به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با انتشار گزارشی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:

از حیث استراتژیک و عملیاتی در «لحظه صفر» هستیم؛ داده‌ها و تحلیل اطلاعاتی احتمال وقوع تحول را تأیید می‌کنند. مسئله اصلی این است: چه کسی و چه زمانی ابتکار عمل را می‌گیرد و آن را تا پایان درگیری حفظ می‌کند؟

نتانیاهو اسیر پارادوکس انتخابات

ضابطه جنگ آینده بیش از اراده ترامپ یا شرایط منطقه، ذهن نتانیاهو است. او در بحران سیاسی و چشم‌انداز تیره، نجات را در تشدید وضعیت می‌بیند و می‌پرسد درگیری با ایران چه زمانی بیشترین اثر را بر انتخابات ۵ آبان دارد. ترامپ هم بین ادامه جنگ (مخالفت اکثریت آمریکا) و توقف آن (پذیرش شکست) گیر کرده و بازی را عملاً به نتانیاهو واگذار کرده است.

هفته سرنوشت

احتمال بالایی وجود دارد هفته آینده صحنه تحولات کلیدی باشد؛ پیش‌بینی قطعی نیست اما شواهد آن را تأیید می‌کند. ذهن دشمن درگیر دو پرسش است: آیا به اهدافش می‌رسد و می‌تواند از شکست عملیات در لحظه اول جلوگیری کند؟ و اگر عملیات قطعی شد، ایران چگونه واکنش نشان خواهد داد؟

دو فهم متفاوت از جنگ

در حال حاضر مسئله «رخ دادن یا ندادن جنگ» نیست؛ داده‌ها از درگیری خبر می‌دهند. مسئله زمان و شیوه آغاز آن برای مؤثرترین ضربه است. دشمن فرمول جدیدی در ذهن ندارد و می‌خواهد کپی ناقص جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه را تکرار کند و به محیط داخلی ایران، کاهش تاب‌آوری افکار عمومی و اختلافات داخلی امید بسته است. اما ما اجازه تکرار گذشته را نمی‌دهیم و مانند دو جنگ قبلی، جنگ جدیدی خلق می‌کنیم؛ دشمن باز هم از این جهت سورپرایز می‌شود.

استراتژی ما

در فاز سورپرایز قرار داریم و با روش متقارن نمی‌جنگیم. جنگ نامتقارن، تهاجمی و فیصله‌بخش: حمله غافلگیرانه به نقاط قوت دشمن و حمله مستمر به نقاط ضعف او، تا دشمن نتواند از قوت‌هایش استفاده کند، محاسباتش غلط از آب دربیاید و ابتکار عمل را واگذار کند. باید به استراتژی دشمن حمله کنیم و با برنامه‌ای متفاوت وارد درگیری و از آن خارج شویم.

میدان؛ تنگه هرمز و فراتر

دشمن جنگ کوتاه اما پرشدت را طراحی می‌کند؛ ما آماده‌ایم و جنگ محدود و کوتاه‌مدت وجود نخواهد داشت. در تنگه هرمز تحول بزرگی رخ داده: نیروی دریایی و هوافضا مشترک عمل می‌کنند، شدت و عمق شلیک‌ها چند برابر شده، در کنار پهپادها موشک‌های قوی‌تر به کار می‌رود، کشتی‌های بزرگ در نقاط حساس اصابت و غرق می‌شوند و مین‌گذاری‌ها با فناوری جدید انجام می‌شود. دسترسی دشمنان به نفت همچنان کاهش می‌یابد؛ نفت برنت ۱۱۳ دلار و نفت فیزیکی حداقل ۳۰ دلار بالاتر از این در دریا معامله می‌شود. راهبرد نظامی برای باز کردن هرمز وجود ندارد و ایران به دلیل تسلط جغرافیایی، بر آن حاکم است.

آسمان ایران بسته است

آمریکا به دنبال موشک نقطه‌زن و دوربرد برای نیروهایش است؛ اما اعتراف پنهان این است که آسمان ایران آن‌قدر که تصور می‌کرد باز نیست. پدافند قوی و بومی با اختیار ما توسعه یافته است.

جنگ موجودیتی و «خط قرمز صفر»

تعابیر نتانیاهو و ترامپ یعنی تبدیل جنگ به جنگ موجودیتی برای ایران. در چنین جنگی ایران متفاوت می‌جنگد و وارد «خط قرمز صفر» می‌شود: وقتی هدف دیده می‌شود، ضابطه موفقیت در شلیک است. اگر آن‌ها برای نابودی ایران طرح‌ریزی کنند، ایران هم حمله خود را به سمت دکترین نابودی رژیم اسرائیل می‌برد؛ تا وقتی این رژیم در سرزمین‌های اشغالی است، یا ما می‌مانیم—که هزاران سال است هستیم—یا آنها باید بروند.

وحدت ملی

در آستانه سومین جنگِ دو سال، برخی به جای تمرکز بر دشمن، رقبای سیاسی را متهم می‌کنند. کسانی که میدان نبرد را تحریف می‌کنند، همکاران دشمن‌اند. در جنگ موجودیتی، ادامه دعوای انتخابات و گرفتن یقه داخلی‌ها به جای دشمن تحمل‌پذیر نیست. رهبری شروط مذاکره را تعیین کرده‌اند. ما دعوای داخلی نداریم، اما اگر کسی کشور را در بحران داخلی ببرد، بی‌تفاوت نخواهیم بود.

سخن آخر

روزهای مهم فرا رسیده؛ درس‌ها را گرفتیم و تدارک را کردیم. حالا باید آموخته‌ها را پیاده کنیم. در همین ساعت‌ها مشخص می‌شود ابتکار عمل با کیست. جمهوری اسلامی با برنامه و ارزیابی جدید وارد درگیری می‌شود: دشمن می‌خواهد گذشته را تکرار کند؛ ما اجازه نمی‌دهیم.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.