به گزارش مشرق، در ادامه تحلیلهای منطقهای و بینالمللی از تحولات اخیر یمن و پیروزی بزرگی که جنبش انصارالله با آزادسازی سواحل غربی یمن از شر مزدوران سعودی به دست آورد و به طور کامل بر تنگه باب المندب مسلط شد، وب سایت قطری العربی الجدید، در مقالهای تحت عنوان «چرا اعراب اشتباه اعتماد به آمریکا را تکرار میکنند»، نوشت: طبق گزارش وب سایت آمریکایی آکسیوس، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، در تاریخ ۱۰ سپتامبر، دو بار درخواست شخصی محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، برای مداخله مستقیم ایالات متحده علیه حوثیها (انصارالله) در یمن را رد کرد.
معادله محور مقاومت در آبراههای حیاتی و بنبست عمیق شیخنشینان
هفته گذشته، بعد از فروپاشی نیروهای مزدور وابسته به عربستان در درگیری با نیروهای انصارالله، این جنبش موفق شد کنترل بخشهای بزرگی از سواحل غربی یمن، از جمله منطقه ذباب، بندر المخا و جزایر میون و پریم در نزدیکی تنگه باب المندب را به دست بگیرد و به طور کامل بر این تنگه مسلط شود.
اهمیت تنگه باب المندب در این واقعیت نهفته است که ۱۲٪ از محمولههای نفتی جهان، علاوه بر ۸٪ از محمولههای گاز طبیعی مایع و ۲۵٪ از تجارت کانتینری، از آن عبور میکنند.
با توجه به کنترل قابل توجه ایران بر تنگه هرمز، که پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در پایان فوریه، تقریباً یک سوم گاز طبیعی مایع جهان و نزدیک به ۲۵ درصد از صادرات نفت جهانی از این تنگه عبور میکرد، ما با واقعیتی روبرو هستیم که در آن ایران، مستقیماً بخش قابل توجهی از تأمین انرژی جهان را کنترل میکند.
علاوه بر آن، ایران با این معادله خود در تنگه هرمز نشان داده که توانایی خفه کردن اقتصاد کشورهای خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی را دارد. این وضعیت زمانی بدتر میشود که انصارالله به عنوان یکی از متحدان برجسته ایران در منطقه، بر یک آبراه حیاتی دیگر به نام باب المندب مسلط شده و اهرم فشارهای تهران را تقویت کرده است.
فروپاشی توهمات اعراب در اعتماد به حمایتهای آمریکا
اما گذشته از پیامدهای تسلط ایران و متحدانش بر این آبراههای حساس و حیاتی، نکته قابل توجه مربوط به فروپاشی دوباره توهمات کشورهای عربی در اعتماد به کمکهای آمریکاست.
قابل توجه است که ترامپ نه تنها درخواست کمک بن سلمان را رد کرد، بلکه دو روز بعد از گفتگو با بن سلمان مدعی شد که یمنیها با او تماس گرفته و گفتهاند که نمیخواهند بجنگند.
ترامپ همچنین گفت که حوثیها به اکثر کشتیها اجازه عبور میدهند، به جز «یک کشور که با آن خیلی راحت نیستند». منظور ترامپ، اشاره به عربستان بود که انصارالله کشتیهای آن را در تنگه باب المندب و دریای سرخ محاصره میکند و اجازه عبور نمیدهد.
روی برگرداندن آمریکا از اعراب که تصور میکنند آمریکا متحدشان است، چیز جدیدی نبوده و صرفاً منحصر به ترامپ یا جمهوریخواهان نیست و سابقه طولانی در همه دولتهای ایالات متحده دارد. اما مشکل اصلی این است که این اعراب با وجود شکایت مکرر از تاریخ، حاضر به درس گرفتن از آن نیستند.
باجگیری آمریکا از اعراب برای منافع صهیونیستها
در واقع کاملاً روشن شده که منافع کشورهای عربی زمانی که ارتباطی با منافع آمریکا نداشته باشد، اهمیتی هم برای این کشور ندارد و بنابراین در مرحله کنونی، واشنگتن لزومی نمیبیند که برای نجات عربستان خودش را وارد چالش و بحران جدیدی کند.
چند روز قبل، وب سایت آکسیوس گزارش داد که یک نشست نظامی محرمانه هفته گذشته در آلمان میان مقامات ارتشهای آمریکا و رژیم صهیونیستی و هفت کشور عربی برای بحث در مورد جنگ با ایران و چالشهای امنیتی در منطقه برگزار شد.
نکته قابل توجه این است که در این نشست، توجهی به بحران کنونی عربستان در یمن نشد و در واقع واشنگتن، متحد سعودی خود را که مانند سایر کشورهای خلیج فارس، دهها میلیارد دلار وعده سرمایهگذاری به ایالات متحده برای جلب رضایت ترامپ داده بود، به نوعی کنار گذاشت.
گستاخی آمریکاییها تا جایی پیش رفت که جی دی ونس ، معاون رئیس جمهور ایالات متحده خواستار «صلح منطقهای» شامل کشورهای خلیج فارس، لبنان و اسرائیل برای مقابله با ایران شد، آن هم در شرایطی که جنگ نسل کشی وحشیانه رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه، کرانه باختری و لبنان همچنان ادامه دارد؛ علاوه بر تجاوزات مکرر این رژیم به سوریه و نیز تجاوزی که سال گذشته به خاک قطر انجام داد.
اکنون هم اخباری مبنی بر دعوت آمریکا از رهبران کشورهای شورای همکاری خلیج فارس برای دیدار با ترامپ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در هفته آینده منتشر شده است. ممکن است ترامپ از رهبران دیگر کشورهای عربی و اسلامی نیز برای برگزاری نشست با آنها دعوت کند تا پس از انتخابات میاندورهای ایالات متحده در اوایل نوامبر، در مورد مراحل بعدی جنگ علیه ایران بحث کنند.
اعراب هنوز هم از خیانتهای آمریکا درس نگرفتهاند و خودشان را فریب میدهند
اما نکتهای که کشورهای عربی نباید فراموش کنند این است که جنگی که اکنون منطقه در آن قرار گرفته، جنگی است که توسط آمریکا و اسرائیل و بدون مشورت با اعراب علیه ایران آغاز شد و اعراب مجبور شدند بار عواقب آن را به دوش بکشند.
بنابراین سوال مهمی که اکنون مطرح میشود این است که اعراب چه زمانی خشم فروخورده یا آشکار خود را از خیانت و پیمانشکنی آمریکا به ابتکارات عملی برای رهایی از هژمونی آن بر امنیت، ثبات و آینده خود تبدیل خواهند کرد؟
واقعا آیا زمان آن نرسیده که اعراب یک سیستم همکاری متحد برای خودشان ایجاد کنند و از وابستگی به آمریکا که دائماً به آنها خیانت میکند رها شوند؟ آیا هنوز هم اعراب مصمم هستند که به همان مسیر بنبست ادامه دهند و خود را فریب دهند که آمریکا و اسرائیل ضامن امنیت آنها هستند، در حالی که واقعیت، این موضوع را کاملاً رد میکند؟
