به گزارش مشرق، حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:
۱- محاصره دریایی ایران از سوی آمریکا بخشی از حمله نظامی آمریکاست و با آتشبس ادعائی ترامپ در تناقض است به بیان دیگر، آمریکا همچنان در حال حمله است و انتظار آن است که این حمله بیپاسخ نماند. ترامپ اصرار دارد که این محاصره دریایی را، در پاسخ به بستن تنگه هرمز از سوی ایران قلمداد کند! و حال آنکه بستن تنگه هرمز حق قانونی و حاکمیتی ایران است و چنانچه جنگی هم در میان نبود، اِعمال حاکمیت کشورمان بر تنگه هرمز، قانونی و طبیعی بود و خودداری از اعمال این حاکمیت در گذشته و قبل از جنگ، به نوعی کوتاهی و کمتوجهی (البته خسارتبار) بوده است!
پیش از این در یادداشتی به این نکته اشاره داشته و با استناد به موادی از دو کنوانسیون ژنو و جامائیکا آورده بودیم که اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز ربطی به پیش و پسا جنگ ندارد.
رهبر معظم انقلاب نیز در پیام اخیر خود تاکید فرمودهاند که «یکی از نعمتهای بیبدیل خداوند متعال برای ملّتهای مسلمان منطقه ما خصوصاً مردم شریف ایران اسلامی، موهبت «خلیجفارس» است. نعمتی فراتر از یک پهنه آبی که بخشی از هویت و تمدنمان را شکل داده و علاوه بر نقطه اتصال ملّتها، مسیر حیاتی و منحصر به فرد اقتصاد جهانی را در تنگه هرمز و پس از آن دریای عمان ایجاد کرده است...ایرانِ اسلامی با شُکر عملی نعمت اِعمال مدیریت بر تنگه هرمز، منطقه خلیج فارس را ایمن خواهد کرد و بساط سوءاستفادههای دشمن متخاصم را از این آبراه برخواهد چید. قواعد حقوقی و اِعمال مدیریت جدید تنگه هرمز، آسایش و پیشرفت را به نفع همه ملّتهای منطقه رقم خواهد زد و مواهب اقتصادی آن، دل ملّت را شاد خواهد کرد؛ بِاِذنِالله وَلَو کَرِهَ الکافرون».
۲- با توجه به نکته فوق، محاصره دریایی جمهوری اسلامی ایران از سوی آمریکا در چارچوب یک عملیات نظامی قابل تعریف است و نه یک اقدام و حرکتی مثلاً از نوع مقابله به مثل! و بدیهی است که پاسخ ایران نیز باید در قاب یک عملیات جنگی باشد. از سوی دیگر، آمریکا رسماً و علناً به دزدی دریایی اعتراف کرده است. ترامپ دو روز قبل (جمعه شب) طی سخنانی در فلوریدا به توقیف نفتکش ایرانی اشاره کرد و گفت: «ما کشتی را تصرف کردیم، محموله را تصرف کردیم، نفت را تصرف کردیم. این یک تجارت بسیار سودآور است. ما مثل دزدان دریایی هستیم. چیزی شبیه دزدان دریایی هستیم»!
۳- آقای ایروانی، سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد با ارسال نامهای به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت محاصره دریایی ایران از سوی آمریکا و توقیف کشتیهای تجاری ایران را نقض آشکار منشور سازمان ملل متحد و مصداق بارز «دزدی دریایی» دانسته و تاکید کرده است؛ «جمهوری اسلامی ایران از شورای امنیت میخواهد که این اعمال تجاوزکارانه را به شدیدترین عبارت ممکن محکوم نماید و از ایالات متحده بخواهد که فوراً چنین اقدامات غیرقانونی را متوقف کند و فوراً و بدون شرط، همه کشتیها، محموله و اموال توقیفشده را آزاد کند».
