سرویس جهان مشرق _ رویای اسرائیل بزرگ ... نقشه تاریک نظریه پردازان صهیونیست که بیش از ۱ قرن پیش مطرح شده بود و با تشکیل رژیم صهیونیستی در دهه ۱۹۴۰ میلادی، رهبران این رژیم هر سال با ریختن خون هزاران انسان بیگناه در منطقه خاورمیانه به دنبال تحقق آن بودند؛ نقشه ای که بنیامین نتانیاهو تندروترین نخست وزیر تاریخ اسرائیل با افتخار آن را در دست گرفته و به جهانیان نمایش می دهد. حالا بی ثباتی در خاک سوریه پس از سقوط دولت بشار اسد و احتمال تجزیه این کشور، نتانیاهو را به رسیدن به رویای دیرینه صهیونیست ها یعنی "اسرائیل بزرگ" امیدوار کرده است.

در سلسله مطلب زیر قصد داریم به طرح خبیثانه صهیونیست ها علیه مردم سوریه و آینده این کشور و تلاش برای تجزیه جنوب و شرق سوریه بپردازیم.

بیشتر بخوانید:

یک سال پس از سقوط دولت بشار اسد؛ سوریه در خطر تجزیه / تلاش اسرائیل برای اشغال رسمی جنوب سوریه و اتصال به شرق فرات +تصاویر

ناتوانی جولانی و حامیانش در جلوگیری از اشغالگری اسرائیل/ رژیم صهیونیستی و تلاش برای اتصال جولان به کردستان عراق +تصاویر

ورود صهیونیست‌ها به رقابت کوریدورها با ادامه اشغالگری در سوریه

خاورمیانه نوین در سال‌های اخیر به میدان رقابت کوریدورهای مختلف تبدیل شده است و اسرائیل نیز در این میدان رقابت ایده‌های مختلفی برای کوریدورهای تجاری و امنیتی منتهی به خود یا شامل خود دارد و طرح کوریدور اتصال مناطق کردنشین عراق و سوریه و سپس مناطق دروزی‌نشین سوریه به اسرائیل موسوم به "کوریدور داوود" نیز یکی از این ایده‌ها است.

نزدیک‌ترین منطقه‌ از لحاظ زمینی در داخل سوریه که از دید دولت اسرائیل امکان سرمایه‌گذاری برای اجرای بلندمدت طرح‌ها و برنامه‌های مورد اشاره را در خود دارد مناطق دروزی‌نشین جنوب سوریه خصوصا در ریف دمشق و استان سویداء هستند. دروزی‌ها به عنوان یک اقلیت مذهبی انشعاب یافته از اسماعیلیه در قرن پنجم هجری سابقه حضوری هزار ساله در منطقه شامات به خصوص مناطق جنوبی آن در سوریه، لبنان و فلسطین فعلی دارند. دروزی‌ها در پیدایش سوریه مدرن و درگیری‌ها با دولت فرانسه جهت کسب استقلال سوریه و ملی‌گرایی عربی در دهه‌های ابتدایی قرن بیستم نقش مهمی در صحنه سیاسی سوریه بازی کردند و سلطان پاشا الاطرش به عنوان یکی از چهره‌های اصلی ملی‌گرایی سوری در حافظه تاریخی سوریه به قوت به جا مانده است.

در نگاه بلندپروازانه دیگری اسرائیل به رود فرات نیز به چشم یک منبع آبی مطمئن برای آینده سرزمین های تحت اشغال خود نگاه می کند.

اتصال جنوب سوریه به مناطق کردنشین و ایجاد یک کانال انتقال آب از رودخانه فرات به سمت بلندی های جولان نیز طرح جذابی است که صهیونیست ها در ایده تشکیل کوریدور داوود در نظر دارند.

اما چرا صهیونیست ها در زمان حال و با عجله بسیار به دنبال راه اندازی چنین کوریدوری بوده و در این راه دست به اشغالگری جدید، کشتار مردم جنوب سوریه، سرکوب اعتراضات آنها و تلاش برای بیشتر کردن فتنه های قومیتی زده اند؟

در سالهای پیش رو جهان شاهد تحول مهمی در خصوص مسیرهای تجاری کوریدورهای بزرگ میان شرق و غرب خواهد بود؛ رقابتی بزرگ میان چند طرح کوریدور مشهور وجود دارد که بارها در رسانه ها از آن نام برده شده است؛ مشهورترین آنها طرح یک کمربند-یک جاده یا همان راه ابریشم عصر نوین چین است که مسیر بالقوه آن پس از آغاز از خاک چین به ایران و منطقه خاورمیانه خواهد رسید و هدف، اتصال نهایی به بازار قاره اروپا است؛ اما این اتصال از راه کدام کشورها خواهد بود؟ آیا سوریه مشابه با تاریخ چند هزار ساله خود می تواند بار دیگر نقش شاهراه ترانزیتی و کوریدور عبوری میان دنیای شرق و غرب را بازی کند؟

