سرویس سیاست مشرق- در روزهای گذشته وزارت خارجه دولت تروریستی آمریکا از نهایی شدن یک وام کلان ۳۰۲ میلیون دلاری در چارچوب برنامه «تأمین مالی نظامی خارجی» (FMF) به آلبانی خبر داد.

توافقی که بنابر ادعای واشنگتن، برای کمک به تیرانا در مسیر تحقق «تعهد دفاعی لاهه» و رساندن بودجه نظامی این کشور به ۵ درصد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۳۵ طراحی شده است.

در بیانیه دفتر امور سیاسی- نظامی وزارت خارجه آمریکا، این وام اقدامی در راستای «مدرن‌سازی نیروهای مسلح آلبانی» و «تقویت توان اروپا برای رهبری در دفاع از خود» توصیف شده است. اما نگاهی دقیق‌تر به سازوکار این وام و بهره‌های پنهان آن برای واشنگتن، تصویری متفاوت از این سخاوت ارائه می‌دهد؛ تصویری که در آن، ردپای تحمیل زباله‌های اتمی اتحادیه اروپا و تروریست‌های ساکن در «مانز» به خاک آلبانی دیده می‌شود.

وامی که با بهره بالا به آمریکا باز می‌گردد

نخستین نکتۀ مغفول‌مانده در این معامله، واژه «Loan» (وام) است. این مبلغ ۳۰۲ میلیون دلاری، کمک بلاعوض نیست؛ آلبانی موظف است این پول را با بهره بازپرداخت کند. هم‌زمان، شرایط برنامه FMF خریدار را ملزم می‌سازد که این مبلغ را منحصراً صرف خرید تجهیزات و تسلیحات از شرکت‌های آمریکایی کند.

تحلیلگران اقتصادی این سازوکار را «یارانه غیرمستقیم به مجتمع صنعتی-نظامی ایالات متحده» می‌نامند؛ یارانه‌ای که هزینه آن را نه خود مالیات دهندگان آمریکایی، بلکه مردم آلبانی در قالب بازپرداخت اقساطی تأمین می‌کنند.

افزون بر این، خرید انحصاری تجهیزات آمریکایی به معنای ایجاد وابستگی بلندمدت لجستیکی، مهماتی و آموزشی ارتش آلبانی به پنتاگون است؛ زنجیره‌ای طلایی که امکان تغییر شریک دفاعی را برای دهه‌ها از تیرانا سلب می‌کند.

اما کلیدی‌ترین بعد ماجرا را شاید در پرونده سیاه منافقین و زباله‌هایی که آمریکا به این کشور می‌ریزد، جستجو کرد. آلبانی تحت فشار مستقیم دولت آمریکا، از سال‌های ۲۰۱۶-۲۰۱۷ از بین دو گزینه دپوی زباله‌های اتمی آمریکا و اروپا در آلبانی و یا پذیرش گروهک تروریستی منافقین، پذیرایی از حدود سه هزار عضو این گروهک در کمپی واقع در منطقه «مانز» آلبانی را قبول کرد.

این پذیرش اجباری، تیرانا را در معرض تنش‌های شدید دیپلماتیک و حتی تهدیدهای امنیتی مستقیم قرار داد. اسناد و اعتراف‌های موجود نیز نشان می‌دهد که منافقین امروز خاک آلبانی را به بستری برای عملیات ترور، جاسوسی سایبری و جنگ روانی علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل کردند و تاوان آن را هم مردم آلبانی از جیب خود می‌پردازند.

اکنون کارشناسان امنیتی معتقدند که وام ۳۰۲ میلیون دلاری را نه یک هدیه دیپلماتیک، بلکه حق‌الزحمه خطرپذیری می‌دانند که آمریکا برای حفظ امنیت تروریست‌های خود در بالکان می‌پردازد.

هم‌زمان، این توافق اهداف ژئوپلیتیکی کلاسیک آمریکا را نیز پیش می‌برد. آلبانی در همسایگی صربستان، متحد سنتی روسیه در بالکان، قرار دارد. مدرن‌سازی ارتش آلبانی با تسلیحات آمریکایی، وزنه تعادل منطقه‌ای را به نفع ناتو سنگین‌تر کرده و فشار را بر بلگراد افزایش می‌دهد. آلبانی بدهکار و مسلح، به یک پایگاه ارزان‌قیمت و مطیع برای پیشبرد سیاست‌های واشنگتن در جنوب شرق اروپا بدل خواهد شد.

وام ۳۰۲ میلیون دلاری واشنگتن به تیرانا، یک معامله برد-برد برای آمریکاست: فروش تسلیحات با سود تضمین‌شده، وابسته‌سازی دائمی یک متحد ناتو، تأمین امنیت تروریست‌های تحت‌الحمایه بدون درج نام آن‌ها در اسناد رسمی، و کاشتن یک «باج‌گیر قابل کنترل» در حیاط خلوت بالکان است.

اعتراض‌ها در کشور میزبان منافقین بالا گرفت

بیش از شصت روز است که هزاران شهروند آلبانیایی به خیابان‌ها می‌آیند و خواستار استعفای ادی راما، نخست‌وزیر این کشور هستند.

جرقه این اعتراض‌ها ابتدا از مخالفت با ساخت یک اقامتگاه تفریحی بزرگ در شبه‌جزیره زورنِتس، واقع در منطقه حفاظت‌شده ویوسا-نارتا، زده شد؛ پروژه‌ای که به باور فعالان محیط زیست، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به اکوسیستم منطقه وارد می‌کند. اما دامنه خشم عمومی به سرعت از یک مناقشه محیط زیستی فراتر رفت و به مخالفت با کلیت نظام قدرت در آلبانی تبدیل شد. معترضان، ادی راما را به این دلیل که کشورشان را به آمریکا و رژیم صهیونیستی فروخته، خائن خطاب می‌کنند.

همزمان با این اعتراض‌های سراسری، موضوع اشغال ۳۴ هکتار از اراضی آلبانی توسط گروهک منافقین نیز به یکی از موارد سیاست‌های بحث‌برانگیز دولت راما بدل شده است.

این گروهک که توسط آمریکا به آلبانی تحمیل شده، اکنون با حمایت شخص ادی راما، منطقه‌ای به مساحت ۳۴ هکتار را در خاک آلبانی تحت اشغال خود درآورده و هزینه‌های نگهداری و اسکان اعضای آن از محل مالیات‌های مردم آلبانی تأمین می‌شود. این اقدام، هم‌زمان با بحران اقتصادی و اعتراض‌های داخلی، خشم عمومی را دوچندان کرده است.

مردم آلبانی به این موضوع اعتراض دارند که زمین و پول وام‌های دریافتی توسط آلبانی به جای آن‌که خرج مردم آلبانی شود صرف نگه‌داری تروریست‌هایی شده است که «سایه تهدید امنیتی موشکی» ایران را نیز بالای سر تیرانا نگه داشته است، آلبانیایی‌ها در اعتراضات خود گفته‌اند که موشکی به اسرائیل می‌رسد حتما به تیرانا هم خواهد رسید!