به گزارش مشرق، شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی از افزایش پدیده همسرکشی در اسرائیل خبر داد و تاکید نمود از سال ۲۰۲۰ تا به بعد شاهد گسترش این پدیده و اضافه شدن موارد کودک کشی در میان اسرائیلی‌ها هستیم.

براساس آماری که از سال ۲۰۲۰ در اسرائیل ثبت می‌شود، در آن تاریخ اطلاعات ۲۴۱ کودک که به دلیل همسرکشی در خانواده یتیم شده بودند جمع آوری شد، این درحالی است که در سال ۲۰۲۵ هم ۵۱ نفر دیگر به این لیست اضافه شد.

خبرنگار شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی در گزارش تصویری خود به نقل از یکی از مسئولین امداد رسانی به کودکان، همسرکشی در اسرائیل را یک کابوس بی پایان توصیف نمود، بخصوص که کودک‌کشی هم در خانواده‌های اسرائیلی به آن اضافه شده است.

در ادامه این گزارش آمده است: گزارش جدیدی که امروز (سه‌شنبه) از سوی «انجمن میخال سالا» با عنوان «پدر، مادر را کشت»، منتشر شد، نشان می‌دهد که ۲۴۱ دختر و پسر در اسرائیل طی سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶، پس از کشته شدن مادرانشان در محیط خانواده، یتیم شده‌اند.

این گزارش که به مناسبت ماه بین‌المللی مبارزه با خشونت علیه زنان تهیه شده است و ابعاد آسیب‌های واردشده به کودکان در جامعه اسرائیلی پس از وقوع قتل در خانواده از والدین خود محروم شده‌اند، افزایش شمار قتل کودکان به دست پدرانشان و ناتوانی نهادهای مربوطه اسرائیلی در رسیدگی به این موارد مورد توجه قرار می‌دهد.

بر اساس داده‌های این انجمن، بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶، ۸۸ مادر در محیط خانواده به قتل رسیده‌اند و ۲۴۱ فرزند از خود بر جای گذاشته‌اند. سال ۲۰۲۵ با ثبت ۵۱ کودک یتیم، رکوردی بی‌سابقه را به خود اختصاص داد؛ رقمی که در مقایسه با سال ۲۰۲۴، با ۲۴ کودک یتیم، ۱۱۲.۵ درصد افزایش نشان می‌دهد. از ابتدای سال ۲۰۲۶ نیز ۳۳ کودک دیگر به فهرست یتیمان اضافه شده‌اند.

این گزارش همچنین داده‌های تکان‌دهنده‌ای درباره قتل کودکان در محیط خانواده آشکار می‌کند. از ابتدای سال ۲۰۲۶، چهار کودک به دست پدرانشان به قتل رسیده‌اند؛ رقمی که دو برابر میانگین سالانه در دوره مورد بررسی است.

در میان قربانیان، یک نوزاد هفت‌هفته‌ای و یک کودک سه‌ساله بر اثر خفگی و یک کودک شش‌ساله و دختری ۹ساله بر اثر شلیک گلوله به قتل رسیده‌اند.

تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که ۵۲.۳ درصد از مادران به قتل‌رسیده در دوره مورد بررسی، معادل ۴۶ زن، به جامعه یهودیان اسرائیل هستند.

این انجمن همچنین خاطرنشان می‌کند که داده‌های گزارش از طریق مطالب منتشرشده در رسانه‌ها و اطلاعات دریافتی از خانواده‌های قربانیان گردآوری شده است؛ زیرا هیچ پایگاه داده رسمی برای ثبت منظم این موارد وجود ندارد.