به گزارش سرویس جهان مشرق، وبگاه تحلیلی کانادایی «گلوبال ریسرچ»، در مقالهای(۲۳ سپتامبر)، با اشاره به شیوهی نامشروع و منحوس آمریکا و سعودی در به رسمیت شناختن مشتی مزدور فراری به عنوان «دولت یمن» و سالها مشروعسازی جنایت و محاصرهی مردم یمن به بهانهی حمایت از سراب دروغینی به نام "دولت قانونی یمن"، پیشنهاد می کند که از فرصت گردآمدن سران کشورها در اجلاس سازمان ملل، برای کلیدزدن روند به رسمیتشناسی دولت انصارالله استفاده شود، دولتی که دستکم یک دهه است که از خاک و مردم یمن در برابر توطئههای داخلی و تجاوز خارجی دفاع می کند.
دولت ترامپ این آخر هفته به شکلی خطرناک تا آستانهی آغاز کارزار بمباران دیگری علیه یمن پیش رفت.
بر اساس گزارش ۲۰ سپتامبر نیویورک تایمز، فرماندهان آمریکایی اهداف را تأیید کرده بودند، نیروهای آمریکایی در حال بارگذاری بمب روی هواپیماهای جنگی بودند و حمله به نیروهای انصارالله یمن در شرف آغاز بود که رئیسجمهور ترامپ ناگهان مسیر را تغییر داد.
برای دو هفته، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، از ترامپ میخواست که دخالت کند، در حالی که نیروهای انصارالله مواضع نیروهای تحت حمایت عربستان را در امتداد سواحل دریای سرخ یمن جارو میکردند. ترامپ ابتدا مقاومت کرد، اما پس از تماس فوری دیگر ولیعهد عربستان، به پنتاگون دستور داد برای حملات هوایی آماده شود. تا یکشنبه، او دوباره نظرش را تغییر داده بود، حداقل به طور موقت.
نیویورک تایمز گزارش داد که بسیاری از نزدیکترین مشاوران ترامپ با پیوستن به جنگ عربستان مخالف بودند. مقامات نظامی آمریکا نیز زیر سؤال بردند که آیا بمباران دوباره به چیزی دست خواهد یافت، با توجه به اینکه انصارالله بیش از ۱۰۰۰ حمله آمریکا را در یک کارزار هفتهفتهای در سال ۲۰۲۵ تحمل کرده بود. آن عملیات تنها در ماه اول حدود ۱ میلیارد دلار مهمات و سایر منابع نظامی مصرف کرد.
در همین حال، انصارالله به واشنگتن اطمینان داده است که قصد حمله به کشتیهای آمریکایی را ندارد. مقامات آمریکایی اخیراً در عمان با نمایندگان انصارالله دیدار کردند تا این توافق را حفظ کنند. کارزار بمباران جدید آمریکا میتواند این دستاوردهای دیپلماتیک را از بین ببرد و ترانزیت دریایی از تنگه بابالمندب را تهدید کند، درست در زمانی که تنگه هرمز به شدت مختل باقی مانده است.
بحرانی که جنگ آمریکا با ایران ایجاد کرد، در ۱۳ ژوئیه به این جبهه خطرناک جدید گسترش یافت، زمانی که آتشبس ۲۰۲۲ میان عربستان و دولت عملاً حاکم انصارالله در یمن با حمله موشکی عربستان به فرودگاه صنعا، پایتخت یمن، شکسته شد.
حمله عربستان برای جلوگیری از فرود یک هواپیمای مسافربری غیرنظامی ماهان ایر ایران طراحی شده بود که مسافرانی را از مراسم تشییع آیتالله علی خامنهای، رهبر معظم ترورشدهی ایران، در تهران بازمیگرداند. این پرواز مجبور شد به حدیده، در ۱۴۰ مایلی سواحل دریای سرخ، تغییر مسیر دهد.
نیروهای انصارالله یمن با حمله به فرودگاه عربستان در ابها، نزدیک مرز یمن، با موشک و پهپاد تلافی کردند. از آن زمان، خصومتها به شدت تشدید شده است.
