حسن رحیم پور ازغدی نمایه

امیدواربودیم رئیس کنونی شورا با سوابق اداره شورای عالی امنیت بتواند شورای عالی انقلاب فرهنگی را هم مدیریت کند و کرد اما ظاهرا این شورا را با شورای امنیت، اشتباه گرفت و بتدریج تحکم ،جای گفتگو را گرفت.

به گزارش مشرق، حسن رحیم‌پور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی به مناسبت چهلمین سالگشت تاسیس شورای عالی ‌انقلاب ‌فرهنگی پاسخ به چند پرسش را در تلگرام منتشر کرد.

س ) فرمان شورای عالی انقلاب فرهنگی در دست کیست؟ چه کسی پاسخگوست و از چه کسی باید مطالبه کرد؟

ج ) نمیدانم چه کسی پاسخگوست اما می‌دانم که رئیس شورا، در همه دوره‌ها رؤسای جمهورند.

همه چیز در کنترل آنهاست، اجرا کنند یا نکنند و چگونه؟ گاه مصوباتی که به ریاست خودشان در شورا تصویب شده، ابلاغ یا اجرا نشده، بگذریم از صدور دستوراتی برخلاف مصوبات شورا به نهادهای اجرایی، دور زدن شورا و منع آن از ورود به برخی حوزه‌های مهم فرهنگی و آموزشی کشور، با آنکه قانونا وظیفه شوراست. به گمانم تنها اختیار اجرایی باقیمانده در دست شورا، رای‌گیری برای رؤسای دانشگاه‌ها بود که گرچه بدون استثنا و چالش، رؤسای پیشنهادی دولت‌ها عینا تایید میشدند، اما این اختیار نیز در این دوره از صحن شورا سلب شد و باید گفت این یکی رئیس، رکورد زد.

س)اعضای حقوقی شورا مگر تابع دولت‌ها هستند؟

ج)اکثریت اعضای شورا انقلاب فرهنگی،اعضای حقوقی‌اند و اکثر اعضای حقوقی نیز تقریبا با هر انتخابات، تغییر می‌کنند و در نتیجه سازمان هم تغییر جهت میدهد و معمولا بله، تابع رئیس‌جمهور هر دوره‌اند و دست‌کم در برابر اظهارات رئیس، هرچه گفت، سکوت می‌کنند.

شورا معمولا و عملا در چهارچوب اراده رؤسای جمهور پیش ‌رفته و رویکرد جلسات و مصوبات غالبا منفعلانه و در حد تغییرات در جمله‌بندی و انشاء عبارات است، به ویژه اعضا حقوقی که محذوریت آیین کارگزاری دارند.

علاوه بر دست‌کم۱۲ عضو شورا که منصوب مستقیم رئیس‌جمهور هر دوره و تابع دولت وقت هستند

تقریبا سایر اعضای حقوقی نیز به دلائلی چون وابستگی بودجه و سایر نیازمندی‌ها، اجازه یا انگیزه برای نقد یا ایستادگی در برابر اراده دولتی حاکم ندارند. دبیر شورا نیز منصوب رئیس‌جمهور و در همه چیز حتی اعلام دستور جلسات و تنظیم صورت جلسات، باید از رئیسی اجازه بگیرد که بدون الزام به مشورت، شخصا تصمیم می‌گیرد چه موضوعی در دستور کار شورا باشد یا نباشد. نمایندگان مجلس در شورا و رؤسای مجلس نیز در هر انتخابات تغییر می‌کنند و اینست که تقریبا ثبات تصمیم‌سازی در سیاستگزاری‌های شورا، ضمانتی ندارد به نحوی که روحیات شخصی رؤسای دولت‌ها در جهت‌گیری مصوبات شورا تاثیر دارد و مصوبه‌ای در دوره یک رئیس‌جمهور ممکن است در دوره دیگری رای نیاورد و یا اصلا در دستور کار قرار نگیرد. حتی بسته به اینکه رئیس جلسه درآن روز چه کسی باشد، جهت و سرعت شورا و مصوبات و خروجی آن متفاوت می‌شود و البته درهمه شوراها این وضع، تاحدی طبیعی است.

