به گزارش مشرق از تارنمای شبکه خبری سیانان، رئیسجمهوری که بیثباتترین دوران را در حافظه زنده دارد، روزبهروز بیشتر تحت تاثیر تغییرات ناگهانی و دلخواهانه شخصی خود قرار میگیرد. انضباط ماههای نخست دومین دوره ریاستجمهوری ترامپ، زمانی که دستورات اجرایی که به خوبی تنظیم میشدند، اولویتهای جهانی واشنگتن و آمریکا را بازتعریف کردند، اکنون به خاطرهای بدل شده است.
تعطیل کردن آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده، تضعیف دولت فدرال و حمله به برنامههای تحصیلی دانشگاههای آیوی لیگ (هشت دانشگاه معتبر و قدیمی در آمریکا) ممکن بود جنجالی باشد، اما همه این اقدامات از یک دفترچه راهبرد منطقی نشات میگرفت که در طول چهار سال دوری وی از کاخ سفید تدوین شده بود.
ترامپ بیش از حد معمول بیبرنامه و سرخوشانه عمل میکند. رفتارهای افراطیتر، خلق و خوی شکننده و زودرنجی او تهدیدآمیزتر میشود.
اما این روزها به نظر میرسد ترامپ بیشتر از حد معمول بیبرنامه و سرخوشانه عمل میکند. او همچنین به سمت رفتارهای افراطیتر میرود. خلق و خوی شکننده و زودرنجی او در واشنگتن در قیاس با روحیه شاد آخر هفتههای وی در خانهاش در فلوریدا، روز به روز تهدیدآمیزتر میشود.
اینکه او تا چه حد در جستوجوی تسلط و قدرت پیش برود، ممکن است بستگی داشته باشد به تنش بین طغیانهای قدرتطلبانهاش و واقعیتهای سیاسی داخلی و بینالمللی که گاهی جاهطلبیهای او را مهار میکنند.
تمرکز ترامپ بر تنور انتخابات
ترامپ به تازگی بار دیگر تمرکز خود را روی انتخابات گذاشته است، در حالی که تولسی گبارد (Tulsi Gabbard)، مقام ارشد اطلاعاتی آمریکا، به جورجیا سفر کرد تا دنبال مدرکی بگردد که وسواس نادرست او درباره تقلب در انتخابات سال ۲۰۲۰ میلادی (۱۳۹۹) را ثابت کند.
وی همچنین هفته گذشته هشدار داد که ممکن است برای دستکاری انتخابات میاندورهای نوامبر (آبان ۱۴۰۵)، خواستار ملی کردن فرآیند رایگیری شود.
تصویر رئیسجمهوری که بیشتر روی اهداف شخصی و اغلب نامنظم خود تمرکز دارد و نسبت به وضعیت رایدهندگان عادی بیتفاوت است، روزبهروز پررنگتر میشود.
در عین حال، سردرگمی درباره وضعیت سرکوب مهاجران پس از آنکه دو شهروند آمریکا در مینیاپولیس توسط ماموران فدرال کشته شدند، افزایش یافته؛ رویدادی که باعث اعتراضات گسترده و انتقاد شدید به دولت وی شده است.
ترامپ به تازگی از لحن سرسخت خود اندکی عقبنشینی کرده و خواستار برخورد ملایمتر با مهاجران شده است، اما ممکن است این روند تنها ترفندی برای کاهش تاثیرات رسانهای فاجعهبار و پاسخ به انتقادات باشد.
اما تصویر رئیسجمهوری که بیشتر روی اهداف شخصی و اغلب نامنظم خود تمرکز دارد و نسبت به وضعیت رایدهندگان عادی بیتفاوت است، روزبهروز پررنگتر میشود.
وی در مصاحبهای با شبکه انبیسی با این استدلال گمراهکننده که قیمت مواد غذایی کاهش یافته است، بیانکرد که به اوضاع اقتصادی آمریکا افتخار میکند. بازار سهام و شاخصها روند صعودی دارد اما مردم آمریکا هنوز نتایج دستاوردهای ترامپ را ندیدهاند.
هزینه سیاسی این رویکرد در یک نظرسنجی سیانان در ماه گذشته آشکار شد. تنها ۳۶ درصد از آمریکاییها گفتند که رئیسجمهوری ایالات متحده اولویتهای درست دارد، در حالی که این عدد اوایل دورهاش ۴۵ درصد بود.
همچنین فقط یکسوم مردم باور داشتند که ترامپ به افرادی مثل خودشان اهمیت میدهد، که نسبت به مارس گذشته (اسفند ۱۴۰۳) ۴۰درصد کاهش یافته و بدترین عملکرد سیاسی او در طول دوران ریاستجمهوریاش است.
گرینلند؛ تبلور اظهارات تند در سیاست
یک الگوی تکراری امسال این بوده که وقتی رئیسجمهوری آمریکا با یک اظهارنظر یا اتهام عجیب و غریب واکنش نشان میدهد، مسئولان فوری تلاش میکنند آن را توجیه و مطابق همان تکانه عمل کنند.
این اتفاق، برای نمونه زمانی رخ داد که ترامپ در ژانویه (دی ماه) خواستار آن شد که دانمارک گرینلند را به آمریکا واگذار کند؛ خواستهای که تقریبا باعث تنش در بین اعضای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) شد. همین روند در دستکاری مداوم ترامپ در تعرفهها هم دیده میشود.
با این حال، ماجرای گرینلند نشان داد که حتی ترامپ هم گاهی با واقعیتهای بینالمللی یا داخلی مواجه میشود. مقاومت اروپا و عصبانیت جمهوریخواهان نسبت به این ریسک ترامپ، باعث شد که او پس از شرکت در کنفرانس داووس، از موضع خود عقبنشینی کند.
رویارویی با اداره مهاجرت و گمرک آمریکا
دموکراتها امیدوارند از اختلاف بر سر بودجه وزارت امنیت داخلی که تهدیدی برای تعطیلی دولت تا پایان هفته است، برای اعمال محدودیتهایی بر ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) پس از قتل رنه گود (Renée Good) و الکس پرتی (Alex Pretti) استفاده کنند.
این رویارویی بار دیگر نشان خواهد داد که آیا دموکراتها میتوانند با وجود اینکه در کنگره و کاخ سفید از قدرت محروم هستند، از نارضایتی عمومی فزاینده علیه ترامپ برای اعمال محدودیتهای معنادار بر سیاستهای او استفاده کنند یا خیر.
ویدیوی شرمآور
همین هفته گذشته، ترامپ با نژادپرستانهترین پیامهایی که کسی از کاخ سفید به یاد دارد جنجال به پا کرد، وقتی ویدیوی کارتونی را در حساب «تروثسوشال» خود بازنشر کرد که باراک و میشل اوباما را شبیه میمون نشان میداد.
امتناع ترامپ از عذرخواهی به خاطر ویدیوی نژادپرستانه در حساب تروث سوشال، نشان میدهد که چگونه سابقه رفتارهای عجیب و غریب او، وی را در برابر عواقب اعمالش مصون کرده است.
اگر یک مدیر دیگر چنین مطالبی را منتشر کرده بود، میتوان انتظار داشت که شغل خود را از دست بدهد؛ اما کاخ سفید در ابتدا واکنش شدید را نه به محتوای توهینآمیز، بلکه به کسانی نسبت داد که آزرده خاطر شدهاند.
در مقابل خشم جمهوریخواهان از این پست، از جمله محکومیت تنها سناتور سیاهپوست جمهوریخواه یعنی تیم اسکات (Tim Scott)، به سرعت پایههای سیاسی این موضع را تضعیف کرد. محتوا حذف و یکی از کارکنان به خاطر انتشار آن سرزنش شد.
در این بین رئیس جمهوری آمریکا اصرار داشت که بخش توهینآمیز را ندیده؛ اما از عذرخواهی خودداری کرد و گفت که هیچ کار اشتباهی نکرده است.
اگر این پست یک مورد استثنایی میبود، میتوان از آن چشمپوشی کرد، اما شواهد فزایندهای وجود دارد که چنین افراطگرایی از ویژگیهای غالب دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ است.
