به گزارش مشرق، زمانی که پاتریک ویرا در سال ۲۰۰۴ جام طلایی لیگ برتر را بر فراز هایبوری بالای سر برد، به نظر میرسید آرسنال تیمی شکستناپذیر است که با آرسن ونگر فرانسوی میتواند سالیان سال در لیگ جزیره و قاره سبز قدرتنمایی کند، اما واقعیت به گونهای دیگر بود و حتی هواداران این تیم بیش از ۲ دهه برای تکرار آن قهرمانی صبر پیشه کردند.
تیم آرسنال ۲۲ سال بعد از آن اتفاق تاریخی با میکل آرتتا به عنوان قهرمانی رسید تا بسیاری از جوانان و نوجوانان کنونی بدون توجه به پیشینه توپچیها از آرتتا به عنوان یک ناجی و قهرمان یاد کنند، این جوانان و بسیاری از ستارههای کنونی آرسنال حتی بازیهای تیم شکستناپذیر ونگر را ندیدند.
در فاصله ۲۲ سال انتظار هواداران آرسنال برای قهرمانی دوباره، اتفاقاتی در جهان فوتبال رخ داده که برخی از آنان میتوان به عنوان یک انقلاب در فوتبال دانست. در سال ۲۰۰۴ تیم فوتبال منچسترسیتی در حد و نام یک مدعی نبود بلکه تیم میانه جدولی بود که برای تیمهایی مانند آرسنال و منچستریونایتد حریف تمرینی به شمار میرفت. این تیم اکنون مدعی لیگ جزیره و یکی از قهرمانان لیگ قهرمانان اروپا به شمار میرود و با پپ گواردیولا ۲۰ جام معتبر را کسب کرده است.
تیم فوتبال چلسی با سرمایه رومن آبراموویچ از خاکستر یک تیم قدیمی تبدیل به یک مدعی شد و توانست چندین سال با مربیان نامدار فوتبال جهان از جمله ژوزه مورینیو بر فوتبال انگلیس و اروپا سلطه داشته باشد. مربی که در سال ۲۰۰۴ یک شخصیت ناشناخته بود که با قهرمانی پورتو خود را به عنوان تئورسینی صاحب سبک معرفی کرد و در نهایت هدایت تیمهای بزرگی مانند رئال مادرید، اینترمیلان، چلسی و منچستریونایتد را بر عهده گرفت.
سال ۲۰۰۴ منچسترِ فرگوسن رقیب نامدار آرسنال در لیگ جزیره بود و در آن سال رونالدو به تازگی به جمع شیاطین سرخ پیوسته بود. شخصیتی که کسی تصور نمیکرد در آینده ۶ حضور در جام جهانی و پنج توپ طلای فوتبال جهان را از آن خود کند. رونالدو در طول ۲۲ سال گذشته یکی از سلاطین بیبدیل دنیای فوتبال بود که با مسی رقابت داشت. لیونل مسی نیز در سال ۲۰۰۴ یک استعداد فوتبالی بود که با بارسلونا به اوج رسید؛ بارسلونایی که سال ۲۰۰۶ میلادی مانع قهرمانی آرسنال در لیگ قهرمانان شد.
بارسلونا در آن سالها با هدایت پپ گواردیولا سبک تیکی تاکا را در فوتبال اسپانیا بنا نهاد و نهایت نقش بسیار مهمی در کسب ۲ عنوان قهرمانی اروپا و یک جام جهانی ماتادورها داشت.
سال ۲۰۰۲ رئال مادرید با ضربه بینظیر زیدان به عنوان قهرمانی رسید و برای تکرار این عنوان کهکشانیها ۱۲ سال صبر کردند. رئالیها در سال ۲۰۱۴ با هدایت آنچلوتی این عنوان را تکرار کرد و در سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ سه مرتبه دیگر جشن قهرمانی را در فوتبال اروپا برگزار کرد. این تیم همچنین سال ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ بار دیگر بر قله فوتبال اروپا ایستاد.
در فاصله ۲ قهرمانی آرسنال، لیورپول که سالها در حسرت کسب عنوان نخست لیگ جزیره بود، با یورگن کلوپ به اوج بازگشت؛ مردی که روح باشگاه را زنده کرد و این تیم را پس از سه دهه ناکامی به عنوان نخست لیگ جزیره رساند. در این تیم محمد صلاح مصری به عنوان یک قهرمان بزرگ مطرح شد که نقش زیادی در موفقیت سرخهای آنفیلد داشت.
اما نسلهای متفاوتی بودند که اصلا قهرمانی آرسنال را به یاد ندارند؛ نماد این نسل نیز یامین یامال اسپانیایی است که سال ۲۰۰۷ و سه سال بعد از جشن قهرمانی شاگردان آرسن ونگر متولد شد. برای وی بازی بزرگانی مانند تیری آنری، پاتریک ویرا و دنیس برگکمپ فقط سرگرمیهایی است که اکنون به عنوان ویدئو قدیمی در شبکههای مجازی قرار دارد.
در ۲۲ سال گذشته امپراطوری ونگر با آرسنال به پایان رسید و مربیان بعد از او دیگر نتوانستند جایگاه واقعی این تیم را به دست بیاورند. لسترسیتی نیز در فاصله این دو دهه جشن قهرمانی فوتبال انگلیس را برگزار کرد اما اکنون در لیگ جزیره جایی ندارد.