این فقدان انسجام فکر و اراده در شورا باعث شده علیرغم فلسفه وجودیش، نتواند نقش یک قرارگاه برای اصلاحات بزرگ و تداوم انقلاب فرهنگی را ایفا کند گرچه این شورا به رغم همه سیاه‌نمایی‌ها، مصوبات عالی،کم نداشته است. بنیانگذار این نظام و انقلاب،امام خمینی است. ایشان سران قوا و همه نهادهای اصلی علمی و فرهنگی کشور را وارد شورا کرد تا کل ظرفیت اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی کشور، منسجم و با اجماع حداکثری، بر هندسه فرهنگی کشور، نظارت و مدیریت کنند و پاسخگو نیز باشند اما کسانی در حاکمیت همواره خواسته‌اند این شوری و بلکه همه شوراها را تشریفاتی کنند و تا حدی موفق شده‌اند.

س) آیا کمرنگ شدن قدرت اثرگذاری شورای انقلاب فرهنگی، منشا ساختاری دارد یا عوامل انسانی؟

ج) بنده مسائل را شخصی نمی‌کنم، این یک تحلیل و آسیب‌شناسی نوعی است اما ساختارها معمولا خمیر دست حاکمان بوده‌اند.

نقد بنده البته هرگز به منزله نادیدن خدمات هیچیک از آقایان روسای شورا نیست اما برای درک ملموس‌تر شما مجبورم مثال بزنم. در دوره رئیس اسبق، جهت‌گیری اصلی، همکاری با غرب و فاصله‌گیری از رویکرد انقلابی و اسلام‌گرای امام بود و از همین شورا مصوبه‌ در جهت راضی کردن اتحادیه اروپا به نفع بهائیت در دانشگاههای ایران گرفتند. البته ایشان علاقمند به شخص امام و منتقد به افکار امام بود. رئیس بعدی از کاراکتر ۱ و ۲ برخوردار بود. شخصیت متقدم او، انقلابی و ارزشی سخن می‌گفت و سپس نمی‌دانم در چه روز و چه ساعتی، ایشان ناگهان اومانیست و ترمینولوژی ارزشی‌شان، لرزشی شد، بویژه پس از انتخابات ۸۸  که بالاترین رای  تا سال ۹۹ را بدست آورد، ادبیات ایشان در شورا هم تغییر کرد و این یک چرخش فرهنگی بزرگ بود.

و اما رئیس کنونی شورا تا پیش از ریاست جمهوری، اصولا چهره‌ای علمی در دانشگاه و حوزه نبودند. از قضا سوابق امنیتی و اطلاعاتی ایشان که البته محترم و به جای خود، مفید بوده است، باعث شد شیوه مدیریت او در موارد متعددی چون ماجرای بنزین در آبان ۹۸ همه را شوکه کند، با میلیاردها خسارت و دهها کشته که بی‌سابقه بود و تنها  از یک مدیر غیرامنیتی و تازه‌کار برمی‌آمد. در عین حال امیدوار بودیم ایشان با سوابق اداره شورای عالی امنیت بتواند شورای عالی انقلاب فرهنگی را هم مدیریت کند و کرد اما ظاهرا این شورا را با شورای امنیت، اشتباه گرفت و به تدریج تحکم، جای گفتگو را گرفت.

به گمانم دست کم یک‌بار به ایشان گفتم شما که بیشتر عمر سیاسی خود را در مذاکره گذرانده و به قدری حوصله دارید که حاضرید بدون هیچ حاصلی، با آمریکا و انگلیس و فرانسه سالهای سال با خنده‌هایی از عمق جان، "مذاکره برای مذاکره" را ادامه دهید چرا با دوستان شورا، مذاکره نمی‌توانید. ایشان از مذاکرات سال ۸۴  تا مذاکرات ۹۹، تکرار مکررات را بارها با غرب، تجربه کرده و علیرغم آنکه پس از هر مذاکره، تحریمها و تهدیدها و توهین‌ها بیشتر شده اما هنوز میل به تکرار همان مکررات و شوق یک مذاکرات ابدی با همان طرفها بر سر همان مسائل و با همان نتایج پس از  ۱۵ سال مذاکره  دارد. در واقع صادقانه از وی پرسیدم این سعه صدر و گشودگی و گشادگی، چرا مطلقا در مذاکرات درون شورا دیده نشد؟

