به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی در خصوص وضعیت جنگ در کانال تلگرامی‌اش نوشت:
ترامپ تصمیم گرفته، نتانیاهو می‌شتابد؛ اما این بار ایران زمان و مکان جنگ را تعیین می‌کند.
ارزیابی وضعیت نظامی شروع کنیم
قرائن می‌گوید ترامپ تصمیم حمله را گرفته؛ حمله به کوه کلنگ، بخشی از تأسیسات هسته‌ای و زیرساخت‌های موشکی. آنچه جریان دارد «زمان تصمیم‌گیری» نیست؛ «زمان عملیاتی» است. اما این بار آن‌ها در خلق «غافلگیری لحظه صفر» موفق نخواهند شد؛ این ما هستیم که با استراتژی متفاوت، دشمن را غافلگیر می‌کنیم.
نتانیاهو در اضطرار
نتانیاهو با کمپین اطلاعاتی–امنیتی تمام‌عیار می‌خواهد تردید ترامپ را کم کند و او را به تصمیم هیجانی برای درگیری بکشاند. حادثه پرواز «فلایت دبی» در همین چارچوب است: تلاش برای ساختن اتهام علیه ایران و القای اینکه ایران در حال واکنش به محاصره هوایی است. اسرائیل سابقه فالس‌فلگ دارد. انگیزه نتانیاهو روشن است: ترس از انتخابات، شکست ائتلاف، نخست‌وزیر نشدن و حتی زندان.
ترامپ میان دو ملاحظه
ترامپ می‌خواهد حمله کند، اما:
۱. حمله باید بر انتخابات اثر مثبت بگذارد.
۲. حمله باید حتماً موفق باشد.
اگر ضربه اول شکست بخورد، جنگ طولانی، انتخابات و اقتصاد آمریکا را به هم می‌ریزد. دشمن سه ترس دارد: طولانی شدن جنگ و کمبود مهمات، شکست ضربه اول، و سورپرایزهای عملیاتی ایران — به‌ویژه در دریا و علیه نیروی دریایی آمریکا.
تحرکات تاکتیکی
اعزام تفنگداران جدید تا نوامبر، سه ناو هواپیمابر، حرکت ناو روزولت، پاتریوت بیشتر به عربستان، حضور نظامی اروپا و پروازهای فرانسوی در تنگه هرمز. عربستان و امارات آسیب‌پذیری خود را کم و آمریکا را به درگیری تشویق می‌کنند؛ سعودی حتی شرط گذاشته آسمانش فقط در صورت امن ماندن زیرساخت نفتی در اختیار باشد.
استراتژی ایران
منتظر اقدام دشمن نمی‌مانیم؛ اما پیش‌دستی یعنی شلیک زودهنگام نیست. پیش‌دستی وقتی است که هدف درست، تسلیحات مناسب و ضربه تغییردهنده موازنه آماده باشد. اگر جنگ شود، تکرار روز اول جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، بخشی از سورپرایز ماست. نقطه‌ضعف آمریکا روشن است: گسترش زمانی و مکانی درگیری. جنگ با ایران به جنگ اقتصادی با همه دنیا تبدیل می‌شود. جبهه عراق، یمن، محاصره و تحریم، مذاکرات و مهم‌تر از همه جنگ شناختی، میدان‌های این نبردند.
جنگ شناختی؛ ۵۰٪ میدان واقعی
۵۰ درصد جنگ در ذهن‌ها می‌گذرد. دشمن فقط نمی‌جنگد؛ صحنه را بازنمایی می‌کند. از لحظه شروع درگیری، کمپین بزرگ شناختی علیه جامعه ایران آغاز می‌شود: فلج شناختی، هراس جمعی، ناامیدی و اعتمادزدایی. تهدید اتمی هم در همین چارچوب است: «پابلیک پنیک». حفظ امید مهم‌ترین شاخص تاب‌آوری اجتماعی و اعتماد اصلی‌ترین سرمایه ماست.
خطای محاسبه دشمن
اگر قبل از ۱۳ آبان درگیری شروع شود، تفکیک «قبل و بعد از انتخابات کنگره» بی‌معناست. ارزیابی من این است که درگیری اصلی بعد از انتخابات کنگره رخ می‌دهد؛ اما ضربه قبل از آن، اشتباه بزرگ‌تری برای دشمن است. دشمن نیاز دارد مقصر مشکلات اقتصادی را در داخل ببینیم، در لحظه نیاز به وحدت جنگ قدرت راه بیفتد. انتقاد از سوءمدیریت آری؛ اتهام خیانت به کل نظام، بازی در زمین دشمن است.
جمع‌بندی
جنگ شناختی را جدی بگیریم. با تفکر انتقادی مثبت‌نگر، روایت دقیق و مراقبت از انسداد شنیداری، بخش مهمی از جنگ را پیش از شلیک اول برده‌ایم.
این بار، ساعت صفر را ما کوک می‌کنیم.
*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.
