طراحی شده که بدون هیچ پشتیبانی فقط به کمک رادار و سامانه هایی که داره به راحتی به خاک دشمن نفوذ کنه و مواضع دشمن رو بمباران کنه و برگرده
  • مغزمتفکر اورجینال ۰۹:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۹
    0 0
    شما دوتاتون متقلب هستيد من اورجينال هستم
  • جواد ۰۹:۰۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۹
    0 0
    متنفرم از مغز متفكر
  • شکارچی ۰۰:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
    0 0
    مشرق چرا اول مطلب ازسوخو25 های سپاه وتوکانو هاش ننوشتی؟؟
  • محمد مسلم ۱۶:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
    0 0
    سلام به دلیل علاقه دوستان به بحث این که چرا ایران سوخو 30 را انتخاب کرد به بعضی از آنها می پردازیم الف) کلیه سلاح هایی که ایران می خواهد وارد کند بر اساس تجربیات جنگ سوریه و عراق می باشد. در این جنگ نیروی هوایی (به ویژه روسیه) نقش مهمی در پشتبانی نیروی زمینی بازی کرد در این تجربه وتجربه های دیگر ثابت شد که جنگنده های دو کابین درحمله به اهداف سطحی کارایی بهتری از جنگنده های تک کابین دارند(البته جنگندهای تهجمی استریت ایگل و سوفا و سوپرهرنت اف هم همگی دوکابین هستند)این تجربه همچنین درمورد باگرد های کاموف 50 ومیل 28 هم وجود داشت که به ساخت کاموف 52 منجرشد روسیه در نبرد سوریه به صورت گسترده از توپولوف22 وسوخو34 وسوخو30استفاده می کند از این رو ایران هم به دنبال یک جنگنده دو کابین می گردد . به همین دلیل کلیه جنگنده های تک کابین از لیست انتخاب حذف شدن دلیل انتخاب نشدن سوخو 35 هم تک کابین بودن آن می باشد. ب) از طرفی چون ایران به دلایل مختلف از جمله سرمایه گزاری روی خط تولید در درون کشور فقط خواهان خرید یک جنگنده است . پس کلیه جنگنده های تخصصی از لیست حذف می شوند.چون باید بیش از یک جنگنده خریداری شود. سوخو 34 هم چون یک جنگنده تخصصی تهاجمی است از لیست حذف شد. به این ترتیب ایران به دنبا یک جنگنده چند منظوره دوکابین است از میان جنگنده های کنونی روسیه فقط جنگنده های سوخو 30 و میگ 35 چنین شرایطی دارند(البته در آینده سو خو 50 هندی هم یک جنگنده دو کابین چندمنظوره خواهد بود.) میگ 35 داری را دار آرایه فازی فعال است و سطح مقطع راداری کمتری از سوخو30 دارد ولی سوخو 30 توان حمل مهمات بیشتر و سوخت بیشتری دارد یعنی میگ 35 رهگیر بهتری است و سو خو 30 جنگنده تهاجمی بهتری می باشد و برای یک جنگ مشابه سوریه بهتر از میگ35 است برای همین ایران سوخو 30 را انتخاب کرد . ج) اما چرا ایران به دنبال جنگنده های چینی نرفت در میان جنگنده های چینی کنونی فقط جی 16 شرایط مورد نظر ایران را دارد وجی10(این جنگنده دوکابین هم نیست) به دلایل مشابه میگ 35 از گردونه رقابت حذف می شود. منابع غربی جنگنده جی 16 (کپی چینی سوخو30 )را در بعضی از زمینه ها(مثلا رادار ارایه فازی و مهمات هوشمند دور برد) حتی از جنگنده روسی برتر می دانند اما فعلا چین این جنگنده را صادر نمی کند. دلایل مختلفی هم برای آن گفته شده از قبیل این که چین تا نیاز داخلی خود را تعمین نکند صادرات شروع نمی شود و دیگر این که چین نمی خواهد روابط خوب خود با روسیه را به خطر بیندازد و دیگر این که چین به علت وابستگی به روسیه در تولید موتور بدون کمک روسیه قادر به صادرات آن نیست و... د) البته یکی دیگر از دلایل انتخاب سوخو 30 این است که امکان تولید سفارشی و شخصی سازی و بروز رسانی آن به وسیله روسیه چین و هند و حتی ایران در زمینه های مختلف از جمله ایجاد توان ابرکروز و رادارها و هشدار دهنده های جدید و مهمات هوشمند دور برد وجود دارد و چون این جنگنده در چند کشور تولید می شود تحریمها اثر کمتری روی آن دارد و امکان واگذاری خط منتاژ آن به ایران بیشتر است. برای انتخاب یاک 130 هم دلایل مشابهی وجود دارد از جمله توانایی پشتیبانی نزدیک هوایی با تشکر .
