به گزارش مشرق، حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:

۱- دیروز شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قطعنامه‌ای را با ۲۱ رأی موافق، ۳ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع علیه کشورمان به تصویب رساند. در این قطعنامه که از سوی آمریکا و سه کشور اروپایی علیه جمهوری اسلامی ایران ارائه شده و به تصویب رسیده است، از ایران خواسته‌اند تا به بازرسان آژانس اجازه دسترسی کامل به اطلاعات مربوط به مراکز هسته‌ای و ذخایر اورانیوم داده شود! این درخواست آژانس در حالی است که؛

الف: آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان تعدادی از مراکز هسته‌ای ‌ایران را بمباران کرده و شماری از دانشمندان هسته‌ای کشورمان را به شهادت رسانده‌اند.

ب: اطلاعات مربوط به مراکز اتمی و دانشمندان هسته‌ای کشورمان فقط در اختیار آژانس بوده و مطابق قوانین آژانس، بایستی با قید طبقه‌بندی به‌کلی سری (TOP SECRET) از آنها نگهداری می‌شده است. ولی آژانس این اطلاعات به کلی سری را در اختیار آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار داده است.

ج: تاکنون، ده‌ها سند غیرقابل انکار از وابستگی نشان‌دار رافائل گروسی، مدیرکل آژانس به موساد منتشر شده است. در این اسناد به وضوح آمده است که اطلاعات سری درباره مراکز هسته‌ای ایران و دانشمندان هسته‌ای کشورمان از سوی گروسی در اختیار رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. گروسی به‌گونه‌ای ناخواسته به این خیانت در امانت نیز اعتراف کرده است. (بعد از هک اسناد موساد توسط گروه حنظله‌).

د: ترامپ در جریان جنگ اخیر بارها اعلام کرده است که درپی حمله به مراکز هسته‌ای ایران است و رژیم صهیونیستی انکار نمی‌کند که شناسایی و ترور دانشمندان هسته‌ای کشورمان را در دستور کار دارد.

۲- در قطعنامه دیروز شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از ایران خواسته شده که اطلاعات مربوط به مراکز هسته‌ای و ذخیره اورانیوم خود را در اختیار بازرسان آژانس قرار بدهد(!) یعنی دقیقاً همان اطلاعاتی که آمریکا و رژیم صهیونیستی، رسماً و بدون پرده‌پوشی اعلام کرده‌اند که درپی کسب این اطلاعات برای حمله نظامی و نابودی آن هستند. آیا قطعنامه آژانس اعلام همراهی با آمریکا و اسرائیل در حمله به ایران نیست؟! آیا این حق مسلم ما نیست، کشورهایی که به این قطعنامه رای مثبت داده‌اند را در فهرست کشورهای متخاصم جای داده و از عبور کشتی‌های حامل نفت و کالای وارداتی و صادراتی آنها از تنگه هرمز جلوگیری کنیم؟!

۳- حالا فقط نیم‌نگاهی به ماده ۱۰ معاهده «منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای- NPT‌» بیندازید! در این ماده تصریح شده است که: «‌هر دولتی باید حق داشته باشد در اجرای حاکمیت ملی خود در صورتی که احساس کند موارد فوق‌العاده‌ای در رابطه با موضوعات این پیمان، منافع حیاتی کشورش را به مخاطره انداخته است، از پیمان خارج شود. در این صورت باید سه ماه پیش از خروج، به تمام هم‌پیمانان و شورای امنیت سازمان ملل متحد اطلاع دهد. در چنین اطلاعیه‌ای باید موارد فوق‌العاده‌ای که از نظر آن کشور منافع حیاتی‌اش را به مخاطره انداخته نیز ذکر شود».

آیا حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به مراکز اتمی و ترور دانشمندان هسته‌ای کشورمان، بخشی جدانشدنی از «‌منافع حیاتی» کشورمان نیست که «به مخاطره‌» افتاده است و آیا مطابق نص صریح پیمان یاد شده مجوز خروج ما از معاهده «‌منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای- NPT‌» نیست؟! اگر هست که هست، معطل چه هستیم؟ چرا با قاطعیت از این پیمان اعلام خروج نمی‌کنیم؟!

بیست و چند سال است که خود را در NPT به بند کشیده‌ایم! باور بفرمائید اگر خارج نشویم خیلی زود دیر می‌شود!