به گزارش مشرق، در چارچوب تحلیل‌های رسانه‌های آمریکایی از تحولات اخیر در جنگ منطقه‌ای و حملاتی که ایران در پاسخ به نقض آتش بس توسط آمریکا علیه مواضع این کشور در منطقه انجام داد، نشریه آتلانتیک در گزارشی تحت عنوان «کنترل جنگ در دست ایران است و ترامپ گیج و غرق در مشکلات و تحقیر شده است»، نوشت: کنترل جنگ فعلی میان آمریکا و ایران اکنون در دست نظام ایران است، نه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و تفاهمی که اخیراً میان آنها منعقد شده بود، صرفا یک خیال پردازی است که ترامپ به آن دل بسته بود.

ایرانی‌ها شرایط را تحمیل و بارها ترامپ را تحقیر کرده‌اند

این رسانه آمریکایی تاکید کرد که ترامپ تصور می‌کرد جنگی را که شعله ور کرده تحت کنترل دارد، اما واقعیت آن است که کنترل آن را از دست داده و این ایرانی‌ها هستند که شرایط را تعیین می‌کنند و بارها او را تحقیر کرده‌اند. علاوه بر آن، آتش بس اعلام شده توسط ترامپ در ماه گذشته که احتمالاً برای آرام کردن بازارهای بین‌المللی و جلوگیری از هرگونه اقدام قانونی از سوی کنگره علیه ترامپ بود، واقعا تاثیری نداشت؛ زیرا هیچ یک از طرفین آتش را متوقف نکردند.

در ادامه این مقاله آمده است: وضعیت اکنون به چیزی شبیه به یک جنگ آهسته تبدیل شده و طی چند روز گذشته ایرانی‌ها به سه نفتکش در تنگه هرمز حمله کردند و آمریکایی‌ها هم تقریباً ۸۰ نقطه در ایران را هدف قرار دادند. اخیرا هم سپاه پاسداران ایران اعلام کرد که به حدود ۸۵ هدف آمریکایی در بحرین و کویت حمله کرده است.

بر اساس این گزارش، روز چهارشنبه از ترامپ پرسیده شد که آیا تفاهمنامه با ایران که قرار بود مبنای مذاکرات باشد لغو شده یا نه، او کمی مکث کرد و سپس گفت: این سوال جالبی است، تا جایی که به من مربوط می‌شود فکر می‌کنم که آتش بس تمام شده و من دیگر نمی‌خواهم با ایرانی‌ها سر و کار داشته باشم.

آتلانتیک تاکید کرد: یادداشت تفاهمی که میان تهران و واشنگتن منعقد شد صرفاً یک سند تسلیم آمریکایی بود که ایرانی‌ها تحمیل کرده بودند و ترامپ هم می‌خواست از جنگ خارج شود و بنابراین آن را امضا کرد. اهداف ایران در این توافق عبارتند از: بقای نظام، کنترل تنگه هرمز و حفظ برنامه هسته‌ای.

ترامپ با جنگ کورکورانه علیه ایران، در بحران دست و پا می‌زند

در ادامه این گزارش تاکید شده که دولت ترامپ کورکورانه و بدون استراتژی روشن وارد این جنگ شد و به فرضیات ناقص، اطلاعات قدیمی و حدس و گمان تکیه کرد. مقامات آمریکایی هم تحت تاثیر توهمات ترامپ تصور کردند که نظام ایران به سرعت فرو می‌پاشد.

بر اساس این گزارش، ترامپ و پیت هگست، وزیر جنگ او سال‌ها تحلیل و برنامه‌های نظامی و اطلاعاتی را نادیده گرفته و سپس وقتی ایرانی‌ها تنگه هرمز را بستند و اقتصاد جهانی را خفه کردند، کاملا غافلگیر شدند و از آن زمان تاکنون هدف دولت آمریکا حل بحران تنگه هرمز شده است. جنگ با بمباران بدون توانایی کنترل قلمرو، بیهوده بوده و ایالات متحده در حال خالی کردن ذخایر مهمات گران قیمت خود بدون دستاوردهای استراتژیک است.

مجله آتلانتیک در پایان تاکید کرد که سخنان ترامپ نشان دهنده یک رئیس جمهور در حال جنگ نیست؛ بلکه نشان دهنده مردی دست و پا چلفتی است که در مشکلاتی فراتر از ظرفیت خود فرو رفته و به جای کنترل رویدادها، صرفاً به آنها واکنش‌های شتاب زده نشان می‌دهد.

روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز هم روز پنجشنبه در این زمینه اعلام کرد: ترامپ اکنون با عواقب توافقی رو به روست که با عجله تدوین شده بود تا به او اجازه دهد ادعای پیروزی سیاسی کند؛ علی رغم اینکه مسائل اساسی همچنان حل نشده باقی مانده، از جمله برنامه هسته‌ای ایران، زرادخانه موشکی آن، نقش منطقه‌ای تهران و امنیت ناوبری در تنگه هرمز.

این رسانه آمریکایی گزارش داد که ترامپ یک قمار بزرگ کرد و تصور می‌کرد که رهبری ایران به خاطر منافع اقتصادی تغییر رفتار می‌دهد، اما متوجه شد که منطقی که از سال ۱۹۷۹ یعنی تاسیس انقلاب اسلامی ایران وجود داشته همچنان بر این کشور حاکم است.

بر اساس این گزارش، با فروپاشی آتش بس، ترامپ خود را در برابر سه گزینه پیچیده می‌بیند که همگی پرهزینه هستند.

-تشدید نظامی گسترده که می‌تواند آمریکا را به جنگ جدیدی بکشاند که فاقد حمایت داخلی است.

- اعمال مجدد محاصره اقتصادی و دریایی بلند مدت بر ایران که مستلزم حضور نظامی قابل توجه آمریکاست.

-پذیرش ماندن در وضعیت نه جنگ و نه صلح که با دورهای متناوب حملات و مذاکرات مشخص می‌شود.

این تحلیل‌های آمریکایی در مجموع به این نتیجه رسیدند که فروپاشی آتش بس نه تنها ترامپ را در میان گزینه‌های سخت قرار می‌دهد، بلکه نشان دهنده شکست تکیه آن بر یک توافق موقت است که به ریشه‌های بحران نپرداخته بود.

همچنین در حالی که واشنگتن به دنبال جلوگیری از یک جنگ تمام عیار است، به نظر می‌رسد که تهران برای یک رویارویی طولانی آماده شده که در آن محاسبات نظامی را با فشارهای اقتصادی و حقوق سیاسی هر دو طرف درگیری در هم می‌آمیزد.