نریمان پناهی

نریمان پناهی از روضه، جبهه، رفاقت‌های هیئتی و روزهایی می‌گوید که «روضه» برایشان سنگر بود.

به گزارش مشرق، «حسین جان، ای آبروی دو عالم...»؛ نوایی که سال‌هاست در حافظه عاشقان اهل‌ بیت مانده و با آن خاطره ساخته‌اند.

نریمان پناهی از همان روزهایی می‌گوید که در مکتب‌الحسین، نسل جوان را دور روضه جمع می‌کرد؛ هیئتی که حالا نسل به نسل ادامه پیدا کرده و هنوز هم صدای همان نوحه‌ها در آن زنده است.

او در این گفت‌وگو از روزهای میانداری حاج منصور ارضی، رفاقت با پیرغلامان، ارادتش به حاج ماشاالله عابدی و خاطراتی می‌گوید که با نام امام حسین(ع) گره خورده‌اند؛ از روضه‌هایی که به گفته خودش «سنگر» بودند تا جوان‌هایی که در دل عزاداری‌ها، راه جبهه و شهادت را پیدا کردند.

پناهی در بخشی از این گفت‌وگو می‌گوید: «محرم که می‌رسه، شعرها و نوحه‌ها میاد... چقدر پای همین عزاداریا خون داده شده، شهید دادیم... خود آقای شهید روضه‌خوان بود، خودش سینه‌زن بود... ما دنبال شهادت می‌گشتیم؛ روضه سنگر بود...»

مشروح این گفت‌وگو به زودی منتشر خواهد شد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس