چلسی –دخترم- و مادرم به همراه من و بیل طی یک سفر رسمی وارد چین شدیم. چین خواستار این شد که یک مراسم رسمی پیشواز در میدان "تیان آن من" –که در سال 1989 آماج سرکوب دموکراسی‌خواهان گردید- برای ما برگزار کند.

چین: آب‌های کشف نشده/1گروه بین‌الملل مشرق- "هیلاری رودهام کلینتون" وزیر اسبق امور خارجه آمریکا در کابینه اول باراک اوباما و همسر "بیل کلینتون" چهل و دومین رئیس‌جمهور آمریکا است. کلینتون که نتوانست در سال 2008 میلادی نامزدی حزب دموکرات را برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری به دست آورد، به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی انتخابات سال 2016 میلادی در نظر گرفته می‌شود .کلینتون در سال 2016 میلادی، 69 ساله خواهد شد و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد در صورتی که بخواهد وارد عرصه انتخابات شود و به عنوان نخستین رئیس‌جمهور زن آمریکا انتخاب شود، از حمایت قابل‌توجهی در میان دموکرات‌ها برخوردار خواهد بود.

هیلاری پس از ترک پست خود در وزارت خارجه آمریکا، در 10 ژوئن 2014 کتاب خاطراتش را تحت عنوان "انتخاب‌های سخت" منتشر کرد. این کتاب به موضوعاتی همچون کشته شدن اسامه بن‌لادن، سرنگونی رژیم قذافی در لیبی، خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان و عراق، انقلاب‌های عربی، سیاست‌های مرتبط با ایران و کره شمالی، افزایش قدرت چین و روابط با متحدان آمریکا می‌پردازد.

فصل چهارم کتاب به بیان خاطرات کلینتون با موضوع چین می‌پردازد که این فصل، "چین: آب‌های کشف نشده" نام دارد. گروه بین‌الملل مشرق قصد دارد طی روزهای آتی متن کامل فصل مربوط به چین در کتاب "انتخاب‌های سخت" را در چند شماره منتشر کند.

چین: آب‌های کشف نشده/1
هیلاری کلینتون در کنار کتاب تازه‌منتشرشده "انتخاب‌های سخت"

بخش اول/فصل "چین: آب‌های کشف نشده"

همانند بسیاری از آمریکایی‌ها، برای اولین بار در سال 1972 بود که توجه من به چین جلب شد. آن زمان، در دوره ریاست جمهوری ریچارد نیکسون قرار داشتیم که در حال سفر تاریخی خود به دور اقیانوس آرام بود. من و همسرم "بیل" تازه دانشجوی حقوق بودیم و حتی تلویزیون هم نداشتیم. در نتیجه، اقدام به خرید تلویزیونی قابل‌حمل و "گوش‌خرگوشی" کردیم (اشاره به آنتن‌های این تلویزیون با حالت گوش خرگوش دارد).

تلویزیون را در گوشه‌ای از منزل قرار دادیم و هر شب به صحنه‌هایی از کشوری خیره شدیم که در سرتاسر زندگی‌مان از دیدن آن محروم بودیم. پرزیدنت نیکسون، اسم آن هفته مسافرتی خود را "هفته‌ای که دنیا را تغییر داد" نام نهاده بود و من از این موضوع شگفت‌زده شده بودم و به عنوان یک آمریکایی احساس غرور می‌کردم.

هر دو کشور ریسک بزرگی را به جان خریده و وارد دایره آتش در اوج جنگ سرد شده بودند. پیامدهای این دیدار می‌توانست رؤسای دولت طرفین را با مجلس نمایندگان کشور خود دچار چالش نماید، بالاخص اینکه در آمریکا، کمونیسم خط قرمز محسوب می‌گردید. اما "هنری کیسینجر" (طرف آمریکایی) و "ژو انلای" (طرف چینی) خوب و بد همه چیز را سنجیده و سپس رؤسای خود را رهسپار قرار دیدار کرده بودند.

من یک بار با "هنری" در این رابطه شوخی کردم. به او گفتم خیلی شانس آورده که در زمان سفر محرمانه وی به چین، تلفن هوشمند و شبکه اجتماعی وجود نداشته و تصور اینکه امروزه یک وزیر بتواند چنان سفر محرمانه‌ای داشته باشد چقدر سخت است. امروزه هم ما همان محاسبات را در قبال کشورهایی که با سیاست‌شان موافق نیستیم داریم، اما بالاخره به همکاری‌شان نیاز داریم یا دست کم قصد داریم که مانع از افتادن رقابت و اختلاف‌نظر به ورطه مناقشه دو طرفه شویم.

