به گزارش مشرق، محمد امینی رعایا فعال رسانه در تلگرام نوشت:

اخراج امریکا از منطقه؛

ممانعت از استقرار نظم اسرائیل‌محور در منطقه و سلب مشروعیت از رژیم صهیونیستی؛

شکل‌دهی به نظم جدید منطقه با محوریت کشورهای همسو

سه هدفی است که ایران در سطح منطقه و محیط بین‌المللی دنبال می‌کند.

توسعه کشور با در نظر گرفتن مولفه مهم «استقلال و یکپارچگی ملی و سرزمینی» نسبت مستقیمی با تحقق این اهداف دارد. تا زمانی که امریکا در منطقه حضور دارد، مانع از شکل گیری قدرتی نوظهور می‌شود که سابقه پیشرفت مستقل در امور مختلف دارد و حرکت خود را ذیل اراده امریکا دنبال نمی‌کند.

نظم اسرائیل محور در منطقه نیز به‌وضوح در امتداد اراده امریکا و درتقابل با «توسعه ایرانی» حرکت می‌کند و از این جهت، استقرار این نظم که همزمان با مشروعیت‌بخشی به رژیم صهیونیستی پیگیری می‌شود، مانع بزرگی برای پیشرفت کشور محسوب می‌شود. روی دیگر این سکه، شکل‌دهی به نظم جدید منطقه با محوریت ایران و کشورهای همسو است که وجه ایجابی دارد و بدون آن، بی‌اثرکردن تحریم و بزرگ‌شدن کیک اقتصاد کشور ممکن نیست.

باید بر این نکته تاکید شود که تقابل نظام سلطه با ایران در همه این موارد، بیش از آنکه به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران مرتبط باشد، به مفهوم «استقلال و یکپارچگی» مرتبط است. درواقع حاکمیت از آن جهت تحت هجمه نظام سلطه قرار دارد که توانسته اسقلال و یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران را محقق کند و همزمان پیشرفت‌هایی را حاصل کند. پیشرفت‌هایی که به‌دلیل ضربات متعدد دشمن همزمان با ناکارآمدی در حکمرانی، طعم شیرین آن کمتر توسط مردم چشیده شده است.

لذا پایان این تقابل زمانی خواهد بود که اهداف پیش‌گفته محقق شود و ایران بتواند نظم جدید مدنظر خود را تثبیت کند. بدیهی است تحقق این اهداف، یک برنامه‌ریزی همه‌جانبه و بلندمدت با هدف «پیشرفت همه‌جانبه کشور» می‌طلبد و یک‌شبه، یک‌بعدی و صرفا در امتداد یک جنگ محقق نمی‌شود.

جنگ تحمیلی رمضان را می‌توان نقطه عطفی در جریان این روند بلندمدت دانست که با وجود همه نقاط قوت و ضعف آن که تحلیل جداگانه می‌طلبد، حرکتی روبه‌جلو محسوب می‌شود. نقش‌آفرینی گسترده و موثر مردم در این جنگ، توان ایران در تبدیل تقابل به جنگ منطقه‌ای و جهانی، ضربات بی‌سابقه به هیمنه امریکا در منطقه و… ازجمله دستاوردهای بزرگ این جنگ برای ایران محسوب می‌شود.

تثبیت این دستاوردها وابسته به شیوه پایان جنگ و امتیازهایی است که ایران در مرحله پایانی جنگ، در قالب مذاکره یا با هر شیوه دیگر به‌دست خواهد آورد. درواقع بدون یک پایان‌بندی مقتدرانه، نمی‌توان از تبدیل دستاوردها به پیروزی در این مقطع و حرکت روبه‌جلو در چارچوب اهداف مذکور صحبت کرد.

یکی از مهمترین دستاوردهای جنگ که باید پس از جنگ تثبیت شود و قدمی مهم در استقرار نظم جدید منطقه با محوریت ایران و تضعیف نظم امریکایی-اسرائیلی محسوب می‌شود، تنگه هرمز است. اگر به هر شکل از تبدیل این دستاورد به یک «قدرت تثبیت‌شده» کوتاه بیاییم، نتوانستیم از آورده‌های میدان و خیابان در این بیش از ۴۰ روز بهره‌برداری کنیم.

ما باید بتوانیم آنچه در جریان جنگ تحمیلی رمضان در تنگه هرمز رقم زدیم را به یک نظم جدید تبدیل کنیم، ابتکار عمل در این موقعیت راهبردی ژئوپلتیک را در دست بگیریم و این فرمایش رهبر معظم انقلاب در آخرین پیامشان که فرمودند «حتما مدیریت تنگه هرمز را به مرحله جدیدی وارد خواهیم کرد» را به واقعیت آینده تبدیل کنیم.

ویژگی این مرحله جدید باید عبور از تنگه هرمز با مجوز ایران، از مسیرهای مدنظر ایران و با پرداخت هزینه خدمات و ریسک عبور (براساس کشور مبدا و مقصد، محموله و کشور صاحب پرچم) در شرایط عادی و انسداد مجدد تنگه درصورت بروز جنگ مجدد و بازگشایی مجدد پس از پرداخت غرامت جنگ باشد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.