نیروهای انصارالله شهر بندری استراتژیک موکا و بقیهی سواحل دریای سرخ را از نیروهای تحت حمایت عربستان تصرف کردهاند. آنها هنوز برای تثبیت کنترل کوههای کهبوب که مشرف به مسیرهای تنگه بابالمندب بین دریای سرخ و خلیج عدن است، میجنگند، اما در حال حاضر از عبور کشتیهای سعودی از دریای سرخ جلوگیری میکنند.
عربستان با صدها حمله هوایی به یمن پاسخ داده است. انصارالله نیز به نوبهی خود پایگاههای هوایی و زیرساختهای نفتی عربستان را با موشک و پهپاد هدف قرار داده است. یا یمنیها یا متحدانشان در عراق به ایستگاههای پمپاژ در خط لوله شرق-غرب عربستان حمله کردند، که بهترین جایگزین عربستان برای تنگه هرمز به عنوان مسیر صادرات نفت بود و ایستگاههای پمپاژ و عملیات کامل خط لوله را حداقل برای یک ماه تعطیل کرد.
ایالات متحده حدود ۲۰۰ نیروی اضافی به عربستان اعزام کرده است تا اطلاعات و تخصص هدفگیری برای حملات هوایی عربستان فراهم کند، با استفاده از برنامههایی مانند سامانه هوش مصنوعی Maven شرکت پالانتیر، که آمریکا و اسرائیل نیز در غزه از آن استفاده میکنند، و مقامات آمریکایی اکنون اعتراف میکنند که در کشتار مدرسه دخترانه میناب در ایران در فوریه استفاده شده است.
وزارت خارجهی آمریکا همچنین فروش ۵ میلیارد دلاری تسلیحات را تصویب کرده است که ۵۰۰۰ بمب ۲۰۰۰ پوندی و ۵۰۰۰ بمب ۵۰۰ پوندی، همراه با کیتهای هدایت JDAM و فیوزها، به عربستان ارائه میکند. این علاوه بر فروش برنامهریزیشدهی ۲۴ میلیارد دلاری ۴۸ جنگنده F-۳۵ به سعودیها است و پس از فروشهای تسلیحاتی بیسابقهی آمریکا به عربستان به ارزش ۱۱۰ میلیارد دلار در ۲۰۱۸ و ۱۴۲ میلیارد دلار در ۲۰۲۵ میآید.
کنگره هنوز به این فروشهای جدید تسلیحات سعودی رضایت نداده است، فروشهایی که فقط میتوانند به معنای مرگ و ویرانی بیشتر برای مردم یمن باشند. سناتور مارکی، با حمایت سناتورهای مرکلی و سندرز، یک قطعنامهی مشترک عدم تصویب ارائه کرده است که در صورت کسب آرای کافی میتواند این فروش را متوقف کند. اینجا پیوندی برای درخواست از سناتورهایتان برای حمایت از آن است.
حمایت آمریکا از جنگ عربستان در یمن بر به رسمیت شناختن شورای رهبری ریاستی (PLC) مستقر در عربستان، به ریاست رشاد العلیمی، به عنوان دولت یمن توسط آمریکا استوار است. این شورا در سال ۲۰۲۲ پس از استعفای عبدربه منصور هادی، رئیسجمهور پیشین یمن، به دنبال آتشبس با میانجیگری سازمان ملل، ایجاد شد.
اما جنگ تجدیدشده یک پرسش بنیادی را مطرح میکند: چرا ایالات متحده هنوز با یک شورای مستقر در عربستان به عنوان دولت مشروع یمن رفتار میکند، در حالی که از به رسمیت شناختن دولتی که واقعاً پایتخت را کنترل میکند و بر بیشتر جمعیت کشور حکومت میکند، خودداری میکند؟
از سال ۲۰۱۵، به رسمیت شناختن بینالمللی دولتهای در تبعید تحت حمایت عربستان به توجیه یک دهه جنگ و خفه کردن اقتصادی ۸۰٪ یمنیهایی که در منطقهی تحت حکومت انصارالله، از جمله صنعا، پایتخت، زندگی میکنند، خدمت کرده است.
