به گزارش مشرق، افتخارآفرینی بانوان ورزشکار ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا آن‌قدر زبان گویایی داشت که قابل سانسور رسانه‌ای نبود، اما تصمیم رسانه‌ای جریان‌های ضدایرانی که هرازچندگاه در قالب حمایت از زنان و دختران ایران پرسروصدا حرف می‌زنند، این بود که در مقابل آن سکوت کنند تا بیشتر از این شنیده نشود. دخترانی که پرچم ایرانی را در میادین بین‌المللی و جهانی بالا بردند و سرود پرافتخار ایران را در مقابل همه نگاه‌های جهان زمزمه کردند و در نهایت با استقبال پرشور مردم کشور نیز در فرودگاه کشور مواجه شدند. حتی برخی از دخترانمان که به هر دلیلی نتوانستند مدال کسب کنند هم مورد همدلی و محبت هم‌وطنانشان قرار گرفتند.
در کنار این اخبار دلچسب از قهرمانی دختران ورزشکار، خبر قهرمانی پیاپی تیم نجوم اخترفیزیک ایران در المپیاد جهانی باز هم نشاط تازه‌ای ساخت. تیمی که خانم‌ها هم در آن یک نماینده پرافتخار داشتند. دختر ایرانی که دارد دانش ایرانی را به رخ جهان می‌کشد.
اما یک سؤال مهم، اگر این دختران پرافتخار تصویر مطلوب برخی از به‌اصطلاح حامیان و فعالان حوزه زنان ایرانی نیستند و رسانه‌ای کردن این دختران به مذاقشان خوش نمی‌آید، کدام تصویر از دختر ایرانی مطلوب رسانه‌های فارسی‌زبان خارج‌نشین است؟ آن‌ها تاکنون چه تصاویری از دختران مطلوبشان ارائه داده‌اند که ما به تماشا بنشینیم و حداقل اندکی روی آن تأمل کنیم؟
حدود دو سال پیش بود که یک برنامه فارسی پرسروصدا در کشور ترکیه توسط یک تیم مشترک ایرانی و ترکی تبلیغ شد که مجری آن هم یکی از معترض‌ترین چهره‌های سال‌های اخیر به اوضاع داخلی ایران است. برنامه‌ای که قرار بود از دل آن چند سلبریتی دختر و پسر بیرون بیاید و در برهه‌های حساس، از آن‌ها اکتیویست‌های مطلوب بیرون بکشد. برنامه‌ای با پوشش‌های نامتعارف و رفتارهای نامتعارف‌تر که اگرچه روزهای اول توانستند ویوهای میلیونی از مخاطب بگیرند، اما بعد از درگیرشدن با حواشی مختلف و جدایی‌های بعد از برنامه، عشق آتشینشان زیادی زود فروکش کرد و از هم جدا شدند.
جدی‌ترین خروجی تصویری‌شان در شبکه‌های اجتماعی هم تنها به رقصیدن روی آهنگ‌های تازه برای هیت شدن آن قطعه موسیقی به نفع خواننده ختم شد. چندتایی هم که به جان هم افتادند، از هوادارانشان خواستند به دیپورت کردن آن یکی کمک کنند و برخی از آن‌ها از ترکیه هم اخراج شدند و باز هم برای امرارمعاش در غربت، به رقص و کت‌واک‌های احمقانه جلوی دوربین روی آوردند.
برخی از آن‌ها هم که در این مسابقات تحت عنوان اینفلوئنسر، بلاگر و یا بازیگر معرفی شدند، یا ردشان توی روابط غیراخلاقی و آزارگری رپر مشهور ایرانی پیدا شد، یا در یکی از موارد، ایفاگر نقش روسپی در فیلم‌های ترکی بودند.
نسخه بعدی و به‌اصطلاح علمی‌تر ارائه‌شده از برنامه‌سازی و معرفی زنان در ترکیه هم اختصاص پیدا می‌کند به برنامه «زن روز». دخترانی که قرار است در این برنامه توسط سه داور قرار بگیرند و در هر قسمت به چالش «چی بپوشم» دعوت شوند. چالشی که قرار است بعد از آن توسط پدرام و شیرین و فرناز قضاوت شوند یا تحقیر شوند تا در جلوی دوربین‌ها درباره نحوه قرارگرفتن لباس زیرشان بلندبلند صحبت کنند.
چهره‌های تولیدشده در این برنامه هم تفاوت چندانی با برنامه قبلی ندارند. در بزنگاه‌های اجتماعی مانند دی‌ماه، تبدیل به تریبون مجانی پهلوی شده‌اند. با پرچم شیر و خورشید رقصیده‌اند و در آخرین مورد، دوباره به جان هم افتاده‌اند و همدیگر را متهم به زدوبند با داوران کرده‌اند.
دختر مطلوب ایرانی که قرار است در بهترین حالت در این برنامه‌ها یاد بگیرد که در جشن‌های بالماسکه، دیت‌های اول و هالووین چطور لباس بپوشد و حتی چطور نظر داوران را برای گرفتن امتیاز به خودش جلب کند.
دختران شایسته دوران ۲۰۲۶ رسانه‌های فارسی‌زبان، با همان سنجش‌های عقب‌افتاده و جنسیت‌زده که هرازچندگاه هم برای درآمدزایی در غربت باید بروند نیشان‌تاشی و در مزون‌های مختلف، لباس‌های مجلسی مختلف را روی بدنشان تست کنند تا از این تبلیغ‌ها در غربت پول دربیاورند. دختر ایرونی مطلوب رسانه‌ای پهلوی‌پسند.
