به گزارش مشرق، بخشی از هزینه‌ای که یک کسب‌وکار برای اینترنت می‌پردازد، فقط برای سرعت بالاتر نیست؛ برای این است که فعالیت‌های روزانه مجموعه به دلیل اختلال در ارتباط متوقف نشوند. گاهی اینترنت کاملاً قطع نمی‌شود، اما فایل‌هایی که باید در چند دقیقه ارسال شوند، مدت زیادی درگیر آپلود می‌مانند، تماس‌های آنلاین مدام قطع‌ووصل می‌شوند و کارهایی که به ارتباط اینترنتی وابسته‌اند، چندین بار از ابتدا انجام می‌شوند. چنین اختلال‌هایی ممکن است در ظاهر کوچک باشند، اما تکرار آن‌ها زمان و هزینه قابل‌توجهی به کسب‌وکار تحمیل می‌کند.
به همین دلیل، هنگام انتخاب سرویس اینترنت باید علاوه بر سرعت، به نحوه تخصیص ظرفیت و تعهدات ارائه‌دهنده نیز توجه کرد. تفاوت اینترنت اشتراکی و اختصاصی دقیقاً از همین‌جا اهمیت پیدا می‌کند.
اینترنت اشتراکی و اختصاصی چه تفاوتی دارند؟
تفاوت اصلی این دو سرویس به نحوه تخصیص ظرفیت شبکه مربوط می‌شود. در اینترنت اشتراکی، ظرفیت شبکه میان چند مشترک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در زمان‌هایی که مصرف هم‌زمان افزایش پیدا می‌کند، ممکن است سرعت یا کیفیت ارتباط تحت تأثیر قرار بگیرد؛ هرچند میزان این تغییر به زیرساخت و مدیریت شبکه ارائه‌دهنده هم بستگی دارد.
در اینترنت اختصاصی، ظرفیت مشخصی مطابق قرارداد به یک مشترک اختصاص داده می‌شود و با مصرف سایر مشترکان به اشتراک گذاشته نمی‌شود. این ویژگی برای مجموعه‌ای که انتقال اطلاعات، ارتباط میان شعب یا استفاده از سامانه‌های آنلاین بخش ثابتی از کار روزانه آن است، اهمیت دارد.
البته اشتراکی بودن به معنی کند بودن همیشگی اینترنت نیست. بسیاری از کاربران با یک سرویس اشتراکی مناسب، نیاز خود را برطرف می‌کنند. تفاوت زمانی پررنگ‌تر می‌شود که مجموعه بخواهد از پیش بداند چه ظرفیتی برای فعالیت‌هایش در اختیار خواهد داشت و ارائه‌دهنده چه تعهدی در این زمینه می‌پذیرد.
ضریب اشتراک اینترنت چیست و چه تأثیری بر کیفیت آن دارد؟
ضریب اشتراک نشان می‌دهد ظرفیت یک سرویس با چه نسبتی میان مشترکان به اشتراک گذاشته می‌شود. برای مثال، اگر نسبت اشتراک یک سرویس ۱ به ۱۰ باشد، نباید نتیجه گرفت که سرعت هر مشترک همیشه یک‌دهم سرعت اعلام‌شده است. کاربران لزوماً هم‌زمان و به یک اندازه از اینترنت استفاده نمی‌کنند و ظرفیت شبکه نیز بر نتیجه تأثیر می‌گذارد.
اهمیت این موضوع هنگام مقایسه دو پیشنهاد با سرعت اسمی یکسان روشن‌تر می‌شود. فرض کنید برای یک دفتر، دو سرویس با سرعت اعلامی مشابه پیشنهاد شده است. صرف یکسان بودن این عدد نشان نمی‌دهد عملکرد آن‌ها در ساعات شلوغ کاری هم یکسان خواهد بود. ضریب اشتراک، ظرفیت قابل استفاده و سیاست مدیریت ترافیک می‌توانند تجربه متفاوتی ایجاد کنند.
پهنای باند اختصاصی برای چه کسب‌وکارهایی مناسب است؟
شرکت‌هایی که فعالیتشان به ارتباط مستمر و ظرفیت مشخص وابسته است، معمولاً بیش از کاربران عادی به شرایط قرارداد اینترنت توجه می‌کنند. شرکت‌های فناوری اطلاعات، مراکز مالی، سازمان‌های چندشعبه‌ای و مجموعه‌هایی که مرتب فایل‌های حجیم منتقل می‌کنند، از جمله کسب‌وکارهایی هستند که ممکن است به پهنای باند اختصاصی نیاز داشته باشند.
تصور کنید ثبت سفارش در یک شرکت از طریق سامانه آنلاین انجام می‌شود و چند شعبه نیز باید به اطلاعات موجودی کالا دسترسی داشته باشند. در چنین شرایطی، مسئله فقط سرعت دانلود نیست؛ شرکت باید بداند ظرفیت موردنیاز برای کار هم‌زمان واحدها در اختیارش قرار می‌گیرد و اگر مشکلی پیش آمد، از چه مسیری می‌تواند آن را پیگیری کند.
سرویس پهنای باند اختصاصی رسپینا با ظرفیت مشخص و مطابق قرارداد ارائه می‌شود و سرعت درج‌شده در قرارداد از زمان راه‌اندازی تضمین می‌شود. پشتیبانی این سرویس نیز به‌صورت شبانه‌روزی در سراسر کشور در دسترس است و در صورت نیاز به بررسی تجهیزات یا رسیدگی فنی، امکان مراجعه حضوری کارشناس وجود دارد. این تعهدات به معنی مصونیت کامل در برابر اختلال نیستند؛ ارزش آن‌ها در مشخص بودن سطح سرویس و مسیر پیگیری مشکلات احتمالی است.
اینترنت پوینت تو پوینت چگونه راه‌اندازی می‌شود؟
برای راه‌اندازی اینترنت پوینت تو پوینت، ابتدا شرایط محل نصب بررسی می‌شود تا امکان برقراری ارتباط رادیویی و نصب تجهیزات مشخص شود. در این روش، ارتباطی نقطه‌به‌نقطه میان محل مشترک و شبکه ارائه‌دهنده برقرار می‌شود.
پس از تأیید شرایط فنی، تجهیزات رادیویی نصب و ارتباط شبکه برقرار می‌شود. در مرحله راه‌اندازی نیز سرعت و کیفیت اتصال بررسی می‌شود تا سرویس مطابق ظرفیت تعیین‌شده در قرارداد تحویل داده شود. در رسپینا، اینترنت پوینت تو پوینت و پهنای باند اختصاصی دو نام برای یک سرویس هستند و محصول جداگانه‌ای محسوب نمی‌شوند.
برقراری ارتباط به شرایط محل، از جمله امکان نصب تجهیزات و وجود مسیر رادیویی مناسب، بستگی دارد. از این نظر، بررسی فنی پیش از سفارش اهمیت بیشتری از انتخاب صرفاً بر اساس سرعت پیشنهادی دارد.
اینترنت LTE برای چه کسانی مناسب است؟
همه کاربران به سرویس اختصاصی نیاز ندارند. برای مصرف خانگی و دفترهای کوچک، اینترنت LTE می‌تواند گزینه مناسبی باشد، به‌ویژه زمانی که دسترسی به خط تلفن یا زیرساخت ارتباطی ثابت فراهم نیست.
در این سرویس، اتصال از طریق شبکه موبایل و با سیم‌کارت و مودم سازگار برقرار می‌شود. کیفیت و سرعت آن به عواملی مانند پوشش شبکه در محل، وضعیت سیگنال و میزان ترافیک بستگی دارد. به همین علت، تجربه استفاده از LTE ممکن است در دو ساختمان نزدیک به هم نیز متفاوت باشد.
پیش از تهیه سرویس بهتر است وضعیت پوشش محل بررسی شود. در صفحه اینترنت LTE رسپینا امکان بررسی پوشش منطقه وجود دارد؛ این بررسی کمک می‌کند پیش از خرید، از قابلیت ارائه سرویس در نشانی موردنظر اطلاع پیدا کنید.
هنگام انتخاب اینترنت چه معیارهایی را باید در نظر گرفت؟
برای انتخاب میان اینترنت اشتراکی، اختصاصی و LTE، ابتدا باید نحوه استفاده واقعی از اینترنت را مشخص کنید. تعداد کاربران به‌تنهایی کافی نیست؛ نوع فعالیت آن‌ها و تأثیر اختلال احتمالی بر کار مجموعه نیز مهم است.
پیش از تصمیم‌گیری، این پرسش‌ها را بررسی کنید:
- چه تعداد کاربر به‌صورت هم‌زمان به اینترنت متصل می‌شوند و بیشتر چه کاری انجام می‌دهند؟
- آیا کندی ارتباط در ساعات شلوغ فقط آزاردهنده است یا بر ثبت سفارش، پاسخ‌گویی و فعالیت شعب اثر می‌گذارد؟
- سرعت آپلود برای ارسال فایل، تماس تصویری یا کار با نرم‌افزارهای ابری چقدر اهمیت دارد؟
- در محل موردنظر چه زیرساختی در دسترس است و پوشش LTE چگونه است؟
- ارائه‌دهنده درباره سرعت، پشتیبانی و رسیدگی به اختلال چه تعهدی در قرارداد ثبت می‌کند؟
اگر مصرف مجموعه بیشتر به ایمیل، وب‌گردی و کارهای روزمره محدود است، احتمال دارد یک سرویس اشتراکی پاسخ‌گو باشد. برای سازمانی که به ظرفیت قابل پیش‌بینی و سرعت قراردادی نیاز دارد، بررسی اینترنت اختصاصی منطقی‌تر است. LTE نیز می‌تواند برای خانه یا دفتر کوچک، پس از تأیید پوشش منطقه، انتخاب مناسبی باشد.
پیش از خرید، مشخصات فنی و تعهدات مکتوب هر پیشنهاد را کنار نیازهای واقعی مجموعه قرار دهید؛ نام سرویس یا سرعت تبلیغ‌شده به‌تنهایی مبنای کافی برای تصمیم‌گیری نیست.
