به گزارش سرویس جهان مشرق، جنگ تروریستی آمریکایی-صهیونی علیه ایران و دفاع جانانه و تاریخی مردم ایران، هنوز در مرحله‌ی توقف آتش قرار دارد، از این رو، شاید هنوز فرصت پرداختن به ابعاد مختلف این جنگ، زمینه‌ها، انگیزه‌ها و گروه‌ها و ساحات مختلف دخیل آن، به خصوص در وجوه عمیق‌تر، دست نداده است.

یکی از این ابعاد، قطعا «الهیات سیاسی» پشت این جنگ تحمیلی است. این که نتانیاهو ترامپ را به جنگ علیه ایران تحریک کرد و عاقبت موفق شد، گرچه از زاویه‌ای درست است، اما صرف فروکاست ماجرا به این گزاره، شاید به نوعی مبرّی‌کردن دونالد ترامپ از این جنایت حماقت‌بار باشد. چرا که، عوامل و بسترهای تحمیل این کارزار تروریستی و جنایتکارانه دقیقا و عمیقا در «رژیم» ترامپ و مشاوران و تیم اصلی او وجود داشت. از قضاء، این وجهی است که مستقیما به همان ساحت «الهیات سیاسی» بازمی گردد.

دکتر تیری میسان، پژوهشگر مستقل فرانسوی، در مقاله‌ای تفصیلی، ضمن بررسی موضوع جنگ لفظی ترامپ و عوامل او علیه پاپ و کلیسای کاتولیک، پرده از بساط «تفتیش عقاید» در وزارت جنگ و دیگر نهادهای دولتی آمریکا تحت ریاست ترامپ و دیدگاه‌های «صلیبی-صهیونی» عمیق و غلیظ مهره‌هایی چون پیت هگزت(وزیر جنگ ترامپ) برداشته است.

از باب اهمیت موضوع، این مقاله، به طور کامل به مخاطبان مشرق ارایه می گردد.

از بیرون، دگردیسی ایالات متحده را درک نمی‌کنیم: در عرض چهار ماه، این کشور ایدئولوژی سیاسی خود (دیگر «جکسونیست» نیستند)، دکترین نظامی خود (دیگر استراتژی «رامسفلد-سبروسکی» را به کار نمی‌برند) و ایمان خود (دیگر به کثرت ادیان باور ندارند) را تغییر داده است. ما مطالعه‌ای در مورد این تغییر منتشر می‌کنیم که مستلزم تجدید نظر کامل در درک ما از این کشور است.

در ۹ ژانویه ۲۰۲۶، پاپ لئون چهاردهم آرزوهای سال نو خود را به سفرای خارجی تقدیم کرد. او به ویژه اعلام کرد: «این روزها، ضعف چندجانبه‌گرایی در سطح بین‌المللی به ویژه نگران‌کننده است. دیپلماسی که گفت‌وگو را ترویج و به دنبال اجماع میان همگان است، جای خود را به دیپلماسی زور، افراد یا گروه‌هایی از متحدان داده است. جنگ دوباره مد شده و شور و حرارت جنگی در حال گسترش است. اصلی که پس از جنگ جهانی دوم وضع شد و کشورها را از استفاده از زور برای نقض مرزهای دیگران منع می‌کرد، نقض شده است. دیگر صلح را به عنوان هدیه و خیری مطلوب فی‌نفسه "در پی‌جویی نظمی خواسته شده از سوی خدا، که عدالتی کامل‌تر میان انسان‌ها را ایجاب می‌کند" جستجو نمی‌کنیم، بلکه آن را با سلاح می‌جوییم، به عنوان شرطی برای تحقق سلطه‌جویی خود. این امر حاکمیت قانون را که بنیان هر همزیستی مسالمت‌آمیز مدنی است، به شدت تهدید می‌کند.»