از زمانی که بنیامین نتانیاهو طرح کوریدور هند به اسرائیل را که با عبور از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در نهایت از طریق سرزمین های اشغالی به خاک اروپا متصل خواهد شد در سازمان ملل مطرح کرد، کارشناسان این طرح را به عنوان اصلی ترین رقیب برای جاده ابریشم جدید چین تلقی کردند که همان کوریدور چین-ایران-ترکیه-اروپا به شمار می رود؛ با توجه به اینکه شانس اجرایی شدن طرح جاده ابریشم جدید چین بیشتر از طرح کوریدور دهلی نو به تل آویو است، صهیونیست ها کوریدور داوود را یک عامل برهم زننده مناسب علیه کوریدور چین به اروپا محسوب می کنند؛ طرحی که مستقیما علیه منافع و یکپارچگی و ثبات در خاک سوریه خواهد بود؛ عمده کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز علی رغم اینکه در ظاهر از دولت جدید سوریه حمایت کرده و آن را عضو مهمی از اتحادیه عرب برشمردند، اما چندان از تضعیف سوریه از طریق اجرایی شدن کوریدور داوود و کاهش اهمیت مسیر جاده ابریشم به نفع کوریدور هند-اسرائیل ناراحت نخواهند بود زیرا در طول قرن اخیر نیز سرنوشت توسعه و پیشرفت کشورهای جنوب خلیج فارس با بی ثباتی، جنگ و نا امنی در کشورهای شمال خلیج فارس گره خورده و آنها تلاش خواهند کرد تا کشورهایی نظیر عراق و سوریه هرگز به کانونی برای اتصال مسیر تجارت بزرگ چین به اروپا تبدیل نشوند.

از نگاه اسرائیل، سوریه هرگز نباید به شکوه گذشته برسد

اگر سوریه به ثبات سیاسی کامل رسیده و یکپارچگی سرزمینی آن نیز حفظ شود، می تواند بار دیگر همچون دوران باستان نقش یک مسیر ترانزیتی مهم را در کوریدور چین به اروپا بازی کند؛ مسیر جاده ای و ریلی که با عبور از ایران و عراق به چندین بزرگراه و خط آهن سوریه وصل شده و از طریق دو مسیر بالقوه به خاک اروپا متصل شود: نخست عبور از شرق به غرب سوریه و رسیدن به بنادر لاذقیه، طرطوس و بانیاس و سپس استفاده از مسیر تجارت دریایی به سمت جنوب اروپا و دیگری، احیای مجدد خط آهن جنوب به شمال سوریه مشابه با خط آهن مشهور حجاز در دوره امپراطوری عثمانی که مسیر تجاری نامبرده را به ترکیه و سپس اروپای شرقی متصل خواهد کرد.

چنین طرحی می تواند منافع اقتصادی فراوان برای مردم سوریه به همراه داشته باشد و به حفظ یکپارچگی آن کمک کند و بار دیگر سوریه به عنوان کشوری با ثبات و به دور از نا امنی و آشوب به آغوش جامعه جهانی بازگردد؛ اما رژیم صهیونیستی به عنوان دشمن شماره ۱ مردم منطقه به ویژه مردم زجر دیده سوریه در تلاش است تا با طرح ایجاد کوریدور تجزیه طلبانه علیه منافع سوریه و علیه تبدیل این کشور به شاهراه ترانزیتی در مسیر تجاری شرق به غرب دنیا اقدام کند.

مردم قهرمان سوریه اگرچه پس از ۱۴ سال رنج جنگ داخلی، اکنون نیز رضایت کافی از حکومت جدید دمشق نداشته و تنها از سر کسب آرامش نسبی و دوری از شعله ور شدن مجدد درگیری ها در برابر دولت جدید جولانی سکوت کرده اند، اما از همان نخستین روزهای یورش و اشغالگری جدید صهیونیست ها در قنیطره، درعا و ریف دمشق دست به مقابله شجاعانه با آنها زده و علی رغم سکوت و انفعال دولت فعلی سوریه، اقدام به مبارزه با دشمن صهیونیستی و جلوگیری از عملی شدن طرح خطرناک آنها برای تجزیه سوریه و ایجاد کوریدور داوود کرده اند؛ بسیاری از جوانان سوری در ماه های گذشته حین تظاهرات اعتراضی علیه ایجاد مقرهای نظامی ارتش اسرائیل در جنوب سوریه به ضرب گلوله صهیونیست ها کشته و زخمی شده اند.

پایان بخش سوم