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • انتشار یافته: 13
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 6
  • JP ۱۵:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    20 7
    هیچ اراده ای هم نیست که درست بشه...!!
  • IR ۱۶:۱۰ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    11 8
    ظاهرا نیاز به یک انقلاب در شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور داریم .خاصه در برخی از اعضا که نیاز به بودجه و حقوش شخصی شان به بله قربان گو به یک عادت و رویه با تاسف بسیار مبدل میشوند .متاسفانه اکثر رشته های دانشگاه زیر مجموعه علوم انسانی بر گرفته از غرب به محلی فقط برای خواندن و پایان ترم و گرفتن مدرک و چنانچه شانس بیاره و خیلی جستجو گر باشه رشته ای متناسب با یادگیری و بر اساس علاقمندی برای ادامه و یا شغلی پیدا کند که درصد کمی از افراد را تشکیل میدهد و بقیه یا بیکار و یا در شغلی قرار میگیرد که اگر از آموزه های چیزی بلد شده باشد .چون غالبا در واقع فقط مدرک دارند .اما چیزی فرا نگرفتند و بر اساس شانس در رشته ای قبول شدند که هیچ علاقه و درکی به آن ندارند .و در بسیاری از فارغ التحصیلان دانشگاهی و حتی حوزه ای ما هم دیده میشود.که فقط بدنبال شغل و در آمد زائی وارد شده اند .والا میبایست الان پژوهشگاه های ما پر باشد از افراد با سواد و علاقمند که تمام وقت وهم و غم خود را صرف یادگیری و ارتقای دانش و در ادامه تنی چند بنا به توان و باز علاقمندی عمر خود را صرف تحصیل و نظریه پردازی کنند .نمیدانم حوزه جزئی از این جلسه هست .اگر نه کاش بود .و یا درون حوزه ها هم چنین شورائی از همه حوزه ها وجود داشته باشه.و احتمالا دارند .بالاخره به اهداف انقلابی اسلامی که علوم برگرفته از اسلام در برابر دنیای سکولاریسم غربی بخواهد حرفی داشته باشد .اینگونه رفتار کردن جز ضرر هیچی عایدی ندارد و این پایه اساسی ضعیف و ضعیف تر میشود و تسلیم در برابر نظریه های غربی . اینقدر به عقل ناقص و با سطح سواد ابتدائی میرسد .که بعد از چهل سال ما هنوز در اول راه باشیم و قدم شایسته بر نداشته باشیم .چون افرادی که با سطح سواد معمولی و در فکر دنیای خود نمیتوانند عهده دار چنین جایگاه بسیار مهمی که عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصمیم گیر اهداف عالیه فرهنگی اسلامی باشند .یعنی از پایه اشکال دارد و دیوار کج بالا میرود و آخرش سرنوشتش معلومه و دشمن هم تا ما این وضع را داریم .هیچگونه احساس خطری نمیکند.تعلیمات ما برگرفته از داشته های آنهاست .میشه گفت انقلاب ما ناقص است و این زیبنده کشور ما نیست .باید فکری شود . واقعا باید انقلابی با افکار و علم صحیح و اسلامی با وجود افراد صالح و دلسوز رفتار کنیم تا جلوی ضرر را بگیریم . وظیفه صالحانه
  • .... IR ۱۶:۱۹ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    14 3
    بعضی از موسسات در کشور اضافی هستند و بودن آنها در کشور بجز خسارت برای کشوری هیچ خیری برای مردم و کشور ندارند .ماننده شورای شهر ها و غیره که باید ریشه آنها را از ته زد.
  • IR ۱۶:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    14 5
    بقیه شوارهای مشابح هم همین وضع را کم و بیش دارند، وقتی رئیس دولت نخواهد مصوبه را اجرا کند یا جلسه به نفع خودش بچرخاند کسی نمیتواند کار خاص انجام دهد، و نقد و مقابله هم به درگیری منجر میشود، این رفتار رئوسای جمهور مخالف قسمی است که به قانون اساسی خورده اند
