به گزارش مشرق، طبق گزارش فایننشال تایمز و سایر گزارش‌های بین‌المللی، رژیم صهیونیستی از یک «دارایی استراتژیک» به یک «مسئولیت سیاسی» برای رئیس جمهور دونالد ترامپ تبدیل شده است.

این گزارش‌ها نشان می‌دهد که دهه‌ها حمایت ایالات متحده از رژیم اشغالگر اکنون عمیقاً از هم پاشیده است. پس از حمله اسرائیل به غزه و جنگ مشترک با واشنگتن علیه ایران، دموکرات‌ها با مخالفت با حمایت بی‌قید و شرط از تل‌آویو، مزیت انتخاباتی پیدا کردند، در حالی که جمهوری‌خواهان، به ویژه آنهایی که با جنبش «اول آمریکا» همسو بودند، اسرائیل را به عنوان باری که کشورشان را به جنگ‌های پرهزینه می‌کشاند، در نظر گرفتند.

این امر در پیروزی‌های نامزدهای طرفدار فلسطین در چندین ایالت، از جمله عبدل السید در میشیگان، منعکس شد. در یک تغییر قابل توجه، ترامپ در سه نوامبر اعلام کرد که کمک‌های نظامی ایالات متحده به رژیم صهیونیستی که سالانه تقریباً ۴۰ میلیارد دلار است، تا پایان سال متوقف خواهد شد.

سالی که رژیم صهیونیستی «رژیمی مرفه» است و دیگر نیازی به حمایت آمریکا ندارد. این اعلام در زمانی بسیار حساس و همزمان با اعلام ترامپ مبنی بر اینکه دولت‌های تحت حمایت واشنگتن، از جمله اسرائیل، باید هزینه جنگ با ایران را که تا اکتبر به ۴۷.۱ میلیارد دلار رسیده بود، بپردازند، صورت گرفت.

پیامدها برای نتانیاهو

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، خود را در موقعیتی متزلزل یافت. پس از شرط‌بندی روی اتحاد با ترامپ و جمهوری‌خواهان، متحد اصلی خود در کنگره را از دست داد، در حالی که رقیبش، گادی آیزنکوت، حکم تشکیل دولت را به دست آورد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که نتانیاهو همچنان از طریق تلفن به ترامپ فشار می‌آورد تا عملیات نظامی علیه ایران را از سر بگیرد، در حالی که ترامپ ترجیح می‌دهد بر دیپلماسی و تحریم‌های اقتصادی تمرکز کند، که نشان دهنده اختلاف منافع بین این دو متحد است.

این به معنای فروپاشی کامل اتحاد آمریکا و رژیم صهیونیستی نیست، اما وارد مرحله «عدم قطعیت» و «ارزیابی مجدد» شده است.

تل‌آویو هنوز در زمینه‌های نظامی و فناوری به واشنگتن متکی است و ایالات متحده هنوز به اسرائیل به عنوان یک ستون امنیتی در منطقه نیاز دارد. با این حال، آنچه تغییر کرده این است که «چک سفید» دیگر در دسترس نیست و حمایت ایالات متحده... این [حمایت] مشروط به محاسبات انتخاباتی و اقتصادی شده است، که ناظران آن را «عقب‌نشینی برگشت‌ناپذیر» از مدل روابطی توصیف می‌کنند که دهه‌ها رواج داشت.