به گزارش مشرق، روزنامه یو اس ای تودی در یادداشتی نوشت: با شروع سال ۲۰۲۶، سلامتی رئیس جمهور دونالد ترامپ به یک نگرانی بیش از حد معقول تبدیل شده است. ما بارها دیده‌ایم که او سعی می‌کند کبودی‌های عجیب روی دستانش را پنهان کند، در رویدادهای عمومی برای بیدار ماندن تقلا می‌کند و اکنون، به اعتراف خودش، توصیه پزشکش را نادیده می‌گیرد و روزانه دوز بالایی از آسپرین مصرف می‌کند.

این نشریه اشاره کرد: ترامپ هنگام اعلام حمله غیرقانونی به ونزوئلا، به نظر خسته می‌آمد و اغلب هنگام صحبت، کلمات را غیرمنسجم و نامفهوم ادا می‌کرد. در حالی که دیگران صحبت می‌کردند، به نظر می‌رسید رئیس جمهور برای بیدار ماندن تقلا می‌کند.

وال استریت ژورنال به تازگی پس از نیویورک تایمز، دومین سازمان خبری بزرگ بود که به سلامت ترامپ توجه ویژه‌ای نشان داد، سلامت ترامپی که بارها در یاوه‌گویی‌های آشفته‌اش در رسانه‌های اجتماعی ادعا می‌کند «عالی» است.

یو اس ای تودی با استناد به گزارش وال استریت ژورنال در اول ژانویه افزود: ترامپ خواب کمی دارد و اخیراً در چندین رویداد تلویزیونی در بال غربی کاخ سفید برای باز نگه داشتن چشمانش مشکل داشته است.

بر اساس آنچه یو اس ای تودی از وال استریت ژورنال نقل می‌کند: دستیاران، اهداکنندگان مالی و دوستان ترامپ می‌گویند که اغلب مجبورند در جلسات با رئیس جمهور با صدای بلند صحبت کنند زیرا او برای شنیدن تلاش می‌کند. گذشته از گلف، ترامپ به طور منظم ورزش نمی‌کند و به مصرف رژیم غذایی سرشار از غذاهای شور و چرب مانند همبرگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده معروف است.

یو اس ای تودی در ادامه گزارش خود با طرح یک سوال افزود: ترامپ به راحتی خونریزی می‌کند و زیاد نمی‌خوابد. آیا این «سلامتی کامل» است؟

این روزنامه با استناد به گزارش وال استریت ژورنال افزود: پوست او آنقدر حساس است که پم باندی، که اکنون دادستان کل اوست، هنگام برگزاری کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در میلواکی، هنگام دست دادن با او در حالی که با حلقه‌اش به او دست می‌داد، باعث خونریزی دست او شد.

یو اس ای تودی با اشاره به اینکه شاید وقت آن رسیده باشد که جی دی ونس کمی بیشتر در ملاء عام مطرح شود، اضافه کرد: اگر مقامات دولت ترامپ باهوش بودند - که نیستند - معاون رئیس جمهور جی دی ونس را بیشتر در مرکز توجه قرار می‌دادند تا حداقل به آمریکایی‌ها اطمینان دهند که ترامپ فرد شایسته‌ای را پشت سر خود دارد.

این نشریه در پایان عنوان کرد: بنابراین ارزش دارد که این موضوع را در نظر بگیرید: مردی ۷۹ ساله با کبودی‌های تقریباً مداوم و بدون دلیل مشخص روی دستانش، مدام فریاد می‌زند که در «سلامت کامل» است، در حالی که به قبولی در آزمون زوال عقل افتخار می‌کند. او اکنون آمریکا را به سمت چیزی سوق داده است که به نظر می‌رسد اشغال ونزوئلا باشد، بدون اینکه درک روشنی از چرایی وقوع آن یا چگونگی پایان آن داشته باشد.