به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
دونالد ترامپ چند ساعت پس از پایان مذاکرات مسقط مدعی شد: ما مذاکرات بسیار خوبی درباره ایران داشتیم و به نظر میرسد که ایران به شدت تمایل به دستیابی به توافق دارد. ایران مشتاق است به توافق برسد. باید ببینیم آن توافق چه خواهد بود. اما من فکر میکنم ایران بهشدت میخواهد به توافق برسد، و همینطور هم باید باشد. اگر به توافق نرسند، پیامدهای آن بسیار سنگین خواهد بود. اگر ایرانیها چیزی که الان پیشنهاد میدهند را همان اول پیشنهاد میدادند با آن موافقت میکردیم. ما یک نیروی دریایی عظیم، یک ناوگان بزرگ داریم که به آن سمت در حرکت است. خیلی زود آنجا خواهیم بود.
اما برخلاف این فضاسازی، مایک پمپئو، وزیر خارجه سابق در دولت اول ترامپ، در صفحه X (توئیتر) نوشت: «تنها نتیجه قابل قبول مذاکرات با ایران، نابودی قابل راستیآزمایی برنامههای هستهای و موشکهای بالستیک و حمایت از تروریسم است. (اما) اگر فکر میکنید آیتالله با این شرایط موافقت خواهد کرد، من یک پل در بروکلین برای فروش دارم.»
روزنامه وال استریت ژورنال هم در گزارشی خاطر نشان کرد: ایران به طور قاطع درخواست آمریکا برای خروج ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم از کشور و توقف کامل غنیسازی را رد کرد.
روزنامه گاردین نیز در اینباره گزارش داد: مواضع ایران در مذاکرات به شکل غافلگیرانهای محکم است. ایران در آستانه مذاکرات جدید، همان مواضع حداکثری پنج دور گفتوگوی پیشین را حفظ کرده و حاضر به عقبنشینی نشده است. ایران برخلاف انتظار برخی ناظران، نهتنها مواضع خود را تغییر نداده، بلکه همان چارچوب قبلی را با صراحت بیشتری دنبال میکند.
وبسایت شبکه المیادین در یادداشتی خاطرنشان کرد: اصرار ایران بر تمرکز مذاکرات بر پرونده هستهای، هدفی روشن را دنبال میکند و آن هدف، ایجاد پیوند مستقیم میان هرگونه تعهد هستهای و لغو تحریمهای آمریکا است. محدودسازی مذاکرات به پرونده هستهای، نوعی بازآرایی جایگاه قدرت ایران در عرصه داخلی و خارجی و چالشی مستقیم برای نفوذ سنتی آمریکا تلقی میشود. ایران توانسته شروط خود را بر میز مذاکرات تحمیل کند.
از طرف دیگر، «آرون ماته» روزنامهنگار یهودی آمریکایی تأکید کرد: مسئله واشنگتن با ایران نه هستهای است و نه صرفاً اسرائیل؛ مسئله، کشوری است که از دایره سلطه خارج شده. به یاد بیاورید که آمریکا در سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) دولت ملی ایران (دولت مصدق) را سرنگون کرد زیرا مصدق میخواست اختیار نفت ایران دست کشور خودش باشد و این برای آمریکا و شریک انگلیسیاش غیر قابل قبول بود. بنابراین او را سرنگون کرده و دوباره دیکتاتوری شاه را برگرداندند. سپس شاه در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد و ایران از کنترل آمریکا بیرون رفت. بنابراین از همان زمان عزم جدی برای تضعیف ایران و بازگرداندن سلطه آمریکا وجود داشته است. وقتی صدام به ایران حمله کرد، آمریکا از او حمایت کرد تا دهها هزار ایرانی را با سلاح شیمیایی به قتل برساند. آمریکا در اواخر دهه ۱۹۸۰ یک هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کرد. و سپس تحریمهای فلجکننده را بهکار بست. بنابراین مسئله قدیمیتر از موضوع اسرائیل است. دغدغه اصلی آمریکا تسلط بر خاورمیانه بود و اسرائیل، دنباله و ابزار این سلطهگری است. خواسته آمریکا فراتر از برنامه هستهای موشکی ایران است که بازدارندگی دفاعی تولید کرده است. هیچ کشور عاقلی پس از آنکه به او حمله شد، سلاح دفاعیاش را تسلیم نمیکند. پس هدف ترامپ، تحقیر ملی ایران است که در برابر سلطه آمریکا ایستاده است و خارج از کنترل آمریکا به حیات خود ادامه میدهد. آمریکا میگوید حق حاکمیت ملی ندارید؛ اما اگر بار دیگر بخواهد حمله کند، مطمئن نیستم که ایران بار دیگر خویشتنداری نشان بدهد و پایگاههای آمریکا در منطقه هدف قرار خواهد گرفت. ایران مانعی در برابر سلطه آمریکاست.
۰۹:۵۰ - ۱۴۰۴/۱۱/۱۹
