والتز حمله‌ای شدید به هاوانا انجام داد و دولت این کشور را متهم کرد که در حالی که مردم عادی با کمبودها و دشواری‌های اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند، به ثروتمند کردن نخبگان حاکم مشغول است.
وی همچنین توصیف کوبا از اقدامات آمریکا به عنوان «محاصره» (Blockade) را رد کرد.
سفیر آمریکا خطاب به نمایندگان کشورها گفت: «هیچ محاصره‌ای در کار نیست. محاصره یعنی حلقه‌ای از کشتی‌های نظامی که جزیره‌ای را احاطه کرده باشند. چنین چیزی وجود ندارد.»
هیات نمایندگی کوبا بارها سخنان او را قطع کردند که این امر موجب مداخله رئیس مجمع عمومی سازمان ملل و یادآوری قوانین این نهاد به طرفین شد.
والتز هنگام سخنرانی مستقیما به سمت هیات کوبا برگشت و خطاب به آنان، گفت: «اینجا آمریکاست، دوست من، اینجا سازمان ملل متحد است. اینجا دیکتاتوری کمونیستی شما نیست. شما نمی‌توانید مرا ساکت کنید.»
وزیر خارجه کوبا نیز در پاسخ افزود که والتز ادعاهای نادرست و بی‌احترامی به مجمع عمومی سازمان ملل می کند و به کرامت مردم و دولت کوبا توهین می‌کند.
والتز بار دیگر به موضوع تحریم‌ها پرداخت و با اشاره به تجارت آمریکا با کوبا، ادعا کرد که این مبادلات نشان می‌دهد که توصیف هاوانا از اقدامات آمریکا گمراه‌کننده است.
وی مدعی شد: شرکت‌های آمریکایی طی هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶، بیش از ۸۷۶ میلیون دلار کالا به کوبا صادر کرده‌اند که از این میزان، ۲۳۰ میلیون دلار به سوخت اختصاص داشته است؛ سوختی که برای کسب‌وکارهای خصوصی واجد شرایط صادر شده است.
این دومین سال متوالی است که دولت ترامپ کارزاری را برای تاثیرگذاری بر قطعنامه سازمان ملل به راه انداخته است؛ قطعنامه‌ای که هدف آن محکوم کردن «سیاست فشار حداکثری» دولت آمریکا علیه کوبا است.
تلاش‌های آمریکا بخشی از برنامه‌ای گسترده‌تر برای وادار کردن کوبا به ایجاد تغییرات در نظام سیاسی خود است. واشنگتن این هدف را از طریق قطع کردن سوخت مورد نیاز این جزیره دنبال می‌کند؛ اقدامی که به خاموشی‌های گسترده برق منجر شده و فعالیت‌های اساسی مانند آشپزی، تامین آب، اینترنت و خدمات تلفن را مختل کرده است.
رای‌گیری سالانه درباره محکومیت تحریم اقتصادی آمریکا طی ۳۴ سال گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شده است و هر بار حمایت قاطع ۱۹۳ کشور عضو این نهاد جهانی را به دست آورده است که در رای گیری سال گذشته ۱۶۵ رای موافق، ۷ رای مخالف و ۱۲ رای ممتنع کسب کرد و آرژانتین، اوکراین و مجارستان برای نخستین بار با این قطعنامه مخالفت کردند.
اگرچه چنین قطعنامه‌هایی از نظر حقوقی الزام‌آور نیستند، اما بازتاب‌دهنده دیدگاه جامعه جهانی هستند.
تحریم‌های آمریکا علیه کوبا نخستین بار در سال ۱۹۶۰ اعمال شد؛ در سال ۲۰۱۵، رائول کاسترو رئیس‌جمهوری وقت کوبا و باراک اوباما رئیس‌جمهوری وقت آمریکا، به‌طور رسمی روابط دیپلماتیک دو کشور را از سر گرفتند.
سال بعد، ایالات متحده برای نخستین بار در رای گیری مجمع عمومی سازمان ملل درباره درخواست پایان دادن به تحریم‌ها، رای ممتنع داد.
در همین حال، کوبا از سال ۲۰۲۰ با بحران اقتصادی و انرژی دست‌وپنجه نرم می کند. تولید ناخالص داخلی این کشور کاهش یافته و ۱۰ میلیون نفر از ساکنان آن با خاموشی‌های برق، کمبود مواد غذایی و تورم مواجه بوده‌اند.
در این مدت، موجی از اعتراضات در این کشور شکل گرفته است و صدها هزار کوبایی مهاجرت کرده‌اند که بسیاری از آنها راهی ایالات متحده شده‌اند.