این اقدام سفیر و نماینده محترم کشورمان در سازمان ملل متحد، اقدامی شایسته و درخور تقدیر و در جهت ماموریت دیپلماتیک ایشان است که باید انجام میپذیرفت ولی با جرأت میتوان گفت که در پیشگیری از دزدی دریایی آمریکا کمترین تاثیری ندارد! چرا که سازمان ملل بارها نشان داده است تحت سلطه کامل آمریکاست و هیچ تصمیمی که با منافع آمریکا ناسازگار باشد اتخاذ نمیکند. به یقین جناب ایروانی هم از این واقعیت تلخ باخبرند و نامه یادشده را برای رفع تکلیف نوشتهاند و میدانند که نباید از سازمان ملل انتظار برخورد و مقابله با دزدی دریایی آمریکا را داشته باشند!
۴- آمریکا با محاصره دریایی ایران و توقیف و مصادره محموله کشتیهایی که موفق به توقیف آنها شده است به تجاوزات خود ادامه میدهد و بدیهی است که تجاوز آمریکا را نمیتوان و نباید بیپاسخ گذاشت.
یکی از راهکارهای مؤثر برای مقابله با محاصره دریایی ایران -تاکید میشود، فقط یکی از راهکارها- که میتواند پاسخی شکننده و پشیمانکننده به دزدی حریف باشد، استفاده از اهرم بابالمندب است.
بستن بابالمندب به روی کشتیهای حامل نفت و یا کالا برای کشورهای متخاصم و مصادره محموله و حتی شناورهای حامل محمولهها، اقدامی پذیرفتهشده در عرف بینالمللی است و میتواند برای آمریکا و متحدان منطقهای و فرامنطقهای آن خسارتهای فراوان و غیرقابل جبرانی داشته باشد. توضیح آنکه مقاومت یمن نیز بخشی از زنجیره مقاومت اسلامی است و برادران غیور انصارالله بارها اعلام کردهاند که برای بستن بابالمندب به روی کشتیهای وابسته به جبهه متخاصم آمادگی کامل دارند و این حرکت را در چارچوب جنگ «تمامی مقاومت» با «تمامی کفر و استکبار» ارزیابی میکنند.
این اقدام جمهوری اسلامی ایران لبیک به اولین پیام رهبر معظم انقلاب است. آنجا که تاکید میکنند؛ «ما از دشمن غرامت خواهیم گرفت و اگر امتناع کند، به اندازهای که تشخیص بدهیم، از اموالش برخواهیم داشت و اگر آن هم مقدور نباشد، به همان اندازه از اموالش را نابود خواهیم کرد». اکنون دست دزد زیر ساطور ماست و مگر نه اینکه دست دزد را باید قطع کرد؟!
۵- گفتنی است که «بابالمندب یکی از ۹ تنگه استراتژیک دنیاست که نقش حیاتی و برجستهای در تجارت جهانی و مخصوصاً تبادل کالا بین آسیا و اروپا دارد. مسدود شدن این تنگه به روی کشورهای متخاصم و دریافت حق ترانزیت از کشتیها و شناورهای غیرمتخاصم میتواند معادلات اقتصادی و امنیتی دنیا را بهطور جدی دگرگون کند. روزانه نزدیک به ۶ میلیون بشکه نفت و علاوه بر آن، بین ۵۰ تا ۷۰ کشتی تجاری با محمولهها و کالایی به ارزش بیش از ۱۰ میلیارد دلار از آن عبور میکنند. اگر این تنگه به روی شناورهای متعلق به کشورهای متخاصم و یا حامل کالای وارداتی یا صادراتی برای این کشورها بسته شود، ناچار خواهند بود مسیر طولانیتری را از طریق دماغه «امید نیک» در آفریقای جنوبی طی کنند، این تغییر مسیر بین ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ مایل دریایی افزون بر مسیر عبور از بابالمندب است و حدود ۱۰ تا ۱۵ روز به زمان سفر میافزاید ضمن آنکه روزانه هزینهای نزدیک به ۱ تا ۲ میلیون دلار برای هر کشتی ایجاد میکند. این نکته نیز گفتنی است که رژیم صهیونیستی از جمله طرفهایی است که بیشترین آسیب را از هرگونه اختلال در تردد بابالمندب متحمل میشود».
تاخیر در بستن بابالمندب این گزاره را درپی خواهد داشت که شاید خیلی زود دیر بشود!.. چرا که، این گره با بستن باز میشود!
۰۸:۳۳ - ۱۴۰۵/۰۲/۱۳
