در تولید انبوه قطعات صنعتی، چند ثانیه اختلاف در زمان ماشین کاری یک قطعه شاید در نگاه اول چندان مهم نباشد؛ اما زمانی که تیراژ تولید به ده ها هزار قطعه می رسد، همین اختلاف کوچک می تواند به ساعت ها زمان کار ماشین آلات، مصرف بیشتر ابزار و افزایش محسوس هزینه تولید منجر شود.
به همین دلیل در خطوط تراشکاری و CNC، انتخاب ماده اولیه دیگر فقط بر اساس استحکام یا قیمت هر کیلوگرم انجام نمی شود. قابلیت ماشین کاری، نحوه تشکیل براده، کیفیت سطح قطعه و میزان سایش ابزار نیز به بخشی از محاسبات اقتصادی تولید تبدیل شده اند.
در چنین شرایطی، بررسی مشخصات فنی در کنار قیمت فولاد اتومات برای قطعه سازان اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ زیرا تفاوت میان دو گرید تنها در هزینه خرید ماده اولیه خلاصه نمی شود و می تواند مستقیما بر سرعت ماشین کاری، مصرف ابزار و هزینه نهایی هر قطعه اثر بگذارد.
فولادهای اتومات یا خوش تراش دقیقا برای پاسخ به بخشی از همین نیاز توسعه یافته اند؛ فولادهایی که قابلیت ماشین کاری مناسب آنها می تواند در خطوط پرتعداد، زمان سیکل تولید و دفعات توقف دستگاه را کاهش دهد.
فولاد اتومات چرا راحت تر ماشین کاری می شود؟
فولاد اتومات به گروهی از فولادها گفته می شود که ترکیب شیمیایی آنها با هدف بهبود قابلیت ماشین کاری کنترل شده است.
در برخی گریدها افزایش کنترل شده گوگرد و استفاده از ترکیبات خاص باعث می شود رفتار ماده هنگام برش با بسیاری از فولادهای معمولی متفاوت باشد.
یکی از مهم ترین نتایج این ساختار، تشکیل براده های کوتاه تر و قابل کنترل تر است.
این ویژگی در خطوط تراش اتوماتیک و CNC اهمیت زیادی دارد، زیرا براده های بلند می توانند اطراف ابزار یا قطعه پیچیده شوند، حرکت دستگاه را مختل کنند و نیاز به توقف برای پاکسازی را افزایش دهند.
در تولید انبوه، هر توقف کوچک اگر صدها بار تکرار شود می تواند بخش قابل توجهی از ظرفیت واقعی دستگاه را کاهش دهد.
زمان سیکل چرا در تولید انبوه تعیین کننده است؟
در کارگاه تولید نمونه یا تیراژ پایین، اختلاف چند ثانیه در زمان تراش شاید چندان مهم نباشد؛ اما منطق خطوط تولید انبوه متفاوت است.
برای مثال اگر ماشین کاری هر قطعه فقط ۱۰ ثانیه سریع تر انجام شود، در تیراژ ۵۰ هزار عددی بیش از ۱۳۸ ساعت زمان ماشین آزاد خواهد شد.
همین محاسبه ساده نشان می دهد چرا تولیدکنندگان تنها به قیمت ماده اولیه توجه نمی کنند.
سرعت برش، تعداد دفعات تعویض ابزار، زمان توقف دستگاه، نیاز به پاکسازی براده و عملیات تکمیلی همگی بر هزینه واقعی تولید اثر می گذارند.
در چنین شرایطی شاخص مهم تر برای کارخانه، هزینه نهایی هر قطعه است نه صرفا قیمت هر کیلوگرم فولاد.
کاهش توقف دستگاه چه تاثیری بر تولید دارد؟
یک دستگاه CNC زمانی برای کارخانه ارزش اقتصادی ایجاد می کند که در حال تولید باشد.
هر توقف برای تعویض ابزار، جمع آوری براده، تنظیم مجدد یا اصلاح کیفیت سطح به معنای کاهش زمان مفید ماشین است.
قابلیت ماشین کاری مناسب فولادهای اتومات می تواند در شرایط صحیح، فرآیند تراش را پایدارتر کند و نیاز به مداخله اپراتور را کاهش دهد.
این موضوع به ویژه در خطوطی اهمیت دارد که به صورت دو یا سه شیفت فعالیت می کنند.
در این محیط ها حتی چند دقیقه توقف اضافی در هر شیفت، در مقیاس ماهانه و سالانه عدد قابل توجهی ایجاد خواهد کرد.
ابزار برش یکی از هزینه های پنهان تولید است
هزینه تولید فقط شامل ماده اولیه و دستمزد نیست.
اینسرت ها، تیغچه ها و سایر ابزارهای برش نیز بخشی از هزینه ماشین کاری را تشکیل می دهند.
اگر فولاد قابلیت ماشین کاری ضعیفی داشته باشد، ابزار می تواند سریع تر فرسوده شود و نیاز به تعویض بیشتری داشته باشد.
تعویض ابزار نیز تنها هزینه خرید اینسرت نیست؛ دستگاه باید متوقف شود، ابزار تعویض یا تنظیم شود و در برخی موارد نخستین قطعه تولیدی پس از تنظیم نیز کنترل شود.