هنوز هم رابطه آمریکا و چین سرشار از چالش است. ما هر دو ملت‌هایی هستیم بزرگ و پیچیده با تاریخچه‌ها، نظام سیاسی و دیدگاه متفاوت، که اقتصاد و آینده‌شان به هم مرتبط است. این رابطه را نمی‌توان در طبقه‌‌بندی رقابت یا رفاقت قرار داد. ما، در آبهای کشف نشده سکان به دست گرفته‌ایم. در این شرایط، باید از تپه‌های زیر آبی ‌و گرداب‌ها حذر کرد و لازمه آن بهره‌بری از یک قطب‌نمای درست و سعه‌صدر جهت تصحیح خطای مسیرپیمایی است تا قصه کشتی‌های تجاری نگون‌بخت در مورد ما تکرار نگردد. اگر بر حرکت به سمت یک جبهه اصرار ورزیم، یکدیگر را به خطر خواهیم انداخت.

در همین راستا، اگر بیش از حد مایل به مصالحه و وفاق باشیم، در سایه حس تفوق شرایط یا حریف قرار خواهیم گرفت. لذا، نباید این عوامل موجب گردد که از این حقیقت که رقیب ما در آن سوی آبها دارای قدرت و فشار است، غافل شویم. هر چه دو طرف بیشتر مثال "دیپلمات تازه‌کار بی‌باک که جویای پر کردن شکاف‌ها جهت تفاهم و نیل به علایق مشترک است" را به کار گیرند، شانس پیشبرد دوستی بیشتر خواهد شد.

چین: آب‌های کشف نشده/1
کلینتون سال 1995 طی اولین سفر خود به چین در کنفرانس جهانی زن سخنرانی می‌کند

سفر اولم به چین در سال 1995، یکی از خاطره‌انگیزترین سفرهای عمرم بود. در آنجا، در چهارمین کنفرانس جهانی زن گفتم: "حقوق بشر یعنی حقوق زن و حقوق زن یعنی حقوق بشر." تجربه بسیار گرانبهایی برای من بود. آنجا بود که معنای واقعی فیلترینگ در چین را فهمیدم. دولت سخنرانی من را، هم از طریق مرکز کنفرانس و هم از طریق پخش زنده و رادیو تلویزیونی سانسور کرد.

بخش اعظم سخنرانی من در مورد مقام زن بود، اما در خلال آن پیام خود را به دولتمردان چین فرستادم. مردانی که فعالان حقوق بشر را به منطقه "هوآیرو" در شمال پکن تبعید کرده بودند. همچنین زنان تبتی و تایوانی را از معنای واقعی حضور در زندگی محروم کرده بودند. از جایگاه سخنرانی گفتم: "آزادی یعنی اینکه مردم گرد هم آیند، جمع خود را سازمان‌دهی کنند و با آزادی کامل به ابراز عقاید خود بپردازند؛ و این بدان معناست که باید به نظر کسانی که حتی با دولت مخالف هستند، احترام گذاشت. این یعنی اینکه شهروندان از به قصد زندانی‌کردن، از عزیزان‌شان جدا نکنیم؛ و با آنها به خاطر بیان صلح‌آمیز نظرات و عقایدشان بدرفتاری نکنیم و آزادی‌ و عزت‌شان را سلب ننماییم".

اما آنها که چندان میانه‌ای با "مثال دیپلمات‌" نداشتند و در چین زیادند و در آمریکا هم نظیرشان را داریم، پیشتر از من خواسته بودند که به گونه‌ای دیگر سخنرانی کنم و یا اصلا چیزی نگویم. اما من از همان ابتدا با خود فکر کردم که بهتر است در جایی از ارزش‌های دموکراسی و حقوق بشر سخن بگویم که این دو به شدت مورد تهدید و تعرض هستند.

در ژوئن 1998 بار دیگر برای مدت اقامت بیشتری به چین سفر کردم. چلسی دخترم- و مادرم به همراه من و بیل طی یک سفر رسمی وارد چین شدیم. چین خواستار این شد که یک مراسم رسمی پیشواز در میدان "تیان آن من" که در سال 1989 آماج سرکوب دموکراسی‌خواهان گردید- برای ما برگزار کند. بیل، تصمیم داشت که این درخواست را رد کند، البته به طوری که چینی‌ها علت رد درخواست که نفرت از آن واقعه قبیح بود- را نفهمند. اما بعدا به این نتیجه رسید که اگر مانند یک میهمان محترم رفتار کند و درخواست را بپذیرد، بدین شکل پیام دموکراسی را به بهترین نحو به دولت و ملت چین خواهد رسانید.

