رسانههای ایتالیایی از جمله روزنامه "لا رپوبلیکا" خبر دادهاند که فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) با آندرهآ پیرلو برای هدایت تیم ملی این کشور به توافقی چهار ساله دست یافته است. اگرچه هنوز این قرارداد به صورت رسمی اعلام نشده، اما انتشار این خبر واکنشهای گستردهای را در رسانههای ایتالیا به دنبال داشته و بسیاری از کارشناسان نسبت به منطق این انتخاب ابراز تردید کردهاند.
پس از ناکامیهای متوالی آتزوری در سالهای اخیر و بحران هویتی فوتبال ایتالیا، مدیران فدراسیون تصمیم گرفتند پروژهای بلندمدت برای بازسازی تیم ملی آغاز کنند. به همین دلیل، پائولو مالدینی و لئوناردو، ستاره سابق تیم ملی برزیل و مشاور فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا، برای بازسازی آتزوری ابتدا مذاکرات خود را با کارلو آنچلوتی و سپس پپ گواردیولا آغاز کردند؛ دو مربی که هر کدام در سالهای اخیر نماد موفقیت، ثبات و تحول تاکتیکی در فوتبال اروپا بودهاند. اما پاسخ منفی هر دو مربی، مسیر فدراسیون را به سمت گزینهای متفاوت هدایت کرد.
در همین نقطه، مهمترین سوال مطرح میشود؛ اگر معیار انتخاب، تجربه، شخصیت بینالمللی و توانایی ایجاد تحول در فوتبال ایتالیا بوده است، چگونه آندرهآ پیرلو به گزینه نهایی تبدیل شده است؟ هرچند او یکی از بزرگترین هافبکهای تاریخ فوتبال جهان و قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ محسوب میشود، اما کارنامه مربیگریاش هنوز فاصله زیادی با استانداردهای هدایت یکی از پرافتخارترین تیمهای ملی دنیا دارد.
پیرلو پس از تجربه کوتاه حضور روی نیمکت یوونتوس، هدایت تیمهایی مانند فاتح کاراگومروک ترکیه، سمپدوریا و یونایتد افسی امارات را بر عهده داشت؛ دورههایی که نه تنها دستاورد چشمگیری برای او به همراه نداشت، بلکه با چند پایان زودهنگام و برکناری نیز همراه بود. همین موضوع باعث شده بسیاری معتقد باشند سپردن پروژه بازسازی فوتبال ایتالیا به چنین مربیای، تصمیمی پرریسک است.
هدایت تیم ملی ایتالیا تنها به انتخاب ترکیب اصلی یا مدیریت مسابقات محدود نمیشود. سرمربی آتزوری باید نقش محوری در توسعه فنی فوتبال این کشور، ارتباط با تیمهای پایه، هماهنگی با مراکز آموزشی و تعیین مسیر آینده فوتبال ایتالیا ایفا کند؛ مسئولیتی که نیازمند تجربه مدیریتی، قدرت تصمیمگیری و سابقه موفق در پروژههای بلندمدت است.
با این حال، حامیان پیرلو معتقدند شناخت عمیق او از فرهنگ فوتبال ایتالیا، شخصیت آرام، نگاه تاکتیکی و اعتبارش در میان نسل جدید بازیکنان میتواند آغازگر دورهای تازه برای آتزوری باشد. اکنون باید منتظر ماند و دید آیا این اسطوره فراموشنشدنی دوران بازی، میتواند در قامت سرمربی نیز پاسخ اعتماد فدراسیون را بدهد یا انتخاب او به عنوان یکی از پرریسکترین تصمیمهای سالهای اخیر فوتبال ایتالیا ثبت خواهد شد.