بین سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۲۲، با حمایت کامل آمریکا، عربستان و متحدانش بیش از ۶۹۰۰۰ بمب و موشک بر یمن ریختند، از جمله هزاران بمب بر اهداف غیرنظامی، و حداقل ۸۹۸۳ غیرنظامی را کشتند، بر اساس پروژهی دادههای یمن آیونا کریگ. تا پایان ۲۰۲۱، سازمان ملل تخمین زد که جنگ، محاصره و بحران بشردوستانهٔ ناشی از آن باعث ۳۷۷۰۰۰ مرگ شده است.
پس چگونه یمن به چنین وضعیت هولناکی افتاد؟ چگونه ایالات متحده، دیگر کشورها و حتی سازمان ملل میتوانند به به رسمیت شناختن دولتهای تبعیدی ادامه دهند که از بمباران و گرسنه نگه داشتن مردم خودشان برای بیش از یک دهه حمایت کردهاند؟
ریشهها در گذار سیاسی ناکام یمن پس از بهار عربی نهفته است. در سال ۲۰۱۱، یک قیام عمدتاً مسالمتآمیز رئیسجمهور فاسد، سرکوبگر و تحت حمایت آمریکا، علی عبدالله صالح، را سرنگون کرد. معاون او، عبد ربه منصور هادی، در سال ۲۰۱۲ برای یک دورهی دو ساله به عنوان رئیسجمهور موقت منصوب شد. انصارالله، مستقر در صعده در شمال یمن، نقش طلایهدار در قیام علیه صالح داشت و در گفتوگوی ملی که قرار بود گذار را هدایت کند، شرکت کرد.
اما هادی نتوانست انتخابات برنامهریزیشده تا فوریه ۲۰۱۴ را سازماندهی کند. دورهی او یک سال دیگر تمدید شد، اما گذار دوباره متوقف شد. آن زمان بود که انصارالله از پایگاه خود در صعده به سمت جنوب حرکت کرد و اعتراضات مردمی بر سر قیمت سوخت و گذار سیاسی متوقفشده را با پیشروی مسلحانه به سوی صنعا ترکیب کرد. جنگندگانش در سپتامبر ۲۰۱۴ وارد پایتخت شدند و نیروهای دولتی را شکست دادند. انصارالله متعاقباً در یک دولت موقت مورد تأیید سازمان ملل تحت رئیسجمهور هادی کرسیهایی دریافت کرد.
اما ترتیب تقسیم قدرت به سرعت از هم پاشید. تنشها میان انصارالله و دولت هادی بر سر تدوین قانون اساسی جدید و تقسیم قدرت سیاسی بالا گرفت. در ژانویه ۲۰۱۵، انصارالله کاخ ریاستجمهوری را تصرف کرد و هادی استعفا داد و به خانهاش در عدن بازنشسته شد. انصارالله یک شورای حاکم برای پر کردن خلأ تشکیل داد.
با این حال، یک ماه بعد، با حمایت عربستان، هادی استعفای خود را پس گرفت و تلاش کرد ریاستجمهوری را بازپس گیرد. چند روز بعد، او از عدن به ریاض، پایتخت عربستان، فرار کرد و در مارس ۲۰۱۵، سعودیها با حمایت آمریکا به یمن حمله کردند. این امر به یک کارزار بمباران ویرانگر هفتساله انجامید، که کشورهای عربی دیگر گاهی هواپیماهای جنگی و نیروی زمینی فراهم میکردند. اما سعودیها نتوانستند هادی را به قدرت بازگردانند یا پرجمعیتترین بخشهای کشور را تصرف کنند.
هم ادعای هادی به ریاستجمهوری و هم مداخلهی نظامی عربستان به نمایندگی او از همان ابتدا مشروعیت نداشت. حملهی عربستان به یمن توسط شورای امنیت سازمان ملل تأیید نشده بود، که آن را نقض ممنوعیت استفاده از زور نظامی در منشور سازمان ملل میکند.
در حالی که جنگ به رهبری عربستان و با حمایت آمریکا ادامه داشت، شکافهایی هم در نیروهای ضدحوثی و هم در کشورهای حامی آنها ظاهر شد. امارات از شورای انتقالی جنوب (STC) جداییطلب در عدن حمایت کرد که هدفش یمن جنوبی مستقل بود.
امارات سرانجام در پایان ۲۰۲۵ نیروهایش را خارج کرد و PLC مستقر در عربستان STC را در عدن شکست داد. اما مزدوران تحت تأمین مالی عربستان، عمدتاً از سودان، و هشت گروه یمنی پراکنده که هنوز در جنوب و شرق قلمرو دارند، نه قدرت و نه وحدت لازم برای مقاومت در برابر تهاجم انصارالله در امتداد سواحل دریای سرخ را داشتند.
انصارالله، در مقابل، قویتر شده است. مهندسان ماهر یمنی یاد گرفتهاند موشک و پهپاد تولید کنند، با استفاده از قطعاتی که عمدتاً از چین وارد میشود، و نیروهایش جنگهای موفقیتآمیزی برای دفاع از یمن در برابر دشمنانش و اعمال کنترل بر کشتیرانی در دریای سرخ انجام دادهاند، علیرغم کارزارهای سنگین بمباران آمریکا در ۲۰۲۴ تحت بایدن و ۲۰۲۵ تحت ترامپ.
آنها همچنین حمایت جهانی برای دفاع خود از فلسطینیها به دست آوردهاند، با پرتاب موشک و پهپاد به سوی اسرائیل و مختل کردن کشتیرانی دریای سرخ در طول نسلکشی اسرائیل در غزه.
انصارالله اکنون یک دولت ملیگرای تثبیتشده و طبق قراین، محبوب است. این واقعیت با ادعای غربی که آنها صرفاً یک نیابت ایرانی هستند، تناقض دارد.
در واقع، انصارالله عمیقاً در خود یمن ریشه دارد و از گروه مذهبی و قومی زیدی شمال یمن برخاسته است که امامانش قرنها بر یمن حکومت کردند.
زیدیها در حال حاضر بین ۳۵٪ تا ۴۵٪ جمعیت یمن را تشکیل میدهند و از نظر تاریخی با همسایگان سنی خود مسالمتآمیز همزیستی کردهاند. ادعای اینکه مجموعهای از مخالفان انصارالله که در عدن و هتلهای عربستان پناه گرفتهاند، دولت مشروع یمن هستند، و دولتی که کشور را اداره کرده و از آن در برابر یک دهه تجاوز خارجی دفاع کرده نامشروع است، به سادگی از نظر قانونی و اخلاقی نادرست است.
همانطور که مجمع عمومی سازمان ملل این هفته در نیویورک تشکیل جلسه میدهد، رهبران جهان فرصتی دارند تا به این بیعدالتی و تأثیر فاجعهبار آن بر مردم رنجکشیدهی یمن بپردازند. چین و کشورهای دیگر مدتهاست خواستار یک راهحل سیاسی شدهاند. در سال ۲۰۱۸، ۶۳ سناتور آمریکایی پس از قتل جمال خاشقجی به دست سعودیها رأی دادند که حمایت آمریکا از جنگ را متوقف کنند. و در سال ۲۰۲۲، سازمان ملل با موفقیت آتشبسی را میانجیگری کرد که برای چندین سال از خصومتهای گسترده جلوگیری کرد.
مقامات سازمان ملل و رهبران جهان باید از این فرصت برای کار بر روی یک راهحل دیپلماتیک استفاده کنند.
به رسمیت شناختن انصارالله به عنوان دولت موقت یا انتقالی مشروع یمن گامی مهم برای همسو کردن پاسخ بینالمللی با واقعیت موجود در زمین و با نیاز مبرم مردم یمن به صلح و تعیین سرنوشت خواهد بود.
حداقل، دیگر وقت آن رسیده است که ایالات متحده، سازمان ملل و رسانهها از اشاره به یک باند خودخوانده از همکاران سعودی به عنوان «دولت مورد شناسایی بینالمللی» یمن دست بردارند.
۲۳:۳۹ - ۱۴۰۵/۰۷/۰۸