چین هم در عوض ما را با پخش زنده و کامل کنفرانس خبری بیل و "جیانگ زمین" رییس جمهور چین- سورپرایز کرد. در آن کنفرانس، دو رییس دولت در مورد مسائل حقوق بشر از جمله مسئله تبت که یک تابو بود، سخن گفتند. چینی‌ها، سخنرانی بیل که در آن گفت "آزادی حقیقی چیزی فراتر از آزادی اقتصادی است" را حتی برای دانشجویان دانشگاه پکن پخش کردند.

وقتی از سفر بازگشتم، با خود فکر کردم که اگر چین به واقع رویکرد دموکراسی، اصلاحات و مدرنیزه را پیش گیرد، شاهد یک قدرت جهانی سازنده و یک شریک عالی برای آمریکا خواهیم بود. اما، این آسان نبود و هوشمندی زیاد آمریکا را می‌طلبید که چگونه با این ملت رو به رشد در دوستی بگشاید.

چین: آب‌های کشف نشده/1
کلینتون سال 2009 از مراسم تولید رشته فرنگی در چین دیدن می‌کند

بار دیگر، در فوریه 2009 به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا وارد چین شدم. هدفم ایجاد رابطه مساعدی جهت تلطیف مناقشاتی بود که در آینده نزدیک ناگزیر می‌نمود. از طرفی، می‌خواستم چین را وارد استراتژی "آسیای وسیع‌تر" خودمان بکنم. بدین شکل که چین را وارد عرصه همکاری با سازمان‌های چند جانبه نمایم تا از این طریق در تعامل مستمر با همسایه‌گان خود -در سایه قوانین توافق شده- قرار بگیرد.

از طرف دیگر، می‌خواستم چین بداند که تنها نقطه مورد تمرکز ما در آسیا نیست و به هیچ وجه نمی‌تواند ارزشها و شرکای قدیمی ما را به عنوان شروط همکاری از ما بگیرد. به‌رغم رشد چشمگیر این کشور در عرصه‌های اقتصادی و نظامی، هنوز تا رسیدن به آمریکا به عنوان قوی‌ترین کشور اقتصادی/نظامی حوزه آسیا/اقیانوس آرام- فاصله داشت. ما کاملا غالب بودیم و می‌توانستیم از موضع قدرت سخن بگوییم.


نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • انتشار یافته: 15
  • در انتظار بررسی: 1
  • غیر قابل انتشار: 2
  • یه دختر بیسواد و بیشناسنامه و مبتلا به دلواپسیزم مزمن ۰۱:۵۶ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    خوشم میاد ایران پرافتخارم بدجوری به پر و پای این کشور به ادعای خودشون قدرتمند اقتصادی و نطامی پیچیده. این خاطرات فقط بوی خودشیفتگی و خودبرتر بینی مزمن امریکایی ها رو نشون میده.چه طور کشوری که زن رو به عنوان یک کالا میبینه میتونه در مورد حقوق زن حرفی داشته باشه. ای کاش آقای ظریف و همکارانش هر شب قبل خواب بلند بلند این کتاب و برای هم به ترتیب بخونن و چند صفحه از روش رونویسی کنن تا یادشون نره با چه آدمایی سر و کله میزنن. یا حق
  • کاکرو یوگا ۰۲:۲۰ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    یه سر بیا ایران اونوقت میفهمی فیلترینگ یعنی چی
  • ۰۳:۱۳ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    آیا همین خانم کلینتون که اینطور اعتقاد به آزادی دارند اجازه می دهند یکی شهروندان آمریکا مثلا هولوکاست زیر سوال ببرد؟
  • علی ۱۱:۲۸ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    رقاص کثیف
  • ۱۳:۳۲ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    شما میذاری کسی عاشورا رو زیر سوال ببره؟اون که برای 1000 سال پیشه اونوقت شما مسئله ای که 90سال پیش اتفاق افتاده وشاهدهاش موجودن وتو دادگاه نورنبرگ شهادت دادن روزیرسوال میبری.
  • ۱۳:۳۵ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    نمیدونم چرا بعضیها اصرار دارن وکیل مدافع نازیها و هیتلر باشند .هیتلر با شروع جنگ جهانی دوم باعث کشته شدن 50 میلیون انسان شد .
  • ۱۷:۵۲ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    بله انکار هلوکاست در آمریکا جرم محسوب نمی شود در فرانسه،آلمان واتریش ممنوعیت وجود دارد.
  • ۲۰:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    به ناشناس 13:32 در مملکت ما خدا را هم زیر سوال می برند و آزاد می گردند. این همه شبهه در مورد عاشورا پس چه کسی دارد در جامعه پخش می کند؟ ضمنا آنها مدعی نظپام لاییک و آزاد هستند. نه ما که ادعای نظام دینی داریم. به ناشناس 13:35 نمی دونم چرا بعضیها اصرار مدافع دروغ پردازیهای تاریخی شوند. هیتلر خیلی بد بود دلیل نمی شود که دروغ به او نسبت دهیم. راستی چرا اگر هولوکاست راست بود چرا فقط یهودیان غرامت گرفتند ولی کولیها که آنهم ادعا می کنند در هولوکاست پاکسازی شدند غرامت نگرفتند؟ چون یهودیها پولدار و رسانه دارند اما کولیها فقیر و بدبختند. به ناشناس 17:52 جرم محسوب نمی شود به این معنا است که آن شخص زندانی نمی شود. اما بایکوت می شود. از دانشگاه بیرون می شود. حق سخنرانی نخواهد داشت و... به همین گزارش چند روز پیش مشرق در مورد انتقاد از اسراییل در دانشگاههای آمریکا نگاه کنید تحت عنوان "زوایایی از جنگ پنهان بر سر مسئله فلسطین در دانشگاه‌های آمریکا". حتی اگر رییس جمهور یک کشور فقط دو سوال در مورد هولوکاست بپرسد آقایان تحمل نمی کنند و سازمان ملل را هم که اصلا گفت و شنود است را ترک می کنند. این است آزادی آمریکایی. آزادی آنها فقط در انکار خدا خلاصه می شود و بس.
  • ایرانی ۲۱:۰۷ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    جناب انگلیسی(!) در مورد هولوکاست کتاب ها و شواهد بسیار زیادی وجود داره که نشون میده کاملا از اساس دروغ هست و صهیونیست ها با پرچم کردن این اتفاق جلوی دهن مخالفان خودشون را در اروپا و آمریکا گرفتند و مجوز کشتار انسان های بیگناه برایشان شده. در ضمن حرف دهنت را بفهم جناب عاشورا چنان مشهور و بزرگ و چنان اتفاق مهیبی بوده که نمیشه زیر سوالش برد!(امان از نادانی و یا شاید...؟)
  • ایرانی ۲۱:۰۹ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    اول اینکه انکار هلوکاست دفاع از هیتلر نیست جانم!شما خبر نداری صهیونیست ها با این دروغ هلوکاست چه کارهایی که در این جهان نکردند! در ضمن هیتلر همونقدر در کشتار جنگ جهانی مقصر بوده که آمریکا و انگلیس و فرانسه مقصر بودند!و حتی تقصیر متفقین بسیار بیشتر از آلمان بوده اگه در جنگ جهانی اول اون بلا را سر آلمان نمی آوردند هیچ وقت جنگ جهانی دومی شروع نمیشد
  • ایرانی ۲۱:۱۰ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    الحق که این آمریکایی بی شرف خوب بلد هست دروغ بگه و مظلوم نمایی بکنه
  • کاکرو یوگا ۲۱:۳۰ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۷
    0 0
    خاک بر سرت انگلیسی که یهودیهای نجسو با شهدای کربلا مقایسه کردی
  • ۱۰:۳۵ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۸
    0 0
    احسنت
  • ۱۱:۱۴ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۸
    0 0
    بسیار ممنون از جواب ۲۰:۵۸ عالی بود
  • ساندیس خور ۱۱:۱۸ - ۱۳۹۴/۰۱/۱۲
    0 0
    شاهدان دادگاه نورنبرگ هم که گندشون در اومد که،یا از دنیا عقبی یا مقرضی. کسی تا بحال تونسته مگه کربلا رو با سند و مدرک انکار کنه؟؟؟ولی قطعا در جریانی که هم با دلایل عقلی و نقلی قضیه ی هولوکاست سالها پیش رد شد. سری بعدم خواستی بیای نظر بزاری فیلترشکن ت رو خاموش کن.