  • IR ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    7 3
    اگر متوجه بودیم از هر چی مال و زمان در اختیارمان را در خدمت به اهداف عالیه انقلاب فرهنگی قرار میدادیم ... این ها واجبات است . چرا سهل انگاری . جای بسی تعجبه . بعد از چهل و دو سال تازه برسیم بدینجا . جای بسی افسوس و شاکی شدن داره . جواب خدا را چه میدهد . در برابر قبول مسئولیت تان و وقتی که میگذارید و قند و چائی بغیر از حقوقتان که بابت حضور در اینگونه جلسات از بیت المال میخورید . میدانید که . در برابر خداوند پاسخگو باید باشید .. کاش در برابر جمعی آگاه و یا کی بهتر از مردم که بدانند در این مورد بسیار مهم دو طرف می نشستند و موارد را به گفتگو و چالش میگذاشتند . تا این وضعیت درست شود . ظاهرا در شورا خیلی کاری بدان که اتفاقا مسئولیت اساسی آن است ندارند . و یا وقت لازم و کافی گذاشته نمیشود . فکر اساسی باید گرد . بسیار مهم هست . چرا این حرف ها از سر ناچاری و تعهد و وظیفه اینگونه بدینجا برسه . چه قصدی هست و یا اصلا و اتفاقا قصدی نیست . دورهم نشینی و چهار تا حکم بررسی و باتفاق غالب تائید شود . و حاصلات را اکنون در مراکز علمی خود شاهد هستیم
  • IR ۱۸:۱۱ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    15 2
    لااقل به اعضای شورا از بیت المال حقوق ندید، خودتون که میدونید بود و نبود اعضا فرقی به حال کسی ندارد؟؟؟؟ من به عنوان یک ایرانی راضی نیستم از بیت المال به اعضای شوراهای بی اثر و بی فایده پولی داده شود
  • علیرضا IR ۱۹:۱۸ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۷
    9 4
    احسنتم.
  • IR ۰۸:۱۰ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۸
    5 0
    تمام مؤسسات آموزش عالی به سمت مقله گرایی رفته اند و تمام کارهای عملی را کنار گذاشته اند و معضل بزرگی شده، ظاهر خوبی دارد اما باطن آن باعث شده ما از واقعیت دور شویم مقالاتی که اکثریت محتوایی ندارند. و اگر هم تعداد اندکی محتوایی داشته باشند به عمل نمی‌رسند و یا خارجی ها ازش سود می‌برند. در هر صورت فکر میکنم دستی در کار است و شورا به این موضوع رسیدگی نکند دانشگاه های ما بی خاصیت میمانند
  • IR ۰۸:۴۴ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۸
    1 3
    خب اگه میگی اعضای شورای هیچکاره هستند و همه کاره ریس جمهوره پس چرا استعفا نمی دید و بیرون نمیایید. ن
  • IR ۱۴:۴۵ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۸
    2 1
    بقول بعضی ایشان قدرت ندارنداگرداشتندبیش ازاینها انحصار وقانون شکنى داشتند.
  • ناشناس IR ۱۷:۵۳ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۸
    0 0
    شورای عالی چند وقت پیش مصوبه ی جذب معلمان رو تصویب کرد،به خصوص تبصره ی ۲ اون که شامل حال ما میشه و رییس جمهورم ابلاغ کرد چرا اجرایی نمیشه؟
  • IR ۱۲:۴۰ - ۱۳۹۹/۰۹/۲۹
    0 0
    فرهنگ را کیلویی میفروشند.
  • IR ۱۵:۴۶ - ۱۳۹۹/۰۹/۳۰
    19 0
    آقای رحیم پور ازغدی بارها شاهد بودیم که آقایان در رسانه ملی خصوصا پس از امضای برجام در مقابل پرسشهای ساده مجری دست و پا بسته صدا و سیما طوری با طعنه و و ناز و عصبانیت جواب می دادند که انگار مردم نفهم مطلق هستند و آقایان دانشمند پیروز عرصه مذاکرات باید الف بای مذاکرات را توضیح دهند خصوصا آقای عراقچی که با بیحوصلگی صحبت میکردند که از یاد و خاطره نخواهد رفت.