  • محمد مسلم ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
    0 0
    سلام به دلیل علاقه دوستان به بحث این که چرا ایران سوخو 30 را انتخاب کرد به بعضی از آنها می پردازیم الف) کلیه سلاح هایی که ایران می خواهد وارد کند بر اساس تجربیات جنگ سوریه و عراق می باشد. در این جنگ نیروی هوایی (به ویژه روسیه) نقش مهمی در پشتبانی نیروی زمینی بازی کرد در این تجربه وتجربه های دیگر ثابت شد که جنگنده های دو کابین درحمله به اهداف سطحی کارایی بهتری از جنگنده های تک کابین دارند(البته جنگندهای تهجمی استریت ایگل و سوفا و سوپرهرنت اف هم همگی دوکابین هستند)این تجربه همچنین درمورد باگرد های کاموف 50 ومیل 28 هم وجود داشت که به ساخت کاموف 52 منجرشد روسیه در نبرد سوریه به صورت گسترده از توپولوف22 وسوخو34 وسوخو30استفاده می کند از این رو ایران هم به دنبال یک جنگنده دو کابین می گردد . به همین دلیل کلیه جنگنده های تک کابین از لیست انتخاب حذف شدن دلیل انتخاب نشدن سوخو 35 هم تک کابین بودن آن می باشد. ب) از طرفی چون ایران به دلایل مختلف از جمله سرمایه گزاری روی خط تولید در درون کشور فقط خواهان خرید یک جنگنده است . پس کلیه جنگنده های تخصصی از لیست حذف می شوند.چون باید بیش از یک جنگنده خریداری شود. سوخو 34 هم چون یک جنگنده تخصصی تهاجمی است از لیست حذف شد. به این ترتیب ایران به دنبا یک جنگنده چند منظوره دوکابین است از میان جنگنده های کنونی روسیه فقط جنگنده های سوخو 30 و میگ 35 چنین شرایطی دارند(البته در آینده سو خو 50 هندی هم یک جنگنده دو کابین چندمنظوره خواهد بود.) میگ 35 داری را دار آرایه فازی فعال است و سطح مقطع راداری کمتری از سوخو30 دارد ولی سوخو 30 توان حمل مهمات بیشتر و سوخت بیشتری دارد یعنی میگ 35 رهگیر بهتری است و سو خو 30 جنگنده تهاجمی بهتری می باشد و برای یک جنگ مشابه سوریه بهتر از میگ35 است برای همین ایران سوخو 30 را انتخاب کرد . ج) اما چرا ایران به دنبال جنگنده های چینی نرفت در میان جنگنده های چینی کنونی فقط جی 16 شرایط مورد نظر ایران را دارد وجی10(این جنگنده دوکابین هم نیست) به دلایل مشابه میگ 35 از گردونه رقابت حذف می شود. منابع غربی جنگنده جی 16 (کپی چینی سوخو30 )را در بعضی از زمینه ها(مثلا رادار ارایه فازی و مهمات هوشمند دور برد) حتی از جنگنده روسی برتر می دانند اما فعلا چین این جنگنده را صادر نمی کند. دلایل مختلفی هم برای آن گفته شده از قبیل این که چین تا نیاز داخلی خود را تعمین نکند صادرات شروع نمی شود و دیگر این که چین نمی خواهد روابط خوب خود با روسیه را به خطر بیندازد و دیگر این که چین به علت وابستگی به روسیه در تولید موتور بدون کمک روسیه قادر به صادرات آن نیست و... د) البته یکی دیگر از دلایل انتخاب سوخو 30 این است که امکان تولید سفارشی و شخصی سازی و بروز رسانی آن به وسیله روسیه چین و هند و حتی ایران در زمینه های مختلف از جمله ایجاد توان ابرکروز و رادارها و هشدار دهنده های جدید و مهمات هوشمند دور برد وجود دارد و چون این جنگنده در چند کشور تولید می شود تحریمها اثر کمتری روی آن دارد و امکان واگذاری خط منتاژ آن به ایران بیشتر است. برای انتخاب یاک 130 هم دلایل مشابهی وجود دارد از جمله توانایی پشتیبانی نزدیک هوایی با تشکر .
  • محمد مسلم ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
    0 0
    سلام به دلیل علاقه دوستان به بحث این که چرا ایران سوخو 30 را انتخاب کرد به بعضی از آنها می پردازیم الف) کلیه سلاح هایی که ایران می خواهد وارد کند بر اساس تجربیات جنگ سوریه و عراق می باشد. در این جنگ نیروی هوایی (به ویژه روسیه) نقش مهمی در پشتبانی نیروی زمینی بازی کرد در این تجربه وتجربه های دیگر ثابت شد که جنگنده های دو کابین درحمله به اهداف سطحی کارایی بهتری از جنگنده های تک کابین دارند(البته جنگندهای تهجمی استریت ایگل و سوفا و سوپرهرنت اف هم همگی دوکابین هستند)این تجربه همچنین درمورد باگرد های کاموف 50 ومیل 28 هم وجود داشت که به ساخت کاموف 52 منجرشد روسیه در نبرد سوریه به صورت گسترده از توپولوف22 وسوخو34 وسوخو30استفاده می کند از این رو ایران هم به دنبال یک جنگنده دو کابین می گردد . به همین دلیل کلیه جنگنده های تک کابین از لیست انتخاب حذف شدن دلیل انتخاب نشدن سوخو 35 هم تک کابین بودن آن می باشد. ب) از طرفی چون ایران به دلایل مختلف از جمله سرمایه گزاری روی خط تولید در درون کشور فقط خواهان خرید یک جنگنده است . پس کلیه جنگنده های تخصصی از لیست حذف می شوند.چون باید بیش از یک جنگنده خریداری شود. سوخو 34 هم چون یک جنگنده تخصصی تهاجمی است از لیست حذف شد. به این ترتیب ایران به دنبا یک جنگنده چند منظوره دوکابین است از میان جنگنده های کنونی روسیه فقط جنگنده های سوخو 30 و میگ 35 چنین شرایطی دارند(البته در آینده سو خو 50 هندی هم یک جنگنده دو کابین چندمنظوره خواهد بود.) میگ 35 داری را دار آرایه فازی فعال است و سطح مقطع راداری کمتری از سوخو30 دارد ولی سوخو 30 توان حمل مهمات بیشتر و سوخت بیشتری دارد یعنی میگ 35 رهگیر بهتری است و سو خو 30 جنگنده تهاجمی بهتری می باشد و برای یک جنگ مشابه سوریه بهتر از میگ35 است برای همین ایران سوخو 30 را انتخاب کرد . ج) اما چرا ایران به دنبال جنگنده های چینی نرفت در میان جنگنده های چینی کنونی فقط جی 16 شرایط مورد نظر ایران را دارد وجی10(این جنگنده دوکابین هم نیست) به دلایل مشابه میگ 35 از گردونه رقابت حذف می شود. منابع غربی جنگنده جی 16 (کپی چینی سوخو30 )را در بعضی از زمینه ها(مثلا رادار ارایه فازی و مهمات هوشمند دور برد) حتی از جنگنده روسی برتر می دانند اما فعلا چین این جنگنده را صادر نمی کند. دلایل مختلفی هم برای آن گفته شده از قبیل این که چین تا نیاز داخلی خود را تعمین نکند صادرات شروع نمی شود و دیگر این که چین نمی خواهد روابط خوب خود با روسیه را به خطر بیندازد و دیگر این که چین به علت وابستگی به روسیه در تولید موتور بدون کمک روسیه قادر به صادرات آن نیست و... د) البته یکی دیگر از دلایل انتخاب سوخو 30 این است که امکان تولید سفارشی و شخصی سازی و بروز رسانی آن به وسیله روسیه چین و هند و حتی ایران در زمینه های مختلف از جمله ایجاد توان ابرکروز و رادارها و هشدار دهنده های جدید و مهمات هوشمند دور برد وجود دارد و چون این جنگنده در چند کشور تولید می شود تحریمها اثر کمتری روی آن دارد و امکان واگذاری خط منتاژ آن به ایران بیشتر است. برای انتخاب یاک 130 هم دلایل مشابهی وجود دارد از جمله توانایی پشتیبانی نزدیک هوایی با تشکر .
