به گزارش مشرق، حسن رشوند طی یادداشتی نوشت:

انقلاب اسلامی ایران به دلیل مشروعیت و خاستگاه فکری ودینی و پایگاه ومقبولیت مردمی وتأثیری که بر روند تحولات منطقه ای وجهانی داشته ودارد ، از لحظه پیروزی تا امروز، در معرض گسترده ترین وپیچیده ترین شکل جنگ نرم وعملیات روانی دشمنان بیرونی و داخلی قرار داشته ودشمنان نظام اسلامی به دلیل ناتوانی از شکست انقلاب از طریق امنیتی و نظامی ،سیاست تبلیغی و رسانه‌ای خود را بر مأیوس‌سازی مردم و حتّی مسئولان و مدیران متمرکز کرده و با خبر سازی های دروغین، روایت های غلط، تحلیل‌های مغرضانه، وارونه‌ نشان دادن واقعیت ها، پنهان کردن جلوه‌های امیدبخش، بزرگ کردن عیوب کوچک و کوچک نشان دادن یا انکار محسّنات بزرگ نظام، تلاش کرده و می‌کنند تا نظام اسلامی را بدون آینده جلوه داده ومردم را از رسیدن به اهداف و آرزوهای بلند انقلاب اسلامی مأیوس ساخته و از این طریق ، بر پایگاه مردمی نظام خدشه وارد کنند.

این روزها کشور درگیر روایت های مختلف در خصوص مذاکرات ایران و آمریکا است و برخی افراد سیاسی بدون ملاحظه ی اینکه در جنگ با دو دشمن خبیث هستیم ، با ذکر روایت های غیر دقیق ، ضربه به اعتماد عمومی جامعه می زنند و متاسفانه بعضا دیده می شود این موضوع در کف خیابان خود را نشان داده و اختلاف بین مردم با مسوولانی که در ضلع دیگر میدان ( میدان دیپلماسی) فعال هستند آنهم در شرایطی که کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک صدایی و وحدت است ، به نوعی آزاردهنده شده است.

نماینده یا فلان عنصر سیاسی با ضبط چند دقیقه فیلم و پخش آن در شبکه های اجتماعی وفضای مجازی و طرح مباحث پرچالش و اتهام زنی به این و آن ، بدون اینکه متوجه باشد که روایت او از مذاکرات و اتهام زنی های بی اساس و تخریب کننده به تیمی که با هماهنگی - نه خودسرانه - صرفنظر از نتیجه آن برای نظام در حال انجام ماموریت است ، موجی را در کشور راه می اندازد و بر مبنای همین فیلم و مواضع ناصواب است که برخی افراد با سخنرانی در جمع های مختلف ، خواسته یا ناخواسته در پازل دشمن حرکت می کنند.

سوال اینجاست آن عنصر سیاسی یا نماینده ای که چنین اقدامی را انجام می دهد و یا آن برادر دغدغه مندی که در کف خیابان حرفهای او را در قالب سخنرانی یا دست نوشته در تجمعات شبانه ی مردم مبعوث شده ای که بیش از ۱۰۰ روز است با حضور خود، انگشت حیرت بر دهان دشمن نهاده، بالا می برند، آیا می دانند که باز نشراین مواضع تا چه میزان به انسجام ملی آسیب می زند و دشمن را امیدوار به رخنه اختلافات به صفوف منسجم ملت می کند و چقدر این مواضع با این فراز از پیام رهبر حکیم انقلاب به مناسبت سالگرد امام راحل فاصله دارد؟

مگر امام عزیز ما آیت الله سید مجتبی خامنه ای ( مدّ ظلّه العالی) در همین پیام آخری خویش نفرمودند:« به ملّت عزیز عرض می کنم دشمن خبیث، حال که در مصاف با فرزندان دلاور شما در نیروهای مسلح دچار شکست شده و بخصوص بخاطر مواجهه با ضربه‌ی قاطع، چه در نبرد نظامی و چه در میدان و خیابان، تحقیری پرمعنا و عمیق را تجربه می کند که در اثر آن واگرایی ملموس کشورها از او را سبب شده، کِیدِ خود را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز ساخته است: یکی تاب‌آوری مردم؛ دیگری ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور. ابزار اصلی او در این هر دو، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی و اختلاف است. لذا در مقام مقابله با این بدخواهی‌ها باید همگان با ایستادگی و روشن‌بینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه‌ی شوم او را خنثی نمایند. در این مقام، نقش مسئولان در پشتیبانی از این امور بسیار مهم است. هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود، نوعی کمک به دشمن این کشور و مردمانش محسوب می گردد».

بپذیریم که دشمن در جنگ روایت ها دست بالا را دارد و برای تحمیل روایت غلط خود و جا انداختن آن به جوامعی که در مقابل او ایستاده اند هزار راه نرفته را طی کرده است. ممکن است فلان عنصر سیاسی با نگاه اطلاع رسانی و از منظر خود تبیین یک موضوع مهم ، روایتی از آن موضوع و رخداد را بیان کند و تصور آن را ندارد که آن روایت جعل یک واقعیت است که دشمن با بیان آن ، تور رسانه ای خود را برای ایجاد اختلاف بین مردم و مسوولان بر اساس همان روایت پهن کرده است.

