سرویس جهان مشرق - نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا، نه فقط یک شکست تاریخی برای دونالد ترامپ و حزب جمهوری‌خواه بود، بلکه به مثابه زلزله‌ای سیاسی، بنیان‌های اطمینان اسرائیل به حمایت بی‌قید و شرط واشنگتن را لرزاند. دموکرات‌ها با تسخیر هر دو مجلس نمایندگان و سنا، ورق را در کنگره برگرداندند و همین موضوع کافی بود تا رسانه‌ها و تحلیلگران صهیونیست‌ از «تغییری نسلی» و «سونامی آبی» سخن بگویند که می‌تواند ماهیت رابطه ویژه دو طرف را برای همیشه دگرگون کند.

جی‌دی ونس در این رابطه گفت: دلیل شکست ما جنگ ایران است. خود رئیس‌جمهور هم دیشب همین را گفت». او همچنین به این مسئله اشاره کرد که از جمله دیگر علل شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات، مسئله رابطه با اسرائیل است که مردم آمریکا خواهان تغییراتی در آن هستند.

رئیس جمهور تروریست آمریکا نیز درباره اظهارات ونس مبنی بر اینکه جنگ با ایران دلیل شکست آن‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای بوده است، گفت: «فکر می‌کنم این حرف تا حد زیادی درست است، چون در کوتاه‌مدت باعث شد قیمت بنزین تا حدودی افزایش پیدا کند.»

به عقیده تحلیلگران صهیونیست این اظهارات، به این معنی است که باید در آینده نه چندان دور، شاهد سیاست‌هایی باشیم که مستقیما بر روابط این رژیم و آمریکا تاثیرات بیشتری از گذشته خواهد گذاشت و این موضوع، نگرانی‌های شدیدی در سرزمین‌های اشغالی ایجاد کرده است.

پیروزی قاطع دموکرات‌ها: پایان یک انحصار

دموکرات‌ها در انتخابات ۳ نوامبر ۲۰۲۶ پیروزی‌ای به دست آوردند که فراتر از پیش‌بینی‌ها بود. آن‌ها نه تنها اکثریت مجلس نمایندگان را با کسب حدود ۲۲۴ کرسی (در مقابل ۱۳۳ کرسی جمهوری‌خواهان) به دست گرفتند، بلکه در سنا نیز با شکست دادن حداقل هفت سناتور جمهوری‌خواه، اکثریت را تصاحب کردند. این پیروزی در ایالت‌هایی رخ داد که دهه‌ها سنگر جمهوری‌خواهان بودند و ترامپ تنها دو سال پیش با اختلاف قابل توجهی آن‌ها را برده بود؛ ایالت‌هایی مانند تگزاس، کانزاس، کارولینای جنوبی، آیووا و اوهایو. پیروزی جیمز تالاریکو در تگزاس، اولین پیروزی دموکرات‌ها در سنای این ایالت از سال ۱۹۸۸، نماد این تغییر بنیادین بود.

این نتیجه، واکنشی شدید از سوی رأی‌دهندگان به گرانی، جنگ با ایران و نگرانی‌های مربوط به فساد دولتی توصیف شد. اما آنچه برای رژیم صهیونیستی اهمیت حیاتی داشت، این واقعیت بود که سیاست خارجی، به ویژه رابطه با رژیم صهیونیستی و حمایت از آن، به یکی از محورهای اصلی مبارزات انتخاباتی تبدیل شده بود. نامزدهای دموکرات در سراسر آمریکا، از لزوم پایان دادن یا مشروط کردن کمک‌های نظامی به تل‌آویو و تنزل سطح اتحاد میان رژیم صهیونسیتی و آمریکا سخن گفتند. پیروزی چهره‌هایی مانند عبدالرحمن عبدل سید در میشیگان، که به انتقادهای تند از اسرائیل شهرت دارد، به روشنی نشان داد که حتی مخالفت صریح با اسرائیل دیگر مانعی برای پیروزی در رقابت‌های انتخاباتی نیست.

واکنش تل‌آویو: از بهت و انکار تا سرزنش نتانیاهو

واکنش مقامات و رسانه‌های صهیونیستی به این نتیجه، ترکیبی از شوک، ترس و درگیری داخلی بود. لوسی ویلیامسون، در گزارش خود در بی بی سی به نقل از یک تحلیلگر صهیونیست روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت: «برای ما در اسرائیل، این یک تغییر نسلی خواهد بود. دولت نتانیاهو باد کاشت و طوفان درو کرد».

رسانه‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی این نتیجه را «سونامی آبی» و «ضربه‌ای بزرگ» به ترامپ و رژیم صهیونیستی توصیف کردند. اما مهم‌تر از تحلیل رسانه‌ها، موج سرزنش‌ها علیه بنیامین نتانیاهو بود. کارشناسان و جریان اپوزیسیون رژیم صهیونیستی صف کشیدند تا نتانیاهو را مقصر اصلی این وضعیت بدانند. یائیر گولان، رهبر حزب چپ‌گرای دموکرات‌ها، گفت که نتایج انتخابات آمریکا «نشان می‌دهد که نتانیاهو تا چه حد در میان هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه سمی شده است».

این اتهامات تنها یک مانور سیاسی داخلی نبود. یک مقام آمریکایی در این باره گفت: «تشکیلات سیاسی اسرائیل از نظر فکری درک کرده بود که اوضاع در حال تغییر است. اما آن‌ها درک نکرده بودند که این تغییر چقدر و با چه سرعتی رخ می‌دهد». حتی جی دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، به صراحت رابطه با اسرائیل را یکی از چهار دلیل اصلی رویگردانی رأی‌دهندگان از حزب جمهوری‌خواه اعلام کرد و گفت که «رأی‌دهندگان ما می‌خواهند موضع خود را در قبال اسرائیل تغییر دهیم». این اظهارات برای صهیونیست‌ها حتی نگران‌کننده‌تر از خود نتیجه انتخابات بود، زیرا نشان می‌داد که حمایت از این رژیم در آمریکا به یک «بار سیاسی» تبدیل شده است.

سیاست‌های پیش‌رو: از مشروط کردن کمک‌ها تا تحریم شهرک‌نشینان

پیروزی دموکرات‌ها یعنی آن‌ها از ژانویه ۲۰۲۷ کنترل دستور کار کنگره را در دست می‌گیرند و این به معنای آن است که طیف وسیعی از سیاست‌هایی که پیش‌تر در حاشیه قرار داشتند، اکنون می‌توانند به سرعت پیش بروند. مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) در تحلیلی هشدار داده است که «تحریم‌ها علیه خشونت شهرک‌نشینان و ساخت‌وسازهای جدید شهرک‌ها، همراه با شرایط برای فروش تسلیحات، ممکن است به سرعت پیشرفت کنند».

به طور مشخص، چند محور اصلی وجود دارد:

کمک‌های نظامی: ترامپ در روز انتخابات اعلام کرد که با نتانیاهو توافق کرده است تا کمک‌های نظامی سالانه حدود ۳.۸ میلیارد دلاری به اسرائیل را دو سال زودتر از موعد مقرر (پایان ۲۰۲۶ به جای ۲۰۲۸) متوقف کند. این اقدام اگرچه از سوی خود ترامپ انجام شد، اما دموکرات‌ها می‌توانند از آن به عنوان مبنایی برای اعمال نظارت شدیدتر بر هرگونه فروش تسلیحات آینده، حتی اگر اسرائیل با پول خودش خرید کند، استفاده کنند. فیل گوردون، مقام سابق دولت بایدن گفت: «صادقانه فکر نمی‌کنم هیچ‌یک از نامزدهای [ریاست‌جمهوری آینده دموکرات] از ایده کمک مالی به اسرائیل حمایت کنند».

تحریم شهرک‌نشینان: سناتور کریس کونز، رئیس کمیته روابط خارجی سنا، خود از حامیان اصلی طرحی است که خواستار اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه اسرائیلی‌های مسئول خشونت علیه فلسطینی‌ها و تسهیل ساخت‌وساز در شهرک‌هاست. با کنترل دموکرات‌ها، این گونه طرح‌ها می‌توانند به سرعت در دستور کار قرار گیرند.

فروش تسلیحات و پروژه‌های مشترک: یاکوف کاتز، تحلیلگر صهیونسیت در این رابطه هشدار داد: «تمام آنچه اسرائیل در گذشته در یک فرایند ساده‌تر و آسان‌تر به دست می‌آورد، اکنون به طور بالقوه بسیار پیچیده‌تر خواهد شد و اسرائیل باید آماده باشد که این یک واقعیت جدید است». کنگره می‌تواند بودجه پروژه‌های مشترک نظامی مانند سیستم‌های موشکی را کند یا متوقف کند.

ایران و مسائل منطقه‌ای: رسانه‌های صهیونیستی هشدار داده‌اند که مسائلی مانند مقابله با ایران، تحریم‌ها و توافق‌های منطقه‌ای که نیاز به تأیید کنگره دارند، می‌توانند به نقاط اصطکاک با کاخ سفید تبدیل شوند. دموکرات‌ها می‌توانند از قدرت نظارتی خود برای تحقیق و توقف سیاست‌های دولت ترامپ در قبال ایران استفاده کنند.

آغازی بری پایان یک دوره برای صهیونیست‌ها

پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، یک نقطه عطف تاریخی در روابط آمریکا و رژیم صهیونیستی است. دیگر نمی‌توان حمایت دو حزبی و بی‌قید و شرط از تل‌آویو را در واشنگتن مفروض دانست. رژیم صهیونیستی اکنون با کنگره‌ای روبه‌روست که در آن صدای منتقدان سیاست‌هایش بلندتر از همیشه است.

این تغییر، همانطور که تحلیلگران صهیونیست گفته‌اند، یک «تغییر نسلی» است که نه با یک انتخابات در اسرائیل، بلکه با یک تحول بنیادین در افکار عمومی آمریکا و ترکیب سیاسی کنگره رقم خورده است. دولت آینده اسرائیل، هر که باشد، باید خود را برای دوره‌ای آماده کند که در آن حمایت آمریکا دیگر «خودکار» نیست و هر دلار کمک و هر قطعه سلاح، ممکن است به قیمت سیاسی و اخلاقی تبدیل شود. آینده رابطه ویژه، اکنون به یکی از پیچیده‌ترین و پرمناقشه‌ترین موضوعات سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است.