به گزارش مشرق، در اسکلههای صیادی، روز کاری پیش از طلوع آفتاب آغاز میشود. زمانی که بیشتر مردم هنوز در خواب هستند، صیادان تورها را آماده میکنند، یخ و سوخت شناورها را تأمین میکنند و خود را برای ساعتها حضور در دریا مهیا میسازند. بامداد هفدهم تیرماه نیز اسکله صیادی کوهستک چنین حال و هوایی داشت، اما حمله تروریستی آمریکا، این نقطه از سواحل هرمزگان را به صحنهای از دود، آتش و اندوه تبدیل کرد.
در این حمله، «امید عربی» و «مرتضی هرمزی» دو صیاد جوان جان خود را از دست دادند؛ جوانانی که نه در میدان نبرد، بلکه در محل کار و در حالی که برای تأمین معاش خانوادههایشان آماده عزیمت به دریا بودند، هدف این حمله قرار گرفتند.
یکی از صیادان حاضر در اسکله کوهستک با مرور آنچه در آن بامداد رخ داد، گفت: تعدادی از شناورها آماده حرکت بودند و خدمه آخرین وسایل صید را در قایقها مستقر میکردند که ناگهان انفجار رخ داد و در مدت کوتاهی آتش به بخشی از شناورها سرایت کرد.
موسی ملاحی افزود: امید عربی، صیاد ۲۶ ساله اهل میناب، سالها به عنوان جاشو روی شناورهای دیگر کار کرده بود. او پس از سالها کار و تلاش، با دریافت وام، قرض گرفتن از اطرافیان و پسانداز شخصی موفق شده بود نخستین شناور خود را خریداری کند تا زندگی مستقلی را آغاز کند، اما این آرزو تنها چندی دوام آورد و او پیش از آنکه ثمره سالها زحمتش را ببیند، در این حمله به شهادت رسید.
وی ادامه داد: غنی زارعی، یکی دیگر از خدمه همان شناور، در این حادثه مجروح شد و مرتضی هرمزی، صیاد ۲۵ ساله اهل کوهستک، پس از انفجار ناپدید شد. جستوجوی خانواده، دوستان و نیروهای امدادی برای یافتن او ساعتها ادامه داشت تا اینکه عصر همان روز پیکر وی پیدا شد و انتظار خانوادهاش به سوگی بزرگ تبدیل شد.
این صیاد با اشاره به دیگر خسارتهای حادثه اظهار کرد: حسین نمردی، صیاد ۳۷ ساله، نیز در جریان حمله مجروح و برای درمان به مرکز درمانی منتقل شد. افزون بر آن، تعدادی دیگر از صیادان حاضر در اسکله بر اثر موج انفجار و ترکشها دچار آسیبهای سطحی شدند.
اما خسارت این حمله تنها به جان انسانها محدود نماند. به گفته ملاحی، شماری از شناورها و تجهیزات صیادی نیز آسیب جدی دیدند؛ تجهیزاتی که برای صاحبانشان نتیجه سالها کار، پسانداز و دریافت تسهیلات بود و نابودی آنها، معیشت چندین خانواده را با چالش روبهرو کرده است.
صیادان کوهستک میگویند دریا برای آنها تنها محل کار نیست؛ همه زندگیشان به همین شناورها گره خورده است. از همین رو، حمله به اسکله صیادی، تنها تخریب چند قایق یا از بین رفتن تجهیزات نبود، بلکه ضربهای مستقیم به امنیت شغلی و آرامش خانوادههایی بود که سالهاست روزی خود را از دل آبهای خلیج فارس به دست میآورند.
اکنون، چند روز پس از آن حادثه، اسکله کوهستک هنوز داغدار دو صیادی است که برای صید راهی دریا نشده بودند، اما در ساحل و پیش از آغاز کار، قربانی حملهای شدند که علاوه بر گرفتن جان آنان، بخشی از سرمایه و امید جامعه صیادی منطقه را نیز از میان برد.