این سخنرانی به شدت خشم وزیر جنگ ایالات متحده، پیت هگزت را برانگیخت. او یک صهیونیست مسیحی، عضو جماعت کلیساهای انجیلی اصلاح‌شده (CREC)، فرقه کشیش داگلاس ویلسون است. از ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، او در حال اصلاح پنتاگون، برکناری افسرانی که به نفع ایدئولوژی بیدار (woke) و قوانین «تنوع، برابری و شمولیت» (DEI) منصوب شده بودند، می‌باشد. مهم‌تر از همه، او نقش انجمن «خانواده» یا «رهبری بین‌المللی مسیحیان»، را در درون خود پنتاگون زیر سوال برده است.

این انجمن از کشیشان نظامی همه ادیان در سال ۱۹۳۵ توسط کشیش متدیست آبراهام وِراید تأسیس شد. پس از جنگ جهانی دوم، به توجیه اصلی جنگ سرد تبدیل شد: مبارزه ارتش‌های ایالات متحده، مدافعان ایمان، در برابر ارتش‌های کمونیست بی‌ایمان. همه روسای ستاد تا سال گذشته عضو آن بودند، و بسیاری از سیاستمداران، آمریکایی و متحد، در آن رفت‌وآمد داشتند. به مدت ۷۳ سال، کشیش بیلی گراهام سخنگوی آن بود. او در این سمت، مشاور معنوی دوازده رئیس‌جمهور ایالات متحده، از ترومن تا اوباما بود. در فرانسه، رئیس سنا، آلن پوئر، در این گروه دعا می‌کرد.

همچنین، در ۲۲ ژانویه، وزیر جنگ، کاردینال فرانسوی کریستف پیر، سفیر پاپ در واشنگتن را احضار کرد. در اصل، فقط وزیران امور خارجه می‌توانند سفیر سریر مقدس را احضار کنند. این یک استثنا بود. این اسقف اعظم توسط وزیر دریافت نشد، بلکه توسط معاون او، البریج کالبی پذیرفته شد.

به خوبی معلوم است که پیت هگزت بیش از مسائل نظامی به جنگ فرهنگی علیه جنبش بیدار توجه دارد. البریج کالبی نیز به نوبه خود مسئول استراتژی ارتش‌های ایالات متحده است. او یک کاتولیک، نوه ویلیام کالبی است که در دوران ریاست‌جمهوری نیکسون رئیس سیا بود و شوالیه فرقه حاکم مالت است. البریج در دوران اول ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ نقش محوری ایفا کرد و کتاب عجیبی نوشت: «استراتژی انکار: دفاع آمریکایی در عصر منازعه قدرت‌های بزرگ». او توضیح می‌دهد که برای آزاد بودن، ایالات متحده باید از قدرتمندتر شدن هر کشور دیگری جلوگیری کند. او در این کتاب استراتژی توقف توسعه چین را نه با جنگ مستقیم علیه آن، بلکه با جنگ علیه تامین‌کنندگان انرژی و مواد خام آن، تدوین می‌کند.

البریج کالبی به عالیجناب کریستف پیر توضیح داد که سریر مقدس{لقب پاپ} باید از مدتها پیش می دانست که ایالات متحده بهترین متحدان آنهاست و پاپ باید «وفادارتر» باشد. لحن بحث بالا گرفت و کالبی به اسقف اعظم یادآوری کرد که وقتی پاپی با پادشاه فرانسه درگیر می‌شد، پادشاه پاپ دومی انتخاب می‌کرد. از ۱۳۷۸ تا ۱۴۱۷، دو پاپ، یکی در واتیکان و دیگری در آوینیون، در چارچوب «شکاف بزرگ غربی» یکدیگر را تکفیر می‌کردند. به همین ترتیب، وقتی نوبت به کلیساهای پروتستان می‌رسید که در ایالات متحده در اکثریت بودند، پدربزرگ خودش، ویلیام کالبی، کنگره بین‌المللی بشارت جهانی را با کشیش بیلی گراهام راه انداخت تا با شورای جهانی کلیساها (WCC) که با جنگ ویتنام مخالف بود، رقابت کند. در پایان مصاحبه، البریج کالبی شکاف را با یک حرکت چالش‌آمیز، با گذاشتن تپانچه خود روی میز، آشکار ساخت.

این صحنه پس از گزارش «فری پرس» به شیوه‌های گوناگون توسط چندین خبرگزاری روایت شد. نسخه‌ای که من به شما می‌دهم قبلاً توسط یک همکار و دوست که در واتیکان نقشی داشت، برایم توضیح داده شده بود. در ۹ آوریل، به مناسبت آغاز به کار سفیر جدید پاپ در واشنگتن، یعنی عالیجناب گابریله کاچیا، سخنگوی سریر مقدس، ماتئو برونی، تأیید کرد که این دیدار انجام شده است، اما تمایلی به گزارش جریان آن نداشت. او فقط گفت گزارش‌های رسانه‌ای «کاملاً نادرست» هستند. از سوی دیگر، سفیر ایالات متحده در سریر مقدس، برایان بیرچ، بازسازی وقایع ارائه شده توسط «فری پرس» را «به طور قاطع رد کرد». به هر حال، پدر مقدس سفر برنامه‌ریزی شده خود به ایالات متحده را لغو کرد.

همین طور که اوضاع کم‌کم بدتر می‌شد، وزیر جنگ از کشیش داگلاس ویلسون دعوت کرد تا در ۱۷ فوریه ۲۰۲۶ در پنتاگون موعظه کند. با این حال، در یک خطبه پانزده دقیقه‌ای، کشیش «پالئو-کنفدرات» برای «بیداری قوی سیاه» دعا کرد، یعنی برای یک بیداری بزرگ مسیحیت در ایالات متحده. «خدا می‌تواند آنچه را که دوست دارد انجام دهد — و همانطور که تا حالا باید بدانیم، آنچه او دوست دارد انجام دهد این است که غیرمحتمل‌ترین مواد را بردارد و کاری باشکوه با آنها انجام دهد. برای مثال، جلسه دعای پنتاگون را در نظر بگیرید. چیزهای عجیب‌تری هم اتفاق افتاده است.»

در روزهای بعد، درهای پنتاگون به روی «خانواده» (از جمله کلیسای کاتولیک) بسته شد. اکنون فقط کشیشان جماعت کلیساهای انجیلی اصلاح‌شده (CREC)، کلیسای صهیونیست مسیحی پیت هگزت، برای مراسم مذهبی ماهانه ارتش‌ها در آن‌جا مجاز هستند. همچنین، در طول مراسم بعدی، در ۱۸ مارس ۲۰۲۶، خود وزیر جنگ پیت هگزت موعظه را انجام داد.

او دعا کرد که نیروهای ایالات متحده «اقدامی به شدت خشن علیه کسانی که مستحق هیچ رحمتی نیستند... انجام دهند. ما این را با جسارت و اطمینان به نام عیسی مسیح قادر مطلق درخواست می‌کنیم.» بعداً در همان روز، وزارتخانه او اعلام کرد که تعداد ادیان پذیرفته شده در ارتش‌ دیگر حدود ۲۰۰ فرقه نخواهد بود، بلکه ۳۱ فرقه خواهد بود. علاوه بر این، کشیشان نظامی دیگر درجه خود را بر روی یونیفرم خود حمل نمی‌کنند و در عوض نشان‌های مذهبی خواهند پوشید. به نظر می‌رسد وزیر جنگ از یک سو می‌خواهد کار کشیشان را بر تبلیغ ایمانشان متمرکز کند و نه بر مشکلات شخصی جماعتشان و از سوی دیگر، به تدریج برداشت خاصی از دین را تحمیل کند و با تنوع کنونی بشکند.

سخنگوی مطبوعاتی پنتاگون اظهار داشت: «مراسم دعای وزیر بدون شک روحیه کسانی را که تصمیم به شرکت در آن می‌گیرند، بهبود می‌بخشد و توسط قانون اساسی حمایت می‌شود. هیچ رفتار ویژه یا تنبیهی به دلیل انتخاب فرد برای شرکت یا عدم شرکت در این مراسم دعا اعمال نمی‌شود.» با این حال، بسیاری از افسران بازنشسته شروع به موضع‌گیری علیه اصلاحات جاری کرده‌اند. اینکه پنتاگون تحت کنترل یک کلیسای خاص، و حتی کمتر از آن، فرقه کشیش داگلاس ویلسون باشد، برای آنها قابل قبول نیست.

«مرشد» وزیر جنگ، قبل از هر چیز، رهبر «پدرسالاری کتاب‌مقدسی» است، به همین دلیل است که او علیه مشارکت زنان در مدیریت کلیسای خود صحبت کرده و تأکید می‌کند که بردگی زنان توسط کتاب مقدس توجیه می‌شود. او یک «بازسازی‌گرا» (reconstructionist) است: به اعتقاد او، مسیح تنها زمانی بازخواهد گشت که جامعه به برخی قوانین عهد عتیق احترام بگذارد، از جمله مجازات اعدام برای قتل، بت‌پرستی، همجنس‌گرایی، زنا، جادوگری و کفرگویی. به عنوان یک «ملی‌گرای مسیحی»، او موعظه می‌کند که «همجوشی هویت مسیحی و محافظه‌کاری فرهنگی با تعلق مدنی ایالات متحده» را تبلیغ می‌کند. سرانجام، به نام «الهیات عهد»، او متقاعد شده است که مسیح نیامده است تا قانون موسی را لغو کند، بلکه پیام عشق خود را بر آن تحمیل کند، به همین دلیل او حمایت از دولت اسرائیل را یک وظیفه مذهبی می‌داند.

روند ابزاری کردن سیاست از دین در حال گسترش است. در ۱۲ آوریل، برنامه «۶۰ دقیقه» شبکه CBS گزارشی پخش کرد که در آن سه کاردینال آمریکایی از اظهارات پاپ لئون چهاردهم علیه جنگ در ایران حمایت و از سیاست ضد مهاجرتی رئیس‌جمهور ترامپ انتقاد می‌کنند.

رئیس‌جمهور ترامپ صبح روز بعد در «تروث سوشال» با این اعلامیه جنگ پاسخ داد: «پاپ لئون چهاردهم در برابر جرم و ضعف است و در سیاست خارجی وحشتناک است. او از "ترس" از دولت ترامپ صحبت می‌کند، اما از ترسی که کلیسای کاتولیک و همه دیگر سازمان‌های مسیحی در دوران کووید داشتند، زمانی که کشیش‌ها، روحانیون و مؤمنان به دلیل برگزاری مراسم کلیسا دستگیر می‌شدند، حتی زمانی که بیرون می‌رفتند و ده و حتی بیست فوت [حدود ۲.۵ متر] از هم فاصله داشتند، نامی نمی‌برد.

من برادرش لوئیس را خیلی بیشتر از او دوست دارم، چون لوئیس عضو "ما آمریکا را دوباره بزرگ می‌کنیم" (MAGA) است. او این را می‌فهمد، اما لئون نمی‌فهمد! من پاپی نمی‌خواهم که فکر کند اشکالی ندارد ایران سلاح هسته‌ای داشته باشد. من پاپی نمی‌خواهم که فکر کند وحشتناک است که آمریکا به ونزوئلا حمله کرد، کشوری که مقادیر عظیمی مواد مخدر به ایالات متحده می‌فرستاد و بدتر از آن، زندان‌های خود از جمله قاتلان، قاچاقچیان مواد مخدر و آدم‌کش‌ها را در کشور ما خالی می‌کرد. و من پاپی نمی‌خواهم که از رئیس‌جمهور ایالات متحده انتقاد کند، زیرا من دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهم که برای انجام آن انتخاب شده‌ام. در مواجهه با فروپاشی، من ارقام بی‌سابقه‌ای را در برابر جرم و جنایت ثبت کردم و بزرگترین بازار سهام تاریخ را ایجاد کردم.

لئون باید شکرگزار باشد، زیرا همانطور که همه می‌دانند، انتخاب او شگفت‌انگیز و تکان‌دهنده بود. او در هیچ لیستی برای پاپ شدن نبود و فقط به این دلیل توسط کلیسا در آنجا قرار گرفت که آمریکایی بود، و آنها فکر می‌کردند این بهترین راه برای برخورد با رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ است. اگر من در کاخ سفید نبودم، لئون در واتیکان نبود. متأسفانه، لئون در برابر جرم ضعیف است، در برابر سلاح‌های هسته‌ای ضعیف است، با من همراهی نمی‌کند، و همچنین با این واقعیت که او با طرفداران اوباما، مانند دیوید اکسلراد، یک بازنده چپ‌گرا که از کسانی بود که می‌خواستند اربابان زمان و روحانیون دستگیر شوند، ملاقات می‌کند. لئون باید مانند یک پاپ رفتار کند، از عقل سلیم استفاده کند، از همراهی با چپ رادیکال دست بردارد و بر پاپ بزرگی بودن تمرکز کند.»

او همچنین تصویری تولید شده توسط هوش مصنوعی را منتشر می‌کند که توسط نیک آدامز، رئیس بنیاد آزادی و عظمت آمریکا، تولید شده است. ما او (ترامپ) را در حال شفا دادن یک فرد بیمار می‌بینیم، در حالی که مورد ابراز احساسات مؤمنانش و تحت حمایت سربازان و فرشتگانش قرار دارد. انتشار این تصویر در روز عید پاک ارتدکس بود.

در ۱۵ آوریل، سومین مراسم مذهبی سیستم جدید در یوتیوب پخش شد. وزیر جنگ به عملیات نجات «قهرمانانه» یک خلبان سرنگون شده در ایران اشاره کرد. در واقع، این عملیاتی با هدف توقیف ذخایر اورانیوم غنی‌شده بود. خلبان نجات نیافت. او هنوز اسیر سپاه پاسداران است. مهم نیست. هگزت دعایی از تیم «Sandy ۱»، یگان جستجو و نجات رزمی، را نقل کرد.

او با اشاره به کتاب حزقیال گفت: «راه انسان پارسا از هر سو مورد هجوم بی‌عدالتی‌های خودخواهان و ستم انسان‌های شرور است. خوشا به حال کسی که به نام خیریه و حسن نیت، ضعیفان را در دره تاریکی راهنمایی می‌کند، زیرا او به راستی نگهبان برادرش و یابنده کودکان گمشده است. و من با انتقامی بزرگ و خشم شدید بر کسانی که می‌کوشند برادرانم را مسموم و نابود کنند، بر شما فرود خواهم آمد. و شما خواهید دانست که نام من خداوند است زمانی که انتقام خود را بر شما گشایم.» افسوس! این نقل قول به کتاب مقدس اشاره ندارد، بلکه ماخوذ از فیلمنامه فیلم «داستان عامه‌پسند» (Pulp Fiction) است.

سپس وزیر جنگ تریبون را به کشیش زک رندلز داد که هر سال در مجلس نمایندگان موعظه می‌کند.

چند ساعت بعد، لئون چهاردهم در ایکس پستی منتشر کرد: «وای بر کسانی که ادیان و نام خدا را برای اهداف نظامی، اقتصادی و سیاسی خود دستکاری می‌کنند و مقدسات را به تاریکی و پلشتی می‌کشانند.»

در نهایت، سازمان «آمریکایی‌های متحد برای جدایی کلیسا از دولت» علیه وزارت جنگ شکایت کرد. به گفته این انجمن فعال در حوزه دفاع از کثرت دینی، آنچه در وزارت جنگ رخ می‌دهد در حال گسترش است: دعاهای مشابهی در وزارت کار با وزیر لوری چاوز-درمر گزارش می‌شود.

«کشتار فرهنگی» (Kulturkampf) تازه آغاز شده است{نویسنده با تغییر کنایه‌آمیز عنوان کتاب معروف هیتلر یعنی «نبرد من»، اصطلاح «نبرد فرهنگی» را جایگزین کرده است}. «مبارزه برای تمدن» سیاست صدراعظم اتو فون بیسمارک برای قطع پیوندهای امپراتوری آلمان با کلیسای کاتولیک بود. این بار، این یک گسست بین ایالات متحده و سریر مقدس{واتیکان} است، در حالی که به دلیل مهاجرت مکزیکی‌ها، اکنون ۴۰٪ آمریکا، کاتولیک است.