در تولید انبوه، افزایش عمر ابزار و کاهش دفعات تعویض می تواند تاثیر مستقیمی بر بهره وری خط داشته باشد.
کیفیت سطح فقط یک موضوع ظاهری نیست
یکی دیگر از مزایایی که در انتخاب فولاد مناسب برای ماشین کاری بررسی می شود، کیفیت سطح قطعه پس از تراش است.
بسیاری از قطعاتی مانند پین، بوش، پیچ، مهره، اتصالات و اجزای مکانیکی باید با تلرانس مشخص تولید شوند.
اگر سطح ایجاد شده در مرحله تراش کیفیت مناسبی داشته باشد، ممکن است نیاز به برخی عملیات تکمیلی کاهش پیدا کند.
حذف حتی یک مرحله پرداخت یا ماشین کاری ثانویه در تیراژ بالا می تواند زمان و هزینه قابل توجهی ذخیره کند.
بنابراین کیفیت سطح، سرعت ماشین کاری و قابلیت حفظ تلرانس باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.
چرا قیمت پایین تر همیشه انتخاب اقتصادی تری نیست؟
فرض کنید دو نوع فولاد برای تولید یک قطعه قابل استفاده باشند.
فولاد اول قیمت خرید پایین تری دارد اما سرعت ماشین کاری آن کمتر است، ابزار بیشتری مصرف می کند و توقف دستگاه نیز بیشتر است.
فولاد دوم کمی گران تر است اما زمان سیکل را کاهش می دهد و فرآیند پایدارتر است.
در تولید چند صد قطعه ممکن است تفاوت هزینه چندان قابل توجه نباشد، اما در تیراژ ده ها یا صدها هزار عددی شرایط تغییر می کند.
گاهی اختلاف اندک قیمت ماده اولیه با کاهش زمان ماشین کاری جبران می شود.
به همین دلیل کارخانه های قطعه سازی حرفه ای به جای تمرکز صرف بر قیمت خرید، هزینه کل تبدیل ماده اولیه به قطعه نهایی را بررسی می کنند.
آیا فولاد اتومات برای همه قطعات مناسب است؟
خیر. قابلیت ماشین کاری بالا به این معنا نیست که فولاد اتومات برای تمام کاربردها بهترین گزینه است.
ترکیب شیمیایی که به بهبود ماشین کاری کمک می کند می تواند برخی ویژگی های دیگر فولاد را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
اگر قطعه قرار است تحت بارهای سنگین، ضربه، شرایط حساس ایمنی یا فرآیندهای خاص جوشکاری قرار گیرد، باید خواص مکانیکی گرید مورد نظر به دقت بررسی شود.
بنابراین انتخاب فولاد اتومات زمانی منطقی است که مزیت ماشین کاری آن با الزامات عملکردی قطعه همخوانی داشته باشد.
تیراژ تولید، نوع بار، تلرانس، شکل قطعه، عملیات ثانویه و شرایط کاری همگی باید پیش از انتخاب نهایی مورد توجه قرار گیرند.
فولاد اتومات بیشتر در چه قطعاتی استفاده می شود؟
این گروه از فولادها بیشتر در تولید قطعاتی اهمیت پیدا می کنند که بخش قابل توجهی از فرآیند ساخت آنها مبتنی بر تراشکاری و ماشین کاری است.
انواع پیچ و مهره، بوش، پین، اتصالات، قطعات خودرو، برخی اجزای تجهیزات صنعتی و قطعات تولید شده با دستگاه های تراش اتوماتیک از جمله نمونه های رایج هستند.
وجه مشترک بسیاری از این محصولات، تیراژ نسبتا بالا و اهمیت سرعت ماشین کاری است.
هرچه تعداد قطعات بیشتر شود، تاثیر قابلیت ماشین کاری ماده اولیه بر اقتصاد پروژه نیز افزایش پیدا می کند.
تولید انبوه نگاه صنایع به فولاد را تغییر داده است
گسترش ماشین کاری CNC و افزایش رقابت میان قطعه سازان باعث شده است زمان سیکل، عمر ابزار و پایداری تولید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
در چنین فضایی، فولادی که سریع تر و قابل پیش بینی تر ماشین کاری شود می تواند مستقیما بر ظرفیت واقعی کارخانه تاثیر بگذارد.
مزیت فولاد اتومات نیز فقط در عبارت «خوش تراش بودن» خلاصه نمی شود.
کنترل بهتر براده، امکان تولید پایدارتر، کاهش برخی توقف های غیرضروری و دستیابی به کیفیت سطح مناسب، عواملی هستند که این گروه از فولادها را برای بسیاری از خطوط پرتعداد جذاب کرده اند.
برای تولیدکننده ای که چند قطعه می سازد، اختلاف چند ثانیه شاید قابل چشم پوشی باشد؛ اما برای کارخانه ای که هر روز هزاران قطعه تولید می کند، همین چند ثانیه می تواند در پایان ماه به ده ها ساعت ظرفیت تولید تبدیل شود.
به همین دلیل انتخاب فولاد اتومات در بسیاری از واحدهای قطعه سازی امروز فقط یک انتخاب متالورژیکی نیست؛ بلکه بخشی از تصمیم گیری اقتصادی برای کاهش هزینه هر قطعه و افزایش بهره وری خط تولید محسوب می شود.
این محتوا تبلیغاتی است