به این نمونه از جنگ روایت‌ها که در یک حادثه طبیعی اتفاق افتاده ، توجه کنید که جریان رسانه ای دشمن چگونه یک واقعیت رخ داده را قلب کرده و به شکل دیگری در جامعه نشر داده است. نقل است که در «سنتر پارک نیویورک» سگی به‌کودکی حمله می‌کند، مردی که شاهد حادثه بود برای نجات کودک، خود را به‌روی سگ می‌اندازد و او را خفه می‌کند ... خبرنگار نیویورک تایمز که ماجرا را از نزدیک می‌بیند به‌مرد می‌گوید: فردا تیتر اول نیویورک تایمز این است: "مرد شجاع نیویورکی جان پسری را نجات داد". مرد در جواب خبرنگار می‌گوید: "من نیویورکی نیستم" خبرنگار می‌گوید پس تیتر می‌زنیم: "آمریکایی قهرمان جان پسری را نجات داد". مرد می‌گوید: "ولی من آمریکایی نیستم، پاکستانی‌ام". فردا تیتر نیویورک تایمز این چنین می شود: "یک مسلمان متعصب سگی را در سنتر پارک خفه کرد! اف‌بی‌آی احتمال می‌دهد القاعده در این جنایت دخیل باشد".

ببینید آنچه واقعیت ماجرا بوده و اتفاق افتاده با آنچه یک رسانه دشمن نقل کرده ، کاملا متفاوت روایت شده است. امروز هم ممکن است آنچه واقعیت ماجرا در مذاکرات بین ایران و آمریکا بوده وبا تلاش تیم مذاکره کننده رخ داده و نمایندگان ملت برای آن پای میز مذاکرات جنگیده و تسلیم خواسته دشمن نشده اند، با آنچه توسط برخی در قالب ضبط چند دقیقه ای سخنراانی یا طرح مباحثی پشت تریبون در تجمعات یا نوشتن چند جمله در پلاکاردی متفاوت باشد ولی دشمن هیچگاه بدنبال بیان آن واقعیت نیست و روایتی را نقل می کند که از درون گاف های افراد سیاسی بیرون آمده و برجسته می شود تا هم قدرت تصمیم گیری مسوولان را در پیگیری موضوع ضعیف جلوه دهد و هم با تشدید اختلافات بین مردم و مسوولان ، زمینه حمایت های مردمی کاهش و اعتماد عمومی به حاکمیت سلب شود.

البته مسوولان نیز باید به این نکته مهم فرمایش امام شهیدمان که فرمودند: «اگر شما حقایق جامعه‌ خودتان و کشور خودتان و انقلابتان را روایت نکنید، دشمن روایت می‌کند... هرجور دلش می‌خواهد توجیه می‌کند، دروغ می‌گوید، ۱۸۰ درجه با این خلاف واقع، جای ظالم و مظلوم را عوض می‌کند.» توجه داشته باشند. چرا که این همان خلایی است که در طول این مذاکرات شاهد آن بوده ایم و برخلاف اعلام اینکه برای تیم مذاکرات سخنگو تعیین شده است ، تاکنون شاهد هیچ گزارش رسمی به عنوان سخنگوی تیم مذاکره کننده از این شخصیت نبوده ایم و صرفا بصورت پراکنده برخی افراد منتسب به تیم رسانه ای مذاکرات ، نه در قالب گزارشی از روند مذاکرات ، بلکه کلیاتی را بیان کرده اند که متاسفانه بعضا نقیض آن سخنان و روایت هم از زبان دیگران شنیده شده است.

این در حالی است که با گزارش رسمی و مداوم از آنچه در زمینه مذاکرات اتفاق افتاده - البته با حفظ موارد محرمانگی آن- هم از روایت های جعلی توسط افراد غیر مسوول و سوء استفاده دشمنان جلوگیری می شود و هم فضای جامعه آرام و اعتماد مردم به مسوولان افزایش پیدا می کند. همانگونه که بیش از دو دهه قبل در اسناد اندیشکده« رَند» آمده: «در جنگ‌های فردا کسی برنده نیست که بزرگترین بمب‌ها را دارد، بلکه کسی پیروز است که بهترین روایت را دارد. »

باید به این واقعیت اعتراف کردکه ما در این زمینه بسیار عقب هستیم و اتفاقاتی که از جنگ ۱۲ روزه ، فتنه ۱۸ دی ۱۴۰۴، جنگ رمضان، مذاکرات اخیر با طرف آمریکایی و دهها اتفاق دیگر با وجود مقاومت مثال زدنی رزمندگان در میدان و حضور بی نظیر مردم در حمایت ازکشور و نظام ، به دلیل ضعف در روایت گریِ به موقع، سریع و اقنایی بسیار عقب هستیم.