به گزارش مشرق، کانال تلگرامی اندیشکده تهران نوشت:
برآورد هزینههای جنگ اخیر ایالات متحده علیه ایران که از فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، نشان میدهد که مجموع هزینههای مستقیم وزارت دفاع آمریکا حدود ۴۰ میلیارد دلار (در بازه ۳۴ تا ۴۲ میلیارد دلار) بوده است. این برآورد که توسط CSIS ارائه شده، مبتنی بر شش دسته اصلی هزینه است که صرفاً هزینههای افزوده نسبت به بودجه عادی را دربر میگیرد. در ادامه، این شش دسته به تفکیک همراه با ارقام مربوطه بررسی میشوند.
هزینههای استقرار و جابهجایی نیروها
نخستین مورد، هزینههای استقرار و جابهجایی نیروهاست که حدود ۰.۱۷ میلیارد دلار برآورد شده است. این هزینه شامل انتقال نیروها، تجهیزات و ایجاد پایگاههای عملیاتی در منطقه است. بخش عمده هزینههای جابهجایی در بودجه عادی لحاظ شده بود، اما افزایش نرخ پروازها و ایجاد زیرساختهای جدید، هزینههای اضافی ایجاد کرد. بازگشت نیروها احتمالا هزینه کمتری خواهد داشت، زیرا بهصورت تدریجی انجام میشود.
مهمات
دومین و بزرگترین مؤلفه، مهمات با رقم ۲۶.۱ میلیارد دلار است. استفاده گسترده از موشکهای گرانقیمت (از جمله تاماهاوک و سایر تسلیحات دوربرد) باعث شد این بخش سهم اصلی را به خود اختصاص دهد. در مجموع بیش از ۱۳٬۶۰۰ مهمات علیه بیش از ۱۳٬۰۰۰ هدف شلیک شد. با این حال، در ادامه جنگ و با دستیابی به برتری هوایی، استفاده از مهمات ارزانتر افزایش یافت که باعث کاهش هزینه روزانه شد.
افزایش شدت عملیات
سومین مولفه، هزینههای ناشی از افزایش شدت عملیات است که حدود ۰.۷۵ میلیارد دلار برآورد شده است. این هزینهها شامل افزایش پروازها، حضور طولانیتر ناوها در دریا و پرداخت مزایای اضافی به نیروهاست. با این حال، به دلیل اینکه بسیاری از این هزینهها از پیش در بودجه لحاظ شده بودند، افزایش نهایی محدود باقی ماند. تخمینها بر اساس افزایش حدود ۱۰ درصدی هزینههای عملیاتی در دوره درگیری فعال انجام شده است.
خسارات و تلفات تجهیزات
چهارم، خسارات و تلفات تجهیزات در بازه ۱.۸ تا ۳.۵ میلیارد دلار قرار دارد. این بخش عمدتاً شامل از دست رفتن هواپیماها—بهویژه پهپادها—است. در مجموع حدود ۴۲ فروند هواگرد آسیب دیده یا نابود شدهاند. دامنه برآورد به دلیل تفاوت در روش جایگزینی تجهیزات (جایگزینی کامل یا حذف موارد در حال بازنشستگی) متغیر است.
خسارت به پایگاهها و زیرساختها
پنجم، خسارت به پایگاهها و زیرساختها بین ۴ تا ۹.۴ میلیارد دلار تخمین زده شده است. حملات موشکی و پهپادی ایران، با وجود رهگیری بخش عمده آنها، خسارات قابل توجهی به تأسیسات وارد کرد. تحلیل تصاویر ماهوارهای نشان میدهد صدها ساختمان آسیب دیدهاند. عدم دسترسی کامل به دادههای تصویری باعث شده این برآورد با عدم قطعیت همراه باشد.
سایر هزینهها
ششم، سایر هزینههای وزارت دفاع حدود ۱.۵ میلیارد دلار است. این بخش عمدتاً شامل افزایش هزینه سوخت (۱.۴ میلیارد دلار) به دلیل رشد قیمتها و نیز هزینههای امنیتی و اضافهکاری (حدود ۰.۱ میلیارد دلار) است. افزایش قیمت سوخت کل ساختار وزارت دفاع را تحت تأثیر قرار داده، نه فقط نیروهای مستقر در میدان. علاوه بر این، حدود ۱ میلیارد دلار هزینه اضافی نیز به سایر نهادهای دولتی آمریکا (مانند امنیت داخلی و امور کهنهسربازان) تحمیل شده است.
جمعبندی
در مجموع، این شش دسته هزینه نشان میدهد که بار مالی جنگ عمدتاً ناشی از مصرف مهمات و سپس خسارات زیرساختی بوده است، در حالی که سایر هزینهها سهم محدودتری دارند. در مقایسه با سایر برآوردها، رقم CSIS در میانه طیف قرار دارد. برخی برآوردها ارقام پایینتری ارائه دادهاند زیرا خسارات پایگاهها را لحاظ نکردهاند، در حالی که برخی دیگر با در نظر گرفتن اثرات اقتصادی گستردهتر، ارقام بسیار بالاتری ارائه میدهند. در نهایت، اختلاف اصلی میان برآوردها به روش محاسبه هزینههای عملیاتی و دامنه هزینههای لحاظشده بازمیگردد. این تحلیل نشان میدهد که ساختار هزینهای جنگ مدرن، بهویژه در درگیریهای کوتاهمدت و پرشدت، بهشدت به مصرف مهمات پیشرفته و هزینههای زیرساختی وابسته است. در عین حال، کاهش شدت درگیری و جایگزینی تسلیحات ارزانتر میتواند بهسرعت منحنی هزینه را تعدیل کند. با پایان نسبی درگیری، چالش اصلی اکنون نه میدان نبرد، بلکه تأمین مالی این هزینهها در ساختار بودجهای ایالات متحده است.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.





۱۶:۰۱ - ۱۴۰۵/۰۴/۲۳