بحران مالی

تنها چاره دولت، توسل به صندوق بین المللی پول (IMF) بود که نهایتا در دسامبر 1997 موفق به اخذ بزرگترین وام تاریخ به میزان 58 میلیارد دلارگردید.

به گزارش مشرق، امیرعباس زینت بخش فعال رسانه ای در کانال تلگرامی اش نوشت:

21 سال پیش دولت کره جنوبی تا مرز ورشکستگی جلو رفت. بحران مالی آسیا مثل ویروس تایلند، مالزی، سنگاپور و دیگر کشورهای جنوب شرق آسیا را در نوردیده و حالا به سئول رسیده بود.


کره ای که در کتابها از آن به عنوان الگوی اقتصاد مقاومتی یاد می شود؛ همان اقتصادی که از یک مستعمره کوچک ژاپن، در نیمه دوم قرن بیستم با اصلاح هوشمندانه سیاست ها و انجام سرمایه گذاری سنگین روی آموزش، به تحول سریع و باورنکردنی دست یافته و خود را به یازدهمین اقتصاد دنیا تبدیل کرده، قطار پیشرفتش با سرعت خیره کننده ای در حرکت بود که سروکله این ویروس بحران مالی پیدا شد.


کارخانه ها یکی پس از دیگری ورشکست شدند، بانک ها با حجم انبوهی از وام های سررسید گذشته مواجه شده و فروریختند، نقدینگی خشک شد، سرمایه گذاران خارجی نزدیک به 18 میلیارد دلار پول خود را از مملکت بیرون کشیدند و صدها هزار نفر شغل خود را از دست دادند.

تنها چاره دولت، توسل به صندوق بین المللی پول (IMF) بود که نهایتا در دسامبر 1997 موفق به اخذ بزرگترین وام تاریخ به میزان 58 میلیارد دلارگردید. کره هم در مقابل، علاوه بر تعهد بازپرداخت، متعهد به آزاد سازی تجارت و حساب های سرمایه ای، اصلاح بازار کار، بازسازی حاکمیت شرکتی و... گردید. این خود یک بحران جدید قلمداد می شد بطوری که در میان ملت کره به بحران IMF معروف شده بود.


دولت بدون اتلاف وقت به تامین مالی برای بازپرداخت وام مشغول شد و در تاریخ 5 ژانویه 1998 کمپینی را راه انداخت که یکی از بالاترین نمایش های وطن پرستی و از خود گذشتگی تاریخ محسوب می شود.


در آن زمان تخمین زده می شد که خانوارها معادل حدود 20 میلیارد دلار طلا در قالب گردنبند، سکه، شمش، مدال و ...در خانه های خود نگهداری می کنند که به دلیل عشق زیاد به طلا غالبا دارای ارزشی فراتر از معادل پولی برای آنها بود.

جالب اینجاست که 90 سال قبل آن؛ یعنی سال 1907 امپراطور کره به ژاپن 13 میلیون وُن بدهکار شد و برای بازپرداخت آن که معادل بودجه کل سال بود، مردها با ترک کردن سیگار و زنها با فروش طلا آلات خود، بدهی امپراطور خود را تسویه کردند!


در سال 1998 طلا مجددا به کمک دولت کره آمد! قریب به 3.5 میلیون نفر یعنی ربع جمعیت کره داوطلبانه در کمپین کمک طلا به دولت شرکت کردند. صف های طولانی مردم شامل پیر و جوان، فقیر و غنی در انتظار رسیدن به مراکز اعانه طلا در پاسخ به درخواست دولت برای کمک به اقتصاد ملی تشکیل شد! روبان های زرد رنگ روی پیراهن مردم که در آن نوشته شده بود "بیایید با جمع کردن طلا بر بحران ارزی خارجی غلبه کنیم" دیده می شد.  


شرکت های بزرگ کره ای از سامسونگ گرفته تا هیوندای و دوو و سلبریتیها تمامی قوای بازاریابی خود را برای نشر این شعار بکار بستند. آقای لی جونگ بِئوم، ستاره آوازه دار جوان بیس بال، با آوردن 31.5 اونس طلا به ارزش 9هزار دلار که حاصل مدال های 5 سال فعالیت حرفه ایش بود،  توجه بیشتر ملت کره را به این کمپین جلب کرد. به طور متوسط، هر فرد 65 گرم طلا معادل 640 دلار به ارزش همان زمان به دولت کمک کرد.  


ظرف کمتر از دو ماه، 226 تن طلا به ارزش 2.2 میلیارد دلار جمع آوری شد که تمامی آن ذوب و در قالب شمش به صندوق بین المللی پول تحویل داده شد. اگرچه این میزان بخشی از بدهی 58 میلیارد دلاری کره بود اما به خوبی نشان دهنده اتحاد و وطن پرستی ملی است که با حفظ همین روحیه کره توانست کل بدهی را تا ماه آگوست 2001 یعنی سه سال زودتر از سررسید تسویه نماید!

مسلما کره با داشتن چنین مشت آهنینی؛ یعنی سرمایه اجتماعی قدرتمند اگر بارها و بارها مورد تهاجم بحران های مالی قرار بگیرد، مقتدرانه از پس تمامی آنها بر خواهد آمد!
 

اقتصاد ایران برای چندمین بار دچار بحران ارزی شده است. هر چه رئیس جمهور، رئیس بانک مرکزی، سخنگوی دولت، وزیر اقتصاد و سایر مقامات به مردمی که از ترس کاهش ارزش دارایی های خود وارد بازار دلار شده اند، هشدار دادند، توصیه کردند که دلار نخرید، واکنش ها حرکت در مسیر عکس این هشدار ها، درخواست ها و توصیه ها بوده است!

به نظر می رسد سنگ بنای موفقیت یک اقتصاد در مقابله با بحرانهای مالی و ارزی؛ داشتن سرمایه اجتماعی است و سنگ بنای سرمایه اجتماعی هم اعتماد است! تا زمانی که یک اقتصاد درگیر فساد بالا، واگذاری های غیر شفاف، حاکمیت شرکتی ضعیف، قوانین متناقض و دست و پاگیر راه اندازی کار و کسب بوده و مالکیت ها در آن مورد تهدید قرار گرفته و نتیجتا اعتمادی در کار نباشد، مردم بومی آن (چه برسد به سرمایه گذاران خارجی) کمتر حاضر به سرمایه گذاری و تولید خواهند شد و بالتبع تقاضا برای واحد پول ملی کم و قدرت آن در بازار ارزهای جهانی روز بروز ضعیف تر خواهد شد!

نظرات

  • انتشار یافته: 7
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 20
  • ابو IR ۱۶:۰۳ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    53 7
    مردم مسلمان و انقلابی ولایتمدارایران قطعا از مردم کره کمتر نیستند ولی بشرطی که بازالوهای حرامخوار نجومی بگیر وآقازاده های مفسد برخورد شود اختلاف درآمدی در سطح جامعه منطقی شود و به داد محرومان برسند .
  • IR ۱۶:۱۹ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    28 2
    منم حاضرم داراییمو مملکتم از بحران در بیاد چون میدونم از بحران در بیاد اوضاع خودم بهتر میشه ولی وقتی فرت و فرت اختلاس میشه و برمیدارن در میرن و یک عده حقوق های نجومی میگیرن که همون دزدی حساب میشه مگر من مغز خر خوردم سرمایمو بدم دولت؟ حقوق یکی از این مدیرا حقوق یه ماهه 10ها نفر مثل منه حقوقشونو بیارین پایین یه گوشه مشکل حله
  • IR ۱۶:۵۱ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    1 1
    پیشنهاد: هر صنفی بیاد سه کالای تولیدی همان صنف با برند تشکیل بده و یک شرکت مادر برای همان برند از تحصیل کرده های همان رشته و کارگاه های تولید همان صنف و فروشگاهای همان صنف برای تولید و فروش درست کنند.مثلا یک لیوان را یک کارگروه تحصیل کرده با علم روز طراحی کنند بدهند کارگاه های همان شرکت تولید و فروشگاه های صنف بفروشند.درامد بین خودشان تقسیم کنند. مزایا 1_ کلی نیروی تحصیل کرده به روز در صنف های مختلف سرکار میرن و تولید کالا با علم روز و مدیریت روز و برنامه‌ریزی روز 2_کارگاه های موجود و کارگر آنها میشوند فعال 3_ فروشگاه های فعلی همان صنف فعال میشوند کالا با برند هست و مسیولیت دارد و خدمات میدهد سود جمعی بین خودشان تقسیم میشود هزینه زیادی برای دولت ندارد تحصیل کرده فروان کارگاه و کارخانه ها تعطیل زیاد فروشگاه کم مشتری زیاد همه بیکار فداکاری: فقط جمع شدن و مدیریت کردن میخواد و یک حقوق چند ماهه برای افراد درگیر تا کالا تولید و عرضه بشه.وقتی کالای خودمان با درگیری همه کشور در آن آنوقت ملت خرید میکنن. این شرکت‌ها به نوعی تعاونی هست، مال همه هست،سودش هم مال همشان. سه برند در یک صنف پس رقابت هم هست دولت درگیر نیست اینم حسن کار
  • IR ۱۸:۱۹ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    10 4
    مزایای اقتصاد ایران با کره غبر قابل مقایسه است وعلت وضع موجود بی عرضگی دولت است
  • علی ۱۸:۲۰ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    12 1
    ربا خوری بانکها اقتصاد ایران به این روز انداخت جوانان بیست سال پیش وام گرفتن که کارو کسبی راه بندازند متاسفانه به دلیل سودهای بالا اکثر به زمین خوردن و وسرشکسته شدن متاسفانه جمعیت فعال و جوان کشورهم به سرعت رو به فرسایش است اگه یک فکر فوق العاده نشود تا چندسال دیگه واویلاست
  • IR ۱۸:۲۸ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    10 4
    فرق اونجا با اینجا اینه که اونجا کسی پول و طلا رو برداره بره کانادایی یا جا دیگه ای وجود نداره . مسئولان ایرانی کاری کردن که تو بخش اقتصادی مردم اعتمادی به هیچ گروهی ندارن
  • محمود IR ۲۲:۵۳ - ۱۳۹۷/۰۱/۲۴
    1 3
    عجب مردم احمقی بودن

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس