به گزارش مشرق، سید حسین خاتمی خوانساری فعال رسانه در تلگرام نوشت:

تمام همت آنها معطوف به ضربه زدن به مردم و کشور ایران بود. آسایش و آرامش مردم برای این رسانه‌ها هیچگاه هدف نبود، بلکه تنها بهانه‌ای بود تا بتوانند میان مردم و حاکمیت فاصله بیندازند، اعتمادها را سست کنند و راه را برای ورود مستقیم بیگانگان به سرزمینمان هموار سازند. این رسانه‌ها با جیره خواری از جنایتکاران بین‌المللی، خود را به خدمت استکبار جهانی و در رأس آن آمریکا و رژیم صهیونیستی در آوردند.

تحلیل‌های دروغ، مصاحبه‌های جهت‌دار و گفت‌وگوهای از پیش طراحی شده، همگی ابزاری بودند تا مردم ایران زمین‌گیر شوند، انگیزه‌های ملی و دینی آنها تضعیف شود و هر گونه اصلاح یا پیشرفتی در کشور با موجی از یأس و ناامیدی روبه‌رو گردد. تجربه نشان داد هر جا که فتنه‌ای در ایران شکل گرفته رد پای این رسانه‌های معاند در پشت صحنه آن دیده میشود. آنها با بهره‌گیری از شبکه نفوذی خود و هدایت معترضان برای کمک به نیروهای تروریستی، اعتراض را تبدیل به شورش، اغتشاشات و عملیات‌های تروریستی تا رسیدن به براندازی را سازماندهی کردند. در ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ نیز این الگوی آشکار تکرار شد: رسانه‌ای که پیشتر خود را مدعی حقوق مردم میخواند، برای هدایت عناصر نفوذی و گروه‌های تروریستی دست به‌کار شد و به صحنه‌گردانی جریان خشونت و قتل پرداخت.

اما اوج خیانت و وطن‌فروشی این رسانه‌ها در روزهای جنگ رمضان به نمایش درآمد. روزهایی که دشمن صهیونیستی و آمریکای خونخوار با تمام توان نظامی به زیرساخت‌های کشور حمله می‌کند، این شبکه‌های فارسی زبان نه تنها از اعلام موضع در برابر تجاوزگری خودداری کردند، بلکه با افشای اماکن نظامی، دولتی، ورزشی و حتی مکان‌های عمومی و عام‌المنفعه، به طور مستقیم چراغ راه تجاوزگران هستند. آنها به بهانه تجمع و حضور نیروی نظامی اطلاعات دقیق از موقعیت بیمارستان، مدرسه، شبکه‌های برق، آب و گاز، تأسیسات حیاتی و حتی اماکن ورزشی را در اختیار رژیم اشغالگر قرار میدهند تا بمباران‌های رژیم قاتل با بیشترین خسارت و هدف‌گذاری شده‌ترین شکل ممکن انجام شود.

نمونه بارز این همکاری خائنانه، ماجرای سالن دوازده هزار نفری ورزشگاه آزادی بود. رسانه‌های معاند با انتشار اخباری دروغ، مدعی شدند که این سالن محل دپوی ده‌ها نفر از نیروهای نظامی ایران است و به این بهانه، رژیم صهیونیستی اقدام به حمله به آن نقطه کرد، اما درست دقایقی پس از این جنایت، دوربین‌های رسانه‌های جمهوری اسلامی ایران وارد ورزشگاه شدند و تصاویر زنده‌ای را به نمایش گذاشتند که هیچ پیکری از کشته شده‌ها و زخمی‌ها در آنجا وجود نداشت، هیچ اثری از نیروهای نظامی نبود و حتی یک دستگاه آمبولانس نیز در اطراف محل برای انتقال مجروح یا کشته حاضر نشده بود که اگر بود عوامل خودفروخته‌شان فوراً فیلم حضور آمبولانس‌ها را برای‌شان ارسال می‌کردند. حضور رسانه‌های مختلف در صحنه فوق الذکر نشان داد که چگونه دروغ‌پردازی رسانه‌ای می‌تواند دست‌مایه جنایت دشمن قرار گیرد و چگونه این شبکه‌ها با خباثت تمام، زمینه‌ساز حمله به اماکن عمومی و زیرساخت‌های غیرنظامی می‌شوند.

اینجا باید دید که رسانه‌های معاند چه‌طور کار کرده‌اند که برخی افراد وقتی فیلم بمباران و کشتار مردم را برای این رسانه‌های می‌فرستند در حال خوشحالی هستند و از صحنه نابود شدن تأسیسات مختلف در کشورشان لذت می‌برند. افرادی که این‌طور رفتار می‌کنند باید از خودشان سوال کنند، چه شده که آنها از کشته شدن هم‌وطن‌شان خوشحال می‌شوند و چه کسانی این بلا را سر آنان آورده‌اند؟ شاید بگویند حکومت این کار را کرده، اما باید پرسید آیا حکومتی می‌تواند انسانیت و شرافت شما را از شما بگیرد و اصلاً کدام مورد از رفتارهای حکومت توانسته شما را به این مرحله از حیوانیت برساند؟ اگر فردی تشخیص خوب و بد را دارد و می‌تواند بفهمد که حکومتی بد رفتار کرده آیا نمی‌تواند بفهمد که نابودی وطنش و کشته شدن هم‌وطنانش بد است و پسندیدن آن به هر بهانه‌ای مساویست با رشد یک خوی حیوانی در وجودش؟! بنابراین کارکرد این رسانه‌ها تنها به همکاری اطلاعاتی در زمان حملات نظامی محدود نمی‌شود. آنها مأموریتی گسترده‌تر و پیچیده‌تر دارند: دلسرد کردن مردم از مقاومت و تضعیف روحیه ایستادگی در برابر دشمن و بدتر از آن خوشحال شدن از ضربه خوردن به مردم و کشورش.

از آن طرف در روزهای جنگ، شبکه‌هایی، چون اینترنشنال، من و تو، بی‌بی‌سی فارسی و صدها صفحه کثیف اینستاگرامی با هدایت مستقیم اربابان خود، به تحلیل‌هایی روی آوردند که همگی ناظر بر این هدف بود که القاء کنند مقاومت نیروهای نظامی، ضربات موشکی ایران و حمله هم‌زمان و همه‌جانبه به منافع دشمن در حداقل یازده کشور، ضعیف یا بی‌اثر بوده و توان نظامی کشور رو به افول است. آنها تلاش کردند شکست‌های میدانی رژیم صهیونیستی را به‌عنوان پیروزی‌های راهبردی دشمن جا بزنند و با بزرگنمایی هر اشتباه احتمالی، احساس ضعف و ناامیدی را در جامعه تزریق کنند. در آخرین نمونه از این بازی خائنانه، این رسانه‌ها به سناریوسازی علیه فرماندهان نظامی ایران روی آوردند. آنها با تحلیل‌های جهت‌دار و خیال‌پردازی‌های رسانه‌ای تلاش کردند میان فرماندهان و نیروهای تحت امرشان شکاف ایجاد کنند تا مکان حضور و فعالیت برخی مسئولان و فرماندهان نظامی را کشف و افشا کنند تا آنها را در معرض تیر مستقیم دشمن قرار دهند! نمونه آن پستی در اینترنشنال بود که ادعا کرد عدم حضور سردار موسوی فرمانده هوافضای سپاه یعنی تنها گذاشتن نیروهایش! این رویه نشان میدهد که این شبکه‌ها نه تنها از اطلاعات به‌دست آمده از نفوذی‌ها استفاده میکنند، بلکه خود دست به تولید اطلاعات می‌زنند تا دشمن را در هدف قرار دادن فرماندهان و مسئولان یاری رسانند. این یعنی همکاری و حضور مستقیم در جنگ دشمن بر علیه مردم ایران؛ این رسانه‌ها به طور کامل و صددرصدی در خدمت ارتش رژیم قاتل هستند. آنها از هر اطلاعاتی، هر تحلیلی و هر فرصتی بهره میبرند تا جان فرماندهان، امنیت اماکن دولتی، سلامت زیرساخت‌ها و حتی آرامش مردم را فدای منافع بیگانگان کنند.

این وطن‌فروشان پیش از شروع جنگ نیز مدام ترامپ و دیگر مقامات آمریکایی را به حمله به ایران تحریک می‌کردند و امروز با گستاخی تمام ادعا میکنند که «جمهوری اسلامی جنگ راه انداخته و ما نقشی نداشتیم.»! واقعیت، اما چیز دیگری است. آنها با خیانت خود ثابت کرده‌اند که برای منافع شخصی و جیره‌های ناچیز، از هیچ جنایتی فروگذار نیستند. غافل از اینکه تاریخ خیانت را هرگز فراموش نمیکند و روزی فرا خواهد رسید که این وطن‌فروشان، چنان سرافکنده و منفور شوند که هواخواهان امروز آنان هم دشمنان فردای‌شان شوند. همانگونه که همه ملت ایران دیدند، دروغ‌های آنها در روزهای جنگ رمضان یکی پس از دیگری با تصاویر زنده و واقعیت‌های میدانی نقش بر آب شد و مقاومت مردم، جای خالی خیانت خائنان را پر کرد.

جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر پشتیبانی مردمی و ایستادگی در برابر توطئه‌های گوناگون، مسیر خود را ادامه خواهد داد و رسانه‌های وطن‌فروش که امروز با تمام توان در خدمت دشمن قرار گرفته‌اند، به زودی در زباله‌دان تاریخ جای خواهند گرفت. آنچه از این روزها به یادگار میماند، غیرت مردمی است که در برابر هجمه‌های ترکیبی دشمن، اجازه ندادند وطن‌فروشان به اهداف شوم خود دست یابند. خیانت آنها اگرچه تلخ و دردناک است، اما چهره واقعی کسانی را آشکار کرد که هیچ نسبتی با آزادی، حقوق بشر و منافع ملی ندارند، بلکه با دستمزد جنایت، به خاکریز دشمن پیوسته‌اند.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.