به گزارش مشرق، کانال تلگرامی اندیشکده تهران نوشت:
بر اساس منابع تاریخی، پیش از تشکیل رژیم اسرائیل در سال ۱۹۴۸، حدود ۱.۲ میلیون عرب فلسطینی در سرزمین فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا زندگی میکردند. با وقوع جنگ ۱۹۴۸، بخش بزرگی از این جمعیت آواره شده و تنها حدود ۱۵۰ هزار نفر در مناطق تحت حاکمیت رژیم اسرائیل باقی ماندند. دولت اسرائیل به این افراد تابعیت اعطا کرد، اما تا سال ۱۹۶۶ محدودیتهای گستردهای بر زندگی این افراد وضع شد.
جمعیت و مراکز حضور
مطابق آخرین سرشماریها، جمعیت اعراب با تابعیت اسرائیلی اکنون به بیش از ۲ میلیون نفر رسیده و این افراد اکنون حدود بیش از ۲۰ درصد جمعیت رژیم صهیونیستی را تشکیل میدهند. تمرکز اصلی این جمعیت در منطقه الجلیل در شمال و نقب در جنوب اراضی اشغالی است.
حقوق اجتماعی
شهروندان عرب اسرائیلی در ظاهر از حقوق قانونی یکسانی با یهودیان برخوردارند، اما در عمل، تبعیضهای ساختاری بر شرایط زندگی این افراد تأثیرات قابل توجهی داشته است. نرخ بالای فقر و بیکاری، ضعف زیرساختها، مشکلات آموزشی و نرخ بالای جرم و جنایت از مهمترین چالشهای مناطق عربنشین به حساب میآید. مطابق آمار رسمی، حدود ۴۲ درصد از اعراب اسرائیلی زیر خط فقر زندگی میکنند. تصویب قانون «دولت-ملت» در سال ۲۰۱۸، اعراب را نسبت به افزایش اعمال تبعیضها از جانب دولت نگران کرد، چرا که این قانون رژیم اسرائیل را رسما دولت ملت یهود اعلام کرده و جایگاه زبان عربی مطابق این قانون در ساختار سیاسی رژیم تنزل یافت.
نرخ بالای جرایم در بخش عربی
آمار جرم و جنایت در شهرهای عربی بسیار بالا است. مطابق گزارشات رسمی، از زمان آغاز دولت فعلی رژیم صهیونیستی، تاکنون بیش از ۸۵۰ عرب اسرائیلی به دلیل خشونت و قتلهای جنایی، جان خود را از دست داده اند. منتقدان، دولت را به بیتوجهی نسبت به تأمین امنیت مناطق عربی متهم میکنند. برخی مقامات افراطی دولت نظیر اسموتریچ و بنگویر، با اظهارات و رفتار نژادپرستانه، مسئولیت تامین امنیت این مناطق را از خود سلب کرده و مقصر این وقایع را خود اعراب معرفی میکنند. این مسئله با موجی از اعتراضات مردمی و انتقاد سران احزاب اپوزیسیون مواجه شده است.
نقش اعراب در سیاست
میزان مشارکت اعراب اسرائیلی در انتخابات معمولاً کمتر از میانگین مشارکت یهودیان است. بخشی از جامعه عرب با طرح شعار مقاطعه، شرکت در انتخابات را تحریم میکنند، اما برخی احزاب عربی همچنان در انتخابات کنست شرکت کرده و موفق به حضور در پارلمان رژیم میشوند. چهار حزب مهم عربی عبارتند از: هدش، تعال، بلد و رعم. این احزاب با این که گرایشات و تفاوتهای زیادی با یکدیگر دارند، اما حمایت از راهحل دو دولتی و تشکیل کشور فلسطین، ویژگی مشترک آنها است.
حزب هدش گرایشات چپگرا و غیرصهیونیستی دارد و در ائتلاف با حزب یهودی ماکی، بر همکاری سیاسی اعراب و یهودیان تأکید میکند. حزب تعال رویکرد ملیگرایی عربی داشته و معمولاً در ائتلاف با دیگر احزاب عربی فعالیت میکند. حزب بلد دارای مواضع ملیگرایانهتر و انتقادیتری نسبت به رژیم اسرائیل است و بر برابری کامل شهروندان عرب و یهودی تأکید دارد. حزب رعم نیز گرایشات اسلامگرایانه داشته و بیشتر بر مسائل اجتماعی و اقتصادی جامعه عرب تمرکز میکند.
در انتخابات سال ۲۰۲۱، حزب رعم برای نخستین بار به ائتلاف دولتی پیوست و نقش تعیینکنندهای در تشکیل کابینه بنت- لاپید ایفا کرد. این حزب در ازای حمایت از ائتلاف، خواستار تخصیص بودجه برای توسعه مناطق عربنشین و مقابله با جرایم سازمانیافته در این مناطق شد.
احزاب عربی در انتخابات پیشرو
در انتخابات پیشرو، سه حزب هدش، تعال و بلد لیست واحدی را به کمیته انتخابات ارائه دادند، اما رعم به صورت جداگانه وارد رقابتهای انتخاباتی شد. بر اساس نظرسنجیها، احزاب عربی میتوانند بین ۱۱ تا ۱۶ کرسی در کنست کسب کنند. در صورت کسب این تعداد کرسی توسط احزاب عربی، احزاب دولت ائتلافی فعلی و اپوزیسیون هیچکدام نخواهند توانست بدون مذاکره با احزاب عربی کابینه تشکیل دهند.
مطابق برآوردها، وقوع عملیات طوفان الاقصی اکنون شرایط را به گونهای تغییر داده است که هیچ یک از جناحهای یهودی، تمایلی به مذاکره با احزاب عربی برای حضور در کابینه ندارند. اما حضور سگالوویچ یهودی در حزب عربی رعم، میتواند احزاب اپوزیسیون را حداقل ترغیب به مذاکره با این چهره برای حضور در ائتلاف کند، هرچند که سران اپوزیسیون تا این لحظه هرگونه مذاکره با حزب رعم و سگالوویچ را تکذیب کردهاند. مطابق نتایج نظرسنجیها، در صورت عدم مذاکره جناحهای یهودی با احزاب عربی، احتمال برگزاری مجدد انتخابات، دور از ذهن نخواهد بود.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