  • محمد مسلم ۱۶:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
    0 0
    سلام به دلیل علاقه دوستان به بحث این که چرا ایران سوخو 30 را انتخاب کرد به بعضی از آنها می پردازیم الف) کلیه سلاح هایی که ایران می خواهد وارد کند بر اساس تجربیات جنگ سوریه و عراق می باشد. در این جنگ نیروی هوایی (به ویژه روسیه) نقش مهمی در پشتبانی نیروی زمینی بازی کرد در این تجربه وتجربه های دیگر ثابت شد که جنگنده های دو کابین درحمله به اهداف سطحی کارایی بهتری از جنگنده های تک کابین دارند(البته جنگندهای تهجمی استریت ایگل و سوفا و سوپرهرنت اف هم همگی دوکابین هستند)این تجربه همچنین درمورد باگرد های کاموف 50 ومیل 28 هم وجود داشت که به ساخت کاموف 52 منجرشد روسیه در نبرد سوریه به صورت گسترده از توپولوف22 وسوخو34 وسوخو30استفاده می کند از این رو ایران هم به دنبال یک جنگنده دو کابین می گردد . به همین دلیل کلیه جنگنده های تک کابین از لیست انتخاب حذف شدن دلیل انتخاب نشدن سوخو 35 هم تک کابین بودن آن می باشد. ب) از طرفی چون ایران به دلایل مختلف از جمله سرمایه گزاری روی خط تولید در درون کشور فقط خواهان خرید یک جنگنده است . پس کلیه جنگنده های تخصصی از لیست حذف می شوند.چون باید بیش از یک جنگنده خریداری شود. سوخو 34 هم چون یک جنگنده تخصصی تهاجمی است از لیست حذف شد. به این ترتیب ایران به دنبا یک جنگنده چند منظوره دوکابین است از میان جنگنده های کنونی روسیه فقط جنگنده های سوخو 30 و میگ 35 چنین شرایطی دارند(البته در آینده سو خو 50 هندی هم یک جنگنده دو کابین چندمنظوره خواهد بود.) میگ 35 داری را دار آرایه فازی فعال است و سطح مقطع راداری کمتری از سوخو30 دارد ولی سوخو 30 توان حمل مهمات بیشتر و سوخت بیشتری دارد یعنی میگ 35 رهگیر بهتری است و سو خو 30 جنگنده تهاجمی بهتری می باشد و برای یک جنگ مشابه سوریه بهتر از میگ35 است برای همین ایران سوخو 30 را انتخاب کرد . ج) اما چرا ایران به دنبال جنگنده های چینی نرفت در میان جنگنده های چینی کنونی فقط جی 16 شرایط مورد نظر ایران را دارد وجی10(این جنگنده دوکابین هم نیست) به دلایل مشابه میگ 35 از گردونه رقابت حذف می شود. منابع غربی جنگنده جی 16 (کپی چینی سوخو30 )را در بعضی از زمینه ها(مثلا رادار ارایه فازی و مهمات هوشمند دور برد) حتی از جنگنده روسی برتر می دانند اما فعلا چین این جنگنده را صادر نمی کند. دلایل مختلفی هم برای آن گفته شده از قبیل این که چین تا نیاز داخلی خود را تعمین نکند صادرات شروع نمی شود و دیگر این که چین نمی خواهد روابط خوب خود با روسیه را به خطر بیندازد و دیگر این که چین به علت وابستگی به روسیه در تولید موتور بدون کمک روسیه قادر به صادرات آن نیست و... د) البته یکی دیگر از دلایل انتخاب سوخو 30 این است که امکان تولید سفارشی و شخصی سازی و بروز رسانی آن به وسیله روسیه چین و هند و حتی ایران در زمینه های مختلف از جمله ایجاد توان ابرکروز و رادارها و هشدار دهنده های جدید و مهمات هوشمند دور برد وجود دارد و چون این جنگنده در چند کشور تولید می شود تحریمها اثر کمتری روی آن دارد و امکان واگذاری خط منتاژ آن به ایران بیشتر است. برای انتخاب یاک 130 هم دلایل مشابهی وجود دارد از جمله توانایی پشتیبانی نزدیک هوایی با تشکر .
  • ۱۱:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۲۱
    0 0
    در اینکه نیروی هوایی ما عمیقا نیازمند یک بروزرسانی اساسی است هیچ شکی نیست لیکن شما رو بخدا به من بگویید چرا خرید جنگنده در سنوات گذشته حیف و میل بیت المال و در حال حاضر یک سرمایه گذاری صحیح عنوان میگردد؟؟
  • ۲۲:۳۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۲۳
    0 0
    پول بده بخریم ، ضمنا در جواب ناشناس بعدی عرض کنم مطب درسته ببم جان